กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 17 / Job 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบอ้อนวอนต่อพระเจ้า
17:1 “ลมหายใจของข้าได้แตกดับ วันเวลาของข้าก็จบลง หลุมฝังศพพร้อมสำหรับข้าแล้ว

Job Appeals to God
17:1 My breath is corrupt, my days are extinct, the graves are ready for me.

17:2 แน่ละ คนมักเยาะเย้ยก็อยู่รอบข้านี่เอง และตาของข้าก็จ้องอยู่ที่การยั่วเย้าของเขา

17:2 Are there not mockers with me? and doth not mine eye continue in their provocation?

17:3 ‘โปรดทรงวางประกันไว้สำหรับข้าพระองค์กับพระองค์ ใครอยู่ที่นั่นที่จะให้ประกันสำหรับข้าพระองค์ได้

17:3 Lay down now, put me in a surety with thee; who is he that will strike hands with me?

17:4 เพราะพระองค์ทรงปิดใจของเขาทั้งหลายไว้จากความเข้าใจ ฉะนั้นพระองค์จะไม่ทรงยกย่องเขา’

17:4 For thou hast hid their heart from understanding: therefore shalt thou not exalt them.

17:5 ผู้ที่กล่าวคำประจบประแจงแก่เพื่อนของเขา นัยน์ตาของลูกหลานของเขาจะมัวมืดไป

17:5 He that speaketh flattery to his friends, even the eyes of his children shall fail.

17:6 พระองค์ทรงกระทำให้ข้าเป็นคำครหาของชนชาติทั้งหลาย แต่ก่อนนั้นข้าเป็นเหมือนรำมะนา

17:6 He hath made me also a byword of the people; and aforetime I was as a tabret.

17:7 นัยน์ตาของข้าได้มืดมัวไปด้วยความโศกสลด และอวัยวะทั้งสิ้นของข้าก็เหมือนกับเงา

17:7 Mine eye also is dim by reason of sorrow, and all my members are as a shadow.

17:8 คนเที่ยงธรรมก็จะตกตะลึงด้วยเรื่องนี้ และคนไร้ผิดก็จะเร้าตัวขึ้นปรักปรำคนหน้าซื่อใจคด

17:8 Upright men shall be astonied at this, and the innocent shall stir up himself against the hypocrite.

17:9 คนชอบธรรมยังจะยึดมั่นอยู่กับทางของเขา และผู้ที่มีมือสะอาดก็จะแข็งแรงยิ่ง ๆ ขึ้น

17:9 The righteous also shall hold on his way, and he that hath clean hands shall be stronger and stronger.

17:10 แต่พวกท่าน ท่านทุกคนมาอีกซี ข้าจะไม่พบคนที่มีปัญญาสักคนในพวกท่าน

17:10 But as for you all, do ye return, and come now: for I cannot find one wise man among you.

17:11 วันของข้าก็ผ่านพ้นไป แผนงานของข้าก็แตกหัก คือความคิดในใจของข้านั้น

17:11 My days are past, my purposes are broken off, even the thoughts of my heart.

17:12 เขาเหล่านั้นทำกลางคืนให้เป็นกลางวัน ความสว่างนั้นก็สั้นเพราะเหตุความมืด

17:12 They change the night into day: the light is short because of darkness.

17:13 ถ้าข้ารอคอย แดนคนตายจะเป็นบ้านของข้า ข้าได้กางที่นอนออกในความมืด

17:13 If I wait, the grave is mine house: I have made my bed in the darkness.

17:14 ข้าได้พูดกับความเปื่อยเน่าว่า ‘เจ้าเป็นพ่อของข้า’ และพูดกับหนอนว่า ‘เจ้าเป็นแม่ของข้าและเป็นพี่สาวของข้า’

17:14 I have said to corruption, Thou art my father: to the worm, Thou art my mother, and my sister.

17:15 แล้วบัดนี้ความหวังของข้าอยู่ที่ไหนเล่า ส่วนความหวังของข้านั้นใครจะเห็นได้

17:15 And where is now my hope? as for my hope, who shall see it?

17:16 ความหวังนั้นจะลงไปที่ดาลประตูแดนคนตาย เราจะลงไปด้วยกันในผงคลีดิน”

17:16 They shall go down to the bars of the pit, when our rest together is in the dust.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope