กลับหน้าแรก / Main Menu

 

อพยพ 1 / Exodus 1

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

ครอบครัวของยาโคบอาศัยอยู่ในอียิปต์
1:1 นี่แหละเป็นชื่อบุตรทั้งหลายของอิสราเอลซึ่งเข้ามาในประเทศอียิปต์ บรรดาท่านเหล่านี้กับทั้งครอบครัวของเขาได้มากับยาโคบ

Jacob's Family in Egypt
1:1 Now these are the names of the children of Israel, which came into Egypt; every man and his household came with Jacob.

1:2 คือ รูเบน สิเมโอน เลวี และ ยูดาห์

1:2 Reuben, Simeon, Levi, and Judah,

1:3 อิสสาคาร์ เศบูลุน และ เบนยามิน

1:3 Issachar, Zebulun, and Benjamin,

1:4 ดาน และนัฟทาลี กาดและอาเชอร์

1:4 Dan, and Naphtali, Gad, and Asher.

1:5 และคนทั้งปวงที่ออกมาจากบั้นเอวของยาโคบรวมเจ็ดสิบคนด้วยกัน เพราะโยเซฟนั้นอยู่ที่ประเทศอียิปต์แล้ว

1:5 And all the souls that came out of the loins of Jacob were seventy souls: for Joseph was in Egypt already.

1:6 และโยเซฟกับพี่น้องของท่านทุกคน ทั้งบรรดาคนยุคสมัยนั้น ถึงแก่ความตายหมดสิ้นแล้ว

1:6 And Joseph died, and all his brethren, and all that generation.

อิสราเอลทวีมากขึ้นในอียิปต์
1:7 และบุตรทั้งหลายของอิสราเอลมีลูกหลานมากและเพิ่มจำนวนขึ้นมาก และพวกเขาทวีมากขึ้น และมีกำลังมากทีเดียว และแพร่หลายไปจนเต็มแผ่นดินนั้น

Multiplying into a Nation
1:7 And the children of Israel were fruitful, and increased abundantly, and multiplied, and waxed exceeding mighty; and the land was filled with them.

1:8 บัดนี้มีกษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ในประเทศอียิปต์ ซึ่งไม่ได้รู้จักกับโยเซฟ

1:8 Now there arose up a new king over Egypt, which knew not Joseph.

1:9 และพระองค์ตรัสกับพลเมืองของพระองค์ว่า “ดูเถิด ประชากรชนชาติอิสราเอลมีมากกว่าและมีกำลังยิ่งกว่าพวกเราอีก

1:9 And he said unto his people, Behold, the people of the children of Israel are more and mightier than we:

1:10 มาเถิด ให้พวกเราใช้สติปัญญาในเรื่องนี้กับพวกเขา เกรงว่าพวกเขาจะทวีมากขึ้นและต่อมาเมื่อเกิดสงคราม พวกเขาจะเข้าร่วมกับพวกข้าศึกของพวกเรา และต่อสู้กับพวกเรา และเมื่อเป็นดังนั้นแล้วพวกเขาจะยกออกไปจากแผ่นดินนี้”

1:10 Come on, let us deal wisely with them; lest they multiply, and it come to pass, that, when there falleth out any war, they join also unto our enemies, and fight against us, and so get them up out of the land.

1:11 เหตุฉะนั้น พวกเขาจึงตั้งนายงานเหนือคนอิสราเอลให้เบียดเบียนเขาทั้งหลายด้วยงานตรากตรำ และเขาทั้งหลายได้สร้างเมืองเก็บราชสมบัติสำหรับฟาโรห์ คือเมืองปิธม และเมืองราอัมเสส

1:11 Therefore they did set over them taskmasters to afflict them with their burdens. And they built for Pharaoh treasure cities, Pithom and Raamses.

1:12 แต่พวกเขายิ่งเบียดเบียนชนชาติอิสราเอล ชนชาติอิสราเอลก็ยิ่งทวีมากขึ้น และยิ่งแพร่หลายออกไป และพวกเขาก็ทุกข์ใจเนื่องด้วยชนชาติอิสราเอล

1:12 But the more they afflicted them, the more they multiplied and grew. And they were grieved because of the children of Israel.

1:13 และคนอียิปต์จึงบังคับชนชาติอิสราเอลให้ทำงานอย่างทารุณ

1:13 And the Egyptians made the children of Israel to serve with rigour:

1:14 และคนอียิปต์ทำให้ชีวิตของเขาทั้งหลายขมขื่นเพราะงานหนักที่พวกเขากระทำนั้น เช่นทำปูนขาว ทำอิฐและทำงานต่าง ๆ ที่ทุ่งนา งานทั้งหมดที่พวกเขากระทำนั้น คนอียิปต์บังคับพวกเขาให้กระทำอย่างทารุณ

1:14 And they made their lives bitter with hard bondage, in morter, and in brick, and in all manner of service in the field: all their service, wherein they made them serve, was with rigour.

1:15 และกษัตริย์แห่งอียิปต์ตรัสกับนางผดุงครรภ์ชาวฮีบรู ซึ่งคนหนึ่งชื่อชิฟราห์และอีกคนหนึ่งชื่อปูอาห์

1:15 And the king of Egypt spake to the Hebrew midwives, of which the name of the one was Shiphrah, and the name of the other Puah:

1:16 และพระองค์ตรัสว่า “เมื่อพวกเจ้าไปทำคลอดให้แก่หญิงชาวฮีบรู และเห็นพวกเขาอยู่บนแผ่นศิลา ถ้าเป็นบุตรชายก็ให้พวกเจ้าฆ่าเขาเสีย แต่ถ้าเป็นบุตรสาวก็ให้ไว้ชีวิตเขา”

1:16 And he said, When ye do the office of a midwife to the Hebrew women, and see them upon the stools; if it be a son, then ye shall kill him: but if it be a daughter, then she shall live.

1:17 แต่นางผดุงครรภ์นั้นเกรงกลัวพระเจ้า และไม่ได้ทำตามที่กษัตริย์แห่งอียิปต์สั่งพวกเขา แต่ได้ช่วยพวกเด็กชายให้รอดชีวิตอยู่

1:17 But the midwives feared God, and did not as the king of Egypt commanded them, but saved the men children alive.

1:18 และกษัตริย์แห่งอียิปต์ได้รับสั่งให้นางผดุงครรภ์เข้าเฝ้า และตรัสแก่พวกเขาว่า “เหตุไฉนพวกเจ้าจึงทำอย่างนี้ และได้ช่วยพวกเด็กชายให้รอดชีวิตอยู่”

1:18 And the king of Egypt called for the midwives, and said unto them, Why have ye done this thing, and have saved the men children alive?

1:19 และนางผดุงครรภ์จึงกราบทูลฟาโรห์ว่า “เพราะหญิงคนฮีบรูไม่เหมือนหญิงคนอียิปต์ เพราะพวกเขามีกำลังมากและคลอดบุตรโดยเร็ว และนางผดุงครรภ์มาหาพวกเขาไม่ทัน”

1:19 And the midwives said unto Pharaoh, Because the Hebrew women are not as the Egyptian women; for they are lively, and are delivered ere the midwives come in unto them.

1:20 เพราะฉะนั้น พระเจ้าทรงโปรดปรานนางผดุงครรภ์นั้น และประชากรก็ยิ่งทวีมากขึ้น และมีกำลังเข้มแข็งมาก

1:20 Therefore God dealt well with the midwives: and the people multiplied, and waxed very mighty.

1:21 และต่อมา เพราะนางผดุงครรภ์นั้นเกรงกลัวพระเจ้า พระองค์จึงได้ทรงให้เขาทั้งสองมีครอบครัว

1:21 And it came to pass, because the midwives feared God, that he made them houses.

1:22 และฟาโรห์จึงรับสั่งแก่พลเมืองทั้งสิ้นของพระองค์ว่า “บุตรชายทุกคนที่เกิดมาให้พวกเจ้าเอาไปทิ้งเสียในแม่น้ำ แต่บุตรสาวทุกคนพวกเจ้าให้รอดชีวิตอยู่ได้”

1:22 And Pharaoh charged all his people, saying, Every son that is born ye shall cast into the river, and every daughter ye shall save alive.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope