กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 พงศ์กษัตริย์ 4

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25]

น้ำมันหนึ่งไหของหญิงม่ายคนหนึ่ง
4:1 บัดนี้ ภรรยาของคนหนึ่งในเหล่าศิษย์ของพวกผู้พยากรณ์ร้องต่อเอลีชาว่า “ผู้รับใช้ของท่าน คือสามีของดิฉันสิ้นชีวิตเสียแล้ว และท่านก็ทราบอยู่แล้วว่าผู้รับใช้ของท่านได้เกรงกลัวพระเยโฮวาห์จริง ๆ และเจ้าหนี้ได้มาเพื่อนำเอาบุตรชายสองคนของดิฉันไปเป็นทาส”
4:2 และเอลีชาพูดกับนางว่า “จะให้ข้าพเจ้าทำอะไรเพื่อเจ้า บอกข้าพเจ้ามาซิว่าเจ้ามีอะไรอยู่ในบ้านบ้าง” และนางพูดว่า “สาวใช้ของท่านไม่มีอะไรในบ้านนอกจากน้ำมันหนึ่งไห”
4:3 แล้วท่านกล่าวว่า “เจ้าจงไปขอยืมภาชนะหลายใบ จากเพื่อนบ้านทุกคนของเจ้า คือภาชนะเปล่า อย่ายืมมาน้อย
4:4 และเมื่อเจ้าเข้าไปในบ้าน เจ้าจงปิดประตูขังตัวเจ้าและบุตรชายทั้งสองของเจ้าไว้ และจงเทน้ำมันใส่ในภาชนะเหล่านั้นทั้งหมด และเจ้าจงตั้งใบที่เต็มแล้วไว้ต่างหาก”
4:5 ดังนั้นนางจึงไปจากท่าน และปิดประตูขังนางและบุตรชายทั้งสองของนางไว้ ผู้ส่งภาชนะเหล่านั้นมาให้นาง และนางได้เทออก
4:6 และต่อมา เมื่อภาชนะเหล่านั้นเต็มหมดแล้ว นางได้บอกบุตรชายของนางว่า “เอาภาชนะมาให้แม่อีกใบหนึ่ง” และเขาพูดกับนางว่า “ไม่มีภาชนะใด ๆ อีกแล้ว” และน้ำมันนั้นก็หยุดไหล
4:7 แล้วนางได้ไปและบอกคนของพระเจ้า และท่านพูดว่า “ไปซี ขายน้ำมันเสียและเอาเงินชำระหนี้ของเจ้า และที่เหลือนอกนั้นเจ้าและบุตรทั้งสองของเจ้าจงใช้เลี้ยงชีวิต”

หญิงมั่งมีคนหนึ่งแห่งเมืองชูเนม
4:8 และวันหนึ่ง เอลีชาผ่านไปยังเมืองชูเนม เป็นที่ที่หญิงมั่งมีคนหนึ่งอาศัยอยู่ และนางได้รบเร้าท่านให้รับประทานอาหาร และต่อจากนั้น เมื่อท่านผ่านไปทางนั้น ท่านก็แวะเข้าไปรับประทานอาหารที่นั่น
4:9 และนางพูดกับสามีของนางว่า “บัดนี้ ดูเถิด ดิฉันเห็นว่าชายคนนี้เป็นคนบริสุทธิ์ของพระเจ้า ที่เดินผ่านบ้านของพวกเราอยู่เนือง ๆ
4:10 ดิฉันขอร้องพี่ ขอให้พวกเราทำห้องเล็ก ๆ ไว้บนกำแพง และให้พวกเราวางเตียง โต๊ะ เก้าอี้ และเชิงเทียนไว้ให้ท่าน และต่อมาเมื่อท่านมาหาพวกเรา ท่านจะได้เข้าไปพักในห้องนั้น”
4:11 และวันหนึ่ง ท่านก็มาที่นั่น และท่านแวะเข้าไปในห้องนั้น และพักอยู่ที่นั่น
4:12 และท่านได้พูดกับเกหะซีคนใช้ของท่านว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนี้มา” และเมื่อเขาเรียกนางแล้ว นางก็มายืนอยู่ต่อหน้าท่าน
4:13 และท่านได้พูดกับเกหะซีว่า “บัดนี้ จงพูดกับนางว่า ดูเถิด เจ้าลำบากมากมายอย่างนี้เพื่อพวกเรา จะให้ทำอะไรเพื่อเจ้าบ้าง มีอะไรจะให้ทูลกษัตริย์เผื่อเจ้าหรือ หรือให้พูดอะไรกับผู้บัญชาการกองทัพ” และนางตอบว่า “ดิฉันอาศัยอยู่ท่ามกลางชนชาติของดิฉัน”
4:14 และท่านพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นจะให้ทำอะไรเพื่อนาง” และเกหะซีตอบว่า “แท้จริงนางไม่มีบุตรและสามีของนางก็ชราแล้ว”
4:15 และท่านพูดว่า “ไปเรียกนางมา” และเมื่อเขาไปเรียกนางแล้ว นางก็มายืนอยู่ที่ประตู
4:16 และท่านพูดว่า “ประมาณฤดูนี้ เมื่อครบกำหนดอุ้มท้อง เจ้าจะได้อุ้มบุตรชายคนหนึ่ง” และนางพูดว่า “ท่าน คนของพระเจ้า เจ้านายของดิฉัน หามิได้ อย่ามุสาแก่สาวใช้ของท่านเลย”
4:17 และหญิงคนนั้นได้ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายคนหนึ่งในฤดูนั้นเมื่อครบกำหนดอุ้มท้องตามที่เอลีชาได้พูดกับนางไว้

บุตรชายของหญิงชาวชูเนมฟื้นขึ้นอีก
4:18 และเมื่อเด็กนั้นโตขึ้น วันหนึ่งเขาออกไปหาบิดาของเขาในหมู่คนเกี่ยวข้าว
4:19 และเขาพูดกับบิดาของเขาว่า “หัวของลูก หัวของลูก” และบิดาได้พูดกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งว่า “จงอุ้มเขาไปหาแม่ของเขา”
4:20 และเมื่อเด็กหนุ่มคนนั้นได้อุ้มเขาและนำเขามาถึงมารดาของเขาแล้ว เขาก็นั่งอยู่บนตักมารดาจนเที่ยงวัน แล้วก็สิ้นชีวิต
4:21 และนางขึ้นไปและวางเขาไว้บนที่นอนของคนของพระเจ้า และปิดประตูให้เขาอยู่ข้างใน และออกไป
4:22 และนางเรียกสามีของนางและพูดว่า “ฉันขอร้องพี่ ขอส่งคนใช้คนหนึ่งกับลาตัวหนึ่งมาให้ฉัน เพื่อฉันจะได้รีบไปหาคนของพระเจ้า และกลับมาอีก”
4:23 และเขาพูดว่า “ทำไมเจ้าจะไปหาท่านวันนี้ ไม่ใช่วันขึ้นหนึ่งค่ำหรือวันสะบาโต” และนางพูดว่า “ก็ดีอยู่แล้ว”
4:24 แล้วนางผูกอานลาและสั่งคนใช้ของนางว่า “จงเร่งลาไปเร็ว ๆ อย่าให้ฝีเท้าหย่อนลงเพื่อฉันนอกจากฉันสั่งเจ้า”
4:25 แล้วนางก็ออกเดินทาง และมาถึงคนของพระเจ้าที่ภูเขาคารเมล และต่อมา เมื่อคนของพระเจ้าเห็นนางมาแต่ไกล ท่านก็พูดกับเกหะซีคนใช้ของท่านว่า “ดูเถิด หญิงชาวชูเนมมาข้างโน้น
4:26 ข้าพเจ้าขอร้องเจ้า บัดนี้จงวิ่งไปพบนางและพูดกับนางว่า ‘เธอสบายดีหรือ สามีของเธอสบายดีหรือ ลูกของเธอสบายดีหรือ’” และนางตอบว่า “สบายดีค่ะ”
4:27 และเมื่อนางมายังภูเขาถึงคนของพระเจ้าแล้ว นางก็กอดเท้าของท่าน แต่เกหะซีเข้ามาใกล้เพื่อจะผลักนางออกไป และคนของพระเจ้าพูดว่า “ปล่อยนางเถิด เพราะนางมีใจทุกข์หนัก และพระเยโฮวาห์ได้ทรงซ่อนสิ่งนี้จากข้าพเจ้า และไม่ได้ทรงบอกข้าพเจ้า”
4:28 แล้วนางพูดว่า “ดิฉันได้ขอบุตรชายจากเจ้านายของดิฉันหรือ ดิฉันไม่ได้พูดหรือว่า อย่าหลอกลวงดิฉันเลย”
4:29 แล้วท่านจึงพูดกับเกหะซีว่า “จงคาดเอวของเจ้าไว้ และถือไม้เท้าของเราในมือของเจ้า และไปตามทางของเจ้า ถ้าเจ้าพบใคร อย่าทักทายเขา และถ้าใครทักทายเจ้าก็อย่าตอบเขาเลย และจงวางไม้เท้าของเราบนหน้าของเด็กนั้น”
4:30 และมารดาของเด็กนั้นพูดว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่และจิตใจของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ดิฉันจะไม่พรากจากท่านไป” และท่านลุกขึ้นและตามนางไป
4:31 และเกหะซีล่วงหน้าพวกท่านไปก่อนและวางไม้เท้าบนหน้าของเด็กนั้น แต่ไม่มีเสียงหรืออาการได้ยินใด ๆ ดังนั้นเขาจึงกลับมาพบท่านอีกและบอกท่านว่า “เด็กนั้นยังไม่ตื่น”
4:32 และเมื่อเอลีชาเข้ามาในบ้าน ดูเถิด เด็กนั้นตายแล้วและถูกวางอยู่บนเตียงของท่าน
4:33 ฉะนั้น ท่านจึงเข้าไปข้างในและปิดประตูให้ทั้งสองอยู่ข้างในและอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์
4:34 และท่านขึ้นไปและนอนทับเด็กนั้น และให้ปากของท่านทับปากของเด็ก และให้ตาของท่านทับตาของเด็ก และให้มือของท่านทับมือของเด็ก และท่านเหยียดตัวของท่านบนเด็ก และเนื้อของเด็กนั้นอุ่นขึ้นมา
4:35 แล้วท่านก็ลุกขึ้นอีกและเดินไปเดินมาในบ้านนั้น และขึ้นไปและเหยียดตัวของท่านบนเขา และเด็กนั้นก็จามเจ็ดครั้ง และเด็กนั้นก็ลืมตาของตน
4:36 และท่านเรียกเกหะซีมาและพูดว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนี้มา” ดังนั้นเขาจึงไปเรียกนาง และเมื่อนางมาถึงท่านแล้ว ท่านพูดว่า “จงอุ้มบุตรชายของเธอขึ้นเถิด”
4:37 แล้วนางเข้ามาและซบลงที่เท้าของท่าน และกราบลงถึงดิน และนางอุ้มบุตรชายของนางขึ้นและออกไป

เอลีชาชำระอาหารที่มีพิษ
4:38 และเอลีชามาถึงกิลกาลอีก และเกิดการกันดารอาหารในแผ่นดิน และเหล่าศิษย์ของพวกผู้พยากรณ์กำลังนั่งอยู่ต่อหน้าท่าน และท่านพูดกับคนใช้ของท่านว่า “จงตั้งหม้อใบใหญ่นั้นและต้มข้าวให้แก่เหล่าศิษย์ของพวกผู้พยากรณ์”
4:39 และคนหนึ่งออกไปในทุ่งนาเพื่อเก็บผัก และพบไม้เถาป่าเถาหนึ่ง และเก็บได้น้ำเต้าป่าจนเต็มตักของตน และกลับมาฉีกน้ำเต้าป่าเหล่านั้นเป็นฝอยใส่ลงในหม้อข้าวต้ม ด้วยว่าพวกเขาไม่ทราบว่าเป็นผลอะไร
4:40 ดังนั้น พวกเขาจึงเทออกให้คนเหล่านั้นรับประทาน และต่อมาขณะที่เขาทั้งหลายกำลังรับประทานข้าวต้มอยู่นั้น พวกเขาร้องขึ้นและพูดว่า “โอ ท่าน คนของพระเจ้า มีความตายอยู่ในหม้อนี้” และเขาทั้งหลายรับประทานกันไม่ได้
4:41 แต่ท่านพูดว่า “งั้นจงเอาแป้งบดมา” และท่านใส่แป้งลงในหม้อ และท่านพูดว่า “จงเทออกให้คนเหล่านั้นเพื่อพวกเขาจะรับประทาน” และไม่มีอันตรายอยู่ในหม้อนั้น

เอลีชาเลี้ยงหนึ่งร้อยคนอย่างอัศจรรย์
4:42 และมีชายคนหนึ่งมาจากบ้านบาอัลชาลิชาห์ และนำของมาให้คนของพระเจ้า มีขนมปังเป็นผลแรกคือ ขนมข้าวบาร์เลย์ยี่สิบก้อน และรวงข้าวใหม่ใส่กระสอบของเขามา และเอลีชาพูดว่า “จงให้แก่คนเหล่านั้นเพื่อพวกเขาจะรับประทาน”
4:43 และคนใช้คนนี้พูดว่า “อะไรกัน ข้าพเจ้าจะตั้งอาหารเท่านี้ให้คนหนึ่งร้อยคนรับประทานหรือ” ท่านพูดซ้ำว่า “จงให้คนเหล่านั้นเพื่อพวกเขาจะรับประทานเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสสั่งดังนี้ว่า ‘เขาทั้งหลายจะรับประทานและจะเหลืออยู่อีก’”
4:44 ดังนั้น เขาจึงตั้งอาหารไว้ต่อหน้าเขาทั้งหลาย และเขาทั้งหลายก็รับประทาน และยังเหลืออยู่ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope