กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 39 / Job 39

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

พระเจ้าทรงสำแดงให้โยบเห็นสติปัญญาของพระองค์ในสิ่งสารพัดที่ทรงสร้างไว้
39:1 “เจ้ารู้ไหมว่าเลียงผาตกลูกเมื่อไร เจ้าเคยเฝ้าดูกวางตัวเมียตกลูกหรือ

God Shows Job His Wisdom in Creation
39:1 Knowest thou the time when the wild goats of the rock bring forth? or canst thou mark when the hinds do calve?

39:2 เจ้านับเดือนที่มันท้องครบได้หรือ และเจ้ารู้เวลาเมื่อมันตกลูกไหม

39:2 Canst thou number the months that they fulfil? or knowest thou the time when they bring forth?

39:3 คือเมื่อมันฟุบลงตกลูกของมันแล้วก็ตกลูกอ่อนของมันออกมา

39:3 They bow themselves, they bring forth their young ones, they cast out their sorrows.

39:4 ลูกอ่อนของมันแข็งแรงขึ้น มันเติบโตใหญ่ด้วยมีต้นข้าวกิน มันออกไปแล้วไม่กลับมาหาอีก

39:4 Their young ones are in good liking, they grow up with corn; they go forth, and return not unto them.

39:5 ใครปล่อยให้ลาป่าวิ่งกระเจิงไป ใครแก้เชือกผูกลาเปลี่ยว

39:5 Who hath sent out the wild ass free? or who hath loosed the bands of the wild ass?

39:6 ซึ่งเราได้ให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้านของมัน และให้ดินแห้งแล้งเป็นที่อาศัยของมัน

39:6 Whose house I have made the wilderness, and the barren land his dwellings.

39:7 มันเย้ยเสียงอึกทึกของเมือง มันไม่ได้ยินเสียงของผู้ขับขี่ตะโกนบอก

39:7 He scorneth the multitude of the city, neither regardeth he the crying of the driver.

39:8 มันตระเวนภูเขาอันเป็นลานหญ้าของมัน และมันแสวงหาหญ้าเขียวทุกอย่าง

39:8 The range of the mountains is his pasture, and he searcheth after every green thing.

39:9 ม้ายูนิคอนยอมรับใช้เจ้าหรือ มันจะนอนค้างคืนอยู่ที่รางหญ้าของเจ้าหรือ

39:9 Will the unicorn be willing to serve thee, or abide by thy crib?

39:10 เจ้าเอาเชือกผูกม้ายูนิคอนให้ลากไถได้หรือ หรือมันจะยอมคราดที่ลุ่มตามเจ้าไปหรือ

39:10 Canst thou bind the unicorn with his band in the furrow? or will he harrow the valleys after thee?

39:11 เจ้าจะพึ่งมัน เพราะแรงมันมากได้หรือ หรือจะมอบงานของเจ้าไว้กับมัน

39:11 Wilt thou trust him, because his strength is great? or wilt thou leave thy labour to him?

39:12 เจ้าไว้ใจว่ามันจะกลับมาและนำข้าวของเจ้ามาที่ลานนวดข้าวหรือ

39:12 Wilt thou believe him, that he will bring home thy seed, and gather it into thy barn?

39:13 เจ้าให้ปีกอันสวยงามแก่นกยูงหรือ และให้ปีกและขนแก่นกกระจอกเทศหรือ

39:13 Gavest thou the goodly wings unto the peacocks? or wings and feathers unto the ostrich?

39:14 ซึ่งละไข่ของมันไว้กับดินให้มันอบอุ่นอยู่ในดิน

39:14 Which leaveth her eggs in the earth, and warmeth them in dust,

39:15 ลืมไปว่าตีนหนึ่งอาจจะเหยียบมันแหลก และสัตว์ป่าทุ่งจะย่ำมัน

39:15 And forgetteth that the foot may crush them, or that the wild beast may break them.

39:16 มันรุนแรงต่อลูกอ่อนของมันอย่างกับว่าไม่ใช่ลูกของมัน ถึงมันจะเหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว

39:16 She is hardened against her young ones, as though they were not hers: her labour is in vain without fear;

39:17 เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้มันลืมสติปัญญา และมิได้ทรงให้มันมีความเข้าใจ

39:17 Because God hath deprived her of wisdom, neither hath he imparted to her understanding.

39:18 เมื่อมันเร่งตัวเองให้หนี มันหัวเราะเยาะม้าและคนขี่

39:18 What time she lifteth up herself on high, she scorneth the horse and his rider.

39:19 เจ้าให้พลังแก่ม้าหรือ เจ้าห่มคอของมันด้วยฟ้าร้องหรือ

39:19 Hast thou given the horse strength? hast thou clothed his neck with thunder?

39:20 เจ้าทำให้มันกลัวอย่างตั๊กแตนหรือ เสียงหายใจอันดังของมันน่าสะพรึงกลัว

39:20 Canst thou make him afraid as a grasshopper? the glory of his nostrils is terrible.

39:21 มันตะกุยไปในหุบเขา และเต้นโลดด้วยกำลังของมัน มันออกไปปะทะคนถืออาวุธ

39:21 He paweth in the valley, and rejoiceth in his strength: he goeth on to meet the armed men.

39:22 มันหัวเราะเยาะความกลัว และไม่ตกใจ มันไม่หันหนีจากดาบ

39:22 He mocketh at fear, and is not affrighted; neither turneth he back from the sword.

39:23 แล่งธนูกวัดแกว่งกระทบมัน ทั้งหอกใหญ่ที่วาววับและโล่

39:23 The quiver rattleth against him, the glittering spear and the shield.

39:24 มันโกยดินด้วยความดุร้ายและเดือดดาล พอได้ยินเสียงแตร มันยืนนิ่งอยู่ต่อไปไม่ได้

39:24 He swalloweth the ground with fierceness and rage: neither believeth he that it is the sound of the trumpet.

39:25 เมื่อเป่าแตรขึ้น มันร้อง ‘ฮีแฮ่’ มันได้กลิ่นสงครามแต่ไกล ทั้งเสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาและเสียงโห่ร้อง

39:25 He saith among the trumpets, Ha, ha; and he smelleth the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.

39:26 นกเหยี่ยวโผไปมาด้วยสติปัญญาของเจ้าหรือ และกางปีกของมันตรงไปทางทิศใต้

39:26 Doth the hawk fly by thy wisdom, and stretch her wings toward the south?

39:27 นกอินทรีทะยานขึ้นตามบัญชาของเจ้าหรือ ทั้งทำรังของมันบนที่สูง

39:27 Doth the eagle mount up at thy command, and make her nest on high?

39:28 มันอยู่ที่หน้าผาและทำรังของมันบนชะโงกผาและบนที่เข้มแข็ง

39:28 She dwelleth and abideth on the rock, upon the crag of the rock, and the strong place.

39:29 มันส่ายหาเหยื่อจากที่นั่น ตาของมันเห็นเหยื่อได้แต่ไกล

39:29 From thence she seeketh the prey, and her eyes behold afar off.

39:30 ลูกอ่อนของมันดูดเลือด และมีอะไรถูกฆ่าตายที่ไหน มันอยู่ที่นั่นแหละ”

39:30 Her young ones also suck up blood: and where the slain are, there is she.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope