กลับหน้าแรก / Main Menu

 

สุภาษิต 25 / Proverbs 25

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

คำตักเตือนและคำสั่งสอนต่าง ๆ
25:1 ต่อไปนี้เป็นสุภาษิตของซาโลมอนด้วยเหมือนกัน ซึ่งคนของเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้คัดลอกไว้

Warnings and Instruction
25:1 These are also proverbs of Solomon, which the men of Hezekiah king of Judah copied out.

25:2 สง่าราศีของพระเจ้าคือการซ่อนสิ่งต่าง ๆ ไว้ แต่ศักดิ์ศรีของกษัตริย์คือการค้นสิ่งต่าง ๆ ให้ปรากฏ

25:2 It is the glory of God to conceal a thing: but the honour of kings is to search out a matter.

25:3 ฟ้าสวรรค์สูงฉันใด และแผ่นดินโลกลึกฉันใด พระทัยของกษัตริย์ก็เหลือจะหยั่งรู้ฉันนั้น

25:3 The heaven for height, and the earth for depth, and the heart of kings is unsearchable.

25:4 จงไล่ขี้ออกจากเงินเสีย แล้วจะมีวัสดุสำหรับช่างทำขัน

25:4 Take away the dross from the silver, and there shall come forth a vessel for the finer.

25:5 จงไล่คนชั่วร้ายออกไปเสียจากพระพักตร์ของกษัตริย์ และพระที่นั่งของพระองค์จะสถาปนาไว้ด้วยความชอบธรรม

25:5 Take away the wicked from before the king, and his throne shall be established in righteousness.

25:6 อย่าเอาตัวเจ้าขึ้นมาข้างหน้าต่อพระพักตร์ของกษัตริย์ หรือยืนอยู่ในที่ของผู้หลักผู้ใหญ่

25:6 Put not forth thyself in the presence of the king, and stand not in the place of great men:

25:7 เพราะที่จะให้เขาว่า “เชิญขึ้นมาที่นี่” ก็ดีกว่าถูกไล่ลงไปที่ต่ำต่อหน้าเจ้านายผู้ซึ่งตาของเจ้าได้เห็นแล้ว

25:7 For better it is that it be said unto thee, Come up hither; than that thou shouldest be put lower in the presence of the prince whom thine eyes have seen.

25:8 อย่าด่วนนำเข้ามายังโรงศาล เพราะเมื่อเพื่อนบ้านของเจ้าทำให้เจ้าได้อายแล้ว ในที่สุดเจ้าจะทำอย่างไร

25:8 Go not forth hastily to strive, lest thou know not what to do in the end thereof, when thy neighbour hath put thee to shame.

25:9 จงตกลงเรื่องของเจ้ากับเพื่อนบ้านของเจ้า และอย่าทำให้เผยความลับของเขา

25:9 Debate thy cause with thy neighbour himself; and discover not a secret to another:

25:10 เกรงว่าผู้ที่ได้ยินจะนำความอายมาสู่เจ้า และชื่อเสียงของเจ้าจะมัวหมองอยู่นาน

25:10 Lest he that heareth it put thee to shame, and thine infamy turn not away.

25:11 ถ้อยคำที่พูดเหมาะ ๆ จะเหมือนผลแอบเปิ้ลทองคำในภาชนะเงิน

25:11 A word fitly spoken is like apples of gold in pictures of silver.

25:12 คนตักเตือนที่ฉลาดกับหูที่เชื่อฟังก็เหมือนตุ้มหูทองคำและอาภรณ์ทองคำเนื้อดี

25:12 As an earring of gold, and an ornament of fine gold, so is a wise reprover upon an obedient ear.

25:13 หิมะให้ความเย็นในฤดูเกี่ยวอย่างไร ผู้สื่อสารที่สัตย์ซื่อย่อมทำให้จิตวิญญาณของนายผู้ใช้เขาชุ่มชื่นอย่างนั้น

25:13 As the cold of snow in the time of harvest, so is a faithful messenger to them that send him: for he refresheth the soul of his masters.

25:14 คนที่อวดว่าจะให้ของกำนัลแต่มิได้ให้ ก็เหมือนเมฆและลมที่ไม่มีฝน

25:14 Whoso boasteth himself of a false gift is like clouds and wind without rain.

25:15 ความพากเพียรจะชักนำผู้ครอบครองได้ และลิ้นที่อ่อนหวานจะทำให้กระดูกหักได้

25:15 By long forbearing is a prince persuaded, and a soft tongue breaketh the bone.

25:16 เจ้าได้พบน้ำผึ้งแล้วหรือ จงกินแต่พอดี เกรงว่าเจ้าจะอิ่มและอาเจียนออกมา

25:16 Hast thou found honey? eat so much as is sufficient for thee, lest thou be filled therewith, and vomit it.

25:17 อย่าให้เท้าของเจ้าอยู่ในเรือนเพื่อนบ้านของเจ้านาน ๆ เกรงว่าเขาจะเหน็ดเหนื่อยเพราะเจ้า และเกลียดชังเจ้า

25:17 Withdraw thy foot from thy neighbour's house; lest he be weary of thee, and so hate thee.

25:18 คนใดที่เป็นพยานเท็จกล่าวโทษเพื่อนบ้านของเขา ก็เหมือนกระบองศึก หรือดาบ หรือลูกธนูที่คม

25:18 A man that beareth false witness against his neighbour is a maul, and a sword, and a sharp arrow.

25:19 การวางใจในคนที่ไม่ซื่อในยามลำบาก ก็เหมือนฟันที่หักเสียหรือเท้าที่หลุดจากข้อต่อ

25:19 Confidence in an unfaithful man in time of trouble is like a broken tooth, and a foot out of joint.

25:20 บรรดาคนที่ร้องเพลงให้คนหนักใจฟัง ก็เหมือนคนถอดเครื่องแต่งกายออกในวันที่อากาศหนาว และเหมือนเอาน้ำส้มมาราดบนดินประสิว

25:20 As he that taketh away a garment in cold weather, and as vinegar upon nitre, so is he that singeth songs to an heavy heart.

25:21 ถ้าศัตรูของเจ้าหิว จงให้อาหารเขารับประทาน และถ้าเขากระหาย จงให้น้ำเขาดื่ม

25:21 If thine enemy be hungry, give him bread to eat; and if he be thirsty, give him water to drink:

25:22 เพราะเจ้าจะกองถ่านที่ลุกโพลงไว้บนศีรษะของเขา และพระเยโฮวาห์จะทรงให้บำเหน็จแก่เจ้า

25:22 For thou shalt heap coals of fire upon his head, and the LORD shall reward thee.

25:23 ลมเหนือไล่ฝนไปเสียฉันใด สีหน้าที่โกรธแค้นก็ไล่ลิ้นที่ส่อเสียดไปเสียฉันนั้น

25:23 The north wind driveth away rain: so doth an angry countenance a backbiting tongue.

25:24 อยู่ที่มุมบนหลังคาเรือนดีกว่าอยู่ในเรือนกว้างขวางร่วมกับหญิงขี้ทะเลาะ

25:24 It is better to dwell in the corner of the housetop, than with a brawling woman and in a wide house.

25:25 ข่าวดีจากเมืองไกล ก็เหมือนน้ำเย็นที่ให้แก่คนกระหาย

25:25 As cold waters to a thirsty soul, so is good news from a far country.

25:26 คนชอบธรรมที่ยอมแพ้แก่คนชั่วร้าย ก็เหมือนน้ำพุมีโคลนหรือเหมือนน้ำบ่อที่สกปรก

25:26 A righteous man falling down before the wicked is as a troubled fountain, and a corrupt spring.

25:27 ที่จะกินน้ำผึ้งมากก็ไม่ดี ฉะนั้นจึงเป็นการไร้เกียรติเมื่อใครเสาะหาเกียรติสำหรับตนเอง

25:27 It is not good to eat much honey: so for men to search their own glory is not glory.

25:28 คนที่ปราศจากการปกครองจิตใจตนเองก็เหมือนเมืองที่ปรักหักพังและไม่มีกำแพง

25:28 He that hath no rule over his own spirit is like a city that is broken down, and without walls.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope