กลับหน้าแรก / Main Menu

 

สุภาษิต 12 / Proverbs 12

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ความชอบธรรมเปรียบกับความชั่วร้าย
12:1 ผู้ใดที่รักคำสั่งสอนก็รักความรู้ แต่บุคคลที่เกลียดการตักเตือนก็เป็นคนโฉด

Righteousness and Wickedness Contrasted
12:1 Whoso loveth instruction loveth knowledge: but he that hateth reproof is brutish.

12:2 คนดีเป็นที่โปรดปรานของพระเยโฮวาห์ แต่คนที่คิดการชั่วร้ายพระองค์จะทรงตำหนิ

12:2 A good man obtaineth favour of the LORD: but a man of wicked devices will he condemn.

12:3 คนจะตั้งอยู่ด้วยความชั่วร้ายไม่ได้ แต่รากของคนชอบธรรมจะไม่รู้จักเคลื่อนย้าย

12:3 A man shall not be established by wickedness: but the root of the righteous shall not be moved.

12:4 ภรรยาดีเป็นมงกุฎของสามีตน แต่นางผู้ที่นำความอับอายมาก็เหมือนความเปื่อยเน่าในกระดูกสามี

12:4 A virtuous woman is a crown to her husband: but she that maketh ashamed is as rottenness in his bones.

12:5 ความคิดของคนชอบธรรมนั้นยุติธรรม แต่คำหารือของคนชั่วร้ายนั้นหลอกลวง

12:5 The thoughts of the righteous are right: but the counsels of the wicked are deceit.

12:6 ถ้อยคำของคนชั่วร้ายหมอบคอยเอาโลหิต แต่ปากของคนเที่ยงธรรมจะช่วยคนให้รอดพ้น

12:6 The words of the wicked are to lie in wait for blood: but the mouth of the upright shall deliver them.

12:7 คนชั่วร้ายคว่ำแล้วและไม่มีอีก แต่เรือนของคนชอบธรรมยังดำรงอยู่

12:7 The wicked are overthrown, and are not: but the house of the righteous shall stand.

12:8 คนจะได้คำชมเชยตามสติปัญญาของเขา แต่คนที่ความคิดตลบตะแลงจะเป็นที่ดูหมิ่น

12:8 A man shall be commended according to his wisdom: but he that is of a perverse heart shall be despised.

12:9 ผู้ที่ถูกสบประมาทและมีคนรับใช้ ก็ดีกว่าคนที่ยกย่องตนเองแต่ขาดอาหาร

12:9 He that is despised, and hath a servant, is better than he that honoureth himself, and lacketh bread.

12:10 คนชอบธรรมย่อมเห็นแก่ชีวิตสัตว์ของเขา แต่ความกรุณาของคนชั่วร้ายคือความดุร้าย

12:10 A righteous man regardeth the life of his beast: but the tender mercies of the wicked are cruel.

12:11 บุคคลที่ไถนาของตนจะมีอาหารอุดม แต่บุคคลที่ติดตามคนไร้สาระก็ขาดความเข้าใจ

12:11 He that tilleth his land shall be satisfied with bread: but he that followeth vain persons is void of understanding.

12:12 คนชั่วร้ายปรารถนาตาข่ายของคนเลว แต่รากของคนชอบธรรมย่อมออกผล

12:12 The wicked desireth the net of evil men: but the root of the righteous yieldeth fruit.

12:13 คนชั่วร้ายย่อมติดบ่วงโดยการละเมิดแห่งริมฝีปากของตน แต่คนชอบธรรมจะหนีพ้นจากความลำบาก

12:13 The wicked is snared by the transgression of his lips: but the just shall come out of trouble.

12:14 จากผลแห่งปากของตนคนก็อิ่มใจในความดี และผลงานแห่งมือของเขาก็จะกลับมาหาเขา

12:14 A man shall be satisfied with good by the fruit of his mouth: and the recompence of a man's hands shall be rendered unto him.

12:15 ทางของคนโง่นั้นถูกต้องในสายตาของเขาเอง แต่คนที่ยอมฟังคำแนะนำก็ฉลาด

12:15 The way of a fool is right in his own eyes: but he that hearkeneth unto counsel is wise.

12:16 จะรู้ความโกรธของคนโง่ได้ทันที แต่คนที่หยั่งรู้ย่อมปิดบังความอับอาย

12:16 A fool's wrath is presently known: but a prudent man covereth shame.

12:17 บุคคลผู้พูดความจริงกล่าวความชอบธรรม แต่พยานเท็จกล่าวคำหลอกลวง

12:17 He that speaketh truth sheweth forth righteousness: but a false witness deceit.

12:18 มีบางคนที่คำพูดพล่อย ๆ ของเขาเหมือนดาบแทง แต่ลิ้นของปราชญ์นำการเยียวยารักษามาให้

12:18 There is that speaketh like the piercings of a sword: but the tongue of the wise is health.

12:19 ริมฝีปากที่พูดจริงจะทนอยู่ได้เป็นนิตย์ แต่ลิ้นที่พูดมุสาอยู่ได้เพียงประเดี๋ยวเดียว

12:19 The lip of truth shall be established for ever: but a lying tongue is but for a moment.

12:20 ความหลอกลวงอยู่ในใจของบรรดาผู้คิดแผนการชั่วร้าย แต่บรรดาที่ปรึกษาแห่งสันติภาพมีความชื่นบาน

12:20 Deceit is in the heart of them that imagine evil: but to the counsellors of peace is joy.

12:21 ไม่มีความชั่วตกอยู่กับคนชอบธรรม แต่คนชั่วร้ายจะเต็มด้วยความร้าย

12:21 There shall no evil happen to the just: but the wicked shall be filled with mischief.

12:22 ริมฝีปากที่พูดมุสาเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ แต่คนทั้งหลายที่ประพฤติอย่างจริงใจเป็นความปีติยินดีของพระองค์

12:22 Lying lips are abomination to the LORD: but they that deal truly are his delight.

12:23 คนที่หยั่งรู้ย่อมเก็บความรู้ไว้ แต่ใจคนโง่ป่าวร้องความโง่เขลา

12:23 A prudent man concealeth knowledge: but the heart of fools proclaimeth foolishness.

12:24 มือของคนที่ขยันขันแข็งจะครอบครอง ฝ่ายคนเกียจคร้านจะถูกบังคับให้ทำงานโยธา

12:24 The hand of the diligent shall bear rule: but the slothful shall be under tribute.

12:25 ความกระวนกระวายในใจของมนุษย์ถ่วงเขาลง แต่ถ้อยคำที่ดีกระทำให้เขาชื่นชม

12:25 Heaviness in the heart of man maketh it stoop: but a good word maketh it glad.

12:26 คนชอบธรรมประเสริฐกว่าเพื่อนบ้านของตน แต่ทางของคนชั่วร้ายชักจูงพวกเขาให้หลง

12:26 The righteous is more excellent than his neighbour: but the way of the wicked seduceth them.

12:27 คนเกียจคร้านจะไม่ปิ้งเหยื่อที่เขาล่ามา แต่ทรัพย์สมบัติของคนขยันขันแข็งก็ล้ำค่า

12:27 The slothful man roasteth not that which he took in hunting: but the substance of a diligent man is precious.

12:28 ในวิถีของความชอบธรรมมีชีวิต และในทางนั้นไม่มีความมรณา

12:28 In the way of righteousness is life; and in the pathway thereof there is no death.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope