กลับหน้าแรก / Main Menu

 

สุภาษิต 16 / Proverbs 16

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ความดีเปรียบกับความชั่วร้าย
16:1 ทั้งแผนงานของจิตใจมนุษย์ และคำตอบของลิ้น มาจากพระเยโฮวาห์

Contrast of Good and Evil, Continued
16:1 The preparations of the heart in man, and the answer of the tongue, is from the LORD.

16:2 ทางทั้งสิ้นของมนุษย์ก็สะอาดในสายตาของเขาเอง แต่พระเยโฮวาห์ทรงชั่งจิตใจ

16:2 All the ways of a man are clean in his own eyes; but the LORD weigheth the spirits.

16:3 จงมอบงานทั้งหลายของเจ้าไว้กับพระเยโฮวาห์ และความคิดทั้งหลายของเจ้าจะได้รับการก่อตั้งไว้

16:3 Commit thy works unto the LORD, and thy thoughts shall be established.

16:4 พระเยโฮวาห์ทรงสร้างทุกสิ่งไว้เพื่อพระองค์เอง แม้คนชั่วร้ายก็เพื่อวันชั่วร้าย

16:4 The LORD hath made all things for himself: yea, even the wicked for the day of evil.

16:5 ทุกคนที่มีความเย่อหยิ่งในใจก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ถึงแม้มือประสานมือช่วยกัน เขาจะพ้นโทษก็หามิได้

16:5 Every one that is proud in heart is an abomination to the LORD: though hand join in hand, he shall not be unpunished.

16:6 ความเมตตาและความจริงได้ลบความชั่วช้า และคนหลีกความชั่วร้ายได้โดยความยำเกรงพระเยโฮวาห์

16:6 By mercy and truth iniquity is purged: and by the fear of the LORD men depart from evil.

16:7 เมื่อทางของมนุษย์เป็นที่โปรดปรานแด่พระเยโฮวาห์ แม้ศัตรูของเขานั้นพระองค์ก็ทรงกระทำให้คืนดีกับเขาได้

16:7 When a man's ways please the LORD, he maketh even his enemies to be at peace with him.

16:8 มีแต่น้อยแต่มีความชอบธรรมก็ดีกว่ามีรายได้มากด้วยอยุติธรรม

16:8 Better is a little with righteousness than great revenues without right.

16:9 ใจของมนุษย์กะแผนงานทางของเขา แต่พระเยโฮวาห์ทรงนำย่างเท้าของเขา

16:9 A man's heart deviseth his way: but the LORD directeth his steps.

16:10 คำตัดสินอันมาจากพระเจ้าอยู่ที่ริมฝีพระโอษฐ์ของกษัตริย์ พระโอษฐ์ของพระองค์ไม่ละเมิดในการพิพากษา

16:10 A divine sentence is in the lips of the king: his mouth transgresseth not in judgment.

16:11 ตราชูและตาชั่งเที่ยงตรงเป็นของพระเยโฮวาห์ ลูกตุ้มทั้งสิ้นในถุงเป็นพระราชกิจของพระองค์

16:11 A just weight and balance are the LORD'S: all the weights of the bag are his work.

16:12 การกระทำความชั่วร้ายเป็นสิ่งน่าเกลียดน่าชังต่อกษัตริย์ เพราะว่าบัลลังก์นั้นถูกสถาปนาไว้ด้วยความชอบธรรม

16:12 It is an abomination to kings to commit wickedness: for the throne is established by righteousness.

16:13 ริมฝีปากที่ชอบธรรมเป็นที่ปีติยินดีแก่กษัตริย์ และพระองค์ทรงรักบุคคลผู้พูดสิ่งที่ถูก

16:13 Righteous lips are the delight of kings; and they love him that speaketh right.

16:14 พระพิโรธของกษัตริย์เป็นผู้สื่อสารของความมรณา แต่ปราชญ์จะระงับเสียได้

16:14 The wrath of a king is as messengers of death: but a wise man will pacify it.

16:15 ในความผ่องใสจากสีพระพักตร์ของกษัตริย์ก็มีชีวิต และความโปรดปรานของพระองค์ก็เหมือนเมฆฝนปลายฤดู

16:15 In the light of the king's countenance is life; and his favour is as a cloud of the latter rain.

16:16 ได้ปัญญาก็ดีกว่าได้ทองคำสักเท่าใด ที่จะได้ความเข้าใจก็ดีกว่าเลือกเอาเงิน

16:16 How much better is it to get wisdom than gold! and to get understanding rather to be chosen than silver!

16:17 ทางหลวงของคนเที่ยงธรรมหันออกจากความชั่วร้าย บุคคลผู้ระแวดระวังทางของตนก็สงวนชีวิตของเขาไว้

16:17 The highway of the upright is to depart from evil: he that keepeth his way preserveth his soul.

16:18 ความเย่อหยิ่งเดินหน้าการถูกทำลาย และจิตใจที่ยโสนำหน้าการล้มลง

16:18 Pride goeth before destruction, and an haughty spirit before a fall.

16:19 ที่จะเป็นคนมีใจถ่อมอยู่กับคนยากจนก็ดีกว่าแบ่งของที่ริบมาได้กับคนเย่อหยิ่ง

16:19 Better it is to be of an humble spirit with the lowly, than to divide the spoil with the proud.

16:20 บุคคลผู้จัดการธุรกิจอย่างเฉลียวฉลาดจะพบของดี และคนที่วางใจในพระเยโฮวาห์จะเป็นสุข

16:20 He that handleth a matter wisely shall find good: and whoso trusteth in the LORD, happy is he.

16:21 คนใจฉลาดเรียกว่าเป็นคนมีความพินิจ และความหวานแห่งริมฝีปากเพิ่มความเรียนรู้

16:21 The wise in heart shall be called prudent: and the sweetness of the lips increaseth learning.

16:22 ความเข้าใจเป็นน้ำพุแห่งชีวิตแก่ผู้ที่มีความเข้าใจ แต่คำสั่งสอนของคนโง่เป็นความโง่เขลา

16:22 Understanding is a wellspring of life unto him that hath it: but the instruction of fools is folly.

16:23 ใจของปราชญ์กระทำให้ปากของเขาสุขุม และเพิ่มการเรียนรู้แก่ริมฝีปากของเขา

16:23 The heart of the wise teacheth his mouth, and addeth learning to his lips.

16:24 ถ้อยคำแช่มชื่นเหมือนรวงผึ้ง เป็นความหวานแก่จิตใจ และเป็นกำลังแข็งแรงแก่กระดูก

16:24 Pleasant words are as an honeycomb, sweet to the soul, and health to the bones.

16:25 มีทางหนึ่งซึ่งคนเราดูเหมือนถูก แต่มันสิ้นสุดลงที่ทางเหล่านั้นของความมรณา

16:25 There is a way that seemeth right unto a man, but the end thereof are the ways of death.

16:26 คนที่ทำงานก็ทำงานเพื่อตนเอง เพราะปากของเขากระตุ้นเขาไป

16:26 He that laboureth laboureth for himself; for his mouth craveth it of him.

16:27 คนอธรรมขุดค้นความชั่ว และในริมฝีปากของเขาเหมือนอย่างไฟลวก

16:27 An ungodly man diggeth up evil: and in his lips there is as a burning fire.

16:28 คนตลบตะแลงแพร่การวิวาท และผู้กระซิบก็แยกเพื่อนสนิทออกจากกัน

16:28 A froward man soweth strife: and a whisperer separateth chief friends.

16:29 คนทารุณล่อชวนเพื่อนบ้านของเขา และนำเขาไปในทางที่ไม่ดี

16:29 A violent man enticeth his neighbour, and leadeth him into the way that is not good.

16:30 เขาขยิบตากะแผนงานที่ตลบตะแลง เขาเม้มริมฝีปากของเขานำความชั่วร้ายให้เกิดขึ้น

16:30 He shutteth his eyes to devise froward things: moving his lips he bringeth evil to pass.

16:31 ศีรษะที่มีผมหงอกเป็นมงกุฎแห่งสง่าราศี ถ้าพบในทางแห่งความชอบธรรม

16:31 The hoary head is a crown of glory, if it be found in the way of righteousness.

16:32 บุคคลผู้โกรธช้าก็ดีกว่าคนมีกำลังมาก และบุคคลผู้ปกครองจิตใจของตนเองก็ดีกว่าผู้ที่ตีเมืองได้

16:32 He that is slow to anger is better than the mighty; and he that ruleth his spirit than he that taketh a city.

16:33 ฉลากนั้นเขาทอดลงที่ตัก แต่การตัดสินมาจากพระเยโฮวาห์ทั้งสิ้น

16:33 The lot is cast into the lap; but the whole disposing thereof is of the LORD.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope