กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ยากอบ 1 / James 1

[1] [2] [3] [4] [5]

การทูลขอความเชื่อ คุณค่าของการทดลอง
1:1 ยากอบ ผู้รับใช้ของพระเจ้าและของพระเยซูคริสต์เจ้า ทักทายปราศรัยเผ่าสิบสองเผ่าที่กระจัดกระจายอยู่ในต่างประเทศนั้น

Ask for Faith; the Good of Trials
1:1 James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are scattered abroad, greeting.

1:2 พี่น้องของข้าพเจ้า จงถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีทั้งสิ้นเมื่อพวกท่านตกอยู่ในการทดลองต่าง ๆ

1:2 My brethren, count it all joy when ye fall into divers temptations;

1:3 โดยรู้สิ่งนี้ว่า การทดลองความเชื่อของพวกท่านนั้น ทำให้เกิดความอดทน

1:3 Knowing this, that the trying of your faith worketh patience.

1:4 แต่จงให้ความอดทนนั้นกระทำการของมันจนสำเร็จ เพื่อพวกท่านจะสมบูรณ์และครบถ้วน โดยไม่ขาดสิ่งใดเลย

1:4 But let patience have her perfect work, that ye may be perfect and entire, wanting nothing.

1:5 ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดในพวกท่านขาดสติปัญญา ก็จงให้ผู้นั้นทูลขอจากพระเจ้า ผู้โปรดประทานให้แก่คนทั้งปวงอย่างเหลือล้น และมิได้ทรงตำหนิ และสติปัญญานั้นจะประทานให้แก่ผู้นั้น

1:5 If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him.

1:6 แต่จงให้ผู้นั้นทูลขอในความเชื่อ โดยไม่หวั่นไหวเลย เพราะว่าผู้ที่หวั่นไหวก็เป็นเหมือนอย่างคลื่นแห่งทะเลซึ่งถูกบังคับด้วยลมพัดและซัดไปซัดมา

1:6 But let him ask in faith, nothing wavering. For he that wavereth is like a wave of the sea driven with the wind and tossed.

1:7 ด้วยว่าอย่าให้ผู้นั้นคิดว่าเขาจะได้รับสิ่งใด ๆ จากองค์พระผู้เป็นเจ้าเลย

1:7 For let not that man think that he shall receive any thing of the Lord.

1:8 คนสองจิตสองใจไม่มั่นคงในบรรดาทางทั้งสิ้นของตน

1:8 A double minded man is unstable in all his ways.

1:9 จงให้พี่น้องที่ต่ำต้อยชื่นชมยินดีในการที่เขาถูกเชิดชูขึ้น

1:9 Let the brother of low degree rejoice in that he is exalted:

1:10 แต่คนมั่งมี ก็จงชื่นชมยินดีในการที่เขาถูกทำให้ต่ำลง เพราะว่าเหมือนอย่างดอกไม้แห่งทุ่งหญ้า เขาจะต้องล่วงไป

1:10 But the rich, in that he is made low: because as the flower of the grass he shall pass away.

1:11 เพราะว่าดวงอาทิตย์ขึ้นพร้อมด้วยความร้อนอันแรงกล้าไม่ทันไร มันก็กระทำให้หญ้าเหี่ยวแห้งไป และดอกไม้แห่งทุ่งหญ้าก็ร่วงหล่น และความงามแห่งรูปร่างของมันก็สูญสิ้นไป คนมั่งมีจะเสื่อมสูญไปตามทางทั้งหลายของเขาเช่นนั้นด้วย

1:11 For the sun is no sooner risen with a burning heat, but it withereth the grass, and the flower thereof falleth, and the grace of the fashion of it perisheth: so also shall the rich man fade away in his ways.

1:12 ผู้ที่สู้ทนการทดลองจะได้รับพร เพราะเมื่อผู้นั้นถูกทดลองนั้นแล้ว เขาก็จะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสัญญาไว้แก่คนทั้งหลายที่รักพระองค์

1:12 Blessed is the man that endureth temptation: for when he is tried, he shall receive the crown of life, which the Lord hath promised to them that love him.

พระเจ้าไม่เคยทดลองผู้ใด แต่ราคะตัณหาของตัวเราเองที่ทดลองเรา
1:13 อย่าให้ผู้หนึ่งผู้ใด เมื่อเขาถูกทดลอง กล่าวว่า “ข้าพเจ้าถูกพระเจ้าทดลอง” เพราะว่าพระเจ้าทรงถูกทดลองด้วยความชั่วร้ายไม่ได้ และพระองค์เองก็ไม่ทรงทดลองผู้ใดเลย

God Never Tempts - Our Own Lust Entices Us
1:13 Let no man say when he is tempted, I am tempted of God: for God cannot be tempted with evil, neither tempteth he any man:

1:14 แต่ทุกคนก็ถูกทดลอง เมื่อเขาถูกชักนำด้วยราคะตัณหาของตนเอง และถูกล่อลวง

1:14 But every man is tempted, when he is drawn away of his own lust, and enticed.

1:15 แล้วเมื่อราคะตัณหาเกิดขึ้นแล้ว มันก็ทำให้เกิดบาป และบาป เมื่อมันสำเร็จแล้ว ก็นำไปสู่ความตาย

1:15 Then when lust hath conceived, it bringeth forth sin: and sin, when it is finished, bringeth forth death.

1:16 อย่าหลงผิดเลย พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า

1:16 Do not err, my beloved brethren.

1:17 ของประทานอันดีทุกอย่าง และของประทานอันสมบูรณ์ทุกอย่าง มาจากเบื้องบน และลงมาจากพระบิดาแห่งบรรดาความสว่าง ซึ่งในพระองค์นั้นไม่มีการแปรปรวน หรือเงาแห่งการหันเห

1:17 Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning.

1:18 ตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ได้ทรงให้กำเนิดพวกเราด้วยพระวจนะแห่งความจริง เพื่อพวกเราจะได้เป็นอย่างผลแรกแห่งสรรพสิ่งทั้งหลายของพระองค์

1:18 Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures.

1:19 ดังนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า จงให้ทุกคนไวในการฟัง ช้าในการพูด ช้าในการโกรธ

1:19 Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

1:20 เพราะว่าความโกรธของมนุษย์ไม่ได้กระทำให้ความชอบธรรมของพระเจ้าสำเร็จ

1:20 For the wrath of man worketh not the righteousness of God.

1:21 เหตุฉะนั้น จงวางการโสโครกทุกอย่าง และการชั่วร้ายอันดาษดื่นไว้ต่างหาก และจงรับพระวจนะที่ถูกฝังลงไปอย่างถาวรนั้นด้วยความนอบน้อม ซึ่งสามารถช่วยจิตวิญญาณของพวกท่านให้รอดได้

1:21 Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

จงเป็นทั้งผู้ฟังและผู้กระทำตามพระวจนะ
1:22 แต่พวกท่านจงเป็นคนที่กระทำตามพระวจนะนั้น และไม่ใช่ผู้ฟังเท่านั้น โดยล่อลวงตนเอง

Be Doers As Well As Hearers of the Word
1:22 But be ye doers of the word, and not hearers only, deceiving your own selves.

1:23 เพราะว่าถ้าผู้ใดเป็นผู้ฟังพระวจนะ และไม่ใช่คนที่กระทำตาม ผู้นั้นก็เป็นเหมือนคนที่ดูหน้าปกติของตนในกระจกเงา

1:23 For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass:

1:24 ด้วยว่าคนนั้นแลดูตัวเองและไปตามทางของตนเสีย และในทันทีทันใดก็ลืมว่าตนเองเป็นคนอย่างไร

1:24 For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.

1:25 แต่ผู้ใดก็ตามที่พินิจดูในพระราชบัญญัติแห่งเสรีภาพอันบริสุทธิ์ และดำรงอยู่ในพระราชบัญญัตินั้น โดยที่ผู้นั้นไม่ได้เป็นผู้ฟังที่หลงลืม แต่เป็นผู้กระทำตามกิจการนั้น คนนั้นจะได้รับพรในการกระทำของตน

1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed.

ความเชื่อที่แท้จริง
1:26 ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดในท่ามกลางพวกท่านดูเหมือนว่าเคร่งครัดในความเชื่อ และไม่ได้เหนี่ยวรั้งลิ้นของตนไว้ แต่หลอกลวงใจของตนเอง การเคร่งครัดในความเชื่อของผู้นั้นก็ไร้ประโยชน์

True Religion
1:26 If any man among you seem to be religious, and bridleth not his tongue, but deceiveth his own heart, this man's religion is vain.

1:27 การเคร่งครัดในความเชื่ออันบริสุทธิ์และไร้มลทินต่อพระพักตร์พระเจ้าและพระบิดานั้น คือการเยี่ยมเยียนบรรดาเด็กกำพร้าพ่อและหญิงม่ายในความทุกข์ร้อนของพวกเขา และการรักษาตัวมิให้ได้รับราคีจากโลก

1:27 Pure religion and undefiled before God and the Father is this, To visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep himself unspotted from the world.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope