กลับหน้าแรก / Main Menu

 

สุภาษิต 1 / Proverbs 1

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

คนที่มีสติปัญญาจะเกรงกลัวพระเยโฮวาห์
1:1 สุภาษิตของซาโลมอน โอรสของดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล

It Is Wise to Fear the Lord First
1:1 The proverbs of Solomon the son of David, king of Israel;

1:2 เพื่อให้บรรลุปัญญาและคำสั่งสอน เพื่อให้เข้าใจถ้อยคำแห่งความเข้าใจ

1:2 To know wisdom and instruction; to perceive the words of understanding;

1:3 เพื่อให้รับคำสั่งสอนในเรื่องสติปัญญา ในเรื่องความเที่ยงธรรม ความยุติธรรมและความเที่ยงตรง

1:3 To receive the instruction of wisdom, justice, and judgment, and equity;

1:4 เพื่อให้ความหยั่งรู้แก่คนเขลา ให้ความรู้และความเฉลียวฉลาดแก่คนหนุ่ม

1:4 To give subtilty to the simple, to the young man knowledge and discretion.

1:5 ทั้งปราชญ์จะได้ยินและเพิ่มพูนการเรียนรู้ และคนที่มีความเข้าใจจะได้คำปรึกษาที่ฉลาด

1:5 A wise man will hear, and will increase learning; and a man of understanding shall attain unto wise counsels:

1:6 เพื่อให้เข้าใจสุภาษิตและปริศนา ทั้งถ้อยคำของปราชญ์และปริศนาที่ลึกลับของเขา

1:6 To understand a proverb, and the interpretation; the words of the wise, and their dark sayings.

1:7 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นบ่อเกิดของความรู้ คนโง่ย่อมดูหมิ่นปัญญาและคำสั่งสอน

1:7 The fear of the LORD is the beginning of knowledge: but fools despise wisdom and instruction.

1:8 บุตรชายของเราเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของพ่อเจ้า และอย่าละทิ้งกฎเกณฑ์ของแม่เจ้า

1:8 My son, hear the instruction of thy father, and forsake not the law of thy mother:

1:9 เพราะทั้งสองนั้นจะเป็นมาลัยงามสวมศีรษะของเจ้า เป็นจี้ห้อยคอของเจ้า

1:9 For they shall be an ornament of grace unto thy head, and chains about thy neck.

1:10 บุตรชายของเราเอ๋ย ถ้าคนบาปล่อชวนเจ้า อย่าได้ยอมตาม

1:10 My son, if sinners entice thee, consent thou not.

1:11 ถ้าเขาว่า “มากับพวกเราเถิด ให้เราหมอบคอยเอาเลือดคน ให้เราซุ่มดักคนไร้ผิดเล่นเถิด

1:11 If they say, Come with us, let us lay wait for blood, let us lurk privily for the innocent without cause:

1:12 ให้เรากลืนเขาทั้งเป็นอย่างแดนผู้ตาย และกลืนเขาทั้งตัวอย่างคนเหล่านั้นที่ลงไปสู่ปากแดน

1:12 Let us swallow them up alive as the grave; and whole, as those that go down into the pit:

1:13 เราจะพบของประเสริฐทุกอย่าง เราจะบรรจุเรือนของเราให้เต็มด้วยของที่ริบได้

1:13 We shall find all precious substance, we shall fill our houses with spoil:

1:14 จงเข้าส่วนกับพวกเรา เราทุกคนจะมีเงินถุงเดียวกัน”

1:14 Cast in thy lot among us; let us all have one purse:

1:15 บุตรชายของเราเอ๋ย อย่าเดินในทางนั้นกับเขา จงยับยั้งเท้าของเจ้าจากวิถีของเขา

1:15 My son, walk not thou in the way with them; refrain thy foot from their path:

1:16 เพราะว่าเท้าของเขาวิ่งไปหาความชั่วร้าย และเขารีบเร่งไปทำให้โลหิตตก

1:16 For their feet run to evil, and make haste to shed blood.

1:17 เพราะที่จะขึงข่ายไว้ให้นกเห็น ก็ไร้ผล

1:17 Surely in vain the net is spread in the sight of any bird.

1:18 แต่คนเหล่านี้หมอบคอยโลหิตของตนเอง เขาซุ่มดักชีวิตของเขาเอง

1:18 And they lay wait for their own blood; they lurk privily for their own lives.

1:19 วิธีการทั้งหลายของบรรดาผู้ที่แสวงหากำไรด้วยความละโมบโลภมากก็อย่างนี้แหละ คือย่อมคร่าเอาชีวิตของผู้เป็นเจ้าของนั้นเอง

1:19 So are the ways of every one that is greedy of gain; which taketh away the life of the owners thereof.

1:20 ปัญญาร้องเสียงดังอยู่ที่ถนน เธอเปล่งเสียงของเธอตามถนน

1:20 Wisdom crieth without; she uttereth her voice in the streets:

1:21 เธอร้องออกมาที่ชุมนุมชนใหญ่สุด ที่ทางเข้าประตูเมือง เธอกล่าวถ้อยคำของเธออยู่ในเมืองว่า

1:21 She crieth in the chief place of concourse, in the openings of the gates: in the city she uttereth her words, saying,

1:22 “คนเขลาเอ๋ย เจ้าจะรักความเขลาไปนานสักเท่าใด คนมักเยาะเย้ยจะปีติยินดีในการเยาะเย้ยนานเท่าใด และคนโง่จะเกลียดความรู้นานเท่าใด

1:22 How long, ye simple ones, will ye love simplicity? and the scorners delight in their scorning, and fools hate knowledge?

1:23 จงหันกลับเพราะคำตักเตือนของเรา ดูเถิด เราจะเทวิญญาณของเราให้เจ้า เราจะให้ถ้อยคำของเราแจ้งแก่เจ้า

1:23 Turn you at my reproof: behold, I will pour out my spirit unto you, I will make known my words unto you.

1:24 เพราะเราได้เรียกแล้วและเจ้าปฏิเสธ เราเหยียดมือออกและไม่มีใครสนใจ

1:24 Because I have called, and ye refused; I have stretched out my hand, and no man regarded;

1:25 เจ้ามิได้รับรู้ในบรรดาคำแนะนำของเรา และไม่ยอมรับคำตักเตือนของเราเลย

1:25 But ye have set at nought all my counsel, and would none of my reproof:

1:26 ฝ่ายเราจะหัวเราะเย้ยความหายนะของเจ้า เราจะเยาะเมื่อความกลัวลานมากระทบเจ้า

1:26 I also will laugh at your calamity; I will mock when your fear cometh;

1:27 เมื่อความหวาดกลัวของเจ้ามาถึงอย่างการรกร้างว่างเปล่า และความพินาศของเจ้ามาถึงอย่างลมหมุน เมื่อความซึมเศร้าและความปวดร้าวมาถึงเจ้า

1:27 When your fear cometh as desolation, and your destruction cometh as a whirlwind; when distress and anguish cometh upon you.

1:28 แล้วเขาจะทูลเรา แต่เราจะไม่ตอบ เขาจะแสวงหาเราอย่างขยันขันแข็ง แต่จะไม่พบเรา

1:28 Then shall they call upon me, but I will not answer; they shall seek me early, but they shall not find me:

1:29 เพราะว่าเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกเอาความยำเกรงพระเยโฮวาห์

1:29 For that they hated knowledge, and did not choose the fear of the LORD:

1:30 เขาไม่รับคำแนะนำของเราเลย แต่กลับดูหมิ่นคำตักเตือนของเราทั้งสิ้น

1:30 They would none of my counsel: they despised all my reproof.

1:31 เพราะฉะนั้นเขาจะกินผลแห่งทางของเขา และอิ่มด้วยกลวิธีของเขาเอง

1:31 Therefore shall they eat of the fruit of their own way, and be filled with their own devices.

1:32 เพราะการหันกลับของคนโง่จะฆ่าเขา และความเจริญของคนโง่จะทำลายเขา

1:32 For the turning away of the simple shall slay them, and the prosperity of fools shall destroy them.

1:33 แต่บุคคลผู้ฟังเราจะอยู่อย่างปลอดภัย เขาจะอยู่อย่างสุขสงบปราศจากความคิดพรั่นพรึงในความชั่วร้าย”

1:33 But whoso hearkeneth unto me shall dwell safely, and shall be quiet from fear of evil.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope