กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปฐมกาล 3 / Genesis 3

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

การล่อลวงเอวา
3:1 ในเวลานี้งูนั้นฉลาดหลักแหลมกว่าบรรดาสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าได้ทรงสร้างไว้ และมันกล่าวแก่หญิงนั้นว่า “จริงหรือที่พระเจ้าตรัสว่า ‘พวกเจ้าจงอย่ากินผลจากต้นไม้ทุกชนิดในสวนนี้’”

The Temptation of Eve
3:1 Now the serpent was more subtil than any beast of the field which the LORD God had made. And he said unto the woman, Yea, hath God said, Ye shall not eat of every tree of the garden?

3:2 และหญิงนั้นจึงกล่าวแก่งูว่า “ผลของต้นไม้ชนิดต่าง ๆ ในสวนนี้พวกเรากินได้

3:2 And the woman said unto the serpent, We may eat of the fruit of the trees of the garden:

3:3 แต่ผลของต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งอยู่ท่ามกลางสวน พระเจ้าตรัสว่า ‘พวกเจ้าจงอย่ากินมัน หรือแตะต้องมัน เกรงว่าพวกเจ้าจะตาย’”

3:3 But of the fruit of the tree which is in the midst of the garden, God hath said, Ye shall not eat of it, neither shall ye touch it, lest ye die.

3:4 และงูจึงกล่าวแก่หญิงนั้นว่า “พวกเจ้าจะไม่ตายแน่

3:4 And the serpent said unto the woman, Ye shall not surely die:

3:5 เพราะว่าพระเจ้าทรงทราบว่า พวกเจ้ากินผลไม้นั้นวันใด ตาของพวกเจ้าจะสว่างขึ้นวันนั้น และพวกเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้าที่รู้ดีรู้ชั่ว”

3:5 For God doth know that in the day ye eat thereof, then your eyes shall be opened, and ye shall be as gods, knowing good and evil.

การล้มลงในความบาปของมนุษย์
3:6 และเมื่อหญิงนั้นเห็นว่า ต้นไม้นั้นเหมาะสำหรับเป็นอาหารและมันงามน่าดู และต้นไม้ต้นนั้นเป็นที่น่าปรารถนาเพื่อให้เกิดปัญญา หญิงจึงเก็บผลไม้นั้น และได้กิน และส่งให้สามีของนางด้วย และเขาได้กิน

The Fall of Man
3:6 And when the woman saw that the tree was good for food, and that it was pleasant to the eyes, and a tree to be desired to make one wise, she took of the fruit thereof, and did eat, and gave also unto her husband with her; and he did eat.

3:7 และตาของเขาทั้งสองก็สว่างขึ้น และเขาทั้งสองรู้ว่าเขาเปลือยกายอยู่ และเขาทั้งสองก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บรวมกัน และทำเครื่องปกปิดสำหรับตัวเอง

3:7 And the eyes of them both were opened, and they knew that they were naked; and they sewed fig leaves together, and made themselves aprons.

อาดัมและเอวากลัวพระเจ้า
3:8 และในตอนเย็นของวัน เขาทั้งสองได้ยินพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าเสด็จดำเนินอยู่ในสวน ทั้งอาดัมและภรรยาของเขาซ่อนตัวจากพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าท่ามกลางต้นไม้ต่าง ๆ ในสวนนั้น

Adam and Eve Fear to Face God
3:8 And they heard the voice of the LORD God walking in the garden in the cool of the day: and Adam and his wife hid themselves from the presence of the LORD God amongst the trees of the garden.

3:9 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงเรียกอาดัมและตรัสแก่เขาว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน”

3:9 And the LORD God called unto Adam, and said unto him, Where art thou?

3:10 และเขาทูลว่า “ข้าพระองค์ได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ในสวน และข้าพระองค์ก็กลัว เพราะว่าข้าพระองค์เปลือยกายอยู่ และข้าพระองค์ได้ซ่อนตัวเสีย”

3:10 And he said, I heard thy voice in the garden, and I was afraid, because I was naked; and I hid myself.

3:11 และพระองค์ตรัสว่า “ใครได้บอกเจ้าว่าเจ้าเปลือยกายอยู่ เจ้าได้กินผลจากต้นไม้นั้น ซึ่งเราสั่งเจ้าไว้ว่าเจ้าอย่ากินแล้วหรือ”

3:11 And he said, Who told thee that thou wast naked? Hast thou eaten of the tree, whereof I commanded thee that thou shouldest not eat?

3:12 และชายนั้นทูลว่า “หญิงซึ่งพระองค์ทรงประทานให้อยู่กับข้าพระองค์นั้น นางได้ส่งผลจากต้นไม้นั้น และข้าพระองค์จึงได้รับประทาน”

3:12 And the man said, The woman whom thou gavest to be with me, she gave me of the tree, and I did eat.

3:13 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสแก่หญิงนั้นว่า “เจ้าทำอะไรลงไป” และหญิงนั้นทูลว่า “งูล่อลวงข้าพระองค์ และข้าพระองค์จึงได้รับประทาน”

3:13 And the LORD God said unto the woman, What is this that thou hast done? And the woman said, The serpent beguiled me, and I did eat.

การสาปแช่ง
3:14 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสแก่งูนั้นว่า “เพราะเหตุที่เจ้าได้กระทำเช่นนี้ เจ้าถูกสาปแช่งมากกว่าบรรดาสัตว์ใช้งาน และมากกว่าบรรดาสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่ง เจ้าจะเลื้อยไปด้วยท้องของเจ้า และเจ้าจะกินผงคลีดินตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า

The Curse
3:14 And the LORD God said unto the serpent, Because thou hast done this, thou art cursed above all cattle, and above every beast of the field; upon thy belly shalt thou go, and dust shalt thou eat all the days of thy life:

3:15 และเราจะให้เจ้ากับหญิงนี้เป็นปฏิปักษ์กัน ทั้งเชื้อสายของเจ้ากับเชื้อสายของนาง เชื้อสายของนางจะกระทำให้หัวของเจ้าฟกช้ำ และเจ้าจะกระทำให้ส้นเท้าของท่านฟกช้ำ”

3:15 And I will put enmity between thee and the woman, and between thy seed and her seed; it shall bruise thy head, and thou shalt bruise his heel.

3:16 พระองค์ตรัสแก่หญิงนั้นว่า “เราจะเพิ่มความระทมทุกข์ให้มากขึ้นแก่เจ้าและการตั้งครรภ์ของเจ้า เจ้าจะคลอดบุตรด้วยความเจ็บปวด และเจ้าจะปรารถนาสามีของเจ้า และเขาจะปกครองเหนือเจ้า”

3:16 Unto the woman he said, I will greatly multiply thy sorrow and thy conception; in sorrow thou shalt bring forth children; and thy desire shall be to thy husband, and he shall rule over thee.

3:17 และพระองค์ตรัสแก่อาดัมว่า “เพราะเหตุเจ้าได้ฟังเสียงของภรรยาเจ้า และได้กินผลจากต้นไม้ ซึ่งเราได้สั่งเจ้าว่า เจ้าอย่ากินผลจากต้นนั้น แผ่นดินจึงต้องถูกสาปแช่งเพราะตัวเจ้า เจ้าจะต้องหากินบนแผ่นดินนั้นด้วยความทุกข์ยากตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า

3:17 And unto Adam he said, Because thou hast hearkened unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of thy life;

3:18 แผ่นดินจะงอกบรรดาหนามและผักที่มีหนามแก่เจ้าด้วย และเจ้าจะกินผักแห่งท้องทุ่ง

3:18 Thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat the herb of the field;

3:19 เจ้าจะต้องหากินอาหารด้วยเหงื่อไหลโซมหน้าจนกว่าเจ้ากลับไปเป็นดิน เพราะเจ้ามาจากดิน เพราะเจ้าเป็นผงคลีดิน และเจ้าจะกลับไปเป็นผงคลีดิน”

3:19 In the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return.

3:20 และอาดัมเรียกชื่อภรรยาของเขาว่าเอวา เพราะว่านางเป็นมารดาของบรรดาประชาชาติที่มีชีวิต

3:20 And Adam called his wife's name Eve; because she was the mother of all living.

3:21 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงทำเสื้อคลุมด้วยหนังสัตว์แก่อาดัมและภรรยาและสวมใส่ให้เขาทั้งสอง

3:21 Unto Adam also and to his wife did the LORD God make coats of skins, and clothed them.

พระเจ้าทรงไล่อาดัมและเอวาออกจากสวนเอเดน
3:22 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสว่า “ดูเถิด มนุษย์กลายมาเป็นเหมือนผู้หนึ่งในพวกเราที่รู้จักความดีและความชั่ว และบัดนี้ เกรงว่าเขาจะยื่นมือ แล้วไปหยิบผลจากต้นไม้แห่งชีวิตและกิน และมีชีวิตนิรันดร์ตลอดไป”

Ejection from the Garden
3:22 And the LORD God said, Behold, the man is become as one of us, to know good and evil: and now, lest he put forth his hand, and take also of the tree of life, and eat, and live for ever:

3:23 เหตุฉะนั้น พระเยโฮวาห์พระเจ้าจึงทรงส่งเขาออกไปจากสวนเอเดน เพื่อทำไร่ไถนาจากที่ดินที่เขากำเนิดมานั้น

3:23 Therefore the LORD God sent him forth from the garden of Eden, to till the ground from whence he was taken.

3:24 ดังนั้น พระองค์ทรงไล่มนุษย์ออกไป และพระองค์ทรงตั้งพวกเครูบไว้ทางทิศตะวันออกของสวนเอเดน และตั้งดาบเพลิงซึ่งหมุนได้รอบทิศทาง เพื่อป้องกันทางเข้าไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิต

3:24 So he drove out the man; and he placed at the east of the garden of Eden Cherubims, and a flaming sword which turned every way, to keep the way of the tree of life.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope