กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 ซามูเอล 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

โกลิอัทมนุษย์ยักษ์ท้าทายกองทัพอิสราเอล
17:1 เวลานั้นคนฟีลิสเตียได้รวบรวมกองทัพของตนเพื่อจะทำศึกสงคราม และได้รวบรวมกันที่ตำบลโสโคห์ ซึ่งเป็นของเผ่ายูดาห์ และตั้งเต็นท์อยู่ระหว่างตำบลโสโคห์กับตำบลอาเซคาห์ในเอเฟสดัมมิม
17:2 และซาอูลกับคนอิสราเอลได้รวบรวมกัน และตั้งเต็นท์อยู่ข้างหุบเขาแห่งเอลาห์ และวางกำลังพลเรียงรายต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย
17:3 คนฟีลิสเตียยืนอยู่ที่ภูเขาข้างหนึ่ง และคนอิสราเอลยืนอยู่ที่ภูเขาอีกข้างหนึ่ง และมีหุบเขากั้นอยู่ระหว่างเขาทั้งสองฝ่าย
17:4 และมีผู้หนึ่งชื่อโกลิอัทเป็นยอดทหารได้ออกมาจากค่ายของคนฟีลิสเตีย เป็นชาวเมืองกัท ความสูงของเขาคือหกศอกกับหนึ่งคืบ
17:5 และเขาสวมหมวกทองเหลืองไว้ที่ศีรษะของเขา และเขาสวมเสื้อเกราะทองเหลือง น้ำหนักของเสื้อเกราะนั้นคือห้าพันเชเขล
17:6 และเขาสวมสนับแข้งทองเหลืองที่ขาของเขา และมีโล่บังคอทองเหลืองแขวนอยู่ระหว่างไหล่ของเขา
17:7 และด้ามหอกนั้นเหมือนไม้กระพั่นทอผ้า หัวหอกที่เป็นเหล็กนั้นหนักหกร้อยเชเขล และมีคนหนึ่งถือโล่เดินนำหน้าเขา
17:8 และเขาออกมายืนร้องตะโกนไปทางกองทัพของคนอิสราเอล และพูดกับพวกเขาว่า “เจ้าทั้งหลายนำกำลังออกมาทำสงครามทำไมเล่า ข้าเป็นคนฟีลิสเตียไม่ใช่หรือ และพวกเจ้าก็เป็นข้ารับใช้ของซาอูลไม่ใช่หรือ เจ้าทั้งหลายจงเลือกคนหนึ่งแทนพวกเจ้า และให้เขาลงมาหาข้า
17:9 ถ้าเขาสามารถต่อสู้กับข้าและฆ่าข้าได้ ดังนั้นพวกเราจะยอมเป็นคนรับใช้ของพวกเจ้า แต่ถ้าข้าชนะเขาและฆ่าเขาเสีย ดังนั้นพวกเจ้าจะต้องเป็นคนรับใช้ของเรา และรับใช้พวกเรา”
17:10 และคนฟีลิสเตียคนนั้นพูดว่า “วันนี้ข้าขอท้าทายกองทัพของคนอิสราเอล จงส่งคนหนึ่งมาหาข้า เพื่อเราทั้งสองจะต่อสู้กัน”
17:11 เมื่อซาอูลและคนอิสราเอลทั้งสิ้นได้ยินบรรดาถ้อยคำของคนฟีลิสเตียคนนั้น เขาทั้งหลายก็สะดุ้งกลัวและหวาดกลัวยิ่งนัก
17:12 ดาวิดเป็นบุตรชายของชาวเอฟราธาห์คนหนึ่งแห่งเมืองเบธเลเฮมยูดาห์ ชื่อของท่านคือเจสซี และท่านมีบุตรชายแปดคน สมัยรัชกาลของซาอูล ในท่ามกลางคนทั้งปวงชายคนนี้นับว่าเป็นคนชราแล้ว
17:13 และบุตรชายคนโตสามคนของเจสซีได้ตามซาอูลไปทำศึกสงคราม และชื่อของบุตรชายสามคนของท่านที่ไปทำศึกสงครามนั้นคือ บุตรหัวปีคือเอลีอับ คนต่อมาคืออาบีนาดับ และคนที่สามคือชัมมาห์
17:14 และดาวิดเป็นบุตรคนสุดท้อง และพี่ชายทั้งสามคนก็ติดตามซาอูลไปแล้ว

ดาวิดไปยังค่ายทหารของซาอูล
17:15 แต่ดาวิดหันกลับจากซาอูลเพื่อไปเลี้ยงฝูงแกะของบิดาที่เบธเลเฮม
17:16 และคนฟีลิสเตียคนนั้นได้เข้ามาใกล้ทั้งตอนเช้าและตอนเย็น และปรากฏตัวเป็นเวลาสี่สิบวัน
17:17 และเจสซีพูดกับดาวิดบุตรชายของตนว่า “บัดนี้จงเอาข้าวคั่วเอฟาห์หนึ่ง และขนมปังสิบก้อน ไปให้พวกพี่ชายของเจ้า และรีบไปหาพวกพี่ชายของเจ้าที่ค่าย
17:18 และจงนำเนยแข็งสิบชิ้นไปให้แก่นายพันของพวกพี่ชาย และดูว่าพวกพี่ชายของเจ้าเป็นอยู่อย่างไรบ้าง และเอาข่าวคราวจากพวกเขามาบอกเราด้วย”
17:19 เวลานั้น ซาอูลกับพวกเขาและบรรดากองทหารอิสราเอล อยู่ที่หุบเขาแห่งเอลาห์ กำลังต่อสู้กับคนฟีลิสเตียอยู่
17:20 และดาวิดได้ลุกขึ้นแต่เช้ามืด ทิ้งฝูงแกะไว้กับผู้ดูแล และนำเสบียงอาหารเดินทางไปตามที่เจสซีได้สั่งเขาไว้ และเขาได้มาถึงสนามเพลาะรอบค่ายขณะเมื่อกองทหารกำลังยกออกไปสู้รบและร้องเสียงดังเมื่อเข้าทำศึกสงคราม
17:21 ด้วยว่าคนอิสราเอลกับคนฟีลิสเตียได้จัดแนวรบไว้ต่อสู้กันแล้ว กองทัพต่อกองทัพ
17:22 และดาวิดก็มอบสัมภาระของเขาไว้ในมือของผู้ดูแลกองสัมภาระ และวิ่งไปที่แนวรบ และได้มาทักทายพวกพี่ชายของตน
17:23 และขณะที่เขากำลังพูดกับพวกพี่ชายอยู่นั้น ดูเถิด คนฟีลิสเตียชาวเมืองกัท ยอดทหารที่ชื่อโกลิอัทได้ขึ้นมาจากแนวรบของคนฟีลิสเตีย และพูดท้าทายอย่างแต่ก่อนและดาวิดก็ได้ยินคำเหล่านั้น
17:24 และบรรดากองทหารอิสราเอล เมื่อพวกเขาเห็นชายคนนั้นก็วิ่งหนีไปจากเขา และมีความกลัวยิ่งนัก
17:25 และกองทหารอิสราเอลพูดว่า “เจ้าทั้งหลายเห็นชายที่ออกมานั้นแล้วหรือ เขาขึ้นมาเพื่อท้าทายกองทัพอิสราเอลอย่างแน่นอน และจะเป็นอย่างนี้คือ คนที่ฆ่าเขาเสีย กษัตริย์จะพระราชทานทรัพย์ให้เขามากมาย และจะยกราชธิดาของพระองค์ให้เขา และกระทำให้วงศ์วานบิดาของเขาได้รับการยกเว้นภาษีทั้งการเกณฑ์ในอิสราเอล”
17:26 และดาวิดกล่าวแก่กองทหารที่ยืนอยู่ข้างเขาว่า “ผู้ที่ฆ่าคนฟีลิสเตียคนนี้ได้ และนำเอาความเหยียดหยามอิสราเอลไปเสียจะได้อะไร ด้วยว่าคนฟีลิสเตียผู้มิได้เข้าสุหนัตคนนี้คือใครเล่า เขาจึงมาท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่”
17:27 และกองทหารได้ตอบเขาอย่างเดียวกันว่า “ผู้ที่ฆ่าเขาได้ก็จะได้รับดังที่กล่าวมาแล้วนั้น”
17:28 และเอลีอับพี่ชายคนโตของเขาได้ยินคำที่ดาวิดพูดกับกองทหารนั้น เอลีอับก็โกรธดาวิด และเขากล่าวว่า “เจ้าลงมาที่นี่ทำไม และเจ้าทิ้งแกะไม่กี่ตัวที่ถิ่นทุรกันดารไว้กับใคร ข้ารู้ถึงความทะเยอทะยานของเจ้า และความดื้อรั้นในใจของเจ้า เพราะเจ้าลงมาเพื่อจะดูการต่อสู้กัน”
17:29 และดาวิดพูดว่า “ข้าพเจ้าได้ทำอะไรเล่า มีชนวนเหตุไม่เพียงพอหรือ”

ดาวิดชนะโกลิอัทโดยการพึ่งพระเจ้า
17:30 และดาวิดได้หันจากพี่ชายไปหาคนอื่นเสีย และพูดอย่างเดียวกัน และกองทหารได้ตอบเขาอย่างคราวก่อน
17:31 และเมื่อเขาทั้งหลายได้ยินบรรดาถ้อยคำที่ดาวิดพูด เขาทั้งหลายก็เล่าเรื่องนั้นให้ซาอูลทราบ และซาอูลได้ส่งคนให้มาตามดาวิด
17:32 และดาวิดได้ทูลซาอูลว่า “อย่าให้จิตใจของผู้ใดฝ่อไปเพราะชายคนนั้นเลย ผู้รับใช้ของพระองค์จะไปสู้รบกับคนฟีลิสเตียคนนี้”
17:33 และซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “เจ้าไม่สามารถที่จะไปเผชิญหน้ากับชายฟีลิสเตียคนนั้นเพื่อจะสู้รบกับเขาได้ เพราะเจ้าเป็นแต่เด็กหนุ่ม และเขาเป็นทหารชำนาญศึกมาตั้งแต่หนุ่ม ๆ แล้ว”
17:34 และดาวิดทูลซาอูลว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์เคยดูแลฝูงแกะของบิดา และเมื่อมีสิงโตหรือหมีมาเอาลูกแกะไปจากฝูง
17:35 และข้าพระองค์ก็ไล่ตามและฟาดฟันมัน และช่วยลูกแกะนั้นให้พ้นจากปากของมัน และเมื่อมันลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ก็จับเคราของมัน ฟาดฟันมันและฆ่ามันเสีย
17:36 ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ฆ่าทั้งสิงโตและหมีนั้นมาแล้ว และคนฟีลิสเตียผู้มิได้เข้าสุหนัตคนนี้ก็เป็นเหมือนสัตว์เหล่านั้นตัวหนึ่ง ด้วยว่าเขาได้ท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่”
17:37 ดาวิดทูลต่อไปว่า “พระเยโฮวาห์ผู้ทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากกรงเล็บของสิงโตและจากกรงเล็บของหมี พระองค์จะทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากมือของคนฟีลิสเตียคนนี้” และซาอูลได้ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปเถิด และขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับเจ้า”
17:38 และซาอูลได้เอาเครื่องอาวุธของพระองค์สวมให้ดาวิด และพระองค์เอาหมวกทองเหลืองสวมไว้บนศีรษะของเขา และพระองค์สวมเสื้อเกราะให้เขาด้วย
17:39 และดาวิดได้คาดดาบไว้กับเครื่องอาวุธของพระองค์นั้น และเขาลองเดินดูก็เห็นว่าใช้ไม่ได้ เพราะเขายังไม่คุ้นเคยเครื่องอาวุธนั้น และดาวิดได้ทูลซาอูลว่า “ข้าพระองค์จะสวมเครื่องอาวุธเหล่านี้ไปไม่ได้ เพราะว่าข้าพระองค์ยังไม่คุ้นเคย” และดาวิดได้ปลดเครื่องอาวุธนั้นออกเสีย
17:40 และดาวิดถือไม้เท้าของเขาไว้ในมือ และเขาเลือกก้อนหินเกลี้ยงจากลำธารได้ห้าก้อน และใส่ก้อนหินเหล่านั้นในย่ามผู้เลี้ยงแกะของเขา คือในถุงย่ามของเขา และถือสลิงของเขาไว้ในมือ และเขาได้เข้าไปใกล้คนฟีลิสเตียคนนั้น
17:41 คนฟีลิสเตียนั้นได้ออกมาและเข้าใกล้ดาวิด และคนที่ถือโล่นั้นเดินนำหน้าเขา
17:42 และเมื่อคนฟีลิสเตียมองดูรอบ ๆ และเห็นดาวิด คนฟีลิสเตียก็ดูถูกเขา เพราะเขาเป็นแต่คนหนุ่ม มีผิวเปล่งปลั่งและมีหน้าตางามสง่า
17:43 และคนฟีลิสเตียได้พูดกับดาวิดว่า “ข้าเป็นหมาหรือ เจ้าจึงถือไม้เท้ามาหาข้า” และคนฟีลิสเตียคนนั้นก็แช่งด่าดาวิดออกนามพระทั้งหลายของตน
17:44 และคนฟีลิสเตียพูดกับดาวิดว่า “มาหาข้าซิ และข้าจะเอาเนื้อของเจ้าให้นกในอากาศและสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่งกิน”
17:45 แล้วดาวิดก็พูดกับคนฟีลิสเตียคนนั้นว่า “เจ้ามาหาข้าด้วยดาบ ด้วยหอกและด้วยโล่ แต่ข้ามาหาเจ้าในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่งกองทัพอิสราเอล ผู้ซึ่งเจ้าได้ท้าทายนั้น
17:46 ในวันนี้พระเยโฮวาห์จะทรงมอบเจ้าไว้ในมือของข้า และข้าจะประหารเจ้า และตัดศีรษะของเจ้าเสีย และในวันนี้ข้าจะให้ศพของกองทัพฟีลิสเตียแก่บรรดานกในอากาศและแก่สัตว์ป่าแห่งแผ่นดินโลก เพื่อทั่วทั้งโลกจะทราบว่ามีพระเจ้าองค์หนึ่งในอิสราเอล
17:47 และชุมนุมชนนี้ทั้งสิ้นจะทราบว่าพระเยโฮวาห์มิได้ทรงช่วยให้รอดพ้นด้วยดาบหรือด้วยหอก เพราะว่าการรบเป็นของพระเยโฮวาห์ และพระองค์จะทรงมอบพวกเจ้าไว้ในมือของพวกเรา”
17:48 และต่อมา เมื่อคนฟีลิสเตียคนนั้นเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เพื่อเผชิญหน้ากับดาวิด ดาวิดก็รีบวิ่งเข้าหาแนวรบเพื่อเผชิญหน้ากับคนฟีลิสเตียคนนั้น
17:49 และดาวิดเอามือของตนล้วงเข้าไปในย่ามหยิบหินก้อนหนึ่งออกมา และเหวี่ยงหินก้อนนั้นด้วยสายสลิง และถูกคนฟีลิสเตียคนนั้นที่หน้าผากของเขา ก้อนหินนั้นจมฝังเข้าไปในหน้าผากของเขา และเขาก็ล้มหน้าคว่ำลงที่พื้นดิน
17:50 ดังนั้น ดาวิดก็ชนะคนฟีลิสเตียคนนั้นด้วยสลิงและด้วยหินก้อนหนึ่ง และคว่ำคนฟีลิสเตียคนนั้นลง และฆ่าเขาเสีย แต่ไม่มีดาบอยู่ในมือของดาวิด
17:51 ดังนั้น ดาวิดก็วิ่งไปยืนอยู่เหนือคนฟีลิสเตียคนนั้น และหยิบดาบของเขาชักออกจากฝัก และฆ่าเขาเสีย และตัดศีรษะของเขาออกเสียด้วยดาบเล่มนั้น และเมื่อคนฟีลิสเตียเห็นว่ายอดทหารของเขาทั้งหลายตายเสียแล้ว พวกเขาก็วิ่งหนีไป
17:52 และกองทหารของอิสราเอลกับยูดาห์ก็ลุกขึ้นโห่ร้อง และไล่ติดตามคนฟีลิสเตียไปไกลจนถึงหุบเขาและถึงประตูของเมืองเอโครน และคนฟีลิสเตียที่บาดเจ็บก็ล้มลงตามทางจากชาอาราอิม ไปจนถึงเมืองกัทและเมืองเอโครน
17:53 และชนชาติอิสราเอลก็กลับมาจากการไล่ติดตามคนฟีลิสเตีย และเขาทั้งหลายมาริบเอาของจากเต็นท์ของพวกเขา
17:54 และดาวิดได้นำศีรษะของคนฟีลิสเตียคนนั้นมายังกรุงเยรูซาเล็ม แต่เขาได้เอาเครื่องอาวุธของคนฟีลิสเตียคนนั้นไว้ที่เต็นท์ของตน
17:55 และเมื่อซาอูลเห็นดาวิดออกไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย พระองค์ได้ตรัสกับอับเนอร์ผู้เป็นแม่ทัพว่า “อับเนอร์ ชายหนุ่มคนนี้เป็นบุตรชายของใคร” และอับเนอร์ทูลว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ข้าพระองค์ไม่ทราบ”
17:56 และกษัตริย์ตรัสว่า “ท่านจงไปสอบถามดูว่า ชายหนุ่มคนนั้นเป็นบุตรชายของใคร”
17:57 และขณะเมื่อดาวิดกำลังกลับมาจากการฆ่าคนฟีลิสเตีย อับเนอร์ก็พาเขาไป และนำเขาเข้าเฝ้าซาอูลพร้อมด้วยศีรษะของคนฟีลิสเตียคนนั้นที่อยู่ในมือของเขา
17:58 และซาอูลได้ตรัสกับเขาว่า “เจ้า ชายหนุ่มเอ๋ย เจ้าเป็นบุตรชายของใคร” และดาวิดทูลตอบว่า “ข้าพระองค์เป็นบุตรชายของเจสซีชาวเบธเลเฮมผู้รับใช้ของพระองค์”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope