กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

พระราชบัญญัติ 14

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34]

การทบทวนพระราชบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องอาหาร
14:1 “ท่านทั้งหลายเป็นบุตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่าน ท่านทั้งหลายจงอย่าเชือดเนื้อของตัวเองหรือโกนศีรษะระหว่างนัยน์ตาของพวกท่านให้โล้นเพื่อคนตาย
14:2 เพราะว่าท่านเป็นชนชาติอันบริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และพระเยโฮวาห์ได้ทรงเลือกท่านให้เป็นชนชาติอันล้ำค่าสำหรับพระองค์เอง ให้อยู่เหนือกว่าประชาชาติทั้งหลายที่อยู่บนแผ่นดินโลก
14:3 ท่านจงอย่ารับประทานสิ่งที่น่ารังเกียจใด ๆ เลย
14:4 บรรดาสัตว์ที่ท่านทั้งหลายจะรับประทานได้มีดังต่อไปนี้ คือ วัวตัวผู้ แกะ แพะ
14:5 กวาง ละมั่ง เก้ง แพะป่า สมัน โคป่า และแพะภูเขา
14:6 ท่านทั้งหลายจะรับประทานสัตว์ทุกชนิดที่กีบแยกและเท้าแยกออกเป็นสองและเคี้ยวเอื้อง ที่อยู่ท่ามกลางสัตว์ทั้งหลายนั้นได้
14:7 อย่างไรก็ตามในจำพวกสัตว์ทั้งหลายที่เคี้ยวเอื้องหรือจำพวกสัตว์ทั้งหลายที่มีกีบแยก ท่านทั้งหลายจงอย่ารับประทานสัตว์ต่อไปนี้คือ อูฐ กระต่าย กระจงผา เพราะว่าสัตว์เหล่านี้เคี้ยวเอื้องแต่กีบไม่แยก เพราะฉะนั้นสัตว์เหล่านี้จึงเป็นมลทินแก่พวกท่าน
14:8 และหมู เพราะมันมีกีบแยกแต่ไม่เคี้ยวเอื้อง มันเป็นมลทินแก่ท่านทั้งหลาย พวกท่านจงอย่ารับประทานเนื้อของมัน หรือแตะต้องซากของมัน
14:9 ในบรรดาสัตว์น้ำทั้งสิ้นท่านทั้งหลายจะรับประทานสัตว์เหล่านี้ได้ คือ บรรดาสัตว์ใด ๆ ที่มีครีบและเกล็ด พวกท่านจะรับประทานได้
14:10 และสัตว์ใด ๆ ที่ไม่มีครีบและเกล็ดท่านทั้งหลายอย่ารับประทาน สัตว์เหล่านี้เป็นมลทินแก่พวกท่าน
14:11 นกสะอาดทุกชนิดท่านทั้งหลายรับประทานได้
14:12 แต่นกเหล่านี้ท่านทั้งหลายจงอย่ารับประทานคือ นกอินทรี นกแร้งเครา นกออก
14:13 นกเหยี่ยวหางยาว นกเหยี่ยวดำ และนกแร้งตามชนิดของมัน
14:14 บรรดานกกาตามชนิดของมัน
14:15 นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล และนกเหยี่ยวตามชนิดของมัน
14:16 นกเค้าแมวเล็ก นกเค้าแมวใหญ่ และหงส์
14:17 นกกระทุง นกแร้งอียิปต์ และนกกาน้ำ
14:18 นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว
14:19 และแมลงมีปีกทุกชนิดเป็นมลทินแก่ท่านทั้งหลาย จงอย่ารับประทานเลย
14:20 แต่สัตว์มีปีกทุกชนิดที่สะอาดท่านทั้งหลายรับประทานได้
14:21 ท่านทั้งหลายจงอย่ารับประทานสัตว์ใด ๆ ที่ตายเอง ท่านจะให้แก่คนต่างด้าวที่อยู่ภายในประตูเมืองของท่านเพื่อให้เขารับประทานก็ได้ หรือท่านจะขายให้แก่คนต่างประเทศก็ได้ เพราะว่าท่านเป็นชนชาติอันบริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านจงอย่าต้มเนื้อลูกแพะด้วยน้ำนมแม่ของมันเลย
14:22 แท้จริง ท่านจงถวายสิบชักหนึ่ง จากบรรดาพืชผลของท่านที่ได้จากทุ่งนาทุก ๆ ปี
14:23 และท่านจงรับประทานสิบชักหนึ่งที่ได้จากข้าวหรือน้ำองุ่นของท่าน หรือน้ำมันของท่าน และผลแรกจากฝูงวัว และฝูงแพะแกะของท่าน ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านในสถานที่ซึ่งพระองค์จะทรงเลือกไว้ เพื่อให้พระนามของพระองค์ประทับที่นั่น เพื่อท่านจะได้เรียนรู้ที่จะเกรงกลัวพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอยู่เสมอ
14:24 เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงอวยพรแก่ท่านนั้น และถ้าระยะทางไกลเกินไปสำหรับท่าน ดังนั้นท่านไม่สามารถนำสิบชักหนึ่งมาได้ หรือถ้าสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกเพื่อให้พระนามของพระองค์ประทับที่นั่น อยู่ห่างไกลจากท่านเกินไป
14:25 ดังนั้น ท่านจงขายของนั้นเอาเงิน และห่อเงินถือไว้ในมือของท่าน และจงไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้
14:26 และท่านจงเอาเงินนั้นซื้อสิ่งใด ๆ ก็ตามที่จิตใจของท่านปรารถนา คือวัวตัวผู้ แกะ หรือน้ำองุ่นหรือสุรา หรือสิ่งใด ๆ ก็ตามที่จิตใจของท่านปรารถนา และท่านจงรับประทานที่นั่นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และท่านจงปีติยินดี ทั้งตัวท่านและครอบครัวของท่าน
14:27 และคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน ท่านจงอย่าทอดทิ้งเขา เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือส่วนมรดกกับท่าน
14:28 พอถึงปลายปีที่สาม ท่านจงนำสิบชักหนึ่งทั้งหมดจากพืชผลที่ได้ในปีนั้น และจงสะสมไว้ภายในประตูเมืองของท่าน
14:29 คนเลวี (เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือส่วนมรดกกับท่าน) และคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อและหญิงม่าย ซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน จะได้มารับประทานและอิ่มหนำ เพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอวยพรท่านในบรรดากิจการซึ่งมือของท่านได้กระทำนั้น”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope