กลับหน้าแรก / Main Menu

 

นางรูธ 1 / Ruth 1

[1] [2] [3] [4]

ครอบครัวของนาโอมีสิ้นชีวิตในโมอับ รูธตัดสินใจติดตามพระเจ้า
1:1 ต่อมาในสมัยเมื่อผู้วินิจฉัยครอบครองอยู่นั้นเกิดการกันดารอาหารขึ้นในแผ่นดิน และมีชายคนหนึ่งเป็นชาวเมืองเบธเลเฮมยูดาห์ไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินแห่งโมอับ คือตัวเขา ภรรยาของเขาและบุตรชายทั้งสองของเขา

Naomi Bereft in Moab; Ruth's Decision for God and Israel
1:1 Now it came to pass in the days when the judges ruled, that there was a famine in the land. And a certain man of Bethlehemjudah went to sojourn in the country of Moab, he, and his wife, and his two sons.

1:2 และชื่อของชายคนนั้นคือเอลีเมเลค และชื่อภรรยาของเขาคือนาโอมี และชื่อบุตรชายทั้งสองของเขาคือมาห์โลนและคิลิโอน เป็นชาวเอฟราธาห์ แห่งเมืองเบธเลเฮมยูดาห์ และเขาทั้งหลายเข้าไปในแผ่นดินแห่งโมอับและอาศัยอยู่ที่นั่น

1:2 And the name of the man was Elimelech, and the name of his wife Naomi, and the name of his two sons Mahlon and Chilion, Ephrathites of Bethlehemjudah. And they came into the country of Moab, and continued there.

1:3 และเอลีเมเลคสามีของนาโอมีได้สิ้นชีวิต และเหลือแต่นางกับบุตรชายทั้งสองของนาง

1:3 And Elimelech Naomi's husband died; and she was left, and her two sons.

1:4 และบุตรชายทั้งสองคนนี้ก็ได้หญิงชาวโมอับมาเป็นภรรยา ชื่อของคนหนึ่งคือโอรปาห์ และชื่อของอีกคนหนึ่งคือรูธ และเขาทั้งหลายอาศัยอยู่ที่นั่นประมาณสิบปี

1:4 And they took them wives of the women of Moab; the name of the one was Orpah, and the name of the other Ruth: and they dwelled there about ten years.

1:5 และมาห์โลนกับคิลิโอน ทั้งสองคนได้สิ้นชีวิต เหลือแต่หญิงคนนั้นเนื่องด้วยบุตรชายทั้งสองและสามีของนางสิ้นชีวิตแล้ว

1:5 And Mahlon and Chilion died also both of them; and the woman was left of her two sons and her husband.

1:6 ดังนั้น นางก็ลุกขึ้นพร้อมกับบุตรสะใภ้ทั้งสองของนาง เพื่อนางจะไปจากแผ่นดินแห่งโมอับ เพราะว่าเมื่ออยู่ในแผ่นดินแห่งโมอับนั้น นางได้ยินว่า พระเยโฮวาห์ได้ทรงเยี่ยมเยียนชนชาติของพระองค์ โดยทรงประทานอาหารให้แก่เขาทั้งหลาย

1:6 Then she arose with her daughters in law, that she might return from the country of Moab: for she had heard in the country of Moab how that the LORD had visited his people in giving them bread.

1:7 เพราะเหตุนั้น นางจึงได้ออกจากสถานที่ที่นางอยู่ และบุตรสะใภ้ทั้งสองของนางก็ไปพร้อมกับนาง และเขาทั้งหลายเดินตามทางที่จะกลับไปยังแผ่นดินแห่งยูดาห์

1:7 Wherefore she went forth out of the place where she was, and her two daughters in law with her; and they went on the way to return unto the land of Judah.

1:8 และนาโอมีกล่าวแก่บุตรสะใภ้ทั้งสองของนางว่า “ไปเถิด ขอให้เจ้าทั้งสองกลับไปยังบ้านมารดาของตน ขอพระเยโฮวาห์ทรงพระเมตตาต่อพวกเจ้า เหมือนอย่างที่พวกเจ้าได้แสดงความเมตตาต่อผู้ที่ตายไปแล้วและต่อแม่

1:8 And Naomi said unto her two daughters in law, Go, return each to her mother's house: the LORD deal kindly with you, as ye have dealt with the dead, and with me.

1:9 ขอพระเยโฮวาห์ทรงโปรดให้พวกเจ้าพบความสงบสุข ขอให้เจ้าทั้งสองได้เข้าอยู่ในบ้านสามีของตน” แล้วนางก็จุบบุตรสะใภ้ทั้งสอง และเขาทั้งหลายก็ส่งเสียงร้องไห้

1:9 The LORD grant you that ye may find rest, each of you in the house of her husband. Then she kissed them; and they lifted up their voice, and wept.

1:10 และเขาทั้งสองได้พูดกับนางว่า “เราทั้งสองจะกลับไปพร้อมกับแม่ ไปถึงชนชาติของแม่อย่างแน่นอน”

1:10 And they said unto her, Surely we will return with thee unto thy people.

1:11 และนาโอมีพูดว่า “ลูกสาวทั้งสองของแม่เอ๋ย จงกลับไปเสียเถอะ เจ้าทั้งสองจะไปพร้อมกับแม่ทำไมเล่า แม่ยังจะมีบุตรชายในครรภ์ของแม่ให้เป็นสามีของพวกเจ้าหรือ

1:11 And Naomi said, Turn again, my daughters: why will ye go with me? are there yet any more sons in my womb, that they may be your husbands?

1:12 ลูกสาวทั้งสองของแม่เอ๋ย จงกลับไปเสียเถอะ กลับไปตามทางของพวกเจ้า ด้วยว่าแม่ชราเกินไปที่จะมีสามีแล้ว ถ้าแม่จะพูดว่าแม่ยังมีความหวังอยู่ ถ้าแม่จะมีสามีคืนวันนี้และให้กำเนิดบุตรชายทั้งหลาย

1:12 Turn again, my daughters, go your way; for I am too old to have an husband. If I should say, I have hope, if I should have an husband also to night, and should also bear sons;

1:13 เจ้าทั้งสองจะรออยู่จนบุตรชายนั้นเติบโตได้หรือ พวกเจ้าจะอดใจไม่มีสามีเพื่อรอบุตรชายนั้นหรือ อย่าเลยลูกสาวทั้งสองของแม่เอ๋ย แม่มีความขมขื่นมากเพราะเห็นแก่พวกเจ้า ที่พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ได้กระทำแก่แม่ถึงเพียงนี้”

1:13 Would ye tarry for them till they were grown? would ye stay for them from having husbands? nay, my daughters; for it grieveth me much for your sakes that the hand of the LORD is gone out against me.

1:14 และเขาทั้งหลายก็ส่งเสียงร้องไห้อีก และโอรปาห์ก็จุบลาแม่สามีของตน แต่รูธยังยึดมั่นอยู่กับนาง

1:14 And they lifted up their voice, and wept again: and Orpah kissed her mother in law; but Ruth clave unto her.

รูธติดตามนาโอมีไปยังอิสราเอล
1:15 และนาโอมีพูดว่า “ดูเถิด พี่สะใภ้ของเจ้ากลับไปหาชนชาติของเขาและไปหาพระต่าง ๆ ของเขาแล้ว เจ้าจงกลับไปตามพี่สะใภ้ของเจ้าเถิด”

Ruth Returns with Naomi
1:15 And she said, Behold, thy sister in law is gone back unto her people, and unto her gods: return thou after thy sister in law.

1:16 และรูธพูดว่า “แม่อย่าวิงวอนลูกให้ละทิ้งหรือหันกลับจากการติดตามแม่ไปเลย เพราะแม่จะไปไหน ลูกก็จะไปด้วย และแม่จะอาศัยอยู่ที่ไหน ลูกก็จะอยู่ที่นั่นด้วย ชนชาติของแม่จะเป็นชนชาติของลูก และพระเจ้าของแม่จะเป็นพระเจ้าของลูก

1:16 And Ruth said, Intreat me not to leave thee, or to return from following after thee: for whither thou goest, I will go; and where thou lodgest, I will lodge: thy people shall be my people, and thy God my God:

1:17 แม่ตายที่ไหน ลูกจะตายที่นั่น และจะขอให้ฝังลูกไว้ที่นั่น ถ้ามีอะไรมาพรากลูกจากแม่นอกจากความตาย ก็ขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำอย่างนั้นต่อลูก และให้หนักยิ่งกว่าด้วย”

1:17 Where thou diest, will I die, and there will I be buried: the LORD do so to me, and more also, if ought but death part thee and me.

1:18 เมื่อนาโอมีเห็นว่าเธอตั้งใจจะไปพร้อมกับนางอย่างมั่นคงแล้ว ดังนั้นนางก็ไม่พูดเรื่องนี้กับเธออีก

1:18 When she saw that she was stedfastly minded to go with her, then she left speaking unto her.

1:19 ดังนั้น เขาทั้งสองก็ไปจนพวกนางมาถึงเมืองเบธเลเฮม และต่อมาเมื่อพวกเขามาถึงเมืองเบธเลเฮมแล้ว ชาวเมืองทั้งสิ้นก็แตกตื่นเพราะเขาทั้งสอง และพวกเขาได้พูดว่า “นี่นางนาโอมีหรือ”

1:19 So they two went until they came to Bethlehem. And it came to pass, when they were come to Bethlehem, that all the city was moved about them, and they said, Is this Naomi?

1:20 และนางพูดกับพวกเขาว่า “ขออย่าเรียกฉันว่านาโอมีเลย ขอเรียกฉันว่ามาราเถิด เพราะว่าพระองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ได้ทรงกระทำแก่ฉันอย่างขมขื่น

1:20 And she said unto them, Call me not Naomi, call me Mara: for the Almighty hath dealt very bitterly with me.

1:21 ฉันออกจากเมืองนี้ไปอย่างครบบริบูรณ์ และพระเยโฮวาห์ทรงพาฉันกลับมาถึงบ้านตัวเปล่า เพราะเหตุว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานต่อว่าฉันแล้ว และพระองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทำให้ฉันประสบเหตุร้ายเช่นนี้ ท่านทั้งหลายจะเรียกฉันว่านาโอมีทำไมเล่า”

1:21 I went out full, and the LORD hath brought me home again empty: why then call ye me Naomi, seeing the LORD hath testified against me, and the Almighty hath afflicted me?

1:22 ดังนั้น นาโอมีได้กลับมา และรูธชาวโมอับลูกสะใภ้ของนางก็กลับมาพร้อมกับนาง ผู้ซึ่งกลับมาจากแผ่นดินแห่งโมอับ และเขาทั้งสองได้มายังเมืองเบธเลเฮมในต้นฤดูเกี่ยวข้าวบาร์เลย์

1:22 So Naomi returned, and Ruth the Moabitess, her daughter in law, with her, which returned out of the country of Moab: and they came to Bethlehem in the beginning of barley harvest.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope