กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปัญญาจารย์ 11 / Ecclesiastes 11

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]

คนธรรมดาสามารถได้สิ่งที่ดีที่สุดได้
11:1 จงโยนขนมปังของเจ้าลงบนน้ำทั้งหลาย เพราะเจ้าจะพบมันอีกหลังจากผ่านไปหลายวัน

Best Things Available to Natural Man
11:1 Cast thy bread upon the waters: for thou shalt find it after many days.

11:2 จงแบ่งปันส่วนหนึ่งให้แก่คนเจ็ดคน และแก่คนแปดคนด้วย เพราะเจ้าไม่รู้ว่าสิ่งเลวร้ายอย่างใดจะบังเกิดขึ้นบนแผ่นดินโลก

11:2 Give a portion to seven, and also to eight; for thou knowest not what evil shall be upon the earth.

11:3 ถ้าบรรดาเมฆเต็มไปด้วยฝน พวกมันก็จะเทฝนเหล่านั้นลงมาบนแผ่นดินโลก และถ้าต้นไม้ล้มลงไปทางทิศใต้หรือไปทางทิศเหนือ ในสถานที่ที่มันล้มลงนั้น มันก็จะอยู่ตรงนั้น

11:3 If the clouds be full of rain, they empty themselves upon the earth: and if the tree fall toward the south, or toward the north, in the place where the tree falleth, there it shall be.

11:4 คนที่เฝ้าสังเกตลมก็จะไม่หว่านพืช และคนที่จ้องมองหมู่เมฆก็จะไม่เก็บเกี่ยว

11:4 He that observeth the wind shall not sow; and he that regardeth the clouds shall not reap.

11:5 เหมือนกับที่เจ้าไม่รู้ว่าทางของวิญญาณคือทางใด และบรรดากระดูกเติบโตขึ้นในมดลูกของหญิงที่มีเด็กในครรภ์ได้อย่างไร เจ้าก็ไม่รู้ถึงบรรดาพระราชกิจของพระเจ้าผู้ทรงสร้างสิ่งสารพัดเช่นกัน

11:5 As thou knowest not what is the way of the spirit, nor how the bones do grow in the womb of her that is with child: even so thou knowest not the works of God who maketh all.

11:6 ในเวลาเช้าจงหว่านพืชของเจ้า และในเวลาเย็นก็อย่าหดมือของเจ้าเสีย เพราะเจ้าไม่ทราบว่าการไหนจะเจริญ การนี้หรือการนั้น หรือการทั้งสองจะเจริญดีเหมือนกัน

11:6 In the morning sow thy seed, and in the evening withhold not thine hand: for thou knowest not whether shall prosper, either this or that, or whether they both shall be alike good.

11:7 แท้จริงแล้วแสงสว่างเป็นที่ชื่นใจ และเป็นที่ชื่นบานสำหรับนัยน์ตาที่จะเห็นดวงอาทิตย์

11:7 Truly the light is sweet, and a pleasant thing it is for the eyes to behold the sun:

11:8 แต่ถ้าคนใดมีชีวิตอยู่ได้ตั้งหลายปี และเปรมปรีดิ์ในตลอดปีเหล่านั้น ถึงอย่างนั้นจงให้เขาระลึกถึงบรรดาวันแห่งความมืด เพราะว่าวันเหล่านั้นจะมีมาก สิ่งสารพัดที่มาถึงนั้นก็อนิจจัง

11:8 But if a man live many years, and rejoice in them all; yet let him remember the days of darkness; for they shall be many. All that cometh is vanity.

11:9 โอ หนุ่มน้อยเอ๋ย จงเปรมปรีดิ์ในวัยหนุ่มของเจ้า และให้จิตใจของเจ้ากระทำตัวเจ้าให้ร่าเริงในวันเวลาแห่งวัยหนุ่มของเจ้า และจงดำเนินในทางทั้งหลายแห่งใจของเจ้า และตามสายตาของเจ้า แต่เจ้าจงทราบว่า เนื่องด้วยกิจการงานทั้งปวงเหล่านี้พระเจ้าจะทรงนำเจ้าเข้ามาถึงการพิพากษา

11:9 Rejoice, O young man, in thy youth; and let thy heart cheer thee in the days of thy youth, and walk in the ways of thine heart, and in the sight of thine eyes: but know thou, that for all these things God will bring thee into judgment.

11:10 เหตุฉะนั้นจงเอาความเศร้าหมองออกไปเสียจากใจของเจ้า และจงขจัดความชั่วร้ายเสียจากเนื้อหนังของเจ้า เพราะวัยเด็กและวัยหนุ่มสาวก็อนิจจัง

11:10 Therefore remove sorrow from thy heart, and put away evil from thy flesh: for childhood and youth are vanity.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope