กลับหน้าแรก / Main Menu

 

1 ซามูเอล 24 / 1 Samuel 24

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ดาวิดไว้ชีวิตกษัตริย์ซาอูลที่เอนเกดี
24:1 และต่อมา เมื่อซาอูลเสด็จกลับจากการไล่ติดตามคนฟีลิสเตียแล้ว มีคนมาทูลพระองค์ว่า “ดูเถิด ดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดารแห่งเอนเกดี”

David Spares King Saul in En-gedi
24:1 And it came to pass, when Saul was returned from following the Philistines, that it was told him, saying, Behold, David is in the wilderness of Engedi.

24:2 แล้วซาอูลได้นำพลทหารที่คัดเลือกจากบรรดาคนอิสราเอลแล้วสามพันคน และไปแสวงหาดาวิดกับพวกทหารของท่าน ณ เหล่าก้อนหินแห่งเลียงผา

24:2 Then Saul took three thousand chosen men out of all Israel, and went to seek David and his men upon the rocks of the wild goats.

24:3 และพระองค์เสด็จมาที่คอกแกะริมทาง มีถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่งที่นั่น และซาอูลก็เสด็จเข้าไปคลุมพระบาทของพระองค์ และดาวิดกับพวกทหารของท่านพักอยู่ที่ด้านในของถ้ำ

24:3 And he came to the sheepcotes by the way, where was a cave; and Saul went in to cover his feet: and David and his men remained in the sides of the cave.

24:4 และพวกทหารของดาวิดพูดกับท่านว่า “ดูเถิด วันนี้เป็นวันที่พระเยโฮวาห์ตรัสกับท่านว่า ‘ดูเถิด เราจะมอบศัตรูของเจ้าไว้ในมือของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้ทำกับเขาตามที่เจ้าเห็นสมควร’” แล้วดาวิดก็ลุกขึ้น และตัดชายฉลองพระองค์ของซาอูลอย่างลับ ๆ

24:4 And the men of David said unto him, Behold the day of which the LORD said unto thee, Behold, I will deliver thine enemy into thine hand, that thou mayest do to him as it shall seem good unto thee. Then David arose, and cut off the skirt of Saul's robe privily.

24:5 และต่อมาภายหลัง จิตใจของดาวิดก็กล่าวโทษตัวท่านเอง เพราะว่าท่านได้ตัดชายฉลองพระองค์ของซาอูล

24:5 And it came to pass afterward, that David's heart smote him, because he had cut off Saul's skirt.

24:6 และท่านพูดกับพวกทหารของท่านว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามไม่ให้ข้าพเจ้ากระทำสิ่งนี้ต่อเจ้านายของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ คือที่จะเหยียดมือของข้าพเจ้าออกทำร้ายพระองค์ ด้วยเห็นว่าพระองค์เป็นผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้”

24:6 And he said unto his men, The LORD forbid that I should do this thing unto my master, the LORD'S anointed, to stretch forth mine hand against him, seeing he is the anointed of the LORD.

24:7 ดังนั้น ดาวิดได้ห้ามพวกผู้รับใช้ของท่านด้วยถ้อยคำเหล่านี้ และไม่ยอมให้เขาทั้งหลายทำร้ายซาอูล แต่ซาอูลได้ลุกขึ้นออกจากถ้ำ และเสด็จไปตามทางของพระองค์

24:7 So David stayed his servants with these words, and suffered them not to rise against Saul. But Saul rose up out of the cave, and went on his way.

24:8 ภายหลังดาวิดได้ลุกขึ้นเช่นเดียวกัน และออกไปจากถ้ำ และร้องทูลต่อซาอูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์” เมื่อซาอูลเหลียวดูดาวิดก็ซบหน้าลงถึงดินและกราบไหว้

24:8 David also arose afterward, and went out of the cave, and cried after Saul, saying, My lord the king. And when Saul looked behind him, David stooped with his face to the earth, and bowed himself.

24:9 และดาวิดทูลซาอูลว่า “ไฉนพระองค์ฟังถ้อยคำของคนทั้งหลายที่กล่าวว่า ‘ดูเถิด ดาวิดแสวงหาโอกาสที่จะทำร้ายพระองค์’

24:9 And David said to Saul, Wherefore hearest thou men's words, saying, Behold, David seeketh thy hurt?

24:10 ดูเถิด วันนี้พระเนตรของพระองค์ประจักษ์แล้วว่า ในวันนี้พระเยโฮวาห์ทรงมอบพระองค์ไว้ในมือของข้าพระองค์ที่ในถ้ำ และบางคนได้ขอให้ข้าพระองค์ประหารพระองค์เสีย แต่ข้าพระองค์ก็ได้ไว้พระชนม์ของพระองค์ และข้าพระองค์พูดว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือของข้าพเจ้าออกทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์เป็นผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้’

24:10 Behold, this day thine eyes have seen how that the LORD had delivered thee to day into mine hand in the cave: and some bade me kill thee: but mine eye spared thee; and I said, I will not put forth mine hand against my lord; for he is the LORD'S anointed.

24:11 ยิ่งกว่านั้น บิดาของข้าพระองค์ ดูเถิด ขอจงทอดพระเนตรชายฉลองพระองค์ในมือของข้าพระองค์ โดยเหตุที่ว่าข้าพระองค์ได้ตัดชายฉลองพระองค์ออกและมิได้ประหารพระองค์ ขอพระองค์ทรงทราบและเห็นเถิดว่า ในมือของข้าพระองค์ไม่มีความชั่วร้ายหรือการละเมิด และข้าพระองค์มิได้กระทำความผิดบาปต่อพระองค์ ถึงแม้ว่าพระองค์จะตามล่าชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย

24:11 Moreover, my father, see, yea, see the skirt of thy robe in my hand: for in that I cut off the skirt of thy robe, and killed thee not, know thou and see that there is neither evil nor transgression in mine hand, and I have not sinned against thee; yet thou huntest my soul to take it.

24:12 ขอพระเยโฮวาห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพระองค์กับพระองค์ และขอพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้แก้แค้นแทนข้าพระองค์ต่อพระองค์ แต่มือของข้าพระองค์จะไม่กระทำสิ่งใดต่อพระองค์

24:12 The LORD judge between me and thee, and the LORD avenge me of thee: but mine hand shall not be upon thee.

24:13 ตามที่สุภาษิตของคนในสมัยโบราณกล่าวว่า ‘ความชั่วร้ายก็ออกมาจากคนชั่วร้าย’ แต่มือของข้าพระองค์จะไม่กระทำสิ่งใดต่อพระองค์

24:13 As saith the proverb of the ancients, Wickedness proceedeth from the wicked: but mine hand shall not be upon thee.

24:14 กษัตริย์แห่งอิสราเอลออกมาตามหาผู้ใด พระองค์ไล่ติดตามผู้ใด ไล่ตามสุนัขที่ตายแล้วหรือไล่ตามตัวหมัด

24:14 After whom is the king of Israel come out? after whom dost thou pursue? after a dead dog, after a flea.

24:15 เพราะฉะนั้น ขอพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้พิพากษา และขอทรงพิพากษาระหว่างข้าพระองค์กับพระองค์ และทอดพระเนตร และขอว่าความฝ่ายข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอดพ้นจากพระหัตถ์ของพระองค์”

24:15 The LORD therefore be judge, and judge between me and thee, and see, and plead my cause, and deliver me out of thine hand.

24:16 และต่อมา เมื่อดาวิดทูลคำเหล่านี้ต่อซาอูลจบแล้ว ซาอูลตรัสว่า “ดาวิดบุตรชายของเราเอ๋ย นั่นเป็นเสียงของเจ้าหรือ” และซาอูลได้ส่งเสียงร้องและทรงกันแสง

24:16 And it came to pass, when David had made an end of speaking these words unto Saul, that Saul said, Is this thy voice, my son David? And Saul lifted up his voice, and wept.

24:17 และพระองค์ตรัสกับดาวิดว่า “เจ้าชอบธรรมยิ่งกว่าเรา เพราะว่าเจ้าตอบแทนเราด้วยความดี ในเมื่อเราได้ตอบแทนเจ้าด้วยความชั่วร้าย

24:17 And he said to David, Thou art more righteous than I: for thou hast rewarded me good, whereas I have rewarded thee evil.

24:18 และเจ้าได้สำแดงในวันนี้แล้วว่า เจ้าได้กระทำความดีต่อเราอย่างไร ในการที่เจ้ามิได้ประหารเราเสีย เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงมอบเราไว้ในมือของเจ้าแล้ว

24:18 And thou hast shewed this day how that thou hast dealt well with me: forasmuch as when the LORD had delivered me into thine hand, thou killedst me not.

24:19 เพราะถ้าผู้ใดพบศัตรูของตน เขาจะยอมให้ศัตรูนั้นไปอย่างสันติหรือ ดังนั้นขอพระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนเจ้าด้วยความดีสนองการที่เจ้าได้กระทำแก่เราในวันนี้

24:19 For if a man find his enemy, will he let him go well away? wherefore the LORD reward thee good for that thou hast done unto me this day.

24:20 และบัดนี้ ดูเถิด เราทราบแล้วว่า เจ้าจะเป็นกษัตริย์อย่างแน่นอน และราชอาณาจักรแห่งอิสราเอลจะสถาปนาไว้ในมือของเจ้า

24:20 And now, behold, I know well that thou shalt surely be king, and that the kingdom of Israel shall be established in thine hand.

24:21 เพราะฉะนั้นบัดนี้ จงปฏิญาณให้แก่เราในพระนามของพระเยโฮวาห์ว่า เจ้าจะไม่ตัดเชื้อสายรุ่นหลังของเราเสีย และเจ้าจะไม่ทำลายชื่อของเราเสียจากวงศ์วานบิดาของเรา”

24:21 Swear now therefore unto me by the LORD, that thou wilt not cut off my seed after me, and that thou wilt not destroy my name out of my father's house.

24:22 และดาวิดได้ปฏิญาณไว้กับซาอูล และซาอูลก็เสด็จกลับพระราชวัง แต่ดาวิดกับพวกทหารของท่านก็ขึ้นไปยังที่กำบังเข้มแข็ง

24:22 And David sware unto Saul. And Saul went home; but David and his men gat them up unto the hold.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope