กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 ซามูเอล 30

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ดาวิดทำลายศัตรูที่ปล้นเมืองศิกลาก
30:1 และต่อมาในวันที่สาม เมื่อดาวิดกับพวกทหารของท่านมาถึงเมืองศิกลากแล้ว ก็ปรากฏว่าคนอามาเลขได้มาปล้นทางถิ่นใต้และเมืองศิกลาก และได้ชนะเมืองศิกลากและเผาเมืองนั้นเสียด้วยไฟ
30:2 และได้จับพวกผู้หญิงที่อยู่ในเมืองนั้นไปเป็นเชลย เขาทั้งหลายไม่ได้ฆ่าผู้ใดเลย ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็ก แต่ได้กวาดต้อนพวกเขาไป และเดินไปตามทางของเขาทั้งหลาย
30:3 ดังนั้น ดาวิดกับพวกทหารของท่านมาถึงเมืองนั้น ดูเถิด เมืองนั้นถูกเผาด้วยไฟ และภรรยากับบุตรชายบุตรสาวของเขาทั้งหลายได้ถูกกวาดไปเป็นเชลย
30:4 แล้วดาวิดกับพวกทหารที่อยู่กับท่านก็ร้องไห้เสียงดัง จนพวกเขาไม่มีกำลังที่จะร้องไห้อีกต่อไป
30:5 และอาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบีกายิลภรรยาของนาบาลชาวคารเมล ภรรยาทั้งสองของดาวิดก็ถูกกวาดไปเป็นเชลย
30:6 และดาวิดก็เป็นทุกข์อย่างมาก เพราะพวกทหารพูดกันว่าจะเอาก้อนหินขว้างท่าน ด้วยว่าจิตใจของพวกทหารทั้งสิ้นก็โศกเศร้าอย่างมาก เพราะเหตุบุตรชายและบุตรสาวของเขาทุกคน แต่ดาวิดได้มีกำลังใจขึ้นในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
30:7 และดาวิดได้พูดกับอาบียาธาร์ผู้เป็นปุโรหิตบุตรชายของอาหิเมเลคว่า “ข้าพเจ้าขอท่านนำเอโฟดมาให้ข้าพเจ้า” และอาบียาธาร์ได้นำเอโฟดมาให้ดาวิด
30:8 และดาวิดทูลถามพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพระองค์ควรจะติดตามกองปล้นนี้หรือไม่ ข้าพระองค์จะตามทันพวกเขาหรือ” และพระองค์ตรัสตอบท่านว่า “จงไล่ตามเถิด ด้วยว่าเจ้าจะตามทันพวกเขาเป็นแน่ และจะเอาสิ่งสารพัดกลับคืนมาอย่างแน่นอน”
30:9 ดังนั้น ดาวิดก็ยกออกไป คือตัวท่านพร้อมกับพวกทหารที่อยู่กับท่านหกร้อยคนนั้น และมาถึงลำธารเบโสร์ ซึ่งคนที่ล้าหลังก็ถูกทิ้งไว้ที่นั่น
30:10 แต่ดาวิดไล่ตามต่อไป ทั้งตัวท่านและพวกทหารสี่ร้อยคน ด้วยว่าพวกทหารสองร้อยคนอ่อนเพลียเกินไปที่พวกเขาจะข้ามลำธารเบโสร์ได้ ก็ถูกทิ้งไว้ที่นั่น
30:11 และเขาทั้งหลายได้พบชาวอียิปต์คนหนึ่งอยู่ที่ทุ่งนา จึงได้นำเขามาหาดาวิด และให้ขนมปังแก่เขาและเขาได้กิน และเขาทั้งหลายได้เอาน้ำมาให้เขาดื่ม
30:12 และเขาทั้งหลายให้ขนมมะเดื่อแผ่นหนึ่งกับช่อองุ่นแห้งสองช่อแก่เขา เมื่อเขากินแล้ว จิตใจของเขาก็ฟื้นขึ้น เพราะว่าเขาไม่ได้กินขนมปังหรือดื่มน้ำสามวันสามคืนแล้ว
30:13 และดาวิดพูดกับเขาว่า “เจ้าเป็นพวกไหน และเจ้ามาจากไหน” และเขาพูดว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนหนุ่มชาวอียิปต์ เป็นคนใช้ของคนอามาเลขคนหนึ่ง เมื่อสามวันมาแล้วข้าพเจ้าป่วย นายของข้าพเจ้าจึงทิ้งข้าพเจ้าไว้
30:14 เราได้เข้าปล้นที่ถิ่นใต้ของคนเคเรธี และที่เขตแดนซึ่งเป็นของยูดาห์ และที่ถิ่นใต้ของคาเลบ และเราได้เผาเมืองศิกลากเสียด้วยไฟ”
30:15 และดาวิดพูดกับเขาว่า “เจ้าจะพาเราลงไปถึงกองปล้นนั้นได้หรือไม่” และเขาพูดว่า “ขอปฏิญาณแก่ข้าพเจ้าในพระนามของพระเจ้าว่า ท่านจะไม่ฆ่าข้าพเจ้าหรือมอบข้าพเจ้าไว้ในมือนายของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะพาท่านลงไปที่กองปล้นนั้น”
30:16 และเมื่อเขาพาท่านลงไปแล้ว ดูเถิด เขาทั้งหลายก็แพร่กระจ่ายกันอยู่ทั่วแผ่นดิน กำลังกิน ดื่มและเต้นรำอยู่ เพราะเหตุสิ่งของมากมายที่พวกเขาได้ริบมาจากแผ่นดินของคนฟีลิสเตียและจากแผ่นดินของคนยูดาห์
30:17 และดาวิดได้โจมตีพวกเขาตั้งแต่เวลาพลบค่ำจนถึงเวลาเย็นของวันรุ่งขึ้น และไม่มีชายคนใดของพวกเขาที่หนีรอดไปได้สักคนเดียว เว้นแต่ชายหนุ่มสี่ร้อยคนซึ่งขี่อูฐและหนีไปได้
30:18 และดาวิดได้สิ่งของต่าง ๆ ที่คนอามาเลขริบไปนั้นคืนมาทั้งหมด และดาวิดช่วยภรรยาทั้งสองของท่านรอดพ้นได้
30:19 และไม่มีสิ่งใด ๆ ขาดไปจากเขาทั้งหลายเลย ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ บุตรชายหรือบุตรสาว ในของที่ถูกริบไปหรือสิ่งของต่าง ๆ ที่เขาเหล่านั้นเอาไป ดาวิดก็ได้คืนมาทั้งหมด
30:20 และดาวิดได้เอาฝูงแพะแกะและฝูงวัวทั้งสิ้น ซึ่งเขาทั้งหลายได้ไล่ต้อนไปข้างหน้าฝูงสัตว์อื่นนั้น และกล่าวว่า “นี่เป็นส่วนของดาวิดที่ริบมา”
30:21 และดาวิดกลับมายังพวกทหารสองร้อยคน ซึ่งอ่อนเพลียเกินไปที่พวกเขาจะติดตามดาวิด ซึ่งเขาทั้งหลายได้ทิ้งไว้ที่ลำธารเบโสร์ และพวกเขาก็ออกไปต้อนรับดาวิดและต้อนรับบรรดาคนที่อยู่กับท่าน และเมื่อดาวิดเข้ามาใกล้พวกทหาร ท่านก็คำนับเขาทั้งหลาย
30:22 แล้วคนชั่วร้ายกับพวกคนของเบลีอัลทั้งสิ้นในพวกทหารที่ติดตามดาวิด ได้ตอบและพูดว่า “เพราะพวกเขาไม่ไปกับพวกเรา เราทั้งหลายจะไม่ให้ของริบที่พวกเราได้คืนมานั้นแก่พวกเขาเลย ยกเว้นให้ภรรยาและบุตรทั้งหลายของทุกคน เพื่อพวกเขาจะนำคนเหล่านั้น และออกไป”
30:23 แต่ดาวิดกล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้าเอ๋ย ท่านอย่าทำอย่างนั้นกับสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงมอบแก่เรา ผู้ได้ทรงพิทักษ์รักษาเราไว้ และทรงมอบกองปล้นซึ่งมาต่อสู้กับเราไว้ในมือของเรา
30:24 ในเรื่องนี้ใครจะฟังเสียงของท่าน เพราะคนที่ลงไปรบได้ส่วนแบ่งของเขาอย่างไร คนที่เฝ้ากองสัมภาระอยู่ก็ควรได้ส่วนแบ่งอย่างนั้น ให้เขาทั้งหลายรับส่วนแบ่งเหมือนกัน”
30:25 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป ดาวิดก็ตั้งข้อนี้ให้เป็นกฎเกณฑ์และกฎแก่อิสราเอลจนทุกวันนี้
30:26 เมื่อดาวิดมาถึงเมืองศิกลากแล้ว ก็ส่งของที่ริบได้นั้นส่วนหนึ่งไปให้เพื่อน ซึ่งเป็นพวกผู้ใหญ่ในยูดาห์กล่าวว่า “ดูเถิด นี่เป็นของขวัญฝากมาให้ท่านซึ่งเป็นส่วนของของริบจากศัตรูของพระเยโฮวาห์”
30:27 คือแก่คนที่อยู่ในเบธเอล ในราโมททางภาคใต้ ในยาททีร์
30:28 ในอาโรเออร์ ในสิฟโมท ในเอชเทโมอา
30:29 ในราคาล ในหัวเมืองของคนเยราเมเอล ในหัวเมืองของคนเคไนต์
30:30 ในโฮรมาห์ ในโคราชาน ในอาธาค
30:31 ในเฮโบรน คือให้แก่ทุกตำบลที่ดาวิดกับคนของท่านได้เคยไป ๆ มา ๆ

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope