กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปัญญาจารย์ 1 / Ecclesiastes 1

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]

ถ้าไม่มีพระเจ้าแล้ว การงานและปัญญาทั้งสิ้นของมนุษย์ก็เปล่าประโยชน์
1:1 ถ้อยคำของปัญญาจารย์ ผู้เป็นบุตรชายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม

Without God, All Human Works and Wisdom Are Vain
1:1 The words of the Preacher, the son of David, king in Jerusalem.

1:2 ปัญญาจารย์กล่าวว่า อนิจจัง อนิจจัง อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง

1:2 Vanity of vanities, saith the Preacher, vanity of vanities; all is vanity.

1:3 ที่มนุษย์ทำงานตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์ เขาได้ประโยชน์อะไรจากงานทั้งสิ้นที่เขาทำนั้น

1:3 What profit hath a man of all his labour which he taketh under the sun?

สิ่งสารพัดที่น่าปรารถนาก็ล่วงไป
1:4 ชั่วอายุหนึ่งล่วงไป และอีกชั่วอายุหนึ่งก็มา แต่แผ่นดินโลกคงเดิมอยู่เป็นนิตย์

All Desirable Things Pass Away
1:4 One generation passeth away, and another generation cometh: but the earth abideth for ever.

1:5 ดวงอาทิตย์ขึ้น และดวงอาทิตย์ตก แล้วรีบไปถึงที่ซึ่งขึ้นมานั้น

1:5 The sun also ariseth, and the sun goeth down, and hasteth to his place where he arose.

1:6 ลมพัดไปทางทิศใต้ แล้วเวียนกลับไปทางทิศเหนือ ลมพัดเวียนไปเวียนมา แล้วลมพัดกลับตามทางเวียนของมัน

1:6 The wind goeth toward the south, and turneth about unto the north; it whirleth about continually, and the wind returneth again according to his circuits.

1:7 แม่น้ำทั้งหลายไหลไปสู่ทะเล แต่ทะเลก็ไม่เต็ม แม่น้ำไหลไปสู่ที่ใดก็ไหลไปสู่ที่นั่นอีก

1:7 All the rivers run into the sea; yet the sea is not full; unto the place from whence the rivers come, thither they return again.

1:8 สารพัดเหนื่อยกันหมด คนใด ๆ ก็พูดไม่ออก นัยน์ตาก็ดูไม่อิ่มหรือหูก็ฟังไม่เต็ม

1:8 All things are full of labour; man cannot utter it: the eye is not satisfied with seeing, nor the ear filled with hearing.

1:9 สิ่งที่เป็นขึ้นแล้วคือสิ่งที่จะเป็นขึ้นอีก สิ่งที่ทำกันแล้วคือสิ่งที่จะต้องทำกันอีก และไม่มีสิ่งใดใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์

1:9 The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun.

1:10 มีสักสิ่งหนึ่งหรือที่เขาจะพูดได้ว่า “ดูซี สิ่งนี้ใหม่” สิ่งนั้นมีอยู่แล้วในสมัยก่อนเราทั้งหลาย

1:10 Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us.

1:11 ไม่มีการจดจำถึงสมัยก่อนและจะไม่มีการจดจำสิ่งหลัง ๆ ที่เกิดมาในท่ามกลางบรรดาผู้ที่จะมาภายหลัง

1:11 There is no remembrance of former things; neither shall there be any remembrance of things that are to come with those that shall come after.

สติปัญญาและความรู้มากมายนำความเศร้าโศกและความเสียใจมาสู่เรา
1:12 ข้าพเจ้า ปัญญาจารย์ เคยเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลในกรุงเยรูซาเล็ม

Much Wisdom and Knowledge Bring Grief and Sorrow
1:12 I the Preacher was king over Israel in Jerusalem.

1:13 และข้าพเจ้าตั้งใจเสาะและแสวงหาโดยสติปัญญาถึงสิ่งสารพัดที่กระทำกันภายใต้ฟ้าสวรรค์ เป็นเรื่องยากลำบากซึ่งพระเจ้าประทานให้บุตรของมนุษย์ทำกันอยู่นั้น

1:13 And I gave my heart to seek and search out by wisdom concerning all things that are done under heaven: this sore travail hath God given to the sons of man to be exercised therewith.

1:14 ข้าพเจ้าเคยเห็นการทั้งปวงซึ่งเขากระทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ และดูเถิด สารพัดก็เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจ

1:14 I have seen all the works that are done under the sun; and, behold, all is vanity and vexation of spirit.

1:15 อะไรที่คดจะทำให้ตรงไม่ได้ และอะไรที่ขาดอยู่จะนับให้ครบไม่ได้

1:15 That which is crooked cannot be made straight: and that which is wanting cannot be numbered.

1:16 ข้าพเจ้ารำพึงในใจของข้าพเจ้าว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าได้มาถึงฐานะที่สูงส่ง และได้มีสติปัญญามากกว่าใคร ๆ ที่เคยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก่อนข้าพเจ้า เออ ใจข้าพเจ้าก็เจนจัดในสติปัญญาและความรู้อย่างยิ่ง”

1:16 I communed with mine own heart, saying, Lo, I am come to great estate, and have gotten more wisdom than all they that have been before me in Jerusalem: yea, my heart had great experience of wisdom and knowledge.

1:17 ข้าพเจ้าก็ตั้งใจรู้สติปัญญา รู้ความบ้าบอ และความเขลา ข้าพเจ้าสังเกตเห็นว่าเรื่องนี้ก็เป็นแต่กินลมกินแล้งด้วย

1:17 And I gave my heart to know wisdom, and to know madness and folly: I perceived that this also is vexation of spirit.

1:18 เพราะในสติปัญญามากมายก็มีความทุกข์ระทมมาก และบุคคลที่เพิ่มความรู้ก็เพิ่มความเศร้าโศก

1:18 For in much wisdom is much grief: and he that increaseth knowledge increaseth sorrow.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope