กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ผู้วินิจฉัย 18

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21]

คนดานใช้กำลังบังคับเอาปุโรหิตและรูปเคารพของมีคาห์
18:1 ในเวลานั้นยังไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล และในเวลานั้นคนเผ่าดานแสวงหามรดกสำหรับตนเพื่อจะได้เป็นที่อยู่อาศัย เพราะจนถึงวันนั้น มรดกทั้งสิ้นของพวกเขาซึ่งอยู่ท่ามกลางเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล ยังไม่ตกแก่เขาทั้งหลาย
18:2 และคนดานได้ส่งห้าคนจากครอบครัวของตนจากอาณาเขตทั้งหลายของพวกเขา เป็นชายฉกรรจ์ผู้กล้าหาญ จากโศราห์และจากเอชทาโอล ไปสอดแนมดูแผ่นดินและค้นหาแผ่นดินนั้น และเขาทั้งหลายพูดกับพวกเขาว่า “จงไปค้นหาแผ่นดินนั้น” เมื่อพวกเขามาถึงแดนเทือกเขาเอฟราอิม มาใกล้บ้านของมีคาห์ พวกเขาก็พักอยู่แถวนั้น
18:3 เมื่อพวกเขาอยู่ใกล้บ้านของมีคาห์ เขาทั้งหลายก็จำเสียงของคนเลวีชายหนุ่มนั้นได้ และพวกเขาได้แวะเข้าไปที่นั่น และพูดกับเขาว่า “ใครพาท่านมาที่นี่ และท่านทำอะไรในสถานที่แห่งนี้ และท่านมีอะไรบ้างที่นี่”
18:4 และเขาพูดกับคนเหล่านั้นว่า “มีคาห์ทำแก่ข้าพเจ้าอย่างนั้นอย่างนี้ และได้จ้างข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้เป็นปุโรหิตของเขา”
18:5 และคนเหล่านั้นพูดกับเขาว่า “พวกเราขอร้องท่าน โปรดทูลขอคำแนะนำจากพระเจ้าด้วยเถิด เพื่อเราทั้งหลายจะทราบว่าทางที่พวกเราจะไปนั้นจะประสบผลสำเร็จหรือไม่”
18:6 และปุโรหิตนั้นพูดกับเขาทั้งหลายว่า “จงไปเป็นสุขเถิด ทางที่ท่านทั้งหลายจะไปนั้นอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์”
18:7 ดังนั้น ชายทั้งห้าคนก็จากไป และมาถึงเมืองลาอิช และเห็นว่าประชาชนที่อยู่ในเมืองนั้น พวกเขาอยู่อย่างไม่ระมัดระวังตามลักษณะของคนไซดอน อยู่อย่างสงบและปลอดภัย และในแผ่นดินนั้นไม่มีผู้พิพากษาที่จะทำให้พวกเขาได้รับความอับอายในเรื่องใด ๆ และเขาทั้งหลายอยู่ห่างไกลจากคนไซดอน และไม่มีเรื่องเกี่ยวข้องกับคนอื่นเลย
18:8 และพวกเขามาถึงญาติพี่น้องของตนที่โศราห์และเอชทาโอล และญาติพี่น้องของพวกเขาพูดกับเขาทั้งหลายว่า “พวกเจ้าจะว่าอย่างไร”
18:9 และเขาทั้งหลายพูดว่า “จงลุกขึ้น ให้เราทั้งหลายไปสู้รบกับพวกเขาเถิด เพราะพวกเราได้เห็นแผ่นดินนั้นแล้ว และดูเถิด เป็นแผ่นดินที่ดีจริง ๆ และท่านทั้งหลายยังนิ่งอยู่หรือ อย่าชักช้าที่จะไปและเข้ายึดครองแผ่นดินนั้น
18:10 เมื่อท่านทั้งหลายไปแล้ว พวกท่านจะไปถึงประชาชนที่อยู่อย่างปลอดภัย และแผ่นดินที่กว้างขวาง ด้วยว่าพระเจ้าทรงมอบแผ่นดินนั้นไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว เป็นสถานที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใด ๆ ที่มีอยู่ในแผ่นดินโลก”
18:11 และมีคนจากครอบครัวของคนดานหกร้อยคนคาดอาวุธแห่งการทำสงครามยกทัพออกจากที่นั่น คือจากโศราห์และจากเอชทาโอล
18:12 และเขาทั้งหลายยกขึ้นไป และตั้งเต็นท์อยู่ที่คีริยาทเยอาริมในยูดาห์ ดังนั้นพวกเขาจึงเรียกสถานที่นั้นว่า มาหะเนห์ดาน จนถึงทุกวันนี้ ดูเถิด เมืองนี้อยู่ด้านหลังคีริยาทเยอาริม
18:13 และเขาทั้งหลายได้ผ่านจากที่นั่นไปยังแดนเทือกเขาเอฟราอิม และมาถึงบ้านของมีคาห์
18:14 แล้วชายทั้งห้าคนที่ไปสอดแนมดูแผ่นดินแห่งลาอิช ได้พูดกับญาติพี่น้องของตนว่า “พวกท่านทราบไหมว่าในบ้านเหล่านี้มีรูปเอโฟด เทราฟิม รูปเคารพแกะสลัก และรูปหล่อ ฉะนั้นบัดนี้ ขอใคร่ครวญดูว่าท่านทั้งหลายจะทำประการใด”
18:15 และเขาทั้งหลายได้แวะเข้าไปที่นั่น แล้วมายังบ้านของคนเลวีชายหนุ่มนั้น คือบ้านของมีคาห์ และกล่าวทักทายเขา
18:16 และคนหกร้อยคนที่คาดอาวุธแห่งการทำสงคราม ซึ่งเป็นของคนดาน ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูกำแพง
18:17 และชายทั้งห้าคนที่ไปสอดแนมดูแผ่นดินนั้นก็ขึ้นไปและเข้าไปที่นั่น และนำเอารูปเคารพแกะสลัก รูปเอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อไป และปุโรหิตก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูกำแพงกับคนที่คาดอาวุธแห่งการทำสงครามหกร้อยคนนั้น
18:18 และคนเหล่านี้เข้าไปในบ้านของมีคาห์ และนำเอารูปเคารพแกะสลัก รูปเอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อนั้น แล้วปุโรหิตพูดกับพวกเขาว่า “พวกท่านกำลังทำอะไร”
18:19 และคนเหล่านั้นพูดกับเขาว่า “ท่านจงนิ่งอยู่ เอามือปิดปากของท่านเสีย และมากับพวกเราเถิด เป็นบิดาและปุโรหิตของเราทั้งหลาย จะเป็นปุโรหิตในบ้านของชายคนเดียวดี หรือว่าจะเป็นปุโรหิตของเผ่าหนึ่งและครอบครัวหนึ่งในอิสราเอลดี”
18:20 และจิตใจของปุโรหิตก็ยินดี และเขาได้เอารูปเอโฟด เทราฟิม และรูปเคารพแกะสลัก แล้วเข้าไปอยู่ท่ามกลางประชาชน
18:21 ดังนั้น พวกเขาก็หันกลับออกไป และให้เด็กเล็ก ๆ ทั้งหลาย ทั้งฝูงสัตว์และข้าวของไปข้างหน้าเขาทั้งหลาย
18:22 และเมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากบ้านของมีคาห์แล้ว คนทั้งหลายที่อยู่ในบ้านใกล้เคียงกับบ้านของมีคาห์ก็รวบรวมกันเข้า และไล่ตามทันคนดาน
18:23 และพวกเขาได้ร้องเรียกคนดาน และเขาทั้งหลายก็หันหน้ากลับมาดูและพูดกับมีคาห์ว่า “เจ้าเป็นอะไรไป ที่เจ้าได้ยกมาพร้อมกับคนมากมายอย่างนี้”
18:24 และเขาพูดว่า “ท่านทั้งหลายนำปุโรหิต และบรรดาพระของข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้าได้สร้างขึ้นมานั้นไปเสีย และพวกท่านได้หลบหนีไป และข้าพเจ้าจะมีอะไรเหลืออยู่เล่า และท่านทั้งหลายยังจะมาพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘เจ้าเป็นอะไรไป’”
18:25 และคนดานได้พูดกับเขาว่า “อย่าให้ได้ยินเสียงของเจ้าในท่ามกลางพวกเราเลย เกรงว่าพวกคนขี้โมโหจะเล่นงานกับเจ้า และเจ้าจะเสียชีวิตของเจ้า พร้อมกับชีวิตครอบครัวของเจ้า”
18:26 และคนดานได้ไปตามทางของพวกเขา และเมื่อมีคาห์เห็นว่าเขาเหล่านั้นมีกำลังมากกว่าตน เขาก็หันกลับไปยังบ้านของตน
18:27 และเขาทั้งหลายได้นำเอาสิ่งต่าง ๆ ที่มีคาห์สร้างขึ้น และนำปุโรหิตซึ่งอยู่กับเขาไป และมาถึงเมืองลาอิช มาถึงประชาชนที่อยู่อย่างสงบและปลอดภัย และพวกเขาได้ประหารคนเหล่านั้นด้วยคมดาบและเอาไฟเผาเมืองเสีย
18:28 และไม่มีผู้ใดมาช่วยให้พ้น เพราะเมืองนั้นอยู่ห่างไกลจากเมืองไซดอน และพวกเขาไม่มีธุระเกี่ยวข้องกับคนอื่นเลย และเมืองนั้นอยู่ในหุบเขาซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองเบธเรโหบ และคนเหล่านั้นได้สร้างเมืองนั้นขึ้น และอาศัยอยู่ที่นั่น
18:29 และเขาทั้งหลายได้ตั้งชื่อเมืองนั้นว่าดาน ตามชื่อดานบรรพบุรุษของพวกเขา ผู้ซึ่งเกิดกับอิสราเอล แต่เมื่อก่อนเมืองนั้นมีชื่อว่าลาอิช

คนเผ่าดานไหว้รูปเคารพ
18:30 และคนดานได้ตั้งรูปเคารพแกะสลักไว้ และโยนาธานบุตรชายของเกอร์โชม ผู้เป็นบุตรชายของมนัสเสห์ ทั้งท่านและบรรดาบุตรชายของท่านก็เป็นปุโรหิตให้แก่คนเผ่าดานจนถึงสมัยที่แผ่นดินตกไปเป็นเชลย
18:31 และเขาทั้งหลายได้ตั้งรูปเคารพแกะสลักของมีคาห์ไว้ ซึ่งเขาได้ทำขึ้นนั้น นานตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าอยู่ที่ชีโลห์

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope