กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

พระราชบัญญัติ 22

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34]

ความรับผิดชอบต่อผู้อื่น
22:1 “และเมื่อท่านเห็นวัวตัวผู้หรือแกะของพี่น้องของท่านหลงมา จงอย่าเมินเฉยต่อพวกมัน ท่านจงพาสัตว์เหล่านั้นกลับไปให้พี่น้องของท่าน
22:2 และถ้าบ้านพี่น้องของท่านอยู่ไกลจากท่าน หรือถ้าท่านไม่รู้จักเขา ดังนั้นท่านจงนำสัตว์นั้นมาไว้ที่บ้านของท่านและมันจะอยู่กับท่านจนกว่าพี่น้องของท่านมาตามหามัน และท่านจงมอบสัตว์นั้นคืนให้เขาไป
22:3 ท่านจงกระทำต่อลาพี่น้องของท่านเช่นเดียวกัน และท่านจงกระทำต่อเสื้อผ้าพี่น้องของท่านเช่นเดียวกัน และกระทำต่อสิ่งทั้งปวงของพี่น้องของท่านที่หายไป ซึ่งหายไปจากเขาและที่ท่านได้พบเห็น ท่านจงกระทำเช่นเดียวกัน ท่านอย่าเมินเฉยเสีย
22:4 และเมื่อท่านเห็นลาหรือวัวตัวผู้ของพี่น้องของท่านล้มอยู่ตามทาง จงอย่าเมินเฉยต่อพวกมัน ท่านจงช่วยพี่น้องให้พยุงสัตว์เหล่านั้นให้ลุกขึ้นอีกเป็นแน่

เครื่องแต่งกายสำหรับผู้ชายและผู้หญิง
22:5 ผู้หญิงจงอย่าสวมใส่สิ่งที่เป็นของผู้ชาย ทั้งผู้ชายจงอย่าสวมใส่เครื่องแต่งกายของผู้หญิง เพราะว่าทุกคนที่กระทำเช่นนั้นก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
22:6 ถ้าบังเอิญท่านได้เห็นรังนกอยู่ตามทาง บนต้นไม้หรือที่พื้นดิน ไม่ว่ามีลูกนกหรือไข่และแม่นกกกอยู่บนลูกนกหรือไข่นั้น ท่านจงอย่าเอาแม่นกกับลูกนกไปด้วยกัน
22:7 แต่ท่านจงปล่อยแม่นกไปเสีย และเอาลูกนกนั้นไปเป็นของท่านก็ได้ เพื่อท่านจะไปดีมาดี และเพื่อวันเวลาของท่านจะยืนนาน
22:8 เมื่อท่านก่อสร้างบ้านใหม่ ดังนั้นท่านจงก่อสร้างขอบขึ้นกันไว้ที่ดาดฟ้าหลังคาของท่าน เพื่อท่านจะไม่ได้นำโทษเนื่องด้วยโลหิตตกมาสู่บ้านของท่าน ถ้าหากว่ามีคนใด ๆ พลัดตกลงมาจากหลังคานั้น

พระราชบัญญัติเรื่องการแยกออก
22:9 ท่านจงอย่าเอาเมล็ดพืชหลายชนิดหว่านลงในสวนองุ่นของท่าน เกรงว่าผลแห่งเมล็ดพืชที่ท่านหว่านและผลแห่งสวนองุ่นของท่านนั้นเป็นมลทิน
22:10 ท่านจงอย่าเอาวัวตัวผู้และลาเข้าเทียมไถด้วยกัน
22:11 ท่านจงอย่าสวมเครื่องแต่งกายที่ทอด้วยผ้าหลายชนิด เช่นขนสัตว์ปนด้วยป่าน
22:12 ท่านจงทำพู่ห้อยไว้ที่มุมทั้งสี่ของชายเสื้อคลุมของท่าน ซึ่งท่านใช้คลุมตัวเอง

การลงโทษสามีที่ใส่ร้ายภรรยา
22:13 ถ้าชายคนใดได้ภรรยา และได้เข้าไปหานาง และได้เกลียดชังนาง
22:14 และหาเหตุกล่าวใส่ร้ายนาง และกระทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหาย และกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้ารับหญิงคนนี้มาเป็นภรรยา และเมื่อข้าพเจ้าเข้าหานาง ข้าพเจ้าเห็นว่านางไม่ได้เป็นหญิงพรหมจารี’
22:15 ดังนั้น บิดาของหญิงสาวคนนั้นและมารดาของเธอจงนำของสำคัญอันเป็นพยานว่า หญิงสาวนั้นเป็นพรหมจารีมาให้พวกผู้อาวุโสของเมืองนั้นที่ประตูเมือง
22:16 และบิดาของหญิงสาวนั้นจงบอกกับพวกผู้อาวุโสว่า ‘ข้าพเจ้าได้ยกลูกสาวของข้าพเจ้าให้เป็นภรรยาของชายคนนี้ และเขาได้เกลียดชังเธอ
22:17 และดูเถิด ชายผู้นี้หาเหตุกล่าวใส่ร้ายเธอว่า “ข้าพเจ้าไม่เห็นว่าบุตรสาวของท่านเป็นพรหมจารีเลย” และนี่แหละเป็นของสำคัญอันเป็นพยานว่าลูกสาวของข้าพเจ้าเป็นหญิงพรหมจารี’ และเขาทั้งหลายจะคลี่ผ้านั้นออกต่อหน้าพวกผู้อาวุโสของเมืองนั้น
22:18 และพวกผู้อาวุโสของเมืองนั้นจงจับชายคนนั้นมาและเฆี่ยนตีเขา
22:19 และพวกผู้อาวุโสจงปรับเขาเป็นเงินหนึ่งร้อยเชเขล และมอบเงินนั้นให้แก่บิดาของหญิงสาวคนนั้น เพราะเขาทำให้หญิงพรหมจารีแห่งอิสราเอลคนหนึ่งเสียชื่อ และหญิงนั้นจะเป็นภรรยาของเขา เขาจะหย่าร้างเธอไม่ได้เลยตลอดวันเวลาของเขา

คนที่ผิดประเวณีจะต้องถูกประหารชีวิต
22:20 แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง และหาของสำคัญอันเป็นพยานว่า หญิงนั้นเป็นพรหมจารีสำหรับหญิงสาวคนนั้นไม่ได้
22:21 ดังนั้น เขาทั้งหลายจงพาหญิงสาวนั้นออกมายังประตูบ้านบิดาของเธอ และพวกผู้ชายในเมืองของเธอจะเอาหินขว้างเธอให้ตาย เพราะเธอได้กระทำความโง่เขลาในอิสราเอล คือเป็นหญิงโสเภณีในบ้านบิดาของเธอ ดังนั้นท่านจึงจะกำจัดความชั่วร้ายออกจากท่ามกลางท่านทั้งหลาย
22:22 ถ้าพบชายคนหนึ่งไปนอนกับภรรยาของชายคนอื่น ดังนั้นเขาทั้งสองคนจะต้องถูกประหารชีวิต ทั้งผู้ชายและผู้หญิงคนนั้นที่นอนด้วยกัน ดังนั้นท่านจึงจะกำจัดความชั่วร้ายออกจากอิสราเอล
22:23 ถ้ามีหญิงสาวคนหนึ่งเป็นหญิงพรหมจารีที่หมั้นไว้กับสามีแล้ว และมีชายคนหนึ่งไปพบเธอในเมือง และได้นอนกับเธอ
22:24 ดังนั้น ท่านทั้งหลายจงพาเขาทั้งสองออกไปยังประตูเมืองนั้น และพวกท่านจงเอาหินขว้างเขาทั้งสองเสียจนพวกเขาถึงแก่ความตาย เพราะว่าหญิงสาวคนนั้นเธอไม่ได้ร้องโวยวายขึ้นขณะอยู่ในเมือง และเพราะชายคนนั้นเขาได้หยามเกียรติภรรยาเพื่อนบ้านของเขา ดังนั้นท่านจึงจะกำจัดความชั่วร้ายออกจากท่ามกลางท่านทั้งหลาย
22:25 แต่ถ้าชายคนหนึ่งไปพบหญิงสาวที่คนอื่นหมั้นไว้แล้วที่ทุ่งนา และชายคนนั้นได้บังคับข่มขู่และนอนกับเธอ ดังนั้นเฉพาะผู้ชายคนที่นอนกับเธอเท่านั้นจะต้องมีโทษถึงตาย
22:26 แต่ท่านจงอย่าทำโทษหญิงสาวนั้นเลย หญิงสาวคนนั้นไม่มีความผิดใด ๆ ที่สมควรจะมีโทษถึงตาย เพราะคดีเรื่องนี้ก็เหมือนกับคดีเมื่อชายคนหนึ่งดักซุ่มโจมตีเพื่อนบ้านของตนและฆ่าเขาเสีย
22:27 เพราะชายคนนั้นพบเธอที่ทุ่งนา และหญิงสาวที่เขาหมั้นไว้แล้วได้ร้องโวยวายขึ้น และไม่มีผู้ใดมาช่วยเธอให้รอดได้
22:28 ถ้าชายคนหนึ่งพบหญิงสาวคนหนึ่งที่เป็นหญิงพรหมจารี ซึ่งยังไม่มีคนหมั้นเธอไว้ และได้จับตัวเธอไว้และได้นอนกับเธอ และมีผู้รู้เห็นเขาทั้งสอง
22:29 ดังนั้น ชายผู้ที่ได้นอนกับเธอจะมอบเงินห้าสิบเชเขลให้แก่บิดาของหญิงสาวคนนั้น และเธอจะเป็นภรรยาของเขา เพราะว่าเขาได้หยามเกียรติเธอ เขาจะหย่าร้างเธอไม่ได้เลยตลอดวันเวลาของเขา
22:30 ผู้ชายคนหนึ่งคนใดจงอย่าเอาภรรยาบิดาของเขามาเป็นภรรยาของตน หรือเปิดผ้าของนางผู้เป็นของบิดา”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope