กลับหน้าแรก / Main Menu

 

เพลงสดุดี 104 / Psalms 104

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150]

การไตร่ตรองถึงสง่าราศีของพระเจ้า
104:1 โอ จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ใหญ่ยิ่งนัก พระองค์ทรงเกียรติและความสูงส่งเป็นฉลองพระองค์

Meditation on God's Glory
104:1 Bless the LORD, O my soul. O LORD my God, thou art very great; thou art clothed with honour and majesty.

104:2 ผู้ทรงคลุมพระองค์ด้วยแสงสว่างดุจดังฉลองพระองค์ ผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกดังขึงม่าน

104:2 Who coverest thyself with light as with a garment: who stretchest out the heavens like a curtain:

104:3 ผู้ทรงวางคานของที่ประทับอันสูงของพระองค์ไว้ในน้ำ ผู้ทรงใช้เมฆเป็นราชรถ ผู้ทรงดำเนินไปบนปีกของลม

104:3 Who layeth the beams of his chambers in the waters: who maketh the clouds his chariot: who walketh upon the wings of the wind:

104:4 ผู้ทรงบันดาลพวกทูตสวรรค์ของพระองค์ให้เป็นดุจวิญญาณ และทรงบันดาลผู้รับใช้ของพระองค์ให้เป็นดุจเปลวเพลิง

104:4 Who maketh his angels spirits; his ministers a flaming fire:

104:5 ผู้ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก เพื่อมิให้มันหวั่นไหวเป็นนิตย์

104:5 Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed for ever.

104:6 พระองค์ทรงคลุมมันไว้ด้วยน้ำลึกอย่างกับเครื่องนุ่งห่ม น้ำอยู่เหนือภูเขา

104:6 Thou coveredst it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.

104:7 เมื่อพระองค์ทรงขนาบ น้ำนั้นก็หนีไป พอได้ยินเสียงฟ้าร้องของพระองค์ มันก็วิ่งไป

104:7 At thy rebuke they fled; at the voice of thy thunder they hasted away.

104:8 น้ำนั้นขึ้นไปยังภูเขา แล้วไหลลงไปยังหุบเขา ไปยังที่ซึ่งพระองค์ทรงกำหนดไว้ให้น้ำนั้น

104:8 They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which thou hast founded for them.

104:9 พระองค์ทรงวางขอบเขตมิให้มันข้าม เพื่อมิให้มันคลุมแผ่นดินโลกอีก

104:9 Thou hast set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.

104:10 พระองค์ทรงกระทำให้น้ำพุพลุ่งขึ้นมาในหุบเขา น้ำนั้นก็ไหลไประหว่างเขา

104:10 He sendeth the springs into the valleys, which run among the hills.

104:11 ให้บรรดาสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่งได้ดื่มและให้ลาป่าดับความกระหายของมัน

104:11 They give drink to every beast of the field: the wild asses quench their thirst.

104:12 ที่ริมน้ำนั้น นกในอากาศจึงได้มีที่อาศัย มันร้องอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้

104:12 By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.

104:13 พระองค์ทรงรดภูเขาจากที่ประทับอันสูงของพระองค์ แผ่นดินโลกก็อิ่มด้วยผลพระราชกิจของพระองค์

104:13 He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.

104:14 พระองค์ทรงให้หญ้างอกมาเพื่อสัตว์เลี้ยง และผักให้มนุษย์ได้ดูแล เพื่อเขาจะทำให้เกิดอาหารจากแผ่นดิน

104:14 He causeth the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;

104:15 และน้ำองุ่นซึ่งให้ใจมนุษย์ยินดี น้ำมันเพื่อทำให้หน้าของเขาทอแสง และขนมปังซึ่งเสริมกำลังใจมนุษย์

104:15 And wine that maketh glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengtheneth man's heart.

104:16 บรรดาต้นไม้ของพระเยโฮวาห์ได้อิ่มหนำ คือต้นสนซีดาร์แห่งเลบานอนซึ่งพระองค์ได้ทรงปลูกไว้

104:16 The trees of the LORD are full of sap; the cedars of Lebanon, which he hath planted;

104:17 นกสร้างรังของมันอยู่ในนั้น ส่วนนกกระสาดำนั้น ต้นสนสามใบเป็นบ้านของมัน

104:17 Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.

104:18 ภูเขาสูงนั้นเป็นที่ลี้ภัยของเลียงผา หินเป็นของกระจงผา

104:18 The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the conies.

104:19 พระองค์ทรงจัดตั้งดวงจันทร์ให้กำหนดฤดู ดวงอาทิตย์รู้จักเวลาตกของมัน

104:19 He appointed the moon for seasons: the sun knoweth his going down.

104:20 พระองค์ทรงให้เกิดความมืดและเป็นกลางคืน เป็นที่ซึ่งบรรดาสัตว์แห่งป่าไม้คลานออกมา

104:20 Thou makest darkness, and it is night: wherein all the beasts of the forest do creep forth.

104:21 สิงโตหนุ่มคำรามหาเหยื่อของมัน และแสวงหาอาหารของมันจากพระเจ้า

104:21 The young lions roar after their prey, and seek their meat from God.

104:22 เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นมันก็รวบรวมกันและไปนอนอยู่ในที่ของมัน

104:22 The sun ariseth, they gather themselves together, and lay them down in their dens.

104:23 มนุษย์ก็ออกไปทำงานของเขา ไปทำภารกิจของเขาจนเวลาเย็น

104:23 Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.

104:24 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระราชกิจของพระองค์มากมายจริง ๆ พระองค์ทรงสร้างการงานนั้นทั้งสิ้นด้วยพระปัญญา แผ่นดินโลกเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติของพระองค์

104:24 O LORD, how manifold are thy works! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.

104:25 ทะเลอยู่ข้างโน้น ทั้งใหญ่และกว้าง ซึ่งในนั้นมีสิ่งเคลื่อนไหวนับไม่ถ้วน คือสัตว์ที่มีชีวิตทั้งเล็กและใหญ่

104:25 So is this great and wide sea, wherein are things creeping innumerable, both small and great beasts.

104:26 กำปั่นแล่นไปโน่นแน่ะ และเลวีอาธานที่พระองค์สร้างไว้ให้เล่นนั้น

104:26 There go the ships: there is that leviathan, whom thou hast made to play therein.

104:27 บรรดาสิ่งเหล่านี้แหงนหาพระองค์ เพื่อให้พระองค์ประทานอาหารแก่มันตามเวลา

104:27 These wait all upon thee; that thou mayest give them their meat in due season.

104:28 เมื่อพระองค์ประทานให้ มันก็เก็บไป เมื่อพระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์ออก มันก็อิ่มหนำด้วยของดี

104:28 That thou givest them they gather: thou openest thine hand, they are filled with good.

104:29 เมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์เสีย มันทั้งหลายก็ลำบากใจ เมื่อพระองค์ทรงเอาลมหายใจมันไปเสีย มันก็ตาย และกลับเป็นผงคลี

104:29 Thou hidest thy face, they are troubled: thou takest away their breath, they die, and return to their dust.

104:30 เมื่อพระองค์ทรงส่งวิญญาณของพระองค์ออกไป มันก็ถูกสร้างขึ้นมา และพระองค์ก็ทรงเปลี่ยนโฉมหน้าของพื้นดินเสียใหม่

104:30 Thou sendest forth thy spirit, they are created: and thou renewest the face of the earth.

104:31 สง่าราศีของพระเยโฮวาห์จะดำรงอยู่เป็นนิตย์ พระเยโฮวาห์จะทรงเปรมปรีดิ์ในบรรดาพระราชกิจของพระองค์

104:31 The glory of the LORD shall endure for ever: the LORD shall rejoice in his works.

104:32 ผู้ทรงทอดพระเนตรโลก มันก็สั่นสะท้าน ผู้ทรงแตะต้องภูเขา มันก็มีควันขึ้นมา

104:32 He looketh on the earth, and it trembleth: he toucheth the hills, and they smoke.

104:33 ข้ามีชีวิตอยู่ตราบใด ข้าจะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ ขณะข้ายังเป็นอยู่ ข้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของข้า

104:33 I will sing unto the LORD as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.

104:34 การไตร่ตรองถึงพระองค์จะเป็นสิ่งที่พอพระทัย ข้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเยโฮวาห์

104:34 My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the LORD.

104:35 ขอคนบาปถูกผลาญเสียจากแผ่นดินโลก และขออย่าให้มีคนชั่วอีกเลย โอ จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์เถิด

104:35 Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless thou the LORD, O my soul. Praise ye the LORD.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope