กลับหน้าแรก / Main Menu

 

พระราชบัญญัติ 17 / Deuteronomy 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34]

จงถวายสิ่งที่ดีที่สุดแด่พระเจ้า
17:1 “ท่านจงอย่านำวัวตัวผู้หรือแกะที่มีตำหนิหรือเป็นโรคใด ๆ มาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เพราะเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน

Only the Best to Be Offered to God
17:1 Thou shalt not sacrifice unto the LORD thy God any bullock, or sheep, wherein is blemish, or any evilfavouredness: for that is an abomination unto the LORD thy God.

คนที่ไหว้รูปเคารพจะต้องถูกประหารชีวิต
17:2 ภายในประตูเมืองใด ๆ ของท่านซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่านนั้น ถ้าพบว่าในท่ามกลางพวกท่านมีชายหรือหญิงคนใดกระทำความชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน โดยการละเมิดพันธสัญญาของพระองค์

Stoning of Idolaters
17:2 If there be found among you, within any of thy gates which the LORD thy God giveth thee, man or woman, that hath wrought wickedness in the sight of the LORD thy God, in transgressing his covenant,

17:3 และไปปรนนิบัติพระอื่น ๆ และนมัสการพระเหล่านั้น เช่น ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรือสิ่งใด ๆ ที่เป็นบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ ซึ่งข้าพเจ้าไม่ได้บัญชาไว้

17:3 And hath gone and served other gods, and worshipped them, either the sun, or moon, or any of the host of heaven, which I have not commanded;

17:4 และมีคนมาบอกท่านแล้วและท่านก็ได้ยินเรื่องนั้น และได้สอบถามอย่างถ้วนถี่แล้ว และดูเถิด เรื่องนั้นเป็นความจริงและเป็นเรื่องแน่นอนว่า สิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเช่นนั้นได้กระทำกันในอิสราเอล

17:4 And it be told thee, and thou hast heard of it, and enquired diligently, and, behold, it be true, and the thing certain, that such abomination is wrought in Israel:

17:5 ดังนั้น ท่านจงนำชายหรือหญิงคนนั้น ผู้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายนั้นมาที่ประตูเมืองของท่าน คือชายหรือหญิงคนนั้น และจงเอาหินขว้างเขาทั้งหลายเสีย จนพวกเขาถึงแก่ความตาย

17:5 Then shalt thou bring forth that man or that woman, which have committed that wicked thing, unto thy gates, even that man or that woman, and shalt stone them with stones, till they die.

17:6 ผู้ที่สมควรจะถูกประหารชีวิตนั้น ให้มีพยานสองหรือสามปาก แล้วจึงให้ประหารชีวิต แต่จงอย่าประหารชีวิตของผู้ใดด้วยพยานปากเดียว

17:6 At the mouth of two witnesses, or three witnesses, shall he that is worthy of death be put to death; but at the mouth of one witness he shall not be put to death.

17:7 บรรดาผู้ที่เป็นพยานจะต้องลงมือก่อนในการประหารชีวิตของเขา และภายหลังคนทั้งปวงจึงร่วมมือด้วยกัน ดังนั้นท่านจึงจะกำจัดความชั่วร้ายเสียจากท่ามกลางพวกท่าน

17:7 The hands of the witnesses shall be first upon him to put him to death, and afterward the hands of all the people. So thou shalt put the evil away from among you.

พวกปุโรหิตและคนเลวีเป็นผู้พิพากษาเรื่องราวต่าง ๆ
17:8 ถ้ามีคดีเกิดขึ้นเป็นเรื่องยากเกินไปสำหรับการพิพากษาของท่าน เช่น คดีฆ่าคนตาย คดีฟ้องร้องกัน และคดีทำร้ายร่างกาย เป็นคดีใด ๆ ซึ่งโต้แย้งกันภายในประตูเมืองของท่าน ดังนั้นท่านจงลุกขึ้นและไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้

Priests and Levites to Settle Matters of Justice
17:8 If there arise a matter too hard for thee in judgment, between blood and blood, between plea and plea, and between stroke and stroke, being matters of controversy within thy gates: then shalt thou arise, and get thee up into the place which the LORD thy God shall choose;

17:9 และท่านจงไปหาพวกปุโรหิตซึ่งเป็นคนเลวี และไปหาผู้พิพากษาซึ่งจะประจำการอยู่ในสมัยนั้น และสอบถาม และเขาทั้งหลายจะชี้แจงให้ท่านทราบถึงคำตัดสินแห่งการพิพากษา

17:9 And thou shalt come unto the priests the Levites, and unto the judge that shall be in those days, and enquire; and they shall shew thee the sentence of judgment:

17:10 และท่านจงกระทำตามคำตัดสิน ซึ่งเขาทั้งหลายจะชี้แจงแก่ท่านจากสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงเลือกไว้นั้น และท่านจงระวังที่จะกระทำตามทุกสิ่งซึ่งพวกเขาชี้แจงแก่ท่าน

17:10 And thou shalt do according to the sentence, which they of that place which the LORD shall choose shall shew thee; and thou shalt observe to do according to all that they inform thee:

17:11 ท่านจงกระทำตามคำตัดสินจากพระราชบัญญัติซึ่งเขาทั้งหลายจะสอนให้แก่ท่าน และกระทำตามการพิพากษาซึ่งพวกเขาจะบอกท่าน ท่านจงอย่าหันเหไปจากคำตัดสินซึ่งเขาทั้งหลายจะชี้แจงแก่ท่าน อย่าหันไปทางขวาหรือทางซ้ายมือ

17:11 According to the sentence of the law which they shall teach thee, and according to the judgment which they shall tell thee, thou shalt do: thou shalt not decline from the sentence which they shall shew thee, to the right hand, nor to the left.

17:12 และผู้ใดที่เจตนาไม่กระทำตาม และจะไม่ตั้งใจฟังปุโรหิตผู้ที่ยืนปรนนิบัติต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่นั่น หรือผู้พิพากษา ผู้นั้นจะต้องตาย และท่านจะกำจัดความชั่วร้ายเสียจากอิสราเอล

17:12 And the man that will do presumptuously, and will not hearken unto the priest that standeth to minister there before the LORD thy God, or unto the judge, even that man shall die: and thou shalt put away the evil from Israel.

17:13 และประชากรทั้งหลายจะได้ยินและเกรงกลัว และไม่ได้ขัดขืนอีกต่อไป

17:13 And all the people shall hear, and fear, and do no more presumptuously.

การเลือกกษัตริย์สำหรับอิสราเอล
17:14 เมื่อท่านเข้ามาถึงแผ่นดินที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่านแล้ว และจะยึดครองและจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น แล้วจะกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าจะแต่งตั้งกษัตริย์ไว้เหนือข้าพเจ้าเหมือนบรรดาประชาชาติซึ่งอยู่ล้อมรอบข้าพเจ้า’

Choosing a King for Israel
17:14 When thou art come unto the land which the LORD thy God giveth thee, and shalt possess it, and shalt dwell therein, and shalt say, I will set a king over me, like as all the nations that are about me;

17:15 ท่านจงแต่งตั้งผู้ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือท่าน คือแต่งตั้งผู้หนึ่งผู้ใดในท่ามกลางพวกพี่น้องของท่านให้เป็นกษัตริย์เหนือท่าน ท่านอย่าแต่งตั้งคนต่างด้าวซึ่งมิใช่พี่น้องของท่านให้อยู่เหนือท่าน

17:15 Thou shalt in any wise set him king over thee, whom the LORD thy God shall choose: one from among thy brethren shalt thou set king over thee: thou mayest not set a stranger over thee, which is not thy brother.

17:16 แต่จงอย่าให้ผู้นั้นมีม้าของตนเองเพิ่มจำนวนมากขึ้น หรือเป็นเหตุให้ประชากรกลับไปยังอียิปต์เพื่อให้ผู้นั้นมีม้าเพิ่มจำนวนมากขึ้น เพราะพระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับท่านทั้งหลายแล้วว่า ‘เจ้าทั้งหลายจะไม่ได้กลับไปทางนั้นอีกเลย’

17:16 But he shall not multiply horses to himself, nor cause the people to return to Egypt, to the end that he should multiply horses: forasmuch as the LORD hath said unto you, Ye shall henceforth return no more that way.

17:17 ทั้งจงอย่าให้ผู้นั้นมีภรรยาของตนเองเพิ่มจำนวนมากขึ้น เพื่อไม่ให้จิตใจของเขาหันเหไปเสีย ทั้งจงอย่าให้เงินและทองคำของผู้นั้นเพิ่มจำนวนมากขึ้น

17:17 Neither shall he multiply wives to himself, that his heart turn not away: neither shall he greatly multiply to himself silver and gold.

17:18 และต่อมา เมื่อผู้นั้นนั่งบนบัลลังก์ในราชอาณาจักรของเขา ผู้นั้นจงคัดลอกพระราชบัญญัตินี้ไว้ในหนังสือเพื่อตนเอง จากหนังสือซึ่งอยู่ตรงหน้าพวกปุโรหิตซึ่งเป็นคนเลวี

17:18 And it shall be, when he sitteth upon the throne of his kingdom, that he shall write him a copy of this law in a book out of that which is before the priests the Levites:

17:19 และจงให้พระราชบัญญัตินี้อยู่กับผู้นั้น และเขาจงอ่านอยู่เสมอตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของตน เพื่อเขาจะได้เรียนรู้ที่จะเกรงกลัวพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา เพื่อจะถือรักษาบรรดาถ้อยคำในพระราชบัญญัตินี้และกฎเกณฑ์เหล่านี้ เพื่อจะกระทำตาม

17:19 And it shall be with him, and he shall read therein all the days of his life: that he may learn to fear the LORD his God, to keep all the words of this law and these statutes, to do them:

17:20 เพื่อว่าจิตใจของเขาจะไม่ผยองขึ้นสูงกว่าพี่น้องของตน และเพื่อเขาเองจะไม่หันเหจากพระบัญญัติไปทางขวาหรือทางซ้ายมือ เพื่อวันเวลาของเขาจะยืนนานในราชอาณาจักรของเขา ทั้งตัวเขาเองและลูก ๆ ของเขาในท่ามกลางอิสราเอล”

17:20 That his heart be not lifted up above his brethren, and that he turn not aside from the commandment, to the right hand, or to the left: to the end that he may prolong his days in his kingdom, he, and his children, in the midst of Israel.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope