กลับหน้าแรก / Main Menu

 

อพยพ 12 / Exodus 12

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

ลูกแกะแห่งปัสกา
12:1 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนในแผ่นดินแห่งอียิปต์ว่า

The Passover Lamb
12:1 And the LORD spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying,

12:2 “เดือนนี้จะเป็นเดือนเริ่มต้นสำหรับเจ้าทั้งหลาย เดือนนี้จะเป็นเดือนแรกแห่งปีสำหรับพวกเจ้า

12:2 This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you.

12:3 เจ้าทั้งสองจงพูดกับชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า ในวันที่สิบของเดือนนี้ ให้ผู้ชายทุกคนเอาลูกแกะครอบครัวละหนึ่งตัว ตามครัวเรือนแห่งบรรพบุรุษของตน

12:3 Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house:

12:4 และถ้าครอบครัวใดมีคนน้อยกินลูกแกะหนึ่งตัวไม่หมด ก็ให้เขารวมกับเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียงกัน เอาลูกแกะหนึ่งตัวตามจำนวนคนตามที่เขาจะกินได้กี่มากน้อย ให้นับจำนวนคนที่จะกินลูกแกะนั้น

12:4 And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb.

12:5 ลูกแกะของพวกเจ้าจงให้ปราศจากตำหนิ เป็นตัวผู้อายุไม่เกินหนึ่งปี พวกเจ้าจงเอามาจากฝูงแกะ หรือมาจากฝูงแพะ

12:5 Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats:

12:6 และพวกเจ้าจงเก็บมันไว้ให้ดีจนถึงวันที่สิบสี่ของเดือนนี้ และในเย็นวันนั้นให้ที่ประชุมทั้งหมดของชุมนุมชนอิสราเอลฆ่าลูกแกะเหล่านั้น

12:6 And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening.

12:7 และพวกเขาจะเอาเลือดนั้นทาที่วงกบประตูทั้งสองข้าง และที่ไม้ข้างบน ณ เรือนที่พวกเขาจะกินลูกแกะนั้น

12:7 And they shall take of the blood, and strike it on the two side posts and on the upper door post of the houses, wherein they shall eat it.

12:8 และพวกเขาจะกินเนื้อในคืนวันนั้น คือเนื้อที่ย่างด้วยไฟ กับขนมปังไร้เชื้อ และพวกเขาจะกินพร้อมกับผักรสขม

12:8 And they shall eat the flesh in that night, roast with fire, and unleavened bread; and with bitter herbs they shall eat it.

12:9 อย่ากินเนื้อที่ยังดิบหรือเนื้อที่ต้มในน้ำเลย แต่จงย่างด้วยไฟ ทั้งหัวพร้อมกับขาของมัน และพร้อมกับเครื่องในของมัน

12:9 Eat not of it raw, nor sodden at all with water, but roast with fire; his head with his legs, and with the purtenance thereof.

12:10 และเจ้าทั้งหลายอย่าให้มีเศษของมันเหลืออยู่จนถึงเวลาเช้า และเศษของมันซึ่งยังเหลืออยู่ถึงเวลาเช้า พวกเจ้าจงเผาเสียด้วยไฟ

12:10 And ye shall let nothing of it remain until the morning; and that which remaineth of it until the morning ye shall burn with fire.

12:11 และเจ้าทั้งหลายจงกินมันดังนี้ คือให้คาดเอว สวมรองเท้า และถือไม้เท้าของพวกเจ้าไว้ และเจ้าทั้งหลายจงรีบกินโดยเร็ว การเลี้ยงนี้เป็นปัสกาของพระเยโฮวาห์

12:11 And thus shall ye eat it; with your loins girded, your shoes on your feet, and your staff in your hand; and ye shall eat it in haste: it is the LORD'S passover.

เลือดที่ขอบประตู
12:12 เพราะในคืนวันนั้น เราจะผ่านไปในแผ่นดินแห่งอียิปต์ และเราจะประหารบุตรหัวปีทั้งหมดในแผ่นดินแห่งอียิปต์ ทั้งของมนุษย์และของสัตว์ และเราจะพิพากษาลงโทษพระทั้งปวงของอียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์

Blood on the Door
12:12 For I will pass through the land of Egypt this night, and will smite all the firstborn in the land of Egypt, both man and beast; and against all the gods of Egypt I will execute judgment: I am the LORD.

12:13 และเลือดที่บ้านที่เจ้าทั้งหลายอยู่นั้น จะเป็นหมายสำคัญสำหรับพวกเจ้า และเมื่อเราเห็นเลือดนั้นเราจะผ่านเว้นเจ้าทั้งหลายไป และภัยพิบัตินั้นจะไม่แตะต้องพวกเจ้าเพื่อทำลายพวกเจ้า ขณะที่เราประหารแผ่นดินแห่งอียิปต์

12:13 And the blood shall be to you for a token upon the houses where ye are: and when I see the blood, I will pass over you, and the plague shall not be upon you to destroy you, when I smite the land of Egypt.

การเลี้ยงฉลองเจ็ดวันด้วยขนมปังไร้เชื้อ
12:14 และวันนั้นจะเป็นวันที่ระลึกสำหรับพวกเจ้า และเจ้าทั้งหลายจงถือไว้เป็นการเลี้ยงฉลองถวายแด่พระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของพวกเจ้า เจ้าทั้งหลายจงรักษาการเลี้ยงฉลองนี้ให้เป็นกฎเนืองนิตย์

Seven Days' Feast of Unleavened Bread
12:14 And this day shall be unto you for a memorial; and ye shall keep it a feast to the LORD throughout your generations; ye shall keep it a feast by an ordinance for ever.

12:15 เจ้าทั้งหลายจงกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน วันแรกจงชำระบ้านของพวกเจ้าให้ปราศจากเชื้อ ด้วยว่าผู้ใดกินขนมปังที่มีเชื้อตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่เจ็ด ผู้นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากอิสราเอล

12:15 Seven days shall ye eat unleavened bread; even the first day ye shall put away leaven out of your houses: for whosoever eateth leavened bread from the first day until the seventh day, that soul shall be cut off from Israel.

12:16 และในวันแรกนั้นให้มีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ และในวันที่เจ็ดนั้นให้มีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์สำหรับเจ้าทั้งหลาย ในวันเหล่านั้นอย่าให้ผู้ใดทำงานใด ๆ เลย เว้นไว้แต่การจัดเตรียมอาหารสำหรับทุกคนให้รับประทาน พวกเจ้าทำสิ่งนี้ได้เท่านั้น

12:16 And in the first day there shall be an holy convocation, and in the seventh day there shall be an holy convocation to you; no manner of work shall be done in them, save that which every man must eat, that only may be done of you.

12:17 และเจ้าทั้งหลายจงถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อ เพราะในวันนั้นเองเราได้นำพลโยธาของเจ้าทั้งหลายออกไปจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ เหตุฉะนี้ พวกเจ้าจงฉลองวันนั้น ถือให้เป็นกฎเนืองนิตย์ตลอดชั่วอายุของเจ้าทั้งหลาย

12:17 And ye shall observe the feast of unleavened bread; for in this selfsame day have I brought your armies out of the land of Egypt: therefore shall ye observe this day in your generations by an ordinance for ever.

12:18 ในตอนเย็นวันที่สิบสี่เดือนแรก เจ้าทั้งหลายจงกินขนมปังไร้เชื้อจนถึงเวลาเย็นวันที่ยี่สิบเอ็ดของเดือนนั้น

12:18 In the first month, on the fourteenth day of the month at even, ye shall eat unleavened bread, until the one and twentieth day of the month at even.

12:19 ในเจ็ดวันนั้นอย่าให้พบเชื้อในบ้านของพวกเจ้าเลย เพราะว่าผู้ใดที่เป็นคนต่างชาติก็ดีหรือเป็นคนเกิดในแผ่นดินก็ดี กินสิ่งใด ๆ ที่มีเชื้อ ผู้นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชุมนุมชนอิสราเอล

12:19 Seven days shall there be no leaven found in your houses: for whosoever eateth that which is leavened, even that soul shall be cut off from the congregation of Israel, whether he be a stranger, or born in the land.

12:20 เจ้าทั้งหลายอย่ากินสิ่งใดที่มีเชื้อ ในที่อาศัยทั้งหลายของพวกเจ้า พวกเจ้าจงกินแต่ขนมปังไร้เชื้อ”

12:20 Ye shall eat nothing leavened; in all your habitations shall ye eat unleavened bread.

12:21 แล้วโมเสสจึงเรียกบรรดาพวกผู้อาวุโสของคนอิสราเอลมาพร้อมกัน และพูดกับพวกท่านว่า “ท่านทั้งหลายจงไปเอาลูกแกะตามครอบครัวต่าง ๆ ของพวกท่านมา และฆ่าเป็นปัสกานั้น

12:21 Then Moses called for all the elders of Israel, and said unto them, Draw out and take you a lamb according to your families, and kill the passover.

12:22 และท่านทั้งหลายจงเอากิ่งหุสบกำหนึ่งและจุ่มลงในเลือดที่อยู่ในชามอ่าง และป้ายเลือดนั้นไว้ที่วงกบประตูด้านบนและด้านข้างด้วยเลือดที่อยู่ในชามอ่าง และอย่าให้ผู้ใดในพวกท่านออกไปพ้นประตูบ้านของตนจนถึงรุ่งเช้า

12:22 And ye shall take a bunch of hyssop, and dip it in the blood that is in the bason, and strike the lintel and the two side posts with the blood that is in the bason; and none of you shall go out at the door of his house until the morning.

12:23 เพราะพระเยโฮวาห์จะเสด็จผ่านไปเพื่อจะได้ประหารคนอียิปต์ และเมื่อพระองค์ทรงเห็นเลือดที่วงกบประตูด้านบนและด้านข้าง พระเยโฮวาห์จะทรงผ่านเว้นประตูนั้น และจะไม่ทรงยอมให้ผู้สังหารเข้าไปในบ้านของพวกท่าน เพื่อจะประหารพวกท่าน

12:23 For the LORD will pass through to smite the Egyptians; and when he seeth the blood upon the lintel, and on the two side posts, the LORD will pass over the door, and will not suffer the destroyer to come in unto your houses to smite you.

12:24 และท่านทั้งหลายจงถือพิธีนี้ให้เป็นกฎถาวรของท่านและบรรดาลูกหลานของท่าน

12:24 And ye shall observe this thing for an ordinance to thee and to thy sons for ever.

12:25 และจะเป็นไปอย่างนี้ เมื่อท่านทั้งหลายไปถึงแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงประทานแก่พวกท่าน ตามที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้แล้วนั้น ท่านทั้งหลายจงยึดถือพิธีนี้ไว้ปฏิบัติ

12:25 And it shall come to pass, when ye be come to the land which the LORD will give you, according as he hath promised, that ye shall keep this service.

12:26 และจะเป็นไปอย่างนี้ เมื่อลูกหลานของท่านทั้งหลายจะพูดกับพวกท่านว่า ‘พิธีนี้มีความหมายว่าอะไรสำหรับพวกท่าน’

12:26 And it shall come to pass, when your children shall say unto you, What mean ye by this service?

12:27 ท่านทั้งหลายจงพูดว่า ‘เป็นการถวายปัสกาแด่พระเยโฮวาห์ ผู้ทรงผ่านเว้นบ้านทั้งหลายของชนชาติอิสราเอลในอียิปต์ เมื่อพระองค์ทรงประหารคนอียิปต์ และไว้ชีวิตครอบครัวของเราทั้งหลาย’” และประชากรทั้งปวงก็ก้มศีรษะลงและนมัสการ

12:27 That ye shall say, It is the sacrifice of the LORD'S passover, who passed over the houses of the children of Israel in Egypt, when he smote the Egyptians, and delivered our houses. And the people bowed the head and worshipped.

12:28 และชนชาติอิสราเอลก็ออกไปและทำตามคำบัญชาทุกประการ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและอาโรนอย่างไร เขาทั้งหลายก็กระทำตามทุกประการ

12:28 And the children of Israel went away, and did as the LORD had commanded Moses and Aaron, so did they.

บุตรหัวปีแห่งอียิปต์เสียชีวิต
12:29 และต่อมาในเวลาเที่ยงคืน พระเยโฮวาห์ทรงประหารบุตรหัวปีทุกคนในแผ่นดินแห่งอียิปต์ ตั้งแต่ราชบุตรหัวปีของฟาโรห์ผู้ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ จนถึงบุตรหัวปีของเชลยที่อยู่ในคุกใต้ดิน ทั้งลูกหัวปีของสัตว์เลี้ยงทุกตัว

Death of Egypt's Firstborn
12:29 And it came to pass, that at midnight the LORD smote all the firstborn in the land of Egypt, from the firstborn of Pharaoh that sat on his throne unto the firstborn of the captive that was in the dungeon; and all the firstborn of cattle.

12:30 และฟาโรห์ คือพระองค์กับบรรดาข้าราชการของพระองค์ และคนอียิปต์ทั้งปวงได้ลุกขึ้นในเวลากลางคืน และมีเสียงพิลาปร้องไห้ดังทั่วทั้งอียิปต์ เนื่องด้วยไม่มีบ้านใดเลยที่ไม่มีคนตาย

12:30 And Pharaoh rose up in the night, he, and all his servants, and all the Egyptians; and there was a great cry in Egypt; for there was not a house where there was not one dead.

12:31 และพระองค์ได้ตรัสเรียกโมเสสกับอาโรนให้มาเฝ้าในคืนวันนั้น และตรัสว่า “เจ้าทั้งหลายจงลุกขึ้นและออกไปจากท่ามกลางพลเมืองของเราเถิด ทั้งตัวเจ้ากับบรรดาชนชาติอิสราเอล และไปปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ตามที่เจ้าทั้งสองได้พูดไว้นั้น

12:31 And he called for Moses and Aaron by night, and said, Rise up, and get you forth from among my people, both ye and the children of Israel; and go, serve the LORD, as ye have said.

12:32 จงเอาฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเจ้าทั้งหลายไปด้วยตามที่เจ้าทั้งสองได้พูดไว้แล้ว จงไป และอวยพรให้เราด้วย”

12:32 Also take your flocks and your herds, as ye have said, and be gone; and bless me also.

12:33 และคนอียิปต์ก็เร่งเร้าประชากรนั้น เพื่อให้พวกเขาออกไปจากแผ่นดินนั้นโดยเร็ว เพราะเขาทั้งหลายพูดว่า “พวกเราตายกันหมดแล้ว”

12:33 And the Egyptians were urgent upon the people, that they might send them out of the land in haste; for they said, We be all dead men.

12:34 และประชากรนั้นเอาก้อนแป้งที่ยังไม่ได้ใส่เชื้อกับอ่างขยำแป้ง ห่อผ้าใส่บ่าแบกไป

12:34 And the people took their dough before it was leavened, their kneadingtroughs being bound up in their clothes upon their shoulders.

12:35 และชนชาติอิสราเอลกระทำตามคำสั่งของโมเสส และพวกเขาขอเครื่องเงินที่ประดับด้วยเพชรพลอย เครื่องทองคำที่ประดับด้วยเพชรพลอยและเครื่องนุ่งห่มจากคนอียิปต์

12:35 And the children of Israel did according to the word of Moses; and they borrowed of the Egyptians jewels of silver, and jewels of gold, and raiment:

12:36 และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ประชากรนั้นเป็นที่โปรดปรานในสายตาของคนอียิปต์ พวกเขาจึงให้สิ่งของทั้งปวงตามที่เขาต้องการ และเขาทั้งหลายได้ริบเอาสิ่งของต่าง ๆ ของคนอียิปต์เสีย

12:36 And the LORD gave the people favour in the sight of the Egyptians, so that they lent unto them such things as they required. And they spoiled the Egyptians.

การเดินทางออกจากอียิปต์
12:37 และชนชาติอิสราเอลได้ออกเดินทางจากแผ่นดินแห่งราเมเสสไปถึงสุคคท นับแต่ผู้ชายได้ประมาณหกแสนคนที่เดินไป พวกเด็ก ๆ ต่างหาก

Journey Begins
12:37 And the children of Israel journeyed from Rameses to Succoth, about six hundred thousand on foot that were men, beside children.

12:38 และมีชนชาติอื่น ๆ จำนวนมากขึ้นไปกับพวกเขาด้วย ทั้งฝูงแพะแกะ และฝูงวัว และฝูงสัตว์จำนวนมากมาย

12:38 And a mixed multitude went up also with them; and flocks, and herds, even very much cattle.

12:39 และพวกเขาอบก้อนแป้งไร้เชื้อซึ่งพวกเขาได้นำมาจากอียิปต์นั้น ด้วยว่าก้อนแป้งนั้นไร้เชื้อ เพราะพวกเขาถูกเร่งรัดให้ออกจากอียิปต์ และรีรอไม่ได้ ทั้งพวกเขาไม่ทันเตรียมเสบียงสำหรับตน

12:39 And they baked unleavened cakes of the dough which they brought forth out of Egypt, for it was not leavened; because they were thrust out of Egypt, and could not tarry, neither had they prepared for themselves any victual.

12:40 บัดนี้การอาศัยอยู่ของชนชาติอิสราเอล ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในอียิปต์นั้น เป็นเวลาสี่ร้อยสามสิบปี

12:40 Now the sojourning of the children of Israel, who dwelt in Egypt, was four hundred and thirty years.

12:41 และต่อมาครั้นสิ้นสี่ร้อยสามสิบปีแล้ว ในวันนั้นเอง พลโยธาทั้งหมดของพระเยโฮวาห์ก็ออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์

12:41 And it came to pass at the end of the four hundred and thirty years, even the selfsame day it came to pass, that all the hosts of the LORD went out from the land of Egypt.

12:42 คืนวันนั้นเป็นคืนที่ถือเป็นที่ระลึกอย่างยิ่งถึงพระเยโฮวาห์ ด้วยทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ คืนวันนั้นจึงเป็นคืนของพระเยโฮวาห์ที่ชนชาติอิสราเอลทั้งปวงถือเป็นที่ระลึกตลอดชั่วอายุของเขาทั้งหลาย

12:42 It is a night to be much observed unto the LORD for bringing them out from the land of Egypt: this is that night of the LORD to be observed of all the children of Israel in their generations.

คำสั่งเรื่องพิธีปัสกา
12:43 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “ระเบียบพิธีปัสกาเป็นดังนี้ คืออย่าให้คนต่างชาติกินเลย

Passover Instructions
12:43 And the LORD said unto Moses and Aaron, This is the ordinance of the passover: There shall no stranger eat thereof:

12:44 แต่ทาสซึ่งนายเอาเงินซื้อมา เมื่อเจ้าให้ทาสนั้นเข้าสุหนัตแล้ว ก็ให้เขากินได้

12:44 But every man's servant that is bought for money, when thou hast circumcised him, then shall he eat thereof.

12:45 จงอย่าให้แขกหรือลูกจ้างกินเลย

12:45 A foreigner and an hired servant shall not eat thereof.

12:46 ให้กินปัสกาอยู่ในบ้านหลังเดียว เจ้าอย่าเอาเนื้อนั้นไปนอกบ้าน และอย่าหักกระดูกของมันเลย

12:46 In one house shall it be eaten; thou shalt not carry forth ought of the flesh abroad out of the house; neither shall ye break a bone thereof.

12:47 ให้ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งปวงถือและปฏิบัติตามพิธีนี้

12:47 All the congregation of Israel shall keep it.

12:48 และเมื่อมีคนต่างชาติจะมาอาศัยอยู่กับเจ้า และใคร่จะถือรักษาพิธีปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ก็ให้ชายพวกนั้นเข้าสุหนัตเสียก่อนทุกคน แล้วจงให้เขามาใกล้และถือรักษาพิธีนั้นได้ และเขาจะเป็นเหมือนคนเกิดในแผ่นดินนั้น ด้วยว่าผู้ใดที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัต อย่าให้ผู้นั้นเข้าร่วมกินในพิธีปัสกานั้นเลย

12:48 And when a stranger shall sojourn with thee, and will keep the passover to the LORD, let all his males be circumcised, and then let him come near and keep it; and he shall be as one that is born in the land: for no uncircumcised person shall eat thereof.

12:49 พระราชบัญญัติสำหรับคนเกิดในเมืองและคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลายจะต้องเป็นอันเดียวกัน”

12:49 One law shall be to him that is homeborn, and unto the stranger that sojourneth among you.

12:50 ดังนั้น บรรดาชนชาติอิสราเอลก็ปฏิบัติตามทุกประการ พระเยโฮวาห์รับสั่งแก่โมเสสและอาโรนอย่างไร พวกเขาก็กระทำอย่างนั้น

12:50 Thus did all the children of Israel; as the LORD commanded Moses and Aaron, so did they.

12:51 และต่อมาในวันนั้นแหละ พระเยโฮวาห์ทรงนำชนชาติอิสราเอลออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ แยกตามหมวดหมู่ของตน

12:51 And it came to pass the selfsame day, that the LORD did bring the children of Israel out of the land of Egypt by their armies.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope