กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ลูกา 15 / Luke 15

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24]

พวกฟาริสีขี้บ่น
15:1 แล้วบรรดาคนเก็บภาษีและพวกคนบาปก็เข้ามาใกล้พระองค์เพื่อจะฟังพระองค์

Complaining Pharisees
15:1 Then drew near unto him all the publicans and sinners for to hear him.

15:2 และพวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์บ่น โดยกล่าวว่า “คนนี้ต้อนรับพวกคนบาปและกินด้วยกันกับพวกเขา”

15:2 And the Pharisees and scribes murmured, saying, This man receiveth sinners, and eateth with them.

คำอุปมาเกี่ยวกับแกะที่หลงหายไป (มธ 18:12-14)
15:3 และพระองค์ตรัสคำอุปมานี้แก่พวกเขา โดยตรัสว่า

Parable of the Lost Sheep (Matt. 18:12-14)
15:3 And he spake this parable unto them, saying,

15:4 “มีคนใดในพวกท่านที่มีแกะหนึ่งร้อยตัว ถ้าเขาทำตัวหนึ่งหายไป จะไม่ละเก้าสิบเก้าตัวนั้นไว้ในถิ่นทุรกันดาร และไปตามหาตัวซึ่งหายไปนั้น จนกว่าเขาจะพบมันหรือ

15:4 What man of you, having an hundred sheep, if he lose one of them, doth not leave the ninety and nine in the wilderness, and go after that which is lost, until he find it?

15:5 และเมื่อเขาพบแกะตัวนั้นแล้ว เขาก็วางมันไว้บนไหล่ของเขา โดยมีความปีติยินดี

15:5 And when he hath found it, he layeth it on his shoulders, rejoicing.

15:6 และเมื่อเขามาถึงบ้านแล้ว เขาก็เรียกพวกมิตรสหายของตนและเพื่อนบ้านทั้งหลายให้มาพร้อมกัน โดยกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘จงปีติยินดีกับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบแกะของข้าพเจ้าซึ่งหายไปนั้นแล้ว’

15:6 And when he cometh home, he calleth together his friends and neighbours, saying unto them, Rejoice with me; for I have found my sheep which was lost.

15:7 เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายว่า เช่นนั้นแหละ จะมีความปีติยินดีในสวรรค์เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจเสียใหม่ มากกว่าคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนซึ่งไม่ต้องการกลับใจเสียใหม่

15:7 I say unto you, that likewise joy shall be in heaven over one sinner that repenteth, more than over ninety and nine just persons, which need no repentance.

คำอุปมาเกี่ยวกับเหรียญที่หายไป
15:8 หรือหญิงคนใดที่มีเหรียญเงินสิบเหรียญ ถ้านางทำเหรียญอันหนึ่งหายไป จะไม่จุดเทียนและกวาดบ้าน และค้นหาอย่างขมีขมันจนกว่านางจะพบมันหรือ

Parable of the Lost Coin
15:8 Either what woman having ten pieces of silver, if she lose one piece, doth not light a candle, and sweep the house, and seek diligently till she find it?

15:9 และเมื่อนางได้พบเหรียญเงินนั้นแล้ว นางก็เรียกเหล่ามิตรสหายของนางและเพื่อนบ้านทั้งหลายของนางให้มาพร้อมกัน โดยกล่าวว่า ‘จงปีติยินดีกับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบเหรียญเงินซึ่งข้าพเจ้าได้ทำหายไปนั้นแล้ว’

15:9 And when she hath found it, she calleth her friends and her neighbours together, saying, Rejoice with me; for I have found the piece which I had lost.

15:10 เช่นนั้นแหละ เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายว่า มีความปีติยินดีต่อหน้าพวกทูตสวรรค์ของพระเจ้า เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจเสียใหม่”

15:10 Likewise, I say unto you, there is joy in the presence of the angels of God over one sinner that repenteth.

คำอุปมาเรื่องบุตรที่หายไป
15:11 และพระองค์ตรัสว่า “ชายคนหนึ่งมีบุตรชายสองคน

The Prodigal Son
15:11 And he said, A certain man had two sons:

15:12 และบุตรคนเล็กในสองคนนั้นกล่าวแก่บิดาของตนว่า ‘บิดาเจ้าข้า ขอยกทรัพย์สมบัติที่ตกเป็นส่วนของลูกให้แก่ลูกเถิด’ และบิดาได้แบ่งทรัพย์สมบัติของตนให้แก่บุตรทั้งสอง

15:12 And the younger of them said to his father, Father, give me the portion of goods that falleth to me. And he divided unto them his living.

15:13 และหลังจากนั้นไม่กี่วัน บุตรชายคนเล็กนั้นก็รวบรวมทรัพย์สมบัติทั้งหมด และออกเดินทางไปยังแผ่นดินไกล และที่นั่นได้ผลาญทรัพย์สมบัติของตนด้วยการใช้ชีวิตเสเพล

15:13 And not many days after the younger son gathered all together, and took his journey into a far country, and there wasted his substance with riotous living.

15:14 และเมื่อเขาใช้ทรัพย์สมบัติหมดแล้ว ก็เกิดการกันดารอาหารรุนแรงทั่วแผ่นดินนั้น และเขาจึงเริ่มขัดสน

15:14 And when he had spent all, there arose a mighty famine in that land; and he began to be in want.

15:15 และเขาไปและอาศัยอยู่กับพลเมืองของแผ่นดินนั้นคนหนึ่ง และคนนั้นก็ส่งเขาไปในทุ่งนาของตนเพื่อเลี้ยงพวกหมู

15:15 And he went and joined himself to a citizen of that country; and he sent him into his fields to feed swine.

15:16 และเขาใคร่จะได้อิ่มท้องของเขาด้วยบรรดาฝักถั่วที่พวกหมูกินนั้น และไม่มีใครให้แก่เขา

15:16 And he would fain have filled his belly with the husks that the swine did eat: and no man gave unto him.

15:17 และเมื่อเขาสำนึกตัวแล้ว เขาก็กล่าวว่า ‘ลูกจ้างของบิดาเราตั้งหลายคนมีอาหารเพียงพอและเหลืออยู่ และเรากำลังจะตายเพราะความหิวโหย

15:17 And when he came to himself, he said, How many hired servants of my father's have bread enough and to spare, and I perish with hunger!

15:18 เราจะลุกขึ้นและไปหาบิดาของเรา และจะกล่าวแก่บิดาว่า “บิดาเจ้าข้า ลูกได้ทำบาปต่อสวรรค์และต่อหน้าท่าน

15:18 I will arise and go to my father, and will say unto him, Father, I have sinned against heaven, and before thee,

15:19 และไม่สมควรที่จะถูกเรียกว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป ให้ลูกเป็นเหมือนลูกจ้างคนหนึ่งของท่านเถิด”’

15:19 And am no more worthy to be called thy son: make me as one of thy hired servants.

บุตรที่หายไปก็กลับมาด้วยความรื่นเริงยินดี
15:20 และเขาก็ลุกขึ้น และมาหาบิดาของตน แต่เมื่อเขายังอยู่แต่ไกล บิดาของเขาก็เห็นเขา และมีความกรุณา และวิ่งไป และกอดคอของเขา และจุบเขา

The Return of the Prodigal and Rejoicing
15:20 And he arose, and came to his father. But when he was yet a great way off, his father saw him, and had compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him.

15:21 และบุตรคนนั้นจึงกล่าวแก่บิดาว่า ‘บิดาเจ้าข้า ลูกได้ทำบาปต่อสวรรค์ และในสายตาของท่าน และไม่สมควรที่จะถูกเรียกว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป’

15:21 And the son said unto him, Father, I have sinned against heaven, and in thy sight, and am no more worthy to be called thy son.

15:22 แต่บิดากล่าวแก่พวกผู้รับใช้ของตนว่า ‘จงเอาเสื้อคลุมยาวอย่างดีที่สุดมา และสวมเสื้อคลุมยาวนั้นให้เขา และสวมแหวนวงหนึ่งบนมือของเขา และสวมรองเท้าบนเท้าของเขา

15:22 But the father said to his servants, Bring forth the best robe, and put it on him; and put a ring on his hand, and shoes on his feet:

15:23 และจงเอาลูกวัวอ้วนพีมาที่นี่ และฆ่ามันเสีย และจงให้พวกเรารับประทานกัน และมีความรื่นเริงยินดีเถิด

15:23 And bring hither the fatted calf, and kill it; and let us eat, and be merry:

15:24 ด้วยว่าลูกของเราคนนี้ได้ตายไปแล้ว และกลับมีชีวิตอีก เขาได้หายไป และถูกพบแล้ว’ และเขาทั้งหลายก็เริ่มมีความรื่นเริงยินดี

15:24 For this my son was dead, and is alive again; he was lost, and is found. And they began to be merry.

บุตรคนโตเปรียบได้กับพวกฟาริสี
15:25 บัดนี้บุตรชายคนโตของบิดากำลังอยู่ในทุ่งนา และขณะที่เขามา และเข้ามาใกล้บ้านแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงดนตรีและการเต้นรำ

The Elder Son Represents Pharisees
15:25 Now his elder son was in the field: and as he came and drew nigh to the house, he heard musick and dancing.

15:26 และเขาได้เรียกคนหนึ่งในพวกผู้รับใช้นั้น และถามว่าสิ่งเหล่านี้หมายความว่าอะไร

15:26 And he called one of the servants, and asked what these things meant.

15:27 และผู้รับใช้จึงกล่าวแก่เขาว่า ‘น้องชายของท่านกลับมาแล้ว และบิดาของท่านได้ให้ฆ่าลูกวัวอ้วนพี เพราะบิดาได้รับเขากลับมาโดยสวัสดิภาพ’

15:27 And he said unto him, Thy brother is come; and thy father hath killed the fatted calf, because he hath received him safe and sound.

15:28 และพี่ชายก็โกรธ และไม่ยอมเข้าไป ฉะนั้นบิดาของเขาจึงออกมา และชักชวนเขา

15:28 And he was angry, and would not go in: therefore came his father out, and intreated him.

15:29 และเขาตอบบิดาของตนว่า ‘ดูเถิด ลูกปรนนิบัติพ่อมาหลายปีนี้แล้ว และลูกมิได้ละเมิดคำบัญชาของพ่อในเวลาใดเลย และพ่อยังไม่เคยให้ลูกแพะสักตัวหนึ่งแก่ลูก เพื่อลูกจะมีความรื่นเริงยินดีกับเพื่อนฝูงของลูก

15:29 And he answering said to his father, Lo, these many years do I serve thee, neither transgressed I at any time thy commandment: and yet thou never gavest me a kid, that I might make merry with my friends:

15:30 แต่ทันทีที่ลูกชายคนนี้ของพ่อกลับมาแล้ว ผู้ซึ่งได้ผลาญสิ่งเลี้ยงชีพของพ่อด้วยการคบพวกหญิงโสเภณี พ่อก็ฆ่าลูกวัวอ้วนพีให้เขา’

15:30 But as soon as this thy son was come, which hath devoured thy living with harlots, thou hast killed for him the fatted calf.

15:31 และบิดากล่าวแก่เขาว่า ‘ลูกเอ๋ย เจ้าอยู่กับพ่อเสมอ และสิ่งของทั้งหมดที่พ่อมีก็เป็นของเจ้า

15:31 And he said unto him, Son, thou art ever with me, and all that I have is thine.

15:32 สมควรแล้วที่พวกเราจะรื่นเริงยินดีและดีใจ เพราะน้องชายของเจ้าคนนี้ได้ตายไปแล้ว และกลับมีชีวิตอีก และได้หายไป และถูกพบแล้ว’”

15:32 It was meet that we should make merry, and be glad: for this thy brother was dead, and is alive again; and was lost, and is found.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope