กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 29 / Job 29

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบแก้คำกล่าวหาผิด
29:1 แล้วโยบก็กล่าวคำอุปมาของท่านอีกว่า

Job Answers False Charges
29:1 Moreover Job continued his parable, and said,

29:2 “โอ ข้าอยากจะอยู่อย่างแต่ละเดือนที่ผ่านไป อย่างในสมัยเมื่อพระเจ้าทรงพิทักษ์ข้า

29:2 Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;

29:3 เมื่อประทีปของพระองค์ส่องเหนือศีรษะข้า และข้าเดินฝ่าความมืดไปด้วยความสว่างของพระองค์

29:3 When his candle shined upon my head, and when by his light I walked through darkness;

29:4 อย่างข้าเมื่อครั้งยังหนุ่มแน่นอยู่ เมื่อความลึกลับแห่งพระเจ้าทรงอยู่เหนือเต็นท์ของข้า

29:4 As I was in the days of my youth, when the secret of God was upon my tabernacle;

29:5 เมื่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ยังอยู่กับข้า และลูกหลานห้อมล้อมข้า

29:5 When the Almighty was yet with me, when my children were about me;

29:6 เมื่อข้าล้างย่างเท้าของข้าด้วยเนยข้น และก้อนหินเทธารน้ำมันออกให้ข้า

29:6 When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;

29:7 เมื่อข้าออกมายังประตูเมือง เมื่อข้าเตรียมที่นั่งของข้าที่ถนน

29:7 When I went out to the gate through the city, when I prepared my seat in the street!

29:8 คนหนุ่ม ๆ เห็นข้าแล้วก็หลีกไป คนสูงอายุลุกขึ้นยืน

29:8 The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, and stood up.

29:9 เจ้านายหยุดพูด เอามือปิดปากของตนไว้

29:9 The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth.

29:10 เสียงของขุนนางก็สงบลง และลิ้นของเขาก็เกาะติดเพดานปาก

29:10 The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.

29:11 เมื่อหูได้ยินแล้ว ต่างก็ว่าข้าเป็นสุข และเมื่อตาดู ก็ยกย่องข้า

29:11 When the ear heard me, then it blessed me; and when the eye saw me, it gave witness to me:

29:12 เพราะว่าข้าช่วยคนยากจนที่ร้องให้ช่วย และเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครอุปถัมภ์เขา

29:12 Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and him that had none to help him.

29:13 พรของคนที่จวนพินาศก็มาถึงข้า และข้าเป็นเหตุให้จิตใจของหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความชื่นบาน

29:13 The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow's heart to sing for joy.

29:14 ข้าสวมความชอบธรรม และมันก็ห่อหุ้มข้าไว้ ความยุติธรรมของข้าเหมือนเสื้อคลุมยาวและผ้าโพกศีรษะ

29:14 I put on righteousness, and it clothed me: my judgment was as a robe and a diadem.

29:15 ข้าเป็นนัยน์ตาให้คนตาบอด และเป็นเท้าให้คนง่อย

29:15 I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.

29:16 ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสน และข้าสอบสวนเรื่องของผู้ที่ข้าไม่รู้จัก

29:16 I was a father to the poor: and the cause which I knew not I searched out.

29:17 ข้าหักขากรรไกรของคนชั่ว และได้ดึงเอาเหยื่อจากฟันของเขา

29:17 And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.

29:18 แล้วข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย

29:18 Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply my days as the sand.

29:19 รากของข้าจะแผ่ไปถึงน้ำ มีน้ำค้างบนกิ่งของข้าตลอดคืน

29:19 My root was spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.

29:20 สง่าราศีของข้าสดชื่นอยู่กับข้า และคันธนูของข้าใหม่เสมออยู่ในมือข้า’

29:20 My glory was fresh in me, and my bow was renewed in my hand.

29:21 คนทั้งหลายเงี่ยหูฟังข้าและคอยอยู่ และเงียบอยู่ฟังคำปรึกษาของข้า

29:21 Unto me men gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.

29:22 หลังจากที่ข้าพูดแล้ว เขาก็ไม่พูดอีกเลย และคำของข้าก็กลั่นลงมาเหนือเขา

29:22 After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.

29:23 เขาคอยข้าเหมือนคอยฝน เขาอ้าปากของเขาเหมือนอย่างรอรับน้ำฝนชุกปลายฤดู

29:23 And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.

29:24 ถ้าข้าหัวเราะเยาะเขา เขาก็ไม่ยอมเชื่อ และสีหน้าอันผ่องใสของข้า เขาก็มิได้ทำให้หม่นหมองลง

29:24 If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.

29:25 ข้าเลือกทางให้เขา และนั่งเป็นหัวหน้า และอยู่อย่างกษัตริย์ท่ามกลางกองทหาร อย่างผู้ที่ปลอบโยนคนที่คร่ำครวญ”

29:25 I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope