กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ผู้วินิจฉัย 15

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21]

15:1 แต่ต่อมาอีกหลายวัน ในฤดูเกี่ยวข้าวสาลีนั้น แซมสันก็เอาลูกแพะตัวหนึ่งไปเยี่ยมภรรยาของท่าน และท่านพูดว่า “ข้าพเจ้าจะเข้าไปหาภรรยาของข้าพเจ้าที่ในห้อง” แต่บิดาของนางไม่ยอมให้ท่านเข้าไป
15:2 และบิดาของนางได้พูดว่า “ข้าพเจ้าเข้าใจจริง ๆ ว่าท่านเกลียดชังนางเหลือเกิน ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยกนางให้แก่เพื่อนของท่านเสีย น้องสาวของนางก็สวยกว่านางมิใช่หรือ ข้าพเจ้าขอให้ท่านรับน้องแทนพี่เถิด”

แซมสันเผานาข้าวของคนฟีลิสเตีย
15:3 และแซมสันได้พูดเกี่ยวกับพวกเขาว่า “คราวนี้ข้าพเจ้าจะมีความผิดน้อยกว่าคนฟีลิสเตีย ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะทำร้ายพวกเขาเสีย”
15:4 และแซมสันจึงออกไปจับสุนัขจิ้งจอกสามร้อยตัว พร้อมกับคบเพลิง และผูกหางติดกันเป็นคู่ ๆ และเอาคบเพลิงผูกติดไว้ระหว่างหางทุก ๆ คู่
15:5 และเมื่อท่านจุดคบเพลิงเหล่านั้นแล้ว ท่านก็ปล่อยพวกสุนัขจิ้งจอกเข้าไปในนาของคนฟีลิสเตียที่ข้าวยังตั้งรวงอยู่ และไฟก็ไหม้ทั้งฟ่อนข้าวและข้าวที่ยังตั้งรวงอยู่นั้น พร้อมกับสวนองุ่นและต้นมะกอก
15:6 ดังนั้น คนฟีลิสเตียพูดว่า “ใครทำอย่างนี้” และเขาทั้งหลายตอบว่า “แซมสันบุตรเขยของคนทิมนาห์ เพราะว่าคนนั้นเอาภรรยาของเขายกให้เพื่อนของเขาเสีย” และคนฟีลิสเตียก็ขึ้นมาและเผานางกับบิดาของนางเสียด้วยไฟ
15:7 และแซมสันพูดกับพวกเขาว่า “ถึงแม้ว่าท่านทั้งหลายทำอย่างนี้ ข้าพเจ้าก็จะต้องแก้แค้นพวกท่าน แล้วหลังจากนั้นข้าพเจ้าจึงจะเลิกรา”
15:8 และท่านได้โจมตีพวกเขาอย่างดุเดือดเลือดพล่านจนเขาตายเสียเป็นอันมาก และท่านก็ลงไปและอาศัยอยู่ที่ยอดของศิลาเอตาม
15:9 ดังนั้น คนฟีลิสเตียก็ขึ้นไปและตั้งเต็นท์อยู่ในเขตยูดาห์ และพวกเขากระจายกันอยู่หน้าเมืองเลฮี
15:10 และคนยูดาห์จึงพูดว่า “ท่านทั้งหลายขึ้นมารบกับพวกเราทำไม” และเขาทั้งหลายตอบว่า “พวกเราขึ้นมาเพื่อผูกมัดแซมสัน เพื่อจะได้กระทำแก่เขาอย่างที่เขาได้กระทำแก่เราทั้งหลาย”
15:11 แล้วคนยูดาห์สามพันคนขึ้นไปที่ยอดของศิลาเอตาม และกล่าวแก่แซมสันว่า “ท่านไม่ทราบหรือว่าคนฟีลิสเตียเป็นผู้ครอบครองเหนือพวกเรา ท่านได้กระทำอะไรแก่เราทั้งหลายเล่า” และท่านได้พูดกับพวกเขาว่า “เขาทั้งหลายได้กระทำแก่ข้าพเจ้าอย่างไร ข้าพเจ้าก็ได้กระทำแก่พวกเขาอย่างนั้นเหมือนกัน”
15:12 และเขาทั้งหลายพูดกับท่านว่า “พวกเราลงมาเพื่อจะผูกมัดท่าน เพื่อเราทั้งหลายจะมอบท่านไว้ในมือของคนฟีลิสเตีย” และแซมสันจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ขอปฏิญาณให้แก่ข้าพเจ้าว่า พวกท่านจะไม่ทำร้ายข้าพเจ้า”
15:13 และเขาทั้งหลายได้พูดกับท่านว่า “ไม่ใช่อย่างนั้น แต่พวกเราจะผูกมัดท่านให้แน่นหนา และมอบท่านไว้ในมือของเขาทั้งหลาย แต่พวกเราจะไม่ฆ่าท่านเสียอย่างแน่นอน” และเขาทั้งหลายได้เอาเชือกพวนใหม่สองเส้นผูกมัดท่านไว้ และพาท่านขึ้นมาจากศิลานั้น

แซมสันฆ่าคนฟีลิสเตียหนึ่งพันคน
15:14 และเมื่อท่านมาถึงเมืองเลฮีแล้ว คนฟีลิสเตียก็ตะเบ็งเสียงเข้าใส่ท่าน และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ก็ทรงสวมทับอยู่บนแซมสันอย่างมหาศาล และเชือกพวนที่ผูกแขนของท่านก็เป็นเหมือนผ้าป่านที่ถูกไฟไหม้ และเครื่องจองจำของท่านนั้นก็หลุดออกจากมือของท่าน
15:15 และท่านได้พบกระดูกขากรรไกรลาสด ๆ อันหนึ่ง และได้ยื่นมือของท่านหยิบมา และได้ฆ่าคนเหล่านั้นเสียหนึ่งพันคน
15:16 และแซมสันพูดว่า “ด้วยขากรรไกรลา ก็ทับถมกันเป็นกอง ด้วยขากรรไกรลา ข้าพเจ้าได้ฆ่าคนหนึ่งพันคน”
15:17 และต่อมา เมื่อท่านพูดจบแล้ว ท่านก็โยนกระดูกขากรรไกรลาทิ้งเสียจากมือของท่าน และได้เรียกชื่อสถานที่นั้นว่า รามาทเลฮี
15:18 และท่านก็กระหายน้ำมาก ได้ร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และทูลว่า “พระองค์ทรงประทานการช่วยให้พ้นอันใหญ่หลวงนี้แก่มือของผู้รับใช้ของพระองค์ และบัดนี้ข้าพระองค์จะตายเพราะอดน้ำอยู่แล้ว และตกอยู่ในมือของผู้ที่มิได้เข้าสุหนัตอย่างนั้นหรือ”
15:19 แต่พระเจ้าทรงเปิดโพรงที่กระดูกขากรรไกรลานั้น และน้ำก็ไหลออกมาจากที่นั้น และเมื่อท่านดื่มแล้ว ท่านก็ฟื้นขึ้น และจิตวิญญาณของท่านก็สดชื่นมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีก เพราะฉะนั้นท่านจึงเรียกชื่อของสถานที่นั้นว่า เอนหักโคร์ ซึ่งอยู่ที่เมืองเลฮีจนถึงทุกวันนี้
15:20 และท่านวินิจฉัยอิสราเอลในสมัยของคนฟีลิสเตียอยู่ยี่สิบปี

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope