กลับหน้าแรก / Main Menu

 

อพยพ 10 / Exodus 10

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

โมเสสเตือนว่าจะมีภัยพิบัติจากฝูงตั๊กแตน
10:1 และพระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับโมเสสว่า “จงไปเฝ้าฟาโรห์ เพราะเราได้กระทำให้ใจของเขา และใจของบรรดาข้าราชการของเขาแข็งกระด้าง เพื่อเราจะได้แสดงหมายสำคัญเหล่านี้ของเราต่อหน้าเขา

Plague of Locusts is Threatened
10:1 And the LORD said unto Moses, Go in unto Pharaoh: for I have hardened his heart, and the heart of his servants, that I might shew these my signs before him:

10:2 และเพื่อเจ้าจะได้เล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เราได้กระทำแก่คนอียิปต์ให้ลูกหลานของเจ้าฟัง รวมทั้งหมายสำคัญทั้งหลายซึ่งเราได้กระทำท่ามกลางพวกเขา เพื่อพวกเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

10:2 And that thou mayest tell in the ears of thy son, and of thy son's son, what things I have wrought in Egypt, and my signs which I have done among them; that ye may know how that I am the LORD.

10:3 และโมเสสกับอาโรนได้เข้าไปเฝ้าฟาโรห์ และทูลพระองค์ว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรูตรัสดังนี้ว่า ‘เจ้าจะปฏิเสธไม่ยอมถ่อมตัวลงต่อหน้าเรานานสักเท่าใด จงปล่อยประชากรของเราเพื่อพวกเขาจะไปปรนนิบัติเรา

10:3 And Moses and Aaron came in unto Pharaoh, and said unto him, Thus saith the LORD God of the Hebrews, How long wilt thou refuse to humble thyself before me? let my people go, that they may serve me.

10:4 มิฉะนั้น ถ้าเจ้าปฏิเสธไม่ยอมปล่อยให้ประชากรของเราไป ดูเถิด พรุ่งนี้เราจะบันดาลให้ฝูงตั๊กแตนเข้ามาในเขตแดนของเจ้า

10:4 Else, if thou refuse to let my people go, behold, to morrow will I bring the locusts into thy coast:

10:5 และฝูงตั๊กแตนนั้นจะปกคลุมพื้นแผ่นดิน จนไม่มีผู้ใดสามารถเห็นพื้นแผ่นดินได้ และสิ่งที่เหลือจากลูกเห็บทำลาย พวกมันจะกิน และต้นไม้ทุกต้นซึ่งงอกขึ้นให้พวกเจ้าในทุ่งนานั้น พวกมันจะกินหมด

10:5 And they shall cover the face of the earth, that one cannot be able to see the earth: and they shall eat the residue of that which is escaped, which remaineth unto you from the hail, and shall eat every tree which groweth for you out of the field:

10:6 และพวกมันจะเข้าไปเต็มราชวังของเจ้า เต็มบ้านเรือนของข้าราชการทั้งหลายของเจ้า และเต็มบ้านเรือนของบรรดาคนอียิปต์ทั้งหมด ซึ่งบรรพบุรุษทั้งหลายของเจ้าไม่เคยเห็นเช่นนี้เลย ตั้งแต่วันที่พวกเขาเกิดมาบนแผ่นดินโลกจนถึงทุกวันนี้’” และโมเสสก็หันกลับออกไปจากฟาโรห์

10:6 And they shall fill thy houses, and the houses of all thy servants, and the houses of all the Egyptians; which neither thy fathers, nor thy fathers' fathers have seen, since the day that they were upon the earth unto this day. And he turned himself, and went out from Pharaoh.

10:7 และบรรดาข้าราชการของฟาโรห์ทูลพระองค์ว่า “คนนี้จะเป็นบ่วงแร้วดักพวกเราไปนานสักเท่าใด ขอทรงพระกรุณาปลดปล่อยพวกผู้ชายให้พวกเขาไปปรนนิบัติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเขาเถิด พระองค์ยังไม่ทรงทราบหรือว่าอียิปต์ถูกทำลายแล้ว”

10:7 And Pharaoh's servants said unto him, How long shall this man be a snare unto us? let the men go, that they may serve the LORD their God: knowest thou not yet that Egypt is destroyed?

ฟาโรห์ยอมให้ไปเฉพาะพวกผู้ชายเท่านั้น
10:8 และโมเสสกับอาโรนถูกนำตัวเข้ามาเฝ้าฟาโรห์อีก และพระองค์ได้ตรัสแก่ท่านทั้งสองว่า “จงไปปรนนิบัติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย แต่คนที่จะไปนั้นมีใครบ้าง”

Pharaoh Wants Men Only to Go
10:8 And Moses and Aaron were brought again unto Pharaoh: and he said unto them, Go, serve the LORD your God: but who are they that shall go?

10:9 และโมเสสทูลว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไปพร้อมกับคนหนุ่มและคนแก่ พร้อมกับบุตรชายและบุตรสาว และพร้อมกับฝูงแพะแกะ และฝูงวัวของพวกข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายต้องถือเทศกาลเลี้ยงถวายแด่พระเยโฮวาห์”

10:9 And Moses said, We will go with our young and with our old, with our sons and with our daughters, with our flocks and with our herds will we go; for we must hold a feast unto the LORD.

10:10 และพระองค์ตรัสกับท่านทั้งสองว่า “ให้พระเยโฮวาห์สถิตอยู่กับพวกเจ้าเถิด ที่เราจะยอมให้พวกเจ้าไปพร้อมกับเด็กเล็ก ๆ ของพวกเจ้า จงระวังตัวให้ดี เพราะเหตุการณ์เลวร้ายกำลังอยู่ต่อหน้าพวกเจ้าแล้ว

10:10 And he said unto them, Let the LORD be so with you, as I will let you go, and your little ones: look to it; for evil is before you.

10:11 ไม่อนุญาต บัดนี้จงพาเฉพาะพวกผู้ชายไปและปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พวกเจ้าปรารถนา” และท่านทั้งสองก็ถูกขับไล่ออกไปเสียจากพระพักตร์ของฟาโรห์

10:11 Not so: go now ye that are men, and serve the LORD; for that ye did desire. And they were driven out from Pharaoh's presence.

ภัยพิบัติจากฝูงตั๊กแตน
10:12 และพระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือของเจ้าออกเหนือแผ่นดินแห่งอียิปต์เพื่อฝูงตั๊กแตน เพื่อให้พวกมันมาเหนือแผ่นดินแห่งอียิปต์ และกินพืชผักทุกอย่างของแผ่นดิน คือทุกอย่างซึ่งเหลือจากลูกเห็บทำลาย”

Plague of Locusts
10:12 And the LORD said unto Moses, Stretch out thine hand over the land of Egypt for the locusts, that they may come up upon the land of Egypt, and eat every herb of the land, even all that the hail hath left.

10:13 และโมเสสได้เหยียดไม้เท้าของตนออกเหนือแผ่นดินแห่งอียิปต์ และพระเยโฮวาห์ได้ทรงบันดาลให้ลมตะวันออกพัดมาเหนือแผ่นดินตลอดกลางวันและกลางคืนนั้น ครั้นเวลารุ่งเช้า ลมตะวันออกก็พัดหอบฝูงตั๊กแตนมา

10:13 And Moses stretched forth his rod over the land of Egypt, and the LORD brought an east wind upon the land all that day, and all that night; and when it was morning, the east wind brought the locusts.

10:14 และฝูงตั๊กแตนลงไปทั่วทั้งแผ่นดินแห่งอียิปต์ และจับอยู่ทั่วเขตแดนแห่งอียิปต์ทั้งหมด พวกมันรุนแรงมาก แต่ก่อนไม่เคยมีตั๊กแตนอย่างนี้เลย และต่อไปข้างหน้าจะหามีอย่างนั้นอีกไม่

10:14 And the locusts went up over all the land of Egypt, and rested in all the coasts of Egypt: very grievous were they; before them there were no such locusts as they, neither after them shall be such.

10:15 เพราะพวกมันปกคลุมพื้นดินทั้งหมดจนแผ่นดินนั้นมืดไป และพวกมันกินพืชผักทุกอย่างในแผ่นดิน และผลไม้ทุกอย่างซึ่งเหลือจากลูกเห็บทำลาย และไม่มีพืชใบเขียวเหลือเลย ไม่ว่าต้นไม้หรือพืชผักในทุ่งนา ทั่วทั้งแผ่นดินแห่งอียิปต์

10:15 For they covered the face of the whole earth, so that the land was darkened; and they did eat every herb of the land, and all the fruit of the trees which the hail had left: and there remained not any green thing in the trees, or in the herbs of the field, through all the land of Egypt.

10:16 แล้วฟาโรห์จึงรีบให้คนไปเรียกโมเสสและอาโรนเข้าเฝ้า และพระองค์ตรัสว่า “เราได้ทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย และต่อเจ้าทั้งสอง

10:16 Then Pharaoh called for Moses and Aaron in haste; and he said, I have sinned against the LORD your God, and against you.

10:17 เหตุฉะนั้น บัดนี้ขอเจ้ายกโทษบาปของเราครั้งนี้สักครั้งเถิด และทูลวิงวอนขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย เพื่อพระองค์จะได้ทรงโปรดให้ความตายครั้งนี้พ้นไปจากเรา”

10:17 Now therefore forgive, I pray thee, my sin only this once, and intreat the LORD your God, that he may take away from me this death only.

10:18 และท่านก็ไปจากฟาโรห์ และทูลวิงวอนพระเยโฮวาห์

10:18 And he went out from Pharaoh, and intreated the LORD.

10:19 และพระเยโฮวาห์ได้ทรงบันดาลให้ลมอันแรงกล้าพัดกลับมาจากทิศตะวันตก ซึ่งหอบฝูงตั๊กแตนไป และให้พวกมันตกในทะเลแดง จนไม่มีตั๊กแตนเหลือเลยสักตัวเดียวตลอดเขตแดนแห่งอียิปต์

10:19 And the LORD turned a mighty strong west wind, which took away the locusts, and cast them into the Red sea; there remained not one locust in all the coasts of Egypt.

10:20 แต่พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้พระทัยของฟาโรห์แข็งกระด้างเพื่อพระองค์จะไม่ยอมปล่อยชนชาติอิสราเอลไป

10:20 But the LORD hardened Pharaoh's heart, so that he would not let the children of Israel go.

ภัยพิบัติจากความมืดมิด
10:21 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือของเจ้าขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์ เพื่อจะให้มีความมืดมิดทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์ เป็นความมืดมิดซึ่งรู้สึกได้”

Plague of Dense Darkness
10:21 And the LORD said unto Moses, Stretch out thine hand toward heaven, that there may be darkness over the land of Egypt, even darkness which may be felt.

10:22 และโมเสสได้เหยียดมือของตนขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์ และได้เกิดความมืดทึบทั่วไปในแผ่นดินแห่งอียิปต์เป็นเวลาสามวัน

10:22 And Moses stretched forth his hand toward heaven; and there was a thick darkness in all the land of Egypt three days:

10:23 พวกเขามองกันไม่เห็น ทั้งไม่มีผู้ใดลุกไปจากที่ของเขาสามวัน แต่บรรดาชนชาติอิสราเอลนั้นมีแสงสว่างอยู่ในที่อาศัยของพวกเขา

10:23 They saw not one another, neither rose any from his place for three days: but all the children of Israel had light in their dwellings.

10:24 และฟาโรห์ได้ให้คนไปเรียกโมเสสเข้าเฝ้า และตรัสว่า “พวกเจ้าจงไปปรนนิบัติพระเยโฮวาห์เถิด เพียงแต่ให้ฝูงแกะและฝูงวัวของเจ้าทั้งหลายอยู่ ให้เด็กเล็ก ๆ ของพวกเจ้าไปกับพวกเจ้าได้ด้วย”

10:24 And Pharaoh called unto Moses, and said, Go ye, serve the LORD; only let your flocks and your herds be stayed: let your little ones also go with you.

10:25 และโมเสสได้ทูลว่า “พระองค์ต้องให้ข้าพระองค์ทั้งหลายมีเครื่องบูชาและเครื่องเผาบูชาไปด้วย เพื่อพวกข้าพระองค์จะได้ถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย

10:25 And Moses said, Thou must give us also sacrifices and burnt offerings, that we may sacrifice unto the LORD our God.

10:26 ข้าพระองค์ทั้งหลายจะต้องนำฝูงสัตว์ของพวกข้าพระองค์ไปด้วย จะขาดไม่ได้สักกีบเดียว เพราะว่าพวกข้าพระองค์จะต้องเอาสัตว์จากฝูงเหล่านั้นไปปรนนิบัติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย และพวกข้าพระองค์ยังไม่ทราบว่าจะต้องการสัตว์ตัวใดปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ จนกว่าข้าพระองค์ทั้งหลายจะถึงที่นั่น”

10:26 Our cattle also shall go with us; there shall not an hoof be left behind; for thereof must we take to serve the LORD our God; and we know not with what we must serve the LORD, until we come thither.

10:27 แต่พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้พระทัยของฟาโรห์แข็งกระด้าง และพระองค์ก็ไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป

10:27 But the LORD hardened Pharaoh's heart, and he would not let them go.

โอกาสสุดท้ายของฟาโรห์ผ่านพ้นไปแล้ว
10:28 และฟาโรห์ตรัสแก่ท่านว่า “จงไปให้พ้นจากเรา จงเอาใจใส่ตัวของเจ้าให้ดีเถอะ อย่ามาเห็นหน้าเราอีกเลย เพราะถ้าเจ้าเห็นหน้าเราวันใด เจ้าจะต้องตายวันนั้น”

Pharaoh's Last Chance Is Gone
10:28 And Pharaoh said unto him, Get thee from me, take heed to thyself, see my face no more; for in that day thou seest my face thou shalt die.

10:29 และโมเสสได้ทูลว่า “พระองค์ตรัสถูกแล้ว ข้าพระองค์จะไม่มาเห็นพระพักตร์ของพระองค์อีกเลย”

10:29 And Moses said, Thou hast spoken well, I will see thy face again no more.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope