กลับหน้าแรก / Main Menu

 

เพลงสดุดี 74 / Psalms 74

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150]

คำพยากรณ์ไว้ทุกข์เรื่องการทำลายกรุงเยรูซาเล็มเมื่อพวกอิสราเอลถูกนำไปเป็นเชลย
มัสคิลบทหนึ่งของอาสาฟ

74:1 โอ ข้าแต่พระเจ้า ไฉนพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ทั้งหลายทิ้งเสียเป็นนิตย์ ไฉนความกริ้วของพระองค์กรุ่นขึ้นต่อแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์

Prophetic Psalm Mourning the Destruction of Jerusalem at the Captivity
A Maschil of Asaph

74:1 O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?

74:2 ขอทรงระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่มาแต่ดึกดำบรรพ์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้ให้เป็นตระกูลที่เป็นมรดกของพระองค์ ขอทรงระลึกถึงภูเขาศิโยน ซึ่งพระองค์ทรงเคยประทับนั้น

74:2 Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.

74:3 ขอทรงนำย่างพระบาทของพระองค์มายังซากปรักหักพังอยู่เนืองนิตย์ คือมายังสิ่งทั้งปวงที่ถูกศัตรูกระทำอย่างชั่วร้ายในสถานบริสุทธิ์นั้น

74:3 Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary.

74:4 พวกคู่อริของพระองค์คำรามอยู่กลางสถานประชุมของพระองค์ เขาตั้งธงของเขาเองไว้เป็นหมายสำคัญ

74:4 Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs.

74:5 คนหนึ่งคนใดเคยมีชื่อเสียงเหมือนคนยกขวานขึ้นเหนือหมู่ต้นไม้

74:5 A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.

74:6 แต่บัดนี้บรรดาไม้ที่แกะสลักทั้งสิ้นเขาก็พังลงมาเสียด้วยขวานและค้อน

74:6 But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.

74:7 เขาเอาไฟเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ เขาทำลายความศักดิ์สิทธิ์แห่งสถานที่พระนามของพระองค์ประทับนั้นลงถึงดิน

74:7 They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground.

74:8 เขารำพึงในใจว่า “เราจงทำลายเขาทั้งหลายให้สิ้นเชิง” เขาเผาบรรดาธรรมศาลาของพระเจ้าที่ในแผ่นดินจนหมด

74:8 They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.

74:9 พวกเราไม่เห็นหมายสำคัญทั้งหลายของเรา ไม่มีผู้พยากรณ์อีกแล้ว ในพวกเราไม่มีใครทราบว่านานเท่าใด

74:9 We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long.

74:10 โอ ข้าแต่พระเจ้า คู่อริจะเย้ยอยู่นานเท่าใด ศัตรูจะหมิ่นประมาทพระนามของพระองค์เป็นนิตย์หรือ

74:10 O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?

74:11 ไฉนพระองค์จึงหดพระหัตถ์ของพระองค์เสีย คือพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ขอทรงเหยียดพระหัตถ์จากพระทรวงของพระองค์

74:11 Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom.

74:12 ถึงกระนั้น พระเจ้า กษัตริย์ของข้าพระองค์ ทรงอยู่แต่ดึกดำบรรพ์ ทรงประกอบกิจความรอดท่ามกลางแผ่นดินโลก

74:12 For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.

74:13 พระองค์ทรงแยกทะเลด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ พระองค์ทรงหักหัวมังกรในน้ำ

74:13 Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.

74:14 พระองค์ทรงทุบหัวทั้งหลายของเลวีอาธานเป็นชิ้น ๆ พระองค์ประทานมันให้เป็นอาหารของคนที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร

74:14 Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness.

74:15 พระองค์ทรงแยกหินเปิดน้ำพุและลำธาร พระองค์ทรงให้แม่น้ำที่ไหลอยู่เสมอแห้งไป

74:15 Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.

74:16 วันเป็นของพระองค์ คืนเป็นของพระองค์ด้วย พระองค์ทรงสถาปนาความสว่างและดวงอาทิตย์

74:16 The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun.

74:17 พระองค์ทรงกำหนดเขตทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก พระองค์ทรงสร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว

74:17 Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.

74:18 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกถึงข้อนี้ว่า ศัตรูเยาะเย้ยอย่างไร และชนชาติโง่เขลาได้หมิ่นประมาทพระนามของพระองค์อย่างไร

74:18 Remember this, that the enemy hath reproached, O LORD, and that the foolish people have blasphemed thy name.

74:19 โอ ขออย่าทรงมอบวิญญาณนกเขาของพระองค์แก่ฝูงชนโหดร้าย ขออย่าทรงลืมชุมนุมชนยากจนของพระองค์เป็นนิตย์

74:19 O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.

74:20 ขอสนพระทัยในพันธสัญญา เพราะสถานที่มืดของแผ่นดินเต็มไปด้วยที่อยู่ของความทารุณ

74:20 Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.

74:21 โอ ขออย่าให้ผู้ที่ถูกบีบบังคับได้อาย ขอให้คนจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์

74:21 O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.

74:22 โอ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงลุกขึ้น สู้คดีของพระองค์ ขอทรงระลึกว่าคนโง่เย้ยพระองค์อยู่วันยังค่ำ

74:22 Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.

74:23 ขออย่าทรงลืมเสียงของคู่อริของพระองค์ เสียงอึงคะนึงของคนที่ลุกขึ้นสู้พระองค์ก็เพิ่มขึ้นอยู่เรื่อย ๆ

74:23 Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope