กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 ซามูเอล 2

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ฮันนาห์อธิษฐานด้วยความชื่นชมยินดี
2:1 ฮันนาห์ได้อธิษฐานและทูลว่า “จิตใจของข้าพระองค์ชื่นชมยินดีในพระเยโฮวาห์ ในพระเยโฮวาห์เขาของข้าพระองค์ได้รับการเชิดชูขึ้น ปากของข้าพระองค์ก็อ้ากว้างเข้าใส่บรรดาศัตรูของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เปรมปรีดิ์ในความรอดของพระองค์
2:2 ไม่มีผู้ใดบริสุทธิ์เหมือนอย่างพระเยโฮวาห์ เพราะไม่มีผู้ใดนอกเหนือจากพระองค์ ทั้งไม่มีศิลาใดเหมือนอย่างพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย
2:3 อย่าพูดยิ่งผยองจนเกินตัวอีกต่อไป อย่าให้ความยโสโอหังออกมาจากปากของเจ้าเลย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งความรู้ และโดยพระองค์การกระทำทั้งหลายได้รับการชั่งตวง
2:4 คันธนูของบรรดาผู้มีกำลังมากก็หัก และคนทั้งหลายที่เดินโซเซก็ได้กำลังมาคาดเอว
2:5 บรรดาคนที่อิ่มหนำแล้วนั้น พวกเขาต้องออกรับจ้างหากิน และคนทั้งหลายที่เคยหิวก็ไม่หิวอีกต่อไป ดังนั้นคนที่เป็นหมันได้กำเนิดบุตรเจ็ดคน และนางที่มีบุตรหลายคนก็อ่อนกำลัง
2:6 พระเยโฮวาห์ทรงประหารและทรงให้มีชีวิต พระองค์ทรงนำลงไปถึงแดนคนตายและทรงนำขึ้นมา
2:7 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ยากจนและทรงกระทำให้มั่งคั่ง พระองค์ทรงกระทำให้ต่ำลงและทรงยกชูขึ้น
2:8 พระองค์ทรงยกชูคนยากจนขึ้นจากผงคลี และทรงยกชูคนขอทานขึ้นจากกองขยะ เพื่อกระทำให้เขาทั้งหลายนั่งท่ามกลางบรรดาเจ้านาย และเพื่อให้พวกเขาได้บัลลังก์แห่งสง่าราศีเป็นมรดก เพราะว่าบรรดาเสาหลักแห่งแผ่นดินโลกเป็นของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงวางพิภพไว้บนเสาเหล่านั้น
2:9 พระองค์จะทรงรักษาเท้าของบรรดาวิสุทธิชนของพระองค์ไว้ และคนชั่วจะต้องนิ่งอึ้งอยู่ในความมืด เพราะว่ามนุษย์จะชนะด้วยกำลังของตนก็หามิได้
2:10 ศัตรูทั้งหลายของพระเยโฮวาห์จะแตกเป็นชิ้น ๆ พระองค์จะทรงเอาเสียงฟ้าร้องในสวรรค์ต่อสู้กับพวกเขา พระเยโฮวาห์จะทรงพิพากษาถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก และพระองค์จะทรงประทานกำลังแก่กษัตริย์ของพระองค์ และจะทรงยกย่องเขาของผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้”
2:11 และเอลคานาห์ก็กลับไปบ้านของตนที่รามาห์ และเด็กนั้นได้ปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ต่อหน้าเอลีผู้เป็นปุโรหิต

บุตรชายทั้งสองของเอลียังไม่กลับใจใหม่
2:12 บุตรชายทั้งสองของเอลีเป็นลูกของเบลีอัล พวกเขามิได้รู้จักพระเยโฮวาห์
2:13 และธรรมเนียมของพวกปุโรหิตที่มีต่อประชากรก็เป็นอย่างนี้ เมื่อมีคนใดถวายเครื่องสัตวบูชา คนใช้ของปุโรหิตจะเข้ามา มือถือตะขอสามแฉกสำหรับเกี่ยวเนื้อ ขณะเมื่อเนื้อกำลังต้มอยู่
2:14 และเขาจะเอาตะขอเกี่ยวเนื้อเกี่ยวลงไปในกระทะ หรือหม้อหู หรือหม้อขนาดใหญ่ หรือหม้อธรรมดา ทุกสิ่งที่ตะขอเกี่ยวเนื้อนำขึ้นมา ปุโรหิตก็เอาสิ่งนั้นไปเป็นของตน ที่เมืองชีโลห์เขาทั้งหลายก็กระทำเช่นนั้นแก่คนอิสราเอลทุกคนที่มาที่นั่น
2:15 เช่นเดียวกัน ก่อนที่เขาทั้งหลายเผาไขมัน คนใช้ของปุโรหิตจะมา และกล่าวแก่ชายผู้ถวายเครื่องสัตวบูชานั้นว่า “ขอเนื้อสำหรับให้ปุโรหิตทอด เพราะว่าท่านไม่รับเนื้อต้มจากเจ้า แต่ต้องการเนื้อดิบ”
2:16 และถ้าชายคนใดกล่าวแก่เขาว่า “ขอให้เขาทั้งหลายเผาไขมันเสียก่อน และจากนั้นจงเอาไปตามที่จิตใจของท่านปรารถนาเถิด” ดังนั้นคนใช้จะตอบเขาว่า “ไม่ได้ แต่เจ้าต้องให้ข้าพเจ้าเดี๋ยวนี้ และถ้าไม่ให้ ข้าพเจ้าก็จะเอาเนื้อนั้นไปโดยใช้กำลัง”
2:17 ดังนี้แหละ ความบาปของคนหนุ่มทั้งสองนั้นจึงใหญ่หลวงนักต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าคนเหล่านั้นได้ดูหมิ่นของถวายแด่พระเยโฮวาห์

กุมารซามูเอลปรนนิบัติพระเยโฮวาห์
2:18 แต่ซามูเอลปรนนิบัติอยู่ต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ ตั้งแต่เป็นเด็ก มีเอโฟดผ้าป่านคาดอยู่
2:19 ยิ่งกว่านั้น มารดาของเขาเย็บเสื้อเล็ก ๆ และนำเสื้อนั้นมาให้เขาทุกปี ๆ เมื่อนางขึ้นไปพร้อมกับสามีของนางเพื่อถวายเครื่องสัตวบูชาประจำปี
2:20 และเอลีอวยพรเอลคานาห์และภรรยาของท่าน และกล่าวว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงประทานเชื้อสายแก่ท่านโดยหญิงคนนี้ แทนคนที่ให้ยืมถวายแด่พระเยโฮวาห์” และเขาทั้งหลายก็กลับไปยังบ้านของตน
2:21 และพระเยโฮวาห์ทรงเยี่ยมเยียนฮันนาห์ แล้วนางก็ตั้งครรภ์ และคลอดบุตรชายสามคนและบุตรสาวสองคน และกุมารซามูเอลก็เติบโตขึ้นเฉพาะพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์

บุตรชายทั้งสองของเอลีได้ทำสิ่งที่ชั่วร้าย
2:22 ตอนนั้นเอลีชรามากแล้ว และได้ยินถึงเรื่องราวทั้งสิ้นที่บุตรชายทั้งสองของท่านกระทำแก่บรรดาคนอิสราเอล อย่างเช่น เขาทั้งสองเข้าไปนอนกับพวกผู้หญิงที่มาชุมนุมกันที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุมชน
2:23 และท่านพูดกับเขาทั้งสองว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงกระทำเช่นนั้น เพราะเราได้ยินจากประชาชนทั่วไปถึงความชั่วร้ายซึ่งเจ้าทั้งสองได้กระทำ
2:24 บุตรชายทั้งสองของเราเอ๋ย อย่าทำเช่นนั้น เพราะเรื่องที่เราได้ยินนั้นไม่ดีเลย เจ้าทั้งสองทำให้ประชากรของพระเยโฮวาห์ทำการละเมิด
2:25 ถ้ามนุษย์คนใดกระทำผิดต่อมนุษย์ด้วยกัน ผู้วินิจฉัยจะวินิจฉัยให้เขา แต่ถ้ามนุษย์กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ ใครจะทูลขอเพื่อเขาได้เล่า” อย่างไรก็ตามเขาทั้งสองไม่ได้ตั้งใจฟังเสียงบิดาของพวกเขา เพราะว่าเป็นพระประสงค์ของพระเยโฮวาห์ที่จะทรงประหารพวกเขาเสีย
2:26 และกุมารซามูเอลก็เติบโตขึ้นและเป็นที่ชอบเฉพาะพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์และต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย

พระเยโฮวาห์ทรงสาปแช่งวงศ์วานของเอลีตลอดไปเป็นนิตย์
2:27 และมีบุรุษของพระเจ้าคนหนึ่งมาหาเอลี และกล่าวแก่ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า ‘เราได้สำแดงตัวเราเองให้แจ้งแก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้า เมื่อเขาทั้งหลายยังอยู่ในอียิปต์ในเรือนของฟาโรห์มิใช่หรือ
2:28 และเราได้เลือกเขาออกมาจากเผ่าทั้งหลายแห่งคนอิสราเอลให้เป็นปุโรหิตของเรา เพื่อถวายบูชาบนแท่นของเรา เพื่อเผาเครื่องหอม เพื่อสวมเอโฟดต่อหน้าเรามิใช่หรือ และเราได้มอบบรรดาเครื่องบูชาที่ถวายด้วยไฟซึ่งชนชาติอิสราเอลนำมาถวายนั้น แก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้ามิใช่หรือ
2:29 เหตุใดเจ้าทั้งหลายจึงเหยียบย่ำเครื่องสัตวบูชาของเรา และของถวายสำหรับเรา ซึ่งเราได้บัญชาไว้ในที่ประทับของเรา และให้เกียรติแก่บุตรชายทั้งสองของเจ้าเหนือเรา เพื่อกระทำให้ตัวของเจ้าทั้งหลายอ้วนพี ด้วยส่วนที่ดีที่สุดจากของถวายทั้งหมดจากอิสราเอลประชากรของเรา’
2:30 เพราะฉะนั้น พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงตรัสว่า ‘เราพูดโดยความจริงว่าวงศ์วานของเจ้าและวงศ์วานบิดาของเจ้าจะดำเนินต่อหน้าเราอยู่เป็นนิตย์’ แต่บัดนี้พระเยโฮวาห์ตรัสว่า ‘ขอให้การนั้นอยู่ห่างไกลจากเรา เพราะว่าบรรดาผู้ที่ถวายเกียรติแก่เรา เราจะให้เกียรติ และบรรดาผู้ที่ดูหมิ่นเรา จะถูกดูหมิ่น
2:31 ดูเถิด วันเวลานั้นจะมาถึง ซึ่งเราจะตัดแขนของเจ้าออก และจะตัดแขนของวงศ์วานบิดาของเจ้าออก เพื่อจะไม่มีคนชราสักคนเดียวในวงศ์วานของเจ้า
2:32 และเจ้าจะเห็นศัตรูในที่ประทับของเรา คือในความมั่งคั่งทั้งสิ้นที่พระเจ้าจะทรงประทานแก่อิสราเอล และจะไม่มีคนชราสักคนเดียวในวงศ์วานของเจ้าเป็นนิตย์
2:33 และคนของเจ้าซึ่งเรามิได้ตัดขาดเสียจากแท่นบูชาของเรานั้น จะมีชีวิตอยู่เพื่อทำร้ายดวงตาของเจ้า และทำให้จิตใจของเจ้าโศกเศร้า และบรรดาผลอันเพิ่มพูนในวงศ์วานของเจ้าจะตายในวัยอันเบ่งบานของพวกเขา
2:34 และสิ่งนี้จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า ซึ่งจะบังเกิดแก่บุตรชายทั้งสองของเจ้า คือโฮฟนีและฟีเนหัส คือเขาทั้งสองจะสิ้นชีวิตในวันเดียว
2:35 และเราจะยกปุโรหิตผู้สัตย์ซื่อของเราขึ้นมา ซึ่งจะกระทำตามสิ่งที่อยู่ในจิตใจของเราและในความคิดของเรา และเราจะสถาปนาวงศ์วานที่มั่นคงให้แก่เขา และเขาจะดำเนินอยู่ต่อหน้าผู้ที่เราเจิมไว้เป็นนิตย์
2:36 และต่อมา ทุกคนที่ยังเหลืออยู่ในวงศ์วานของเจ้าจะมากราบไหว้เขา เพื่อขอเงินหนึ่งเหรียญและขนมปังหนึ่งก้อน และจะกล่าวว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่าน กรุณาตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งปุโรหิตด้วยเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้รับประทานอาหารสักหน่อยหนึ่ง”’”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope