กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 37 / Job 37

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

พระราชกิจและสติปัญญาของพระเจ้า
37:1 “เรื่องนี้กระทำให้หัวใจของข้าพเจ้าสั่นรัว สะทกสะท้านขวัญหนีดีฝ่อ

God's Works and Wisdom
37:1 At this also my heart trembleth, and is moved out of his place.

37:2 จงตั้งใจฟังเสียงกัมปนาทของพระองค์ และเสียงกระหึ่มที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์

37:2 Hear attentively the noise of his voice, and the sound that goeth out of his mouth.

37:3 พระองค์ทรงปล่อยให้ไปทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น และฟ้าแลบของพระองค์ไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก

37:3 He directeth it under the whole heaven, and his lightning unto the ends of the earth.

37:4 พระสุรเสียงของพระองค์ครางกระหึ่มตามไป พระองค์ทรงแผดพระสุรเสียงอันรุ่งโรจน์งดงามของพระองค์ พระองค์มิได้ทรงหน่วงเหนี่ยวฟ้าแลบ เมื่อได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์

37:4 After it a voice roareth: he thundereth with the voice of his excellency; and he will not stay them when his voice is heard.

37:5 พระเจ้าทรงสำแดงกัมปนาทอย่างประหลาดด้วยพระสุรเสียงของพระองค์ พระองค์ทรงกระทำการใหญ่โตซึ่งเราเข้าใจไม่ได้

37:5 God thundereth marvellously with his voice; great things doeth he, which we cannot comprehend.

37:6 เพราะพระองค์ตรัสกับหิมะว่า ‘ตกลงบนแผ่นดินซี’ และในทำนองเดียวกันก็ตรัสกับฝน และกับห่าฝนอันหนักแห่งกำลังของพระองค์

37:6 For he saith to the snow, Be thou on the earth; likewise to the small rain, and to the great rain of his strength.

37:7 พระองค์ทรงมัดมือของมนุษย์ทุกคน เพื่อทุกคนจะรู้จักพระราชกิจของพระองค์

37:7 He sealeth up the hand of every man; that all men may know his work.

37:8 แล้วสัตว์ป่าจึงเข้าไปสู่รังของมัน และพักอยู่ในถ้ำของมัน

37:8 Then the beasts go into dens, and remain in their places.

37:9 ลมหมุนออกมาจากห้องทิศใต้ และความหนาวมาจากลมเหนือ

37:9 Out of the south cometh the whirlwind: and cold out of the north.

37:10 พระเจ้าประทานน้ำค้างแข็งด้วยลมหายใจของพระองค์ และน้ำกว้างใหญ่ก็แข็งตัว

37:10 By the breath of God frost is given: and the breadth of the waters is straitened.

37:11 เช่นเดียวกันพระองค์ทรงบรรทุกความชุ่มชื้นไว้ที่เมฆทึบ พระองค์ทรงกระจายเมฆแห่งฟ้าแลบออกไป

37:11 Also by watering he wearieth the thick cloud: he scattereth his bright cloud:

37:12 มันหันไป ๆ ตามการนำของพระองค์ เพื่อให้มันทำตามที่พระองค์ทรงบัญชามันไว้เหนือผิวพิภพโลกนี้

37:12 And it is turned round about by his counsels: that they may do whatsoever he commandeth them upon the face of the world in the earth.

37:13 ไม่ว่าจะเป็นเพื่อการตีสอน หรือเพื่อแผ่นดินของพระองค์หรือเพื่อความเมตตา พระองค์ทรงกระทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น

37:13 He causeth it to come, whether for correction, or for his land, or for mercy.

37:14 โอ ท่านโยบเจ้าข้า ขอฟังข้อนี้ จงนิ่งพิจารณาการกระทำอันมหัศจรรย์ของพระเจ้า

37:14 Hearken unto this, O Job: stand still, and consider the wondrous works of God.

37:15 ท่านทราบหรือว่าพระเจ้าทรงกำชับมันอย่างไร และกระทำให้ฟ้าแลบแห่งเมฆของพระองค์มีแสง

37:15 Dost thou know when God disposed them, and caused the light of his cloud to shine?

37:16 ท่านทราบถึงการทรงตัวของเมฆหรือ เป็นพระราชกิจอันประหลาดของพระองค์ผู้สมบูรณ์ในความรู้

37:16 Dost thou know the balancings of the clouds, the wondrous works of him which is perfect in knowledge?

37:17 ตัวท่าน ผู้ที่เสื้อผ้าของตนร้อนเมื่อแผ่นดินโลกอบอ้าวและชื้นเพราะลมทิศใต้

37:17 How thy garments are warm, when he quieteth the earth by the south wind?

37:18 ท่านแผ่ฟ้าออกไปพร้อมกับพระองค์ได้หรือ ให้แข็งอย่างคันฉ่องหลอม

37:18 Hast thou with him spread out the sky, which is strong, and as a molten looking glass?

37:19 จงสอนเรามาว่าเราควรจะทูลพระองค์อย่างไร เพราะความมืดเราจึงร่างสำนวนของเราไม่ได้

37:19 Teach us what we shall say unto him; for we cannot order our speech by reason of darkness.

37:20 จะทูลพระองค์ได้ไหมว่า ข้าพเจ้าอยากจะทูล ถ้าผู้ใดทูล เขาจะต้องถูกกลืนไปหมดเป็นแน่

37:20 Shall it be told him that I speak? if a man speak, surely he shall be swallowed up.

37:21 บัดนี้มนุษย์เพ่งดูฟ้าแลบอันสุกใสแห่งเมฆไม่ได้ เมื่อลมผ่านไปกวาดให้กระจ่าง

37:21 And now men see not the bright light which is in the clouds: but the wind passeth, and cleanseth them.

37:22 แสงทองส่องมาจากทิศเหนือ พระเจ้าทรงฉลองพระองค์ด้วยความรุ่งโรจน์งดงามอย่างน่าคร้ามกลัว

37:22 Fair weather cometh out of the north: with God is terrible majesty.

37:23 องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์นั้น เราจะค้นพบพระองค์ไม่ได้ พระองค์ใหญ่ยิ่งในเรื่องฤทธานุภาพ ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมอันมากยิ่ง พระองค์จะไม่ทรงฝ่าฝืน

37:23 Touching the Almighty, we cannot find him out: he is excellent in power, and in judgment, and in plenty of justice: he will not afflict.

37:24 เพราะฉะนั้นมนุษย์จึงยำเกรงพระองค์ พระองค์ไม่ทรงนับถือผู้ใดที่มีใจประกอบด้วยสติปัญญา”

37:24 Men do therefore fear him: he respecteth not any that are wise of heart.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope