กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

พระราชบัญญัติ 20

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34]

กฎเกณฑ์เกี่ยวกับสงคราม
20:1 “เมื่อท่านจะยกไปทำสงครามกับพวกศัตรูของท่าน และเห็นม้า รถม้าศึก และกองทัพมีจำนวนมากกว่าท่าน อย่ากลัวพวกเขาเลย เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงสถิตอยู่กับท่าน ผู้ซึ่งทรงนำท่านขึ้นมาจากแผ่นดินแห่งอียิปต์
20:2 และต่อมาเมื่อถึงเวลาที่ท่านทั้งหลายใกล้จะรบกัน ปุโรหิตจะเข้ามาใกล้และกล่าวแก่กองทหาร
20:3 และจะกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘โอ อิสราเอล จงฟังเถิด วันนี้ท่านทั้งหลายจงสู้รบกับบรรดาศัตรูของพวกท่าน อย่าให้ใจของท่านทั้งหลายวิตก อย่ากลัวและอย่าตัวสั่น ทั้งพวกท่านอย่าครั่นคร้ามเพราะเหตุเขาทั้งหลายเลย
20:4 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายเป็นผู้ที่เสด็จไปพร้อมกับพวกท่าน เพื่อต่อสู้อยู่ฝ่ายพวกท่านกับศัตรูของท่านทั้งหลาย เพื่อทรงช่วยท่านทั้งหลายให้รอดพ้น’
20:5 และบรรดานายทหารจงพูดกับกองทหาร กล่าวว่า ‘มีคนใดบ้างที่สร้างบ้านใหม่ และยังไม่ได้ถวายบ้านนั้น ให้คนนั้นกลับไปบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และคนอื่นจะถวายบ้านนั้นแทนเขา
20:6 และมีคนใดบ้างที่เขาปลูกสวนองุ่นและยังไม่ได้รับประทานผลจากสวนองุ่นนั้น ให้คนนั้นกลับไปบ้านด้วย เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และคนอื่นจะรับประทานผลองุ่นนั้นแทนเขา
20:7 และมีคนใดบ้างที่หมั้นหญิงไว้เป็นภรรยาแล้ว และยังไม่ได้แต่งงานกัน ให้คนนั้นกลับไปบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และคนอื่นจะได้นางไปเสีย’
20:8 และบรรดานายทหารจงพูดกับกองทหารต่อไปอีก และพวกเขาจะกล่าวว่า ‘มีคนใดบ้างที่หวาดกลัวและใจเสาะ ให้คนนั้นกลับไปบ้านของตนเสีย เกรงว่าจิตใจพี่น้องของเขาจะละลายไปเหมือนกับจิตใจของเขา’
20:9 และต่อมาเมื่อบรรดานายทหารพูดกับกองทหารจบลงแล้ว ก็จงให้พวกเขาเลือกตั้งผู้บังคับบัญชากองต่าง ๆ เพื่อนำหน้ากองทหาร
20:10 เมื่อท่านเข้าไปประชิดเมืองเพื่อจะสู้รบกับเมืองนั้นแล้ว ดังนั้นจงเสนอหลักสันติภาพแก่เมืองนั้น
20:11 และต่อมาถ้าชาวเมืองนั้นตอบท่านอย่างสันติและเปิดประตูเมืองให้แก่ท่าน ดังนั้นประชาชนทั้งปวงที่พบอยู่ในเมืองนั้นจะทำงานโยธาให้แก่ท่านและพวกเขาจะปรนนิบัติท่าน
20:12 และถ้าชาวเมืองนั้นไม่ร่วมสันติกับท่าน แต่จะสู้รบกับท่าน ดังนั้นท่านจงเข้าล้อมตีเมืองนั้นได้
20:13 และเมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงมอบเมืองนั้นไว้ในมือของท่านแล้ว ท่านจงฆ่าผู้ชายทุกคนในเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ
20:14 แต่ผู้หญิงและเด็กเล็ก ๆ ทั้งหลาย สัตว์และทุกสิ่งที่อยู่ในเมืองนั้น คือของที่ริบทั้งหมดจากเมืองนั้น ท่านจงยึดเอาเป็นของตัว และท่านจงรับประทานของที่ริบมาจากพวกศัตรูของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่าน
20:15 ท่านจงกระทำอย่างนี้แก่ทุกเมืองที่อยู่ห่างไกลจากท่าน ซึ่งไม่ใช่เมืองของประชาชาติเหล่านี้
20:16 แต่บรรดาเมืองของประชาชาติเหล่านี้ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่านให้เป็นมรดก ท่านจงอย่าไว้ชีวิตสิ่งใด ๆ ที่หายใจได้เลย
20:17 แต่ท่านจงทำลายพวกเขาเสียให้สิ้นเชิง คือคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส ตามที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงบัญชาท่านไว้
20:18 เพื่อพวกเขาจะไม่ได้สอนท่านทั้งหลายให้กระทำตามสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเขาทั้งหลาย ซึ่งพวกเขาได้กระทำต่อพวกพระของเขาทั้งหลาย เพราะการกระทำเช่นนั้นเป็นการกระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย
20:19 เมื่อท่านจะล้อมเมืองหนึ่งเมืองใดอยู่ช้านาน เพื่อสู้รบยึดเอาเมืองนั้น ท่านจงอย่าทำลายต้นไม้ของเมืองนั้นโดยใช้ขวานฟันต้นไม้เหล่านั้น เพราะท่านสามารถรับประทานผลจากต้นไม้นั้นได้ และท่านจงอย่าโค่นต้นไม้เหล่านั้นลงเพื่อใช้ในการล้อมเมืองนั้น (เพราะต้นไม้ในทุ่งนาเป็นชีวิตสำหรับมนุษย์)
20:20 เฉพาะต้นไม้ที่ท่านทราบว่าเป็นต้นไม้ที่ไม่ได้ใช้เป็นอาหาร ท่านจะทำลายและโค่นต้นไม้เหล่านั้นลงก็ได้ และท่านจงสร้างเครื่องล้อมเมืองซึ่งสู้รบกับท่าน จนกว่าเมืองนั้นจะแตก”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope