กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์

 

เพลงสดุดี 90

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150]

เล่มที่สี่ซึ่งเปรียบกับหนังสือกันดารวิถี เกี่ยวกับอิสราเอลและชนชาตินั้น
โมเสสกล่าวถึงพระสัญญาและการทำโทษของพระเจ้า
คำอธิษฐานของโมเสส คนของพระเจ้า

90:1 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นที่อยู่อาศัยของข้าพระองค์ทั้งหลายตลอดทุกชั่วอายุ
90:2 ก่อนที่ภูเขาทั้งหลายได้ถูกนำออกมา หรือก่อนที่พระองค์ทรงสร้างแผ่นดินโลกและพิภพ ตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า
90:3 พระองค์ทรงหันมนุษย์ให้ไปสู่ความพินาศ และตรัสว่า “พวกเจ้า บุตรทั้งหลายของมนุษย์เอ๋ย จงกลับเถิด”
90:4 เพราะหนึ่งพันปีในสายพระเนตรของพระองค์เป็นเหมือนอย่างวานนี้เมื่อมันผ่านพ้นไป และเหมือนอย่างยามเดียวในกลางคืน
90:5 พระองค์ทรงกวาดมนุษย์ไปเสียเหมือนอย่างน้ำท่วม พวกเขาเป็นเหมือนอย่างการนอนหลับ ในเวลาเช้า พวกเขาเป็นเหมือนอย่างหญ้าที่งอกขึ้นมา
90:6 ในเวลาเช้ามันก็บานออกและโตสูงขึ้น ในเวลาเย็นมันก็ถูกตัดลงและเหี่ยวไป
90:7 เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายถูกเผาผลาญด้วยความกริ้วของพระองค์ และด้วยพระพิโรธของพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายก็เป็นทุกข์
90:8 พระองค์ทรงตั้งบรรดาความชั่วช้าของข้าพระองค์ทั้งหลายไว้ต่อพระพักตร์พระองค์ บรรดาบาปลับ ๆ ของข้าพระองค์ทั้งหลายไว้ในความสว่างแห่งสีพระพักตร์พระองค์
90:9 ด้วยว่าวันทั้งสิ้นของข้าพระองค์ทั้งหลายผ่านพ้นไปในพระพิโรธของพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายใช้บรรดาปีของข้าพระองค์ทั้งหลายเหมือนอย่างเรื่องเล่าที่ถูกเล่าไปแล้ว

ความสั้นแห่งชีวิต
90:10 วันทั้งหลายแห่งบรรดาปีของข้าพระองค์ทั้งหลายคือเจ็ดสิบปี และถ้าเป็นเหตุจากมีกำลังปีเหล่านั้นก็ถึงแปดสิบปี ถึงอย่างนั้นกำลังของปีเหล่านั้นก็มีแต่งานหนักและความโศกเศร้า เพราะไม่ช้ามันก็ถูกตัดออกและข้าพระองค์ทั้งหลายก็บินจากไป
90:11 ผู้ใดเล่าทราบถึงฤทธิ์อำนาจแห่งความกริ้วของพระองค์ คือตามความเกรงกลัวพระองค์ พระพิโรธของพระองค์ก็เป็นอย่างนั้น
90:12 ดังนั้น ขอทรงสอนข้าพระองค์ทั้งหลายให้นับบรรดาวันของข้าพระองค์ทั้งหลาย เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะตั้งจิตตั้งใจของข้าพระองค์ทั้งหลายที่จะได้สติปัญญา
90:13 ขอทรงกลับมาเถิด โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ อีกนานเท่าใด และขอสิ่งนี้ทำให้พระองค์ทรงเปลี่ยนพระทัยเกี่ยวกับบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์
90:14 โอ ขอทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายอิ่มหนำในเวลาเช้าด้วยความเมตตาของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะได้เปรมปรีดิ์และยินดีตลอดวันทั้งหลายของพวกข้าพระองค์
90:15 ขอทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายยินดีตามบรรดาวันที่พระองค์ได้ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์ยากนั้น และบรรดาปีที่ข้าพระองค์ทั้งหลายได้เห็นความชั่วร้าย
90:16 ขอให้พระราชกิจของพระองค์ปรากฏแก่บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ และให้สง่าราศีของพระองค์ปรากฏแก่ลูกหลานของเขาทั้งหลาย
90:17 และขอให้ความงามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย และขอพระองค์ทรงสถาปนากิจการแห่งมือของข้าพระองค์ทั้งหลายเหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย ใช่แล้ว กิจการแห่งมือของข้าพระองค์ทั้งหลายนั้น ขอพระองค์ทรงสถาปนามันไว้

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope