กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ผู้วินิจฉัย 19

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21]

ภรรยาน้อยของคนเลวีถูกฆ่า
19:1 และต่อมาในสมัยนั้น เมื่อยังไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล มีคนเลวีคนหนึ่งอาศัยอยู่ที่แดนเทือกเขาเอฟราอิม ด้านที่ไกลออกไปโน้น ผู้ซึ่งได้หญิงคนหนึ่งจากเบธเลเฮมยูดาห์มาเป็นภรรยาน้อยของเขา
19:2 และภรรยาน้อยของเขาได้เล่นชู้ต่อเขา และทิ้งเขากลับไปอยู่บ้านบิดาของนางที่เบธเลเฮมยูดาห์ และอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสี่เดือนเต็ม
19:3 และสามีของนางก็ลุกขึ้น และไปตามหานาง เพื่อจะพูดกับนางด้วยมิตรไมตรีและจะพานางกลับมา มีคนใช้ของเขาคนหนึ่งอยู่กับเขา พร้อมทั้งลาหนึ่งคู่ และนางพาเขาเข้าไปในบ้านบิดาของนาง และเมื่อบิดาของนางเห็นเขา บิดานั้นก็มีความชื่นชมยินดีที่ได้พบกับเขา
19:4 และพ่อตาของเขาคือบิดาของหญิงนั้นได้หน่วงเหนี่ยวเขาไว้ และเขาพักอยู่กับพ่อตาเป็นเวลาสามวัน แล้วพวกเขาก็กินและดื่ม และพักอาศัยอยู่ที่นั่น
19:5 และต่อมาในวันที่สี่ เมื่อเขาทั้งหลายได้ตื่นขึ้นแต่เช้ามืด ชายคนนั้นก็ลุกขึ้นเพื่อจะออกเดินทาง และบิดาของหญิงนั้นพูดกับบุตรเขยของตนว่า “เชิญรับประทานอาหารสักหน่อยหนึ่งให้ชื่นใจ และภายหลังจึงไปตามทางของท่าน”
19:6 และพวกเขาก็นั่งลง เขาทั้งสองก็กินและดื่มด้วยกัน ด้วยว่าบิดาของหญิงนั้นได้พูดกับชายคนนั้นแล้วว่า “เราขอร้องท่าน ขอให้ยินดีและค้างคืนต่อไปเถิด และให้จิตใจของท่านร่าเริงยินดี”
19:7 และเมื่อชายคนนั้นลุกขึ้นเพื่อจะเดินทางไป พ่อตาของเขาก็ชักชวนเขาไว้ ดังนั้นเขาจึงพักอยู่ที่นั่นอีก
19:8 และในวันที่ห้า เขาก็ตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อจะออกเดินทางไป และบิดาของหญิงนั้นพูดว่า “เราขอร้องท่าน ขอจงชื่นใจเถิด” และเขาทั้งสองก็คอยอยู่จนเวลาบ่าย และพวกเขาก็กินดื่มอยู่ด้วยกัน
19:9 และเมื่อชายคนนั้นลุกขึ้นจะออกเดินทาง คือตัวเขา ภรรยาน้อยของเขากับคนใช้ของเขา ฝ่ายพ่อตาของเขาคือบิดาของหญิงนั้นได้พูดกับเขาว่า “ดูเถิด วันนี้ก็เย็นใกล้ค่ำแล้ว เราขอร้องท่านให้ค้างคืนอยู่ต่อไปเถิด ดูเถิด ใกล้จะสิ้นวันอยู่แล้ว พักอยู่ที่นี่เถิด เพื่อใจของท่านจะร่าเริงยินดี และพรุ่งนี้ท่านค่อยตื่นแต่เช้าเพื่อออกเดินไปตามทางของท่าน เพื่อท่านจะได้กลับไปบ้าน”
19:10 แต่ชายคนนั้นไม่ยอมค้างคืนในวันนั้น แต่เขาได้ลุกขึ้นออกเดินทางไป และมาถึงตรงข้ามกับเมืองเยบุส ซึ่งคือเยรูซาเล็ม และลาสองตัวที่มีอานก็อยู่กับเขา และภรรยาน้อยของเขาก็อยู่กับเขาด้วย
19:11 และเมื่อพวกเขามาใกล้เมืองเยบุสแล้ว วันนั้นก็เย็นลงมากแล้ว และคนใช้ได้พูดกับนายของเขาว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่าน มาเถิด ให้พวกเราแวะเข้าไปพักในเมืองของคนเยบุสเถิด และค้างคืนอยู่ในเมืองนี้”
19:12 และนายของเขาพูดกับเขาว่า “พวกเราจะไม่แวะเข้าไปในเมืองของคนต่างด้าว ผู้ที่ไม่ใช่ชนชาติอิสราเอล พวกเราจะเลยไปถึงเมืองกิเบอาห์”
19:13 และเขาได้พูดกับคนใช้ของตนว่า “มาเถิด ให้พวกเราเข้าไปใกล้สถานที่ใดที่หนึ่งเพื่อจะค้างคืน คือที่เมืองกิเบอาห์หรือที่เมืองรามาห์”
19:14 และเขาทั้งหลายได้ผ่านไป และไปตามทางของพวกเขา เมื่อพวกเขามาใกล้เมืองกิเบอาห์ซึ่งเป็นของคนเบนยามินดวงอาทิตย์ก็ตกแล้ว
19:15 และเขาทั้งหลายได้แวะไปที่นั่น เพื่อจะเข้าไปค้างคืนที่เมืองกิเบอาห์ และเมื่อเขาเข้าไป เขาก็นั่งลงที่ถนนในเมืองนั้น ด้วยว่าไม่มีใครเชิญพวกเขาให้เข้าไปพักในบ้านของตน
19:16 และดูเถิด ในช่วงเวลาเย็นนั้น มีชายชราคนหนึ่งกำลังมาจากงานที่นาของเขา ซึ่งเป็นชาวแดนเทือกเขาเอฟราอิม และเขาอาศัยอยู่ในเมืองกิเบอาห์ แต่ชาวเมืองนั้นเป็นคนเบนยามิน
19:17 และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาได้เห็นคนเดินทางคนนั้นนั่งอยู่ที่ถนนในเมือง และชายชราคนนั้นก็พูดว่า “ท่านจะไปไหน และท่านมาจากไหน”
19:18 และชายคนนั้นพูดกับเขาว่า “พวกข้าพเจ้าเดินทางมาจากเบธเลเฮมยูดาห์ กำลังจะไปที่แดนเทือกเขาเอฟราอิมเขตแดนที่ไกลออกไปโน้น ข้าพเจ้ามาจากเขตแดนนั้น และข้าพเจ้าได้ไปยังเบธเลเฮมยูดาห์ แต่บัดนี้ข้าพเจ้ากำลังกลับไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และไม่มีใครเชิญข้าพเจ้าเข้าไปพักในบ้าน
19:19 ถึงอย่างนั้น ฟางและอาหารที่จะเลี้ยงฝูงลาของพวกข้าพเจ้าก็มีพร้อมแล้ว ทั้งอาหารและน้ำองุ่นสำหรับตน ทั้งสำหรับสาวใช้ของท่าน และสำหรับชายหนุ่มที่อยู่กับพวกผู้รับใช้ของท่านก็มีพร้อมอยู่แล้ว ไม่ขาดสิ่งใดเลย”
19:20 และชายชราคนนั้นได้พูดว่า “ขอให้ท่านเป็นสุขสบายเถิด อย่างไรก็ตาม ขอให้ความต้องการทั้งสิ้นของท่านเป็นธุระของข้าพเจ้า ขอแต่อย่านอนที่ถนนนี้เลย”
19:21 ดังนั้น เขาจึงพาชายคนนั้นเข้าไปในบ้านของตน และเอาอาหารให้ฝูงลา และเขาทั้งหลายก็ล้างเท้าของตน แล้วกินและดื่ม
19:22 เมื่อเขาทั้งหลายกำลังทำให้จิตใจของตนเบิกบานอยู่นั้น ดูเถิด ชาวเมืองนั้น ซึ่งเป็นลูกของเบลีอัล มาล้อมบ้านนั้นไว้และทุบประตู และพูดกับเจ้าของบ้าน คือชายชราคนนั้นว่า “จงส่งชายที่เข้ามาอยู่ในบ้านของเจ้าออกมา เพื่อให้พวกเราร่วมรู้กับเขา”
19:23 และชายคนนั้น ผู้เป็นเจ้าของบ้านก็ออกไปหาพวกเขา และพูดกับเขาทั้งหลายว่า “อย่าเลย พี่น้องของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอร้องพวกท่าน ขออย่ากระทำการชั่วร้ายเช่นนี้เลย ด้วยว่าชายคนนี้มาอาศัยบ้านของข้าพเจ้าอยู่ ขออย่ากระทำสิ่งที่โง่เขลาเช่นนี้เลย
19:24 ดูเถิด นี่เป็นลูกสาวพรหมจารีคนหนึ่งของข้าพเจ้า และเมียน้อยของเขา ข้าพเจ้าจะพาเขาทั้งสองออกมาเดี๋ยวนี้ ให้ท่านทั้งหลายกระทำหยามเหยียดแก่พวกเขา และทำอะไรแก่พวกเขาตามชอบใจของท่านเถิด แต่ขออย่าทำหยาบช้ากับชายคนนี้เลย”
19:25 แต่คนเหล่านั้นไม่ยอมฟังเขา ดังนั้นชายคนนั้นจึงเอาภรรยาน้อยของตน แล้วส่งนางออกไปให้เขาทั้งหลาย และพวกเขาก็ร่วมรู้กับนาง และกระทำทารุณต่อนางตลอดคืนจนรุ่งเช้า และเมื่อรุ่งสางแล้ว เขาทั้งหลายก็ปล่อยนางไป
19:26 แล้วพอรุ่งเช้าหญิงคนนั้นก็กลับมา และล้มลงที่ประตูบ้านของชายคนนั้นซึ่งนายของตนพักอยู่จนกระทั่งสว่างแล้ว
19:27 และรุ่งเช้านายของเธอก็ลุกขึ้น และเปิดประตูบ้าน แล้วออกไปเพื่อจะไปตามทางของตน และดูเถิด หญิงคนนั้นซึ่งเป็นภรรยาน้อยของเขาก็ล้มคว่ำอยู่ที่ประตูบ้าน และมือของนางเหยียดออกไปถึงธรณีประตู
19:28 และเขาพูดกับนางว่า “ลุกขึ้น ให้พวกเราไปกันเถิด” แต่ก็ไม่มีเสียงตอบ ชายคนนั้นจึงเอานางขึ้นหลังลา แล้วชายนั้นก็ลุกขึ้นและเดินทางไปยังที่ของตน
19:29 และเมื่อเขามาถึงบ้านของตนแล้ว เขาเอาศพภรรยาน้อยของตนมา และเอามีดหั่นศพนั้นออกเป็นชิ้น ๆ พร้อมกับกระดูกของเธอ เป็นสิบสองชิ้นด้วยกัน และส่งชิ้นส่วนเหล่านั้นไปทั่วเขตแดนของอิสราเอล
19:30 และต่อมา ทุกคนที่เห็นก็พูดว่า “เรื่องอย่างนี้ไม่มีใครเคยเห็น ตั้งแต่วันเวลาที่ชนชาติอิสราเอลออกมาจากแผ่นดินแห่งอียิปต์จนถึงทุกวันนี้ จงตรึกตรองปรึกษากันดู และแสดงความคิดเห็นเถิด”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope