กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 ซามูเอล 25

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ซามูเอลสิ้นชีวิต
25:1 และซามูเอลก็สิ้นชีวิต คนอิสราเอลทั้งปวงก็ชุมนุมกันและไว้ทุกข์ให้ท่าน และได้ฝังศพของท่านไว้ในบ้านของท่านที่เมืองรามาห์ ดาวิดได้ลุกขึ้นและลงไปยังถิ่นทุรกันดารแห่งปาราน

อาบีกายิลขอดาวิดไว้ชีวิตนาบาล
25:2 และมีชายคนหนึ่งในมาโอน ทรัพย์สมบัติของเขาอยู่ในคารเมล และชายคนนั้นมั่งมีมาก เขามีแกะสามพันตัวและแพะหนึ่งพันตัว และเขากำลังตัดขนแกะของเขาอยู่ที่คารเมล
25:3 ชื่อของชายคนนั้นคือนาบาล และชื่อภรรยาของเขาคืออาบีกายิล และนางเป็นผู้หญิงที่มีความเข้าใจเรื่องต่าง ๆ เป็นอย่างดีและมีหน้าตาสวยงาม แต่ชายคนนั้นมีความประพฤติชั่วช้าและหยาบคายในการกระทำทั้งหลายของเขา และเขาอยู่ในวงศ์วานของคาเลบ
25:4 และเมื่ออยู่ในถิ่นทุรกันดาร ดาวิดได้ยินว่า นาบาลกำลังตัดขนแกะของเขาอยู่
25:5 และดาวิดได้ส่งชายหนุ่มสิบคนออกไป ดาวิดพูดกับชายหนุ่มเหล่านั้นว่า “ท่านทั้งหลายจงขึ้นไปที่คารเมล และไปหานาบาล และคำนับเขาในนามของเรา
25:6 และท่านทั้งหลายจงพูดกับผู้ซึ่งมีชีวิตอยู่อย่างมั่งคั่งร่ำรวยเช่นนี้ว่า ‘สันติภาพจงมีแก่ท่าน และสันติภาพจงมีแก่วงศ์วานของท่าน และสันติภาพจงมีแก่บรรดาสิ่งที่ท่านมีอยู่
25:7 และบัดนี้ ข้าพเจ้าได้ยินว่าท่านมีคนตัดขนแกะ พวกผู้เลี้ยงแกะของท่านนั้นอยู่กับพวกเรา พวกเรามิได้กระทำอันตรายเขาทั้งหลายเลย ทั้งพวกเขามิได้ขาดสิ่งใด ๆ ตลอดเวลาที่พวกเขาอยู่ในคารเมล
25:8 ขอให้ถามพวกคนหนุ่มของท่าน และเขาทั้งหลายจะแจ้งให้ท่านทราบ เพราะฉะนั้นขอให้คนหนุ่มทั้งหลายได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน เพราะพวกเรามาในวันที่ดี ข้าพเจ้าขอท่านโปรดให้สิ่งใดก็ตามที่ตกมาถึงมือของท่านแก่พวกผู้รับใช้ของท่านและแก่ดาวิดบุตรชายของท่าน’”
25:9 และเมื่อพวกคนหนุ่มของดาวิดมาถึง เขาทั้งหลายได้กล่าวบรรดาคำเหล่านั้นแก่นาบาลในนามของดาวิด และก็คอยอยู่
25:10 และนาบาลตอบพวกคนรับใช้ของดาวิดว่า “ดาวิดคือผู้ใด และบุตรชายของเจสซีคือผู้ใด สมัยนี้มีคนรับใช้เป็นอันมากที่หนีไปจากนายของตน
25:11 ควรหรือที่ข้าจะนำขนมปังของข้า และน้ำของข้า และเนื้อของข้า ซึ่งข้าได้ฆ่าเสียสำหรับพวกคนตัดขนแกะของข้า มอบให้แก่คนซึ่งมาจากที่ไหนข้าก็ไม่รู้”
25:12 ดังนั้นพวกคนหนุ่มของดาวิดก็หันไปตามทางของตน และกลับไป และมาบอกเรื่องราวทั้งสิ้นนี้แก่ดาวิด
25:13 และดาวิดพูดกับคนทั้งหลายของท่านว่า “ท่านทั้งหลายจงเอาดาบของตนคาดเอวไว้” และพวกเขาได้เอาดาบของตนคาดเอวไว้ และดาวิดได้เอาดาบของท่านคาดเอวด้วยเหมือนกัน และมีคนติดตามดาวิดขึ้นไปประมาณสี่ร้อยคน และสองร้อยคนอยู่เฝ้ากองสัมภาระ
25:14 แต่มีคนหนุ่มคนหนึ่งไปบอกอาบีกายิลภรรยาของนาบาลว่า “ดูเถิด ดาวิดส่งพวกผู้สื่อสารมาจากถิ่นทุรกันดารเพื่อจะคำนับนายของพวกเรา และนายกลับดูถูกคนเหล่านั้น
25:15 แต่คนเหล่านั้นเคยทำดีต่อพวกเรามาก และเราทั้งหลายไม่ได้รับอันตรายใด ๆ เลย ทั้งพวกเรามิได้ขาดสิ่งใด ๆ ตราบใดที่พวกเราอยู่กับเขาทั้งหลาย ขณะเมื่อพวกเราอยู่ในทุ่งนา
25:16 เขาทั้งหลายเป็นเหมือนกำแพงสำหรับพวกเราทั้งกลางคืนและกลางวัน ตลอดเวลาที่พวกเราเลี้ยงแกะอยู่กับเขาทั้งหลาย
25:17 ฉะนั้นบัดนี้ ขอท่านทราบเรื่องนี้และพิจารณาว่าท่านควรจะกระทำประการใด เพราะพวกเขาคงมุ่งร้ายต่อนายของพวกเรา และต่อครัวเรือนทั้งสิ้นของนาย ด้วยว่านายนั้นเป็นลูกของเบลีอัล ใครจะพูดกับท่านก็ไม่ได้”
25:18 ดังนั้น อาบีกายิลจึงรีบจัดขนมปังสองร้อยก้อน และน้ำองุ่นสองถุงหนัง แกะที่ทำเสร็จแล้วห้าตัว ข้าวคั่วห้าถัง องุ่นแห้งหนึ่งร้อยช่อ และขนมมะเดื่อสองร้อยแผ่น และบรรทุกสิ่งเหล่านี้ไว้บนหลังลา
25:19 และนางพูดกับพวกคนรับใช้ของนางว่า “จงรีบนำหน้าไปก่อนเรา ดูเถิด เราจะตามพวกเจ้าไป” แต่นางมิได้บอกนาบาลสามีของนาง
25:20 และต่อมา ขณะที่นางขี่ลาลงมาตามที่กำบังของเนินเขา ดูเถิด ดาวิดกับพวกทหารของท่านก็ลงมาตามทางนั้น และนางก็พบกับเขาทั้งหลาย
25:21 ดาวิดเคยกล่าวไว้ว่า “เราได้เฝ้าทุกสิ่งที่คนนี้มีอยู่ในถิ่นทุรกันดารเสียเปล่า ไม่มีสิ่งใด ๆ ของเขาขาดไปเลย และเขายังกระทำความชั่วร้ายต่อเราตอบแทนความดี
25:22 ในบรรดาคนเหล่านั้น ถ้าเรายังปล่อยชีวิตคนใดในพวกเขาที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ให้เหลืออยู่ จนถึงแสงอรุณของรุ่งเช้า ก็ขอพระเจ้าทรงกระทำต่อศัตรูทั้งหลายของดาวิดอย่างนั้น และให้มากยิ่งกว่าด้วย”
25:23 และเมื่ออาบีกายิลเห็นดาวิด นางก็รีบลงจากหลังลาและซบหน้าลงต่อหน้าดาวิด และนางกราบลงถึงดิน
25:24 และกราบลงที่เท้าของดาวิดกล่าวว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า ขอให้ความชั่วช้านี้ตกอยู่ที่ข้าพเจ้าเอง คือตกอยู่ที่ข้าพเจ้าแต่ผู้เดียว และข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอให้หญิงผู้รับใช้ของท่านได้พูดให้ท่านฟัง และขอท่านได้โปรดรับฟังบรรดาถ้อยคำของหญิงผู้รับใช้ของท่าน
25:25 ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอเจ้านายของข้าพเจ้าอย่าได้ใส่ใจนาบาล คนของเบลีอัลคนนี้เลย เพราะชื่อของเขาเป็นอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น นาบาลเป็นชื่อของเขา และความโง่เขลาก็อยู่กับเขา แต่ข้าพเจ้าหญิงผู้รับใช้ของท่านหาได้เห็นพวกคนหนุ่มของเจ้านายของข้าพเจ้าซึ่งท่านได้ส่งมานั้นไม่
25:26 เหตุฉะนั้นบัดนี้เจ้านายของข้าพเจ้า พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด และท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ด้วยว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ท่านระงับเสียจากการทำให้โลหิตตก และจากการแก้แค้นด้วยมือของท่านเอง เพราะฉะนั้นขอให้ศัตรูของท่านและบรรดาผู้ที่กระทำร้ายต่อเจ้านายของข้าพเจ้าจงเป็นอย่างนาบาล
25:27 ของกำนัลเหล่านี้ซึ่งหญิงผู้รับใช้ของท่านได้นำมาให้เจ้านายของข้าพเจ้าขอมอบแก่บรรดาคนหนุ่ม ซึ่งติดตามเจ้านายของข้าพเจ้า
25:28 ได้โปรดอภัยการละเมิดของหญิงผู้รับใช้ของท่านเถิด เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้เจ้านายของข้าพเจ้าเป็นวงศ์วานที่มั่นคงอย่างแน่นอน ด้วยว่าเจ้านายของข้าพเจ้าทำสงครามอยู่ฝ่ายพระเยโฮวาห์ ตราบใดที่ท่านมีชีวิตอยู่จะหาความชั่วที่ตัวท่านไม่ได้เลย
25:29 แม้มีคนลุกขึ้นไล่ตามท่านและแสวงหาชีวิตของท่าน ชีวิตของเจ้านายของข้าพเจ้าจะผูกมัดอยู่กับกลุ่มชีวิตซึ่งอยู่ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน แต่ชีวิตศัตรูของท่านจะถูกเหวี่ยงออกไปเหมือนออกไปจากรังสลิง
25:30 และต่อมาเมื่อพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่เจ้านายของข้าพเจ้าแล้ว ตามบรรดาความดีซึ่งพระองค์ทรงลั่นวาจาเกี่ยวกับท่าน และทรงตั้งท่านไว้เป็นเจ้านายเหนืออิสราเอล
25:31 เจ้านายของข้าพเจ้าจะไม่มีเหตุที่ต้องเศร้าใจหรือระกำใจ เพราะได้กระทำให้โลหิตเขาตกด้วยไม่มีสาเหตุ หรือเพราะเจ้านายของข้าพเจ้าทำการแก้แค้นเสียเอง และเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกระทำความดีแก่เจ้านายของข้าพเจ้าแล้ว ก็ขอระลึกถึงหญิงผู้รับใช้ของท่านบ้าง”
25:32 ดาวิดจึงกล่าวแก่อาบีกายิลว่า “สาธุการแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงใช้เจ้าให้มาพบเราในวันนี้
25:33 ขอให้ความสุขุมของเจ้ารับพระพร และขอให้ตัวเจ้าได้รับพระพร เพราะเจ้าได้ป้องกันเราในวันนี้ให้พ้นจากการทำให้โลหิตตก และจากการแก้แค้นด้วยมือของเราเอง
25:34 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงระงับเราเสียจากการกระทำร้ายเจ้า ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าเจ้ามิได้รีบมาพบเราเสีย เมื่อถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าจะไม่มีคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้เหลือแก่นาบาลเลยเป็นแน่”
25:35 แล้วดาวิดก็รับบรรดาสิ่งที่นางนำมาจากมือของนาง และดาวิดกล่าวแก่นางว่า “จงกลับไปยังบ้านเรือนของเจ้าด้วยสันติภาพเถิด ดูเถิด เราได้ฟังเสียงของเจ้าแล้ว และเราก็ยอมรับเจ้า”
25:36 และอาบีกายิลก็กลับไปหานาบาล และดูเถิด ท่านกำลังมีการเลี้ยงใหญ่ในบ้านของท่านอย่างการเลี้ยงของกษัตริย์ และจิตใจของนาบาลก็ร่าเริงอยู่ เพราะท่านมึนเมามาก นางจึงมิได้บอกอะไรให้ท่านทราบ ไม่ว่ามากหรือน้อย จนเวลารุ่งเช้า
25:37 และต่อมาในเวลาเช้า เมื่อเหล้าองุ่นสร่างจากนาบาลไปแล้ว ภรรยาของท่านก็เล่าเหตุการณ์เหล่านี้ให้ฟัง และจิตใจของท่านก็ตายเสียภายใน และท่านกลายเป็นดังก้อนหิน
25:38 อยู่มาอีกประมาณสิบวันพระเยโฮวาห์ทรงประหารนาบาลและท่านก็สิ้นชีวิต

ดาวิดแต่งงานกับนางอาบีกายิลและนางอาหิโนอัม
25:39 เมื่อดาวิดได้ยินว่านาบาลสิ้นชีวิตแล้ว ท่านจึงว่า “สาธุการแด่พระเยโฮวาห์ ผู้ทรงแก้แค้นการเหยียดหยามที่ข้าพระองค์ได้รับจากมือของนาบาล และทรงป้องกันผู้รับใช้ของพระองค์ไม่ให้ทำความชั่ว พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนการกระทำชั่วของนาบาลให้ตกบนศีรษะของเขาเอง” แล้วดาวิดก็ส่งคนไปสู่ขออาบีกายิลให้มาเป็นภรรยาของท่าน
25:40 และเมื่อผู้รับใช้ของดาวิดมาถึงอาบีกายิลที่คารเมล เขาทั้งหลายก็พูดกับนางว่า “ดาวิดได้ให้เราทั้งหลายมานำเธอไปให้เป็นภรรยาของท่าน”
25:41 และนางก็ลุกขึ้นซบหน้าลงถึงดินกล่าวว่า “ดูเถิด หญิงผู้รับใช้ของท่านเป็นผู้รับใช้ที่จะล้างเท้าให้แก่ผู้รับใช้แห่งเจ้านายของดิฉัน”
25:42 อาบีกายิลก็รีบลุกขึ้นขี่ลาตัวหนึ่งพร้อมกับสาวใช้ปรนนิบัติเธออีกห้าคน นางตามผู้สื่อสารของดาวิดไป และได้เป็นภรรยาของดาวิด
25:43 ดาวิดยังได้รับนางอาหิโนอัมชาวยิสเรเอลมาด้วย และทั้งสองก็เป็นภรรยาของท่าน
25:44 ซาอูลได้ทรงยกมีคาลราชธิดาของพระองค์ ผู้เป็นภรรยาของดาวิด ให้แก่ปัลทีบุตรชายลาอิชชาวกัลลิมแล้ว

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope