กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 ซามูเอล 21

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ดาวิดหนีจากซาอูลไปหาอาหิเมเลค
21:1 แล้วดาวิดได้มายังเมืองโนบมาหาอาหิเมเลคผู้เป็นปุโรหิต และอาหิเมเลคก็กลัวตัวสั่นเมื่อพบกับดาวิด และพูดกับท่านว่า “ทำไมท่านจึงมาคนเดียว และไม่มีผู้ใดมากับท่าน”
21:2 และดาวิดได้พูดกับอาหิเมเลคผู้เป็นปุโรหิตว่า “กษัตริย์ทรงบัญชาข้าพเจ้าให้ทำพระราชกิจอย่างหนึ่ง และได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘อย่าบอกเรื่องราวเกี่ยวกับราชกิจซึ่งเราใช้เจ้าไปกระทำ และเรื่องราวซึ่งเราบัญชาเจ้านั้น ให้ผู้ใดรู้เลย’ และข้าพเจ้าได้นัดหมายไว้กับพวกผู้รับใช้ของข้าพเจ้า ณ ที่แห่งหนึ่ง
21:3 ฉะนั้นบัดนี้ ท่านมีอะไรติดมืออยู่บ้าง ขอขนมปังใส่มือให้ข้าพเจ้าสักห้าก้อน หรือมีอะไรที่มีอยู่ที่นี่ก็ได้”
21:4 และปุโรหิตคนนั้นตอบดาวิด และกล่าวว่า “ไม่มีขนมปังธรรมดาติดมือของข้าพเจ้าเลย แต่มีขนมปังบริสุทธิ์ ถ้าหากว่าพวกคนหนุ่มได้แยกตัวออกจากผู้หญิงแล้ว”
21:5 และดาวิดก็ตอบปุโรหิต และกล่าวแก่ท่านว่า “ที่จริง ตั้งแต่ข้าพเจ้าออกไป พวกผู้หญิงก็ถูกกันไว้ให้ห่างจากข้าพเจ้าทั้งหลายประมาณสามวันแล้ว และภาชนะของพวกคนหนุ่มก็บริสุทธิ์ และขนมปังนั้นก็เป็นอย่างธรรมดาอยู่แล้ว เออ ถึงแม้ว่าในวันนี้ขนมปังนั้นถูกชำระให้บริสุทธิ์ในภาชนะแล้ว”
21:6 ดังนั้น ปุโรหิตได้มอบขนมปังบริสุทธิ์ให้แก่ดาวิด เพราะที่นั่นไม่มีขนมปังอื่นนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งเก็บมาจากหน้าพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพื่อวางขนมปังที่ยังร้อนอยู่ในวันที่เก็บเอาขนมปังเก่านั้นออกไป
21:7 ในวันนั้นมีชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่นซึ่งอยู่ในพวกผู้รับใช้ของซาอูล ซึ่งมีเหตุที่ต้องอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และชื่อของเขาคือโดเอก คนเอโดม เป็นหัวหน้าคนที่เลี้ยงสัตว์ของซาอูล
21:8 และดาวิดกล่าวแก่อาหิเมเลคว่า “และท่านไม่มีหอกหรือดาบที่อยู่ภายใต้การดูแลของท่านสักเล่มหนึ่งหรือ ด้วยข้าพเจ้ามิได้นำดาบหรือเครื่องอาวุธของข้าพเจ้าติดมากับข้าพเจ้าเลย เพราะพระราชกิจของกษัตริย์เป็นการเร่งด่วน”
21:9 และปุโรหิตได้กล่าวว่า “ดาบของโกลิอัทคนฟีลิสเตีย ซึ่งท่านฆ่าเสียที่หุบเขาแห่งเอลาห์นั้น ดูเถิด ดาบนั้นยังห่อผ้าอยู่ที่ข้างหลังเอโฟด ถ้าท่านต้องการดาบนั้นก็เอาไปได้เลย ด้วยว่านอกจากดาบเล่มนั้นแล้วก็ไม่มีดาบอื่นอีก” และดาวิดกล่าวว่า “ไม่มีดาบอื่นเหมือนดาบเล่มนั้นแล้ว ขอให้ข้าพเจ้าเถิด”

ดาวิดหนีจากซาอูลไปยังเมืองกัท
21:10 และในวันนั้นดาวิดลุกขึ้น หนีไปเพราะเหตุกลัวซาอูล และไปหาอาคีชกษัตริย์แห่งเมืองกัท
21:11 และพวกผู้รับใช้ของอาคีชทูลพระองค์ว่า “ดาวิดคนนี้มิใช่หรือที่เป็นกษัตริย์ของแผ่นดินนั้น พวกเขามิได้ร้องเพลงรับกันถึงตัวเขาหรือ ที่ว่า ‘ซาอูลได้ฆ่าคนเป็นพัน ๆ และดาวิดได้ฆ่าคนเป็นหมื่น ๆ’”
21:12 และดาวิดก็เก็บถ้อยคำเหล่านี้ไว้ในใจของตนและกลัวอาคีชกษัตริย์แห่งเมืองกัทอย่างมาก
21:13 และท่านได้เปลี่ยนอากัปกิริยาของตนต่อหน้าเขาทั้งหลาย และแสร้งทำตนเป็นคนบ้าในมือของพวกเขา และกาไว้ที่ประตูรั้ว และปล่อยให้น้ำลายของตนไหลลงเปรอะเคราของตน
21:14 แล้วอาคีชได้พูดกับพวกผู้รับใช้ของพระองค์ว่า “ดูเถิด พวกเจ้าเห็นแล้วว่าคนนั้นเป็นคนบ้า แล้วพวกเจ้าพาเขามาหาเราทำไม
21:15 เราต้องการคนบ้าหรือ พวกเจ้าจึงพาคนนี้มาพูดเพ้อเจ้อต่อหน้าเรา คนนี้จะเข้ามาในนิเวศของเราหรือ”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope