กลับหน้าแรก / Main Menu

 

1 ซามูเอล 26 / 1 Samuel 26

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

อีกครั้งหนึ่งดาวิดปฏิเสธไม่ยอมฆ่าซาอูล
26:1 และชาวศิฟมาหาซาอูลที่เมืองกิเบอาห์ทูลว่า “ดาวิดซ่อนตัวอยู่บนเนินเขาแห่งฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่ตรงหน้าเยชิโมนมิใช่หรือ”

David Again Refuses to Kill Saul
26:1 And the Ziphites came unto Saul to Gibeah, saying, Doth not David hide himself in the hill of Hachilah, which is before Jeshimon?

26:2 ดังนั้น ซาอูลได้ลุกขึ้นและลงไปที่ถิ่นทุรกันดารศิฟ มีชายอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วสามพันคนอยู่กับพระองค์ เพื่อแสวงหาดาวิดในถิ่นทุรกันดารศิฟ

26:2 Then Saul arose, and went down to the wilderness of Ziph, having three thousand chosen men of Israel with him, to seek David in the wilderness of Ziph.

26:3 และซาอูลตั้งเต็นท์อยู่ที่เนินเขาแห่งฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่ริมถนนตรงหน้าเยชิโมน แต่ดาวิดยังคงอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และท่านเห็นแล้วว่าซาอูลเสด็จมาหาท่านในถิ่นทุรกันดาร

26:3 And Saul pitched in the hill of Hachilah, which is before Jeshimon, by the way. But David abode in the wilderness, and he saw that Saul came after him into the wilderness.

26:4 ดังนั้น ดาวิดจึงส่งพวกผู้สอดแนมออกไป และเข้าใจแล้วว่าซาอูลได้ยกมาอย่างแน่นอน

26:4 David therefore sent out spies, and understood that Saul was come in very deed.

26:5 ดาวิดได้ลุกขึ้นและมายังที่ซึ่งซาอูลตั้งเต็นท์อยู่ และดาวิดได้เห็นที่ซึ่งซาอูลบรรทมอยู่พร้อมกับอับเนอร์บุตรชายของเนอร์แม่ทัพของพระองค์ และซาอูลบรรทมอยู่กลางเขตค่าย และกองทหารได้ตั้งเต็นท์อยู่รอบพระองค์

26:5 And David arose, and came to the place where Saul had pitched: and David beheld the place where Saul lay, and Abner the son of Ner, the captain of his host: and Saul lay in the trench, and the people pitched round about him.

26:6 แล้วดาวิดได้พูดคุยกับอาหิเมเลคคนฮิตไทต์ และกับอาบีชัยบุตรชายของเศรุยาห์ น้องชายของโยอาบว่า “ผู้ใดจะลงไปยังที่ซาอูลในค่ายพร้อมกับเราบ้าง” และอาบีชัยพูดว่า “ข้าพเจ้าจะลงไปพร้อมกับท่าน”

26:6 Then answered David and said to Ahimelech the Hittite, and to Abishai the son of Zeruiah, brother to Joab, saying, Who will go down with me to Saul to the camp? And Abishai said, I will go down with thee.

26:7 ดังนั้น ดาวิดและอาบีชัยได้ลงไปที่กองทัพในเวลากลางคืน และดูเถิด ซาอูลบรรทมอยู่กลางเขตค่าย และหอกของพระองค์ปักอยู่ที่พื้นดินข้างพระเศียรของพระองค์ แต่อับเนอร์กับกองทหารได้นอนล้อมพระองค์อยู่

26:7 So David and Abishai came to the people by night: and, behold, Saul lay sleeping within the trench, and his spear stuck in the ground at his bolster: but Abner and the people lay round about him.

26:8 แล้วอาบีชัยพูดกับดาวิดว่า “ในวันนี้พระเจ้าทรงมอบศัตรูของท่านไว้ในมือของท่านแล้ว ฉะนั้นบัดนี้ ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอให้ข้าพเจ้าแทงเขาด้วยหอกเพียงครั้งเดียวให้ติดดิน และข้าพเจ้าจะไม่แทงเขาครั้งที่สอง”

26:8 Then said Abishai to David, God hath delivered thine enemy into thine hand this day: now therefore let me smite him, I pray thee, with the spear even to the earth at once, and I will not smite him the second time.

26:9 และดาวิดพูดกับอาบีชัยว่า “อย่าสังหารพระองค์เลย เพราะผู้ใดเล่าจะเหยียดมือของตนออกต่อสู้ผู้ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ และจะไม่มีความผิด”

26:9 And David said to Abishai, Destroy him not: for who can stretch forth his hand against the LORD'S anointed, and be guiltless?

26:10 ยิ่งกว่านั้นดาวิดกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด พระเยโฮวาห์จะทรงประหารพระองค์เอง หรือจะถึงวันกำหนดที่พระองค์ต้องสิ้นพระชนม์ หรือพระองค์จะเสด็จเข้าสงครามและพินาศเสีย

26:10 David said furthermore, As the LORD liveth, the LORD shall smite him; or his day shall come to die; or he shall descend into battle, and perish.

26:11 ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามปรามเราไม่ให้เหยียดมือของเราออกต่อสู้กับผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ แต่เราขอเจ้า บัดนี้จงเอาหอกที่อยู่ข้างพระเศียรของพระองค์กับเหยือกน้ำ และให้เราทั้งสองไปกันเถิด”

26:11 The LORD forbid that I should stretch forth mine hand against the LORD'S anointed: but, I pray thee, take thou now the spear that is at his bolster, and the cruse of water, and let us go.

26:12 ดังนั้น ดาวิดได้เอาหอกและเหยือกน้ำจากข้างพระเศียรของซาอูล และเขาทั้งสองก็ออกไป และไม่มีใครเห็นหรือทราบเรื่องนี้ ทั้งไม่มีคนใดตื่น เพราะเขาทั้งหลายได้หลับสนิททุกคน เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้พวกเขาหลับสนิท

26:12 So David took the spear and the cruse of water from Saul's bolster; and they gat them away, and no man saw it, nor knew it, neither awaked: for they were all asleep; because a deep sleep from the LORD was fallen upon them.

26:13 แล้วดาวิดได้ข้ามไปอีกฟากหนึ่ง และยืนอยู่บนยอดของเนินเขาไกลออกไป มีที่ว่างกว้างใหญ่ระหว่างทั้งสองฝ่าย

26:13 Then David went over to the other side, and stood on the top of an hill afar off; a great space being between them:

26:14 และดาวิดได้ตะโกนเรียกกองทัพและอับเนอร์บุตรชายของเนอร์ว่า “อับเนอร์เอ๋ย ท่านไม่ตอบหรือ” แล้วอับเนอร์ตอบและพูดว่า “ท่านเป็นใครเล่า ที่ร้องทูลต่อกษัตริย์”

26:14 And David cried to the people, and to Abner the son of Ner, saying, Answerest thou not, Abner? Then Abner answered and said, Who art thou that criest to the king?

26:15 และดาวิดพูดกับอับเนอร์ว่า “ท่านไม่ใช่บุรุษผู้กล้าหาญดอกหรือ และในอิสราเอลมีใครเหมือนอย่างท่านบ้าง ดังนั้น ไฉนท่านไม่คอยเฝ้าระวังกษัตริย์เจ้านายของท่านไว้ให้ดีเล่า เพราะมีคนหนึ่งในพวกทหารเข้าไปจะสังหารกษัตริย์เจ้านายของท่าน

26:15 And David said to Abner, Art not thou a valiant man? and who is like to thee in Israel? wherefore then hast thou not kept thy lord the king? for there came one of the people in to destroy the king thy lord.

26:16 ที่ท่านกระทำเช่นนี้ไม่ดีเลย พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ท่านสมควรจะตาย เพราะท่านมิได้คอยเฝ้าระวังเจ้านายของท่าน ผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ และบัดนี้ขอจงตรวจดูว่า หอกของกษัตริย์อยู่ที่ไหน และเหยือกน้ำที่อยู่ข้างพระเศียรของพระองค์นั้นอยู่ที่ไหน”

26:16 This thing is not good that thou hast done. As the LORD liveth, ye are worthy to die, because ye have not kept your master, the LORD'S anointed. And now see where the king's spear is, and the cruse of water that was at his bolster.

26:17 และซาอูลจำเสียงของดาวิดได้ และตรัสว่า “ดาวิดบุตรชายของเราเอ๋ย นี่เป็นเสียงของเจ้าหรือ” และดาวิดทูลว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ เจ้านายของข้าพระองค์ เป็นเสียงของข้าพระองค์เอง”

26:17 And Saul knew David's voice, and said, Is this thy voice, my son David? And David said, It is my voice, my lord, O king.

26:18 และท่านทูลว่า “เหตุไฉนเจ้านายของข้าพระองค์จึงไล่ติดตามผู้รับใช้ของพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์ได้กระทำอะไรเล่า หรือว่ามีความชั่วร้ายอันใดอยู่ในมือของข้าพระองค์หรือ

26:18 And he said, Wherefore doth my lord thus pursue after his servant? for what have I done? or what evil is in mine hand?

26:19 เพราะฉะนั้น บัดนี้ข้าพระองค์ทูลขอพระองค์ ขอกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ทรงฟังบรรดาถ้อยคำของผู้รับใช้ของพระองค์ ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงปลุกปั่นพระองค์ให้ต่อสู้กับข้าพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์ทรงได้รับเครื่องถวาย แต่ถ้าเป็นมาจากบุตรทั้งหลายของมนุษย์ ก็ขอให้คนเหล่านั้นเป็นที่สาปแช่งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เถิด เพราะในวันนี้เขาทั้งหลายได้ขับไล่ข้าพระองค์ออกไปมิให้อาศัยอยู่ในส่วนมรดกของพระเยโฮวาห์ โดยกล่าวว่า ‘จงไปปรนนิบัติพระอื่น ๆ’

26:19 Now therefore, I pray thee, let my lord the king hear the words of his servant. If the LORD have stirred thee up against me, let him accept an offering: but if they be the children of men, cursed be they before the LORD; for they have driven me out this day from abiding in the inheritance of the LORD, saying, Go, serve other gods.

26:20 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขออย่าให้โลหิตของข้าพระองค์ตกถึงดินต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ ด้วยว่ากษัตริย์แห่งอิสราเอลได้ออกมาแสวงหาตัวหมัดเพียงตัวเดียว เช่นเดียวกับในเวลาที่มีคนตามล่านกกระทาอยู่บนภูเขา”

26:20 Now therefore, let not my blood fall to the earth before the face of the LORD: for the king of Israel is come out to seek a flea, as when one doth hunt a partridge in the mountains.

26:21 แล้วซาอูลตรัสว่า “เราได้กระทำความผิดบาปแล้ว ดาวิดบุตรชายของเราเอ๋ย จงกลับไปเถิด ด้วยว่าเราจะไม่มุ่งทำร้ายเจ้าอีกต่อไป เพราะในวันนี้จิตใจของเราก็ล้ำค่าในสายตาของเจ้า ดูเถิด เราประพฤติตัวอย่างคนเขลาและได้กระทำความผิดอย่างมากมาย”

26:21 Then said Saul, I have sinned: return, my son David: for I will no more do thee harm, because my soul was precious in thine eyes this day: behold, I have played the fool, and have erred exceedingly.

26:22 และดาวิดทูลตอบว่า “จงดู หอกของกษัตริย์ ขอให้คนหนุ่มคนหนึ่งข้ามมารับหอกนี้

26:22 And David answered and said, Behold the king's spear! and let one of the young men come over and fetch it.

26:23 พระเยโฮวาห์ทรงประทานรางวัลแก่ทุกคนตามความชอบธรรมและความสัตย์ซื่อของเขา เพราะในวันนี้พระเยโฮวาห์ทรงมอบพระองค์ไว้ในมือของข้าพระองค์แล้ว แต่ข้าพระองค์ไม่ยอมเหยียดมือของข้าพระองค์ออกต่อสู้กับผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้

26:23 The LORD render to every man his righteousness and his faithfulness: for the LORD delivered thee into my hand to day, but I would not stretch forth mine hand against the LORD'S anointed.

26:24 และดูเถิด ในวันนี้ชีวิตของพระองค์จำเริญขึ้นในสายตาของข้าพระองค์ฉันใด ก็ขอให้ชีวิตของข้าพระองค์จำเริญขึ้นในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ฉันนั้น และขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากบรรดาความทุกข์ลำบากทั้งสิ้นเถิด”

26:24 And, behold, as thy life was much set by this day in mine eyes, so let my life be much set by in the eyes of the LORD, and let him deliver me out of all tribulation.

26:25 แล้วซาอูลได้ตรัสกับดาวิดว่า “ดาวิดบุตรชายของเราเอ๋ย ขอเจ้าได้รับพระพรเถิด เจ้าจะได้กระทำบรรดาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และทั้งจะสำเร็จเป็นแน่” ดังนั้นดาวิดได้ไปตามทางของท่าน และซาอูลได้เสด็จกลับไปยังสถานที่ของพระองค์

26:25 Then Saul said to David, Blessed be thou, my son David: thou shalt both do great things, and also shalt still prevail. So David went on his way, and Saul returned to his place.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope