กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปฐมกาล 41 / Genesis 41

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

ความฝันประหลาดของกษัตริย์ฟาโรห์
41:1 และอยู่มาอีกสองปีเต็ม ฟาโรห์ทรงพระสุบิน และดูเถิด พระองค์ทรงยืนอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำ

Pharaoh Has Strange Dreams
41:1 And it came to pass at the end of two full years, that Pharaoh dreamed: and, behold, he stood by the river.

41:2 และดูเถิด มีวัวอ้วนพีและงามน่าดูเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำนั้น และมันกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง

41:2 And, behold, there came up out of the river seven well favoured kine and fatfleshed; and they fed in a meadow.

41:3 และดูเถิด มีวัวซูบผอมและน่าเกลียดอีกเจ็ดตัวตามพวกมันขึ้นมาจากแม่น้ำ และมายืนอยู่ข้างวัวอื่น ๆ ที่ริมฝั่งแม่น้ำ

41:3 And, behold, seven other kine came up after them out of the river, ill favoured and leanfleshed; and stood by the other kine upon the brink of the river.

41:4 และวัวที่ซูบผอมและน่าเกลียดก็กินวัวอ้วนพีและงามน่าดูเจ็ดตัวนั้นเสีย แล้วฟาโรห์ก็ตื่นบรรทม

41:4 And the ill favoured and leanfleshed kine did eat up the seven well favoured and fat kine. So Pharaoh awoke.

41:5 และพระองค์ก็บรรทมหลับไปและทรงพระสุบินครั้งที่สอง และดูเถิด ต้นข้าวต้นเดียวมีเจ็ดรวงเป็นข้าวเมล็ดเต่งและงามดี

41:5 And he slept and dreamed the second time: and, behold, seven ears of corn came up upon one stalk, rank and good.

41:6 และดูเถิด มีรวงข้าวเจ็ดรวงงอกขึ้นมาภายหลังพวกมัน เป็นข้าวลีบและเกรียมเพราะลมตะวันออก

41:6 And, behold, seven thin ears and blasted with the east wind sprung up after them.

41:7 และรวงข้าวลีบเจ็ดรวงนั้นได้กลืนกินรวงข้าวเมล็ดเต่งและงามดีเจ็ดรวงนั้นเสีย และฟาโรห์ก็ตื่นบรรทม และดูเถิด เรื่องนั้นเป็นพระสุบิน

41:7 And the seven thin ears devoured the seven rank and full ears. And Pharaoh awoke, and, behold, it was a dream.

41:8 และต่อมาเวลารุ่งเช้าพระทัยของพระองค์ก็วุ่นวายยิ่งนัก และพระองค์ได้รับสั่งให้เรียกบรรดาโหรและปราชญ์ทั้งปวงของอียิปต์มาเข้าเฝ้า และฟาโรห์ทรงเล่าพระสุบินของพระองค์ให้พวกเขาฟัง แต่ไม่มีผู้ใดทูลแก้พระสุบินนั้นถวายแด่ฟาโรห์ได้

41:8 And it came to pass in the morning that his spirit was troubled; and he sent and called for all the magicians of Egypt, and all the wise men thereof: and Pharaoh told them his dream; but there was none that could interpret them unto Pharaoh.

41:9 ครั้งนั้น หัวหน้าพนักงานเชิญถ้วยเสวยจึงทูลฟาโรห์ว่า “วันนี้ข้าพระองค์ระลึกถึงความผิดพลั้งของข้าพระองค์ได้

41:9 Then spake the chief butler unto Pharaoh, saying, I do remember my faults this day:

41:10 คือฟาโรห์ทรงพระพิโรธแก่ข้าราชการทั้งสองของพระองค์ และทรงจองจำข้าพระองค์ไว้ในคุกที่บ้านผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ทั้งข้าพระองค์กับหัวหน้าพนักงานทำขนมปัง

41:10 Pharaoh was wroth with his servants, and put me in ward in the captain of the guard's house, both me and the chief baker:

41:11 และข้าพระองค์ทั้งสองฝันในคืนเดียวกัน ทั้งข้าพระองค์และเขา ความฝันของแต่ละคนมีความหมายต่างกัน

41:11 And we dreamed a dream in one night, I and he; we dreamed each man according to the interpretation of his dream.

41:12 และมีชายหนุ่มชาติฮีบรูคนหนึ่งเป็นทาสของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ อยู่ที่นั่นด้วยกันกับข้าพระองค์ทั้งสอง และข้าพระองค์ทั้งสองเล่าความฝันให้เขาฟัง และเขาก็แก้ฝันให้ข้าพระองค์ทั้งสอง เขาแก้ฝันให้แต่ละคนตามความฝันของตน

41:12 And there was there with us a young man, an Hebrew, servant to the captain of the guard; and we told him, and he interpreted to us our dreams; to each man according to his dream he did interpret.

41:13 และต่อมาตามที่ชายหนุ่มคนนั้นแก้ฝันให้ข้าพระองค์ทั้งสองอย่างไรก็เป็นไปอย่างนั้น คือฟาโรห์ทรงตั้งข้าพระองค์ไว้ในตำแหน่งเดิม และพระองค์ทรงให้เขาถูกแขวนคอเสีย”

41:13 And it came to pass, as he interpreted to us, so it was; me he restored unto mine office, and him he hanged.

พระเจ้าทรงแก้พระสุบินของฟาโรห์ผ่านทางโยเซฟ
41:14 แล้วฟาโรห์จึงรับสั่งให้เรียกโยเซฟมา และพวกเขาก็รีบไปเบิกตัวเขาออกมาจากคุกใต้ดิน และเขาโกนหนวด เปลี่ยนเสื้อผ้าของตน และเข้าเฝ้าฟาโรห์

Joseph Gives God's Answer to Pharaoh's Dreams
41:14 Then Pharaoh sent and called Joseph, and they brought him hastily out of the dungeon: and he shaved himself, and changed his raiment, and came in unto Pharaoh.

41:15 และฟาโรห์ตรัสแก่โยเซฟว่า “เราฝันไป และไม่มีผู้ใดสามารถแก้ฝันนั้นได้ และเราได้ยินถึงเจ้าว่าเจ้าสามารถเข้าใจความฝันเพื่อแก้ฝันนั้นได้”

41:15 And Pharaoh said unto Joseph, I have dreamed a dream, and there is none that can interpret it: and I have heard say of thee, that thou canst understand a dream to interpret it.

41:16 และโยเซฟได้ทูลตอบฟาโรห์ว่า “การแก้ฝันไม่ได้อยู่ที่ข้าพระองค์ พระเจ้าต่างหากจะประทานคำตอบอันเป็นสุขแด่ฟาโรห์”

41:16 And Joseph answered Pharaoh, saying, It is not in me: God shall give Pharaoh an answer of peace.

41:17 และฟาโรห์ได้ตรัสแก่โยเซฟว่า “ในความฝันของเรานั้น ดูเถิด เรายืนอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ

41:17 And Pharaoh said unto Joseph, In my dream, behold, I stood upon the bank of the river:

41:18 และดูเถิด มีวัวอ้วนพีและงามน่าดูเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ และพวกมันกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง

41:18 And, behold, there came up out of the river seven kine, fatfleshed and well favoured; and they fed in a meadow:

41:19 และดูเถิด วัวอีกเจ็ดตัวตามขึ้นมาภายหลังพวกมัน ไม่งามและน่าเกลียดมากและซูบผอม เราไม่เคยเห็นมีวัวเลวร้ายอย่างนี้ทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์เลย

41:19 And, behold, seven other kine came up after them, poor and very ill favoured and leanfleshed, such as I never saw in all the land of Egypt for badness:

41:20 และวัวที่ซูบผอมและไม่งามนั้นกินวัวอ้วนพีเจ็ดตัวแรกนั้นเสียหมด

41:20 And the lean and the ill favoured kine did eat up the first seven fat kine:

41:21 และเมื่อพวกมันกินหมดแล้วหามีใครรู้ว่าพวกมันกินเข้าไปไม่ แต่พวกมันยังผอมอยู่เหมือนแต่ก่อน แล้วเราก็ตื่นขึ้น

41:21 And when they had eaten them up, it could not be known that they had eaten them; but they were still ill favoured, as at the beginning. So I awoke.

41:22 และเราเห็นในความฝันของเรา และดูเถิด ต้นข้าวต้นหนึ่ง มีเจ็ดรวงงอกขึ้นมา เป็นข้าวเมล็ดเต่งและงามดี

41:22 And I saw in my dream, and, behold, seven ears came up in one stalk, full and good:

41:23 และดูเถิด ข้าวอีกเจ็ดรวงงอกขึ้นมาภายหลังพวกมันเป็นข้าวเหี่ยวลีบ และเกรียมเพราะลมตะวันออก

41:23 And, behold, seven ears, withered, thin, and blasted with the east wind, sprung up after them:

41:24 และรวงข้าวลีบนั้นกลืนกินรวงข้าวดีเจ็ดรวงนั้นเสีย และเราเล่าความฝันนี้ให้พวกโหรฟัง แต่ไม่มีใครสามารถอธิบายให้เราฟังได้”

41:24 And the thin ears devoured the seven good ears: and I told this unto the magicians; but there was none that could declare it to me.

41:25 และโยเซฟได้ทูลฟาโรห์ว่า “พระสุบินของฟาโรห์เป็นความฝันอันเดียวกัน พระเจ้าทรงสำแดงให้ฟาโรห์ทราบถึงสิ่งที่พระองค์จะทรงกระทำในเร็ว ๆ นี้

41:25 And Joseph said unto Pharaoh, The dream of Pharaoh is one: God hath shewed Pharaoh what he is about to do.

41:26 วัวอ้วนพีเจ็ดตัวนั้นคือเจ็ดปี และรวงข้าวดีเจ็ดรวงนั้นก็คือเจ็ดปี เป็นความฝันอันเดียวกัน

41:26 The seven good kine are seven years; and the seven good ears are seven years: the dream is one.

41:27 และวัวซูบผอมและน่าเกลียดเจ็ดตัวที่ขึ้นมาภายหลังพวกมันคือเจ็ดปี และรวงข้าวเจ็ดรวงลีบและเกรียมเพราะลมตะวันออกนั้น คือเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหาร

41:27 And the seven thin and ill favoured kine that came up after them are seven years; and the seven empty ears blasted with the east wind shall be seven years of famine.

41:28 นี่คือสิ่งที่ข้าพระองค์ทูลฟาโรห์ คือพระเจ้าทรงสำแดงให้ฟาโรห์รู้สิ่งที่พระองค์จะทรงกระทำในเร็ว ๆ นี้

41:28 This is the thing which I have spoken unto Pharaoh: What God is about to do he sheweth unto Pharaoh.

41:29 ดูเถิด จะมีอาหารบริบูรณ์ทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งสิ้นถึงเจ็ดปี

41:29 Behold, there come seven years of great plenty throughout all the land of Egypt:

41:30 และหลังจากนั้นจะบังเกิดการกันดารอาหารอีกเจ็ดปี และความอุดมสมบูรณ์ทั้งสิ้นในแผ่นดินแห่งอียิปต์จะถูกลืมเสีย และการกันดารอาหารจะล้างผลาญแผ่นดิน

41:30 And there shall arise after them seven years of famine; and all the plenty shall be forgotten in the land of Egypt; and the famine shall consume the land;

41:31 และทำให้จำความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินไม่ได้ เพราะเหตุการกันดารอาหารที่ตามมาภายหลังนี้ ด้วยว่าการกันดารอาหารนั้นจะรุนแรงนัก

41:31 And the plenty shall not be known in the land by reason of that famine following; for it shall be very grievous.

41:32 และที่ฟาโรห์สุบินสองครั้งนั้น ก็เพราะเหตุว่าสิ่งนั้นพระเจ้าทรงกำหนดไว้แล้ว และพระเจ้าจะทรงให้บังเกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้

41:32 And for that the dream was doubled unto Pharaoh twice; it is because the thing is established by God, and God will shortly bring it to pass.

โยเซฟจัดระเบียบดูแลทั่วประเทศอียิปต์
41:33 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอฟาโรห์เลือกคนที่มีความคิดดี และมีปัญญา และตั้งคนนั้นให้ดูแลแผ่นดินแห่งอียิปต์

Joseph Rules over Egypt
41:33 Now therefore let Pharaoh look out a man discreet and wise, and set him over the land of Egypt.

41:34 ขอฟาโรห์ทำดังนี้และให้คนนั้นแต่งตั้งพนักงานไว้ทั่วแผ่นดิน และเก็บผลหนึ่งในห้าส่วนของแผ่นดินแห่งอียิปต์ไว้ตลอดเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์นั้น

41:34 Let Pharaoh do this, and let him appoint officers over the land, and take up the fifth part of the land of Egypt in the seven plenteous years.

41:35 และให้คนเหล่านั้นเก็บรวบรวมบรรดาอาหารทั้งหมดในปีที่อุดมเหล่านั้นซึ่งจะมาถึง และสะสมข้าวด้วยพระหัตถ์ของฟาโรห์ไว้และให้คนเหล่านั้นเก็บอาหารไว้ในเมืองต่าง ๆ

41:35 And let them gather all the food of those good years that come, and lay up corn under the hand of Pharaoh, and let them keep food in the cities.

41:36 และอาหารนี้จะได้เป็นเสบียงสำรองในแผ่นดินสำหรับเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหาร ซึ่งจะเกิดขึ้นในแผ่นดินแห่งอียิปต์ เพื่อแผ่นดินจะไม่พินาศเสียไปเพราะการกันดารอาหาร”

41:36 And that food shall be for store to the land against the seven years of famine, which shall be in the land of Egypt; that the land perish not through the famine.

41:37 และข้อเสนอนี้เป็นที่เห็นชอบในสายพระเนตรของฟาโรห์ และในสายตาของข้าราชการทั้งปวงของพระองค์

41:37 And the thing was good in the eyes of Pharaoh, and in the eyes of all his servants.

41:38 และฟาโรห์ตรัสกับบรรดาข้าราชการของพระองค์ว่า “เราจะหาคนที่มีพระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ในตัวเหมือนคนนี้ได้หรือ”

41:38 And Pharaoh said unto his servants, Can we find such a one as this is, a man in whom the Spirit of God is?

41:39 และฟาโรห์ได้ตรัสกับโยเซฟว่า “เพราะพระเจ้าได้ทรงสำแดงเรื่องนี้ทั้งสิ้นแก่เจ้า จะหาผู้ใดที่มีความคิดดีและมีปัญญาเหมือนเจ้าก็ไม่ได้

41:39 And Pharaoh said unto Joseph, Forasmuch as God hath shewed thee all this, there is none so discreet and wise as thou art:

41:40 เจ้าจะอยู่เหนือราชสำนักของเรา และประชาชนทั้งหลายของเราจะถูกปกครองตามคำของเจ้า เว้นแต่ฝ่ายพระที่นั่งเท่านั้นเราจะเป็นใหญ่กว่าเจ้า”

41:40 Thou shalt be over my house, and according unto thy word shall all my people be ruled: only in the throne will I be greater than thou.

41:41 และฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า “ดูเถิด เราตั้งเจ้าให้อยู่เหนือแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งหมดแล้ว”

41:41 And Pharaoh said unto Joseph, See, I have set thee over all the land of Egypt.

41:42 และฟาโรห์ทรงถอดแหวนตราออกจากพระหัตถ์ของพระองค์ และสวมที่มือของโยเซฟ และให้ท่านสวมเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด และสวมสร้อยทองคำให้ที่คอของท่าน

41:42 And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph's hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck;

41:43 และพระองค์ทรงให้ท่านใช้รถหลวงคันที่สองซึ่งพระองค์มีอยู่ และมีพวกคนร้องประกาศข้างหน้าท่านว่า “คุกเข่าลงเถิด” และพระองค์ทรงตั้งท่านให้เป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์

41:43 And he made him to ride in the second chariot which he had; and they cried before him, Bow the knee: and he made him ruler over all the land of Egypt.

41:44 และฟาโรห์ได้ตรัสกับโยเซฟว่า “เราคือฟาโรห์ และไม่มีคนทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์จะยกมือของเขาหรือยกเท้าของเขาได้เว้นแต่เจ้าจะอนุญาต”

41:44 And Pharaoh said unto Joseph, I am Pharaoh, and without thee shall no man lift up his hand or foot in all the land of Egypt.

41:45 และฟาโรห์เรียกนามโยเซฟว่า ศาเฟนาทปาเนอาห์ และพระองค์ทรงประทานอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟรา ปุโรหิตเมืองโอนให้เป็นภรรยาของท่าน และโยเซฟก็ออกไปทั่วทั้งแผ่นดินแห่งอียิปต์

41:45 And Pharaoh called Joseph's name Zaphnathpaaneah; and he gave him to wife Asenath the daughter of Potipherah priest of On. And Joseph went out over all the land of Egypt.

41:46 และเมื่อโยเซฟเข้าเฝ้าต่อพระพักตร์ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์นั้น ท่านอายุได้สามสิบปี และโยเซฟก็ออกจากที่เข้าเฝ้าต่อพระพักตร์ฟาโรห์ไปตลอดทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์

41:46 And Joseph was thirty years old when he stood before Pharaoh king of Egypt. And Joseph went out from the presence of Pharaoh, and went throughout all the land of Egypt.

41:47 และในเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์นั้น แผ่นดินก็ออกผลเป็นกอบเป็นกำ

41:47 And in the seven plenteous years the earth brought forth by handfuls.

41:48 และท่านเก็บรวบรวมบรรดาอาหารทั้งหมดในเจ็ดปีซึ่งมีอยู่ในแผ่นดินแห่งอียิปต์ และสะสมอาหารไว้ในเมืองต่าง ๆ ผลที่เกิดขึ้นในทุ่งนาซึ่งอยู่รอบเมืองใด ๆ ท่านก็เก็บไว้ในเมืองนั้น ๆ

41:48 And he gathered up all the food of the seven years, which were in the land of Egypt, and laid up the food in the cities: the food of the field, which was round about every city, laid he up in the same.

41:49 และโยเซฟสะสมข้าวไว้ดุจเม็ดทรายในทะเล มากมายจนท่านต้องหยุดคิดบัญชี เพราะนับไม่ถ้วน

41:49 And Joseph gathered corn as the sand of the sea, very much, until he left numbering; for it was without number.

41:50 และก่อนถึงปีแห่งการกันดารอาหาร มีบุตรชายสองคนเกิดแก่โยเซฟ ซึ่งอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟราปุโรหิตเมืองโอนบังเกิดให้ท่าน

41:50 And unto Joseph were born two sons before the years of famine came, which Asenath the daughter of Potipherah priest of On bare unto him.

41:51 และโยเซฟเรียกชื่อของบุตรหัวปีว่า มนัสเสห์ ท่านพูดว่า “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้าลืมความยากลำบากทั้งปวงของข้าพเจ้า และวงศ์วานทั้งสิ้นแห่งบิดาของข้าพเจ้าเสีย”

41:51 And Joseph called the name of the firstborn Manasseh: For God, said he, hath made me forget all my toil, and all my father's house.

41:52 และชื่อของบุตรคนที่สองท่านเรียกว่า เอฟราอิม “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีเชื้อสายทวีขึ้นในแผ่นดินที่ข้าพเจ้าได้รับความทุกข์ใจ”

41:52 And the name of the second called he Ephraim: For God hath caused me to be fruitful in the land of my affliction.

41:53 และเจ็ดปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินแห่งอียิปต์ได้สิ้นสุดลง

41:53 And the seven years of plenteousness, that was in the land of Egypt, were ended.

การกันดารอาหาร
41:54 และเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหารก็มาถึง ตามที่โยเซฟพูดไว้ และการกันดารอาหารนั้นเกิดทั่วแผ่นดินทั้งหลาย แต่ในแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งสิ้นยังมีอาหารอยู่

The Famine
41:54 And the seven years of dearth began to come, according as Joseph had said: and the dearth was in all lands; but in all the land of Egypt there was bread.

41:55 และเมื่อแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งหมดอดอยากอาหาร ประชาชนก็ร้องทูลขออาหารต่อฟาโรห์ และฟาโรห์ก็รับสั่งแก่ชาวอียิปต์ทั้งหลายว่า “ไปหาโยเซฟ ท่านบอกพวกเจ้าให้ทำอะไร ก็จงทำตาม”

41:55 And when all the land of Egypt was famished, the people cried to Pharaoh for bread: and Pharaoh said unto all the Egyptians, Go unto Joseph; what he saith to you, do.

41:56 และการกันดารอาหารครอบคลุมไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก และโยเซฟก็เปิดฉางทั้งปวงออก และขายข้าวให้แก่ชาวอียิปต์ และการกันดารอาหารในแผ่นดินแห่งอียิปต์ก็รุนแรงมาก

41:56 And the famine was over all the face of the earth: And Joseph opened all the storehouses, and sold unto the Egyptians; and the famine waxed sore in the land of Egypt.

41:57 และประเทศทั้งปวงก็มายังประเทศอียิปต์หาโยเซฟเพื่อซื้อข้าว เพราะการกันดารอาหารร้ายแรงในแผ่นดินทั่วไป

41:57 And all countries came into Egypt to Joseph for to buy corn; because that the famine was so sore in all lands.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope