กลับหน้าแรก / Main Menu

 

1 พงศาวดาร 17 / 1 Chronicles 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29]

ดาวิดปรารถนาสร้างพระนิเวศน์ของพระเจ้า (2 ซมอ 7:1-7)
17:1 บัดนี้ต่อมา ขณะเมื่อดาวิดประทับในพระราชวังของพระองค์ ดาวิดตรัสกับนาธันผู้พยากรณ์ว่า “ดูเถิด เราอาศัยอยู่ในบ้านทำด้วยไม้สนซีดาร์ แต่หีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ยังอยู่ภายใต้ม่าน”

David's Desire to Build God's House (2 Sam. 7:1-7)
17:1 Now it came to pass, as David sat in his house, that David said to Nathan the prophet, Lo, I dwell in an house of cedars, but the ark of the covenant of the LORD remaineth under curtains.

17:2 แล้วนาธันทูลดาวิดว่า “ขอทรงกระทำทุกสิ่งตามพระประสงค์ของพระองค์เถิด เพราะพระเจ้าทรงสถิตอยู่กับพระองค์”

17:2 Then Nathan said unto David, Do all that is in thine heart; for God is with thee.

17:3 และต่อมาในคืนวันนั้นเอง พระวจนะของพระเจ้ามาถึงนาธันว่า

17:3 And it came to pass the same night, that the word of God came to Nathan, saying,

17:4 “จงไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เจ้าอย่าสร้างนิเวศน์ให้เราอาศัยอยู่

17:4 Go and tell David my servant, Thus saith the LORD, Thou shalt not build me an house to dwell in:

17:5 เพราะว่าเราไม่เคยอาศัยอยู่ในนิเวศน์ใด ๆ ตั้งแต่วันที่เราได้พาอิสราเอลขึ้นมาจนกระทั่งวันนี้ แต่ได้ไปจากเต็นท์หนึ่งถึงอีกเต็นท์หนึ่ง และจากพลับพลาหนึ่งถึงอีกพลับพลาหนึ่ง

17:5 For I have not dwelt in an house since the day that I brought up Israel unto this day; but have gone from tent to tent, and from one tabernacle to another.

17:6 ไม่ว่าที่ไหนก็ตามที่เราได้ดำเนินไปมากับอิสราเอลทั้งสิ้น เราเคยพูดสักคำกับผู้วินิจฉัยของอิสราเอลคนใด ผู้ที่เราได้บัญชาให้เขาเลี้ยงดูประชากรของเราหรือว่า “ทำไมเจ้าทั้งหลายไม่ได้สร้างนิเวศน์ด้วยไม้สนซีดาร์ให้แก่เรา”’

17:6 Wheresoever I have walked with all Israel, spake I a word to any of the judges of Israel, whom I commanded to feed my people, saying, Why have ye not built me an house of cedars?

พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับดาวิด (2 ซมอ 7:8-17)
17:7 เพราะฉะนั้น บัดนี้เจ้าจงกล่าวแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า เราได้เอาเจ้ามาจากทุ่งหญ้า จากการตามฝูงแกะ เพื่อให้เจ้าเป็นผู้ปกครองเหนืออิสราเอลประชากรของเรา

God's Covenant with David (2 Sam. 7:8-17)
17:7 Now therefore thus shalt thou say unto my servant David, Thus saith the LORD of hosts, I took thee from the sheepcote, even from following the sheep, that thou shouldest be ruler over my people Israel:

17:8 และเราได้อยู่กับเจ้าไม่ว่าเจ้าดำเนินไปที่ไหน และได้ขจัดบรรดาศัตรูของเจ้าให้พ้นหน้าเจ้า และได้กระทำให้เจ้ามีชื่อเสียงเหมือนอย่างกับชื่อเสียงของบรรดาคนใหญ่คนโตในแผ่นดินโลก

17:8 And I have been with thee whithersoever thou hast walked, and have cut off all thine enemies from before thee, and have made thee a name like the name of the great men that are in the earth.

17:9 และเราจะกำหนดสถานที่แห่งหนึ่งให้อิสราเอลประชากรของเรา และจะปลูกพวกเขาไว้ และเขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ในสถานที่ของพวกเขา และจะไม่ถูกเคลื่อนย้ายไปอีก ทั้งคนชั่วร้ายจะไม่มาตีปล้นเขาทั้งหลายอีกเหมือนแต่ก่อนมา

17:9 Also I will ordain a place for my people Israel, and will plant them, and they shall dwell in their place, and shall be moved no more; neither shall the children of wickedness waste them any more, as at the beginning,

17:10 และตั้งแต่สมัยเมื่อเราได้บัญชาให้มีพวกผู้วินิจฉัยเหนืออิสราเอลประชากรของเรา ยิ่งกว่านั้นเราจะปราบปรามศัตรูทั้งสิ้นของเจ้า นอกจากนี้เรากล่าวแก่เจ้าว่า พระเยโฮวาห์จะทรงให้เจ้ามีราชวงศ์

17:10 And since the time that I commanded judges to be over my people Israel. Moreover I will subdue all thine enemies. Furthermore I tell thee that the LORD will build thee an house.

17:11 และต่อมา เมื่อวันเวลาของเจ้าครบถ้วนแล้ว เพื่อเจ้าจะต้องไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า เราจะยกชูเชื้อสายของเจ้าต่อจากเจ้า ผู้ซึ่งจะเป็นบุตรชายคนหนึ่งของตัวเจ้าเอง และเราจะสถาปนาอาณาจักรของเขาไว้

17:11 And it shall come to pass, when thy days be expired that thou must go to be with thy fathers, that I will raise up thy seed after thee, which shall be of thy sons; and I will establish his kingdom.

17:12 เขาจะสร้างนิเวศน์ให้เรา และเราจะสถาปนาบัลลังก์ของเขาให้อยู่เป็นนิตย์

17:12 He shall build me an house, and I will stablish his throne for ever.

17:13 เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรชายของเรา และเราจะไม่เอาความเมตตาของเราไปจากเขาเสีย เหมือนอย่างที่เราได้เอาความเมตตานั้นไปจากคนที่อยู่ก่อนเจ้า

17:13 I will be his father, and he shall be my son: and I will not take my mercy away from him, as I took it from him that was before thee:

17:14 แต่เราจะให้เขาดำรงอยู่ในนิเวศน์ของเรา และในอาณาจักรของเราเป็นนิตย์ และบัลลังก์ของเขาจะได้รับการสถาปนาไว้เป็นนิตย์’”

17:14 But I will settle him in mine house and in my kingdom for ever: and his throne shall be established for evermore.

17:15 ดังนั้น นาธันจึงกราบทูลดาวิดตามถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้น และตามนิมิตนี้ทั้งหมด

17:15 According to all these words, and according to all this vision, so did Nathan speak unto David.

คำอธิษฐานและคำสรรเสริญของดาวิด (2 ซมอ 7:18-29)
17:16 และกษัตริย์ดาวิดก็เสด็จเข้าไป และประทับนั่งต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และกราบทูลว่า “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้า ข้าพระองค์เป็นผู้ใดเล่า และราชวงศ์ของข้าพระองค์เป็นผู้ใด พระองค์จึงทรงนำข้าพระองค์มาถึงเพียงนี้

David's Prayer and Praise (2 Sam. 7:18-29)
17:16 And David the king came and sat before the LORD, and said, Who am I, O LORD God, and what is mine house, that thou hast brought me hitherto?

17:17 โอ ข้าแต่พระเจ้า และนี่เป็นเพียงสิ่งเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระองค์ เพราะพระองค์ยังตรัสถึงราชวงศ์ของผู้รับใช้ของพระองค์ในอนาคตอันไกลที่จะมาถึงนั้น และทรงมองข้าพระองค์ตามชนชั้นของมนุษย์ที่มีฐานะอันสูงส่ง โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้า

17:17 And yet this was a small thing in thine eyes, O God; for thou hast also spoken of thy servant's house for a great while to come, and hast regarded me according to the estate of a man of high degree, O LORD God.

17:18 ดาวิดจะกราบทูลประการใดต่อพระองค์ได้อีกในเรื่องเกียรติอันทรงประทานแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรู้จักผู้รับใช้ของพระองค์

17:18 What can David speak more to thee for the honour of thy servant? for thou knowest thy servant.

17:19 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อทรงเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และตามชอบพระทัยของพระองค์เอง พระองค์ได้ทรงกระทำการยิ่งใหญ่นี้ทั้งสิ้น เพื่อจะทรงกระทำให้สิ่งใหญ่โตเหล่านี้เป็นที่รู้กันทั่วไป

17:19 O LORD, for thy servant's sake, and according to thine own heart, hast thou done all this greatness, in making known all these great things.

17:20 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์ ทั้งไม่มีพระเจ้าองค์ใดนอกเหนือพระองค์ ตามสิ่งสารพัดที่หูของข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินมา

17:20 O LORD, there is none like thee, neither is there any God beside thee, according to all that we have heard with our ears.

17:21 และมีชนชาติใดชนชาติหนึ่งในโลกนี้ที่เป็นเหมือนอิสราเอลประชากรของพระองค์ ผู้ซึ่งพระเจ้าได้เสด็จไปทรงไถ่มาเป็นประชากรของพระองค์เอง เพื่อทรงกระทำให้พระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัว โดยทรงขับไล่ประชาชาติทั้งหลายไปให้พ้นหน้าประชากรของพระองค์ ผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงไถ่ออกจากอียิปต์

17:21 And what one nation in the earth is like thy people Israel, whom God went to redeem to be his own people, to make thee a name of greatness and terribleness, by driving out nations from before thy people, whom thou hast redeemed out of Egypt?

17:22 ด้วยว่าพระองค์ได้ทรงกระทำให้อิสราเอลประชากรของพระองค์เป็นประชากรของพระองค์เป็นนิตย์ และพระองค์คือ พระเยโฮวาห์ได้ทรงกลายเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลายแล้ว

17:22 For thy people Israel didst thou make thine own people for ever; and thou, LORD, becamest their God.

17:23 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ฉะนั้นบัดนี้ขอให้สิ่งซึ่งพระองค์ได้ตรัสเกี่ยวกับผู้รับใช้ของพระองค์ และเกี่ยวกับราชวงศ์ของเขานั้นถูกสถาปนาไว้เป็นนิตย์ และขอทรงกระทำตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้แล้วเถิด

17:23 Therefore now, LORD, let the thing that thou hast spoken concerning thy servant and concerning his house be established for ever, and do as thou hast said.

17:24 และขอให้สิ่งที่พระองค์ได้ตรัสนั้นถูกสถาปนาไว้ เพื่อพระนามของพระองค์จะเป็นที่ยกย่องเป็นนิตย์ ว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงเป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล คือเป็นพระเจ้าต่ออิสราเอล’ และขอให้ราชวงศ์ของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ได้รับการสถาปนาไว้ต่อพระพักตร์ของพระองค์

17:24 Let it even be established, that thy name may be magnified for ever, saying, The LORD of hosts is the God of Israel, even a God to Israel: and let the house of David thy servant be established before thee.

17:25 โอ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ เพราะว่าพระองค์ได้ทรงบอกผู้รับใช้ของพระองค์แล้วว่า พระองค์จะทรงสร้างราชวงศ์ให้เขา เพราะฉะนั้นผู้รับใช้ของพระองค์จึงมีใจพร้อมที่จะอธิษฐานต่อพระพักตร์ของพระองค์

17:25 For thou, O my God, hast told thy servant that thou wilt build him an house: therefore thy servant hath found in his heart to pray before thee.

17:26 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ และบัดนี้พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า และได้ทรงสัญญาความประเสริฐนี้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์

17:26 And now, LORD, thou art God, and hast promised this goodness unto thy servant:

17:27 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอโปรดให้เป็นที่พอพระทัยของพระองค์ที่จะอวยพรแก่ราชวงศ์ของผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อที่ราชวงศ์นั้นจะดำรงอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์เป็นนิตย์ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์ทรงอวยพร และราชวงศ์นั้นจะได้รับการอวยพรเป็นนิตย์”

17:27 Now therefore let it please thee to bless the house of thy servant, that it may be before thee for ever: for thou blessest, O LORD, and it shall be blessed for ever.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope