กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปฐมกาล 44 / Genesis 44

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

พวกพี่ชายของโยเซฟถูกจับ
44:1 และท่านสั่งคนต้นเรือนของท่านว่า “จัดอาหารใส่กระสอบของคนเหล่านี้ให้เต็มตามที่พวกเขาจะขนไปได้ และเอาเงินของแต่ละคนใส่ไว้ในปากกระสอบของเขา

Joseph Brings Back His Penitent, Frightened Brothers
44:1 And he commanded the steward of his house, saying, Fill the men's sacks with food, as much as they can carry, and put every man's money in his sack's mouth.

44:2 และใส่ถ้วยของเรา คือถ้วยเงินนั้นไว้ในปากกระสอบของคนสุดท้องกับเงินค่าข้าวของเขา” และคนต้นเรือนก็ทำตามคำที่โยเซฟพูด

44:2 And put my cup, the silver cup, in the sack's mouth of the youngest, and his corn money. And he did according to the word that Joseph had spoken.

44:3 ทันทีที่เวลารุ่งเช้า คนเหล่านั้นก็ถูกส่งออกไป คือพวกเขาพร้อมกับลาของพวกเขา

44:3 As soon as the morning was light, the men were sent away, they and their asses.

44:4 และเมื่อพวกเขาออกไปจากเมืองและไปยังไม่สู้ไกลนัก โยเซฟพูดกับคนต้นเรือนของท่านว่า “ลุกขึ้นตามคนเหล่านั้นไป และเมื่อเจ้าไปทันพวกเขาแล้วให้พูดกับพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงทำความชั่วร้ายตอบแทนความดีเล่า

44:4 And when they were gone out of the city, and not yet far off, Joseph said unto his steward, Up, follow after the men; and when thou dost overtake them, say unto them, Wherefore have ye rewarded evil for good?

44:5 ถ้วยนี้เป็นถ้วยเฉพาะที่เจ้านายของข้าใช้ดื่ม และเจ้านายใช้ถ้วยนี้ทำนายมิใช่หรือ พวกเจ้าทำเช่นนี้ชั่วร้ายนัก’”

44:5 Is not this it in which my lord drinketh, and whereby indeed he divineth? ye have done evil in so doing.

44:6 และคนต้นเรือนตามไปทันพวกเขา และเขาพูดกับเขาทั้งหลายตามคำเหล่านั้น

44:6 And he overtook them, and he spake unto them these same words.

44:7 และคนเหล่านั้นได้พูดกับเขาว่า “เหตุไฉนเจ้านายของข้าพเจ้าจึงพูดเช่นนี้ ขอพระเจ้าอย่าให้พวกผู้รับใช้ของท่านกระทำสิ่งนี้เลย

44:7 And they said unto him, Wherefore saith my lord these words? God forbid that thy servants should do according to this thing:

44:8 ดูเถิด เงินที่พวกข้าพเจ้าพบในปากกระสอบของข้าพเจ้าทั้งหลายนั้น พวกข้าพเจ้ายังได้นำมาจากแผ่นดินแห่งคานาอันคืนแก่ท่าน ข้าพเจ้าทั้งหลายจะขโมยเงินหรือทองไปจากบ้านเจ้านายของท่านได้อย่างไรเล่า

44:8 Behold, the money, which we found in our sacks' mouths, we brought again unto thee out of the land of Canaan: how then should we steal out of thy lord's house silver or gold?

44:9 หากท่านพบของนั้นที่ใครในพวกผู้รับใช้ของท่านก็ให้ผู้นั้นตายเถิด ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายจะเป็นทาสเจ้านายของข้าพเจ้าด้วย”

44:9 With whomsoever of thy servants it be found, both let him die, and we also will be my lord's bondmen.

44:10 และคนต้นเรือนได้พูดว่า “บัดนี้ให้เป็นไปตามคำของท่านทั้งหลายเถิด ถ้าเราพบของนั้นที่ผู้ใด ผู้นั้นจะต้องเป็นทาสของเรา และท่านทั้งหลายจะหามีความผิดไม่”

44:10 And he said, Now also let it be according unto your words: he with whom it is found shall be my servant; and ye shall be blameless.

44:11 แล้วพวกเขาทุกคนจึงรีบยกกระสอบของตนวางลงบนพื้นดินและเปิดกระสอบของทุกคนออก

44:11 Then they speedily took down every man his sack to the ground, and opened every man his sack.

44:12 และคนต้นเรือนก็ค้นดู และตั้งต้นที่คนหัวปี และจบลงที่คนสุดท้อง และได้พบถ้วยนั้นในกระสอบของเบนยามิน

44:12 And he searched, and began at the eldest, and left at the youngest: and the cup was found in Benjamin's sack.

44:13 แล้วพวกเขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน และบรรทุกของขึ้นหลังลาของทุกคน และกลับมายังเมือง

44:13 Then they rent their clothes, and laded every man his ass, and returned to the city.

44:14 และยูดาห์กับพวกพี่น้องของเขาก็มายังบ้านของโยเซฟ เพราะท่านยังอยู่ที่นั่น และพวกเขากราบลงถึงดินต่อหน้าท่าน

44:14 And Judah and his brethren came to Joseph's house; for he was yet there: and they fell before him on the ground.

44:15 และโยเซฟได้พูดกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าทำอะไรกันนี่ เจ้าทั้งหลายไม่รู้หรือว่า คนอย่างเราสามารถรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้”

44:15 And Joseph said unto them, What deed is this that ye have done? wot ye not that such a man as I can certainly divine?

44:16 และยูดาห์พูดว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะพูดอะไรกับเจ้านายของข้าพเจ้า พวกข้าพเจ้าจะพูดอะไรได้เล่า หรือพวกข้าพเจ้าจะแก้ตัวอย่างไรได้ พระเจ้าทรงทราบความชั่วช้าของพวกผู้รับใช้ของท่านแล้ว ดูเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นทาสเจ้านายของข้าพเจ้า ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายกับคนที่เขาพบถ้วยนั้นอยู่ด้วย”

44:16 And Judah said, What shall we say unto my lord? what shall we speak? or how shall we clear ourselves? God hath found out the iniquity of thy servants: behold, we are my lord's servants, both we, and he also with whom the cup is found.

44:17 และท่านพูดว่า “ขอพระเจ้าอย่าให้เรากระทำเช่นนั้นเลย แต่เฉพาะคนที่เขาพบถ้วยในมือของผู้นั้น คนนั้นจะเป็นทาสของเรา และสำหรับพวกเจ้า พวกเจ้าจงขึ้นไปหาบิดาของพวกเจ้าโดยสันติสุขเถิด”

44:17 And he said, God forbid that I should do so: but the man in whose hand the cup is found, he shall be my servant; and as for you, get you up in peace unto your father.

ยูดาห์ยอมเป็นทาสแทนเบนยามิน
44:18 แล้วยูดาห์จึงเข้าไปใกล้ท่าน และพูดว่า “โอ เจ้านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ผู้รับใช้ของท่านขอพูดกับท่านสักคำหนึ่งให้เจ้านายของข้าพเจ้าฟัง และขอท่านอย่าได้ถือโกรธผู้รับใช้ของท่านเลย เพราะท่านก็เป็นเหมือนฟาโรห์

Judah Offers Himself as a Bondslave in Benjamin's Place
44:18 Then Judah came near unto him, and said, Oh my lord, let thy servant, I pray thee, speak a word in my lord's ears, and let not thine anger burn against thy servant: for thou art even as Pharaoh.

44:19 เจ้านายของข้าพเจ้าถามผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านว่า ‘พวกเจ้ายังมีบิดาหรือน้องชายอยู่หรือ’

44:19 My lord asked his servants, saying, Have ye a father, or a brother?

44:20 และพวกข้าพเจ้าพูดกับเจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘ข้าพเจ้าทั้งหลายมีบิดาที่ชราแล้ว และมีบุตรคนหนึ่งเกิดเมื่อบิดาชรา เป็นน้องคนเล็ก และพี่ชายของเด็กนั้นตายเสียแล้ว และบุตรของมารดาเดียวกันนั้นยังอยู่แต่คนนี้คนเดียว และบิดาของเขาก็รักเด็กคนนี้มาก’

44:20 And we said unto my lord, We have a father, an old man, and a child of his old age, a little one; and his brother is dead, and he alone is left of his mother, and his father loveth him.

44:21 และท่านพูดกับผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านว่า ‘จงพาน้องคนนั้นลงมาหาเรา เพื่อให้เราเห็นเด็กคนนั้นด้วยตาของเราเอง’

44:21 And thou saidst unto thy servants, Bring him down unto me, that I may set mine eyes upon him.

44:22 และข้าพเจ้าทั้งหลายได้พูดกับเจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘เด็กหนุ่มคนนี้จะพรากจากบิดาของเขาไม่ได้ เพราะถ้าเขาพรากจากบิดาของเขาไป บิดาของเขาก็จะตาย’

44:22 And we said unto my lord, The lad cannot leave his father: for if he should leave his father, his father would die.

44:23 และท่านได้พูดกับผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านว่า ‘พวกเจ้าจะไม่ได้เห็นหน้าเราอีกเลย เว้นแต่ว่าน้องชายของพวกเจ้าลงมาพร้อมกับเจ้า’

44:23 And thou saidst unto thy servants, Except your youngest brother come down with you, ye shall see my face no more.

44:24 และต่อมาเมื่อข้าพเจ้าทั้งหลายไปหาบิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านแล้ว ข้าพเจ้าทั้งหลายก็บอกเล่าถ้อยคำของเจ้านายของข้าพเจ้าให้บิดาฟัง

44:24 And it came to pass when we came up unto thy servant my father, we told him the words of my lord.

44:25 และบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลายพูดว่า ‘จงกลับไปอีก และซื้ออาหารมาให้พวกเราหน่อย’

44:25 And our father said, Go again, and buy us a little food.

44:26 และข้าพเจ้าทั้งหลายพูดว่า ‘พวกเราลงไปไม่ได้ ถ้าน้องชายสุดท้องของพวกเราไปพร้อมกับพวกเรา พวกเราจึงจะลงไป เพราะพวกเราจะไม่ได้เห็นหน้าท่านนั้น เว้นแต่น้องชายสุดท้องของพวกเราอยู่กับพวกเรา’

44:26 And we said, We cannot go down: if our youngest brother be with us, then will we go down: for we may not see the man's face, except our youngest brother be with us.

44:27 และบิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านได้พูดกับข้าพเจ้าทั้งหลายว่า ‘พวกเจ้ารู้ว่าภรรยาของเราคลอดบุตรชายให้เราสองคน

44:27 And thy servant my father said unto us, Ye know that my wife bare me two sons:

44:28 และบุตรคนหนึ่งก็จากเราไปแล้ว และเราได้พูดว่า “เขาถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เสียแล้วเป็นแน่” และเราไม่ได้เห็นบุตรนั้นจนบัดนี้

44:28 And the one went out from me, and I said, Surely he is torn in pieces; and I saw him not since:

44:29 และถ้าพวกเจ้าเอาเด็กคนนี้ไปจากเราด้วย และเกิดอันตรายแก่เขา พวกเจ้าจะพาผมหงอกของเราลงสู่หลุมฝังศพด้วยความโศกเศร้า’

44:29 And if ye take this also from me, and mischief befall him, ye shall bring down my gray hairs with sorrow to the grave.

44:30 เหตุฉะนั้น บัดนี้เมื่อข้าพเจ้ากลับไปหาบิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน และเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้อยู่กับพวกข้าพเจ้า ด้วยเห็นว่าชีวิตของบิดาติดอยู่กับชีวิตของเด็กหนุ่มนั้น

44:30 Now therefore when I come to thy servant my father, and the lad be not with us; seeing that his life is bound up in the lad's life;

44:31 จะเป็นอย่างนี้ เมื่อบิดาเห็นว่าเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้อยู่กับพวกข้าพเจ้า บิดาก็จะตาย และผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านจะพาผมหงอกของบิดาของพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านลงสู่หลุมฝังศพด้วยความโศกเศร้า

44:31 It shall come to pass, when he seeth that the lad is not with us, that he will die: and thy servants shall bring down the gray hairs of thy servant our father with sorrow to the grave.

44:32 เพราะผู้รับใช้ของท่านรับประกันเด็กหนุ่มนั้นไว้ต่อบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘ถ้าข้าพเจ้าไม่พาน้องกลับมาหาบิดา ข้าพเจ้าจะรับผิดต่อบิดาของข้าพเจ้าตลอดไปเป็นนิตย์’

44:32 For thy servant became surety for the lad unto my father, saying, If I bring him not unto thee, then I shall bear the blame to my father for ever.

44:33 เพราะฉะนั้น บัดนี้ ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอโปรดให้ผู้รับใช้ของท่านอยู่แทนเด็กหนุ่มนั้นโดยเป็นทาสของเจ้านายของข้าพเจ้า และขอให้เด็กหนุ่มนั้นขึ้นไปกับพวกพี่ชายของตนเถิด

44:33 Now therefore, I pray thee, let thy servant abide instead of the lad a bondman to my lord; and let the lad go up with his brethren.

44:34 ด้วยว่าข้าพเจ้าจะขึ้นไปหาบิดาของข้าพเจ้าอย่างไรได้ และเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้อยู่กับข้าพเจ้า ด้วยเกรงว่าบางทีข้าพเจ้าจะเห็นเหตุร้ายอุบัติขึ้นแก่บิดาของข้าพเจ้า”

44:34 For how shall I go up to my father, and the lad be not with me? lest peradventure I see the evil that shall come on my father.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope