กลับหน้าแรก / Main Menu

 

2 ซามูเอล 5 / 2 Samuel 5

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24]

ดาวิดได้รับการเจิมตั้งเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล (1 พศด 11:1-3)
5:1 ดังนั้น บรรดาเผ่าต่าง ๆ ของคนอิสราเอลได้มาหาดาวิดที่เมืองเฮโบรน และทูลว่า “ดูเถิด ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นกระดูกและเนื้อของพระองค์

David Anointed King over Israel (1 Chr. 11:1-3)
5:1 Then came all the tribes of Israel to David unto Hebron, and spake, saying, Behold, we are thy bone and thy flesh.

5:2 เช่นเดียวกันในอดีตเมื่อซาอูลเป็นกษัตริย์ปกครองเหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์ทรงเป็นผู้นำอิสราเอลออกไปและเข้ามา และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่พระองค์ว่า ‘เจ้าจะเลี้ยงดูอิสราเอลประชาชนของเรา และเจ้าจะเป็นเจ้านายเหนือคนอิสราเอล’”

5:2 Also in time past, when Saul was king over us, thou wast he that leddest out and broughtest in Israel: and the LORD said to thee, Thou shalt feed my people Israel, and thou shalt be a captain over Israel.

5:3 ดังนั้น บรรดาพวกผู้อาวุโสของคนอิสราเอลได้มาเฝ้ากษัตริย์ที่เมืองเฮโบรน และกษัตริย์ดาวิดทรงทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลายที่เมืองเฮโบรนต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายก็เจิมตั้งดาวิดให้เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล

5:3 So all the elders of Israel came to the king to Hebron; and king David made a league with them in Hebron before the LORD: and they anointed David king over Israel.

5:4 ดาวิดมีพระชนมายุสามสิบพรรษาเมื่อพระองค์เริ่มปกครอง และพระองค์ทรงปกครองอยู่เป็นเวลาสี่สิบปี

5:4 David was thirty years old when he began to reign, and he reigned forty years.

5:5 พระองค์ทรงปกครองเหนือยูดาห์ที่เฮโบรนเป็นเวลาเจ็ดปีหกเดือน และพระองค์ทรงปกครองเหนือบรรดาอิสราเอลและยูดาห์ที่กรุงเยรูซาเล็มเป็นเวลาอีกสามสิบสามปี

5:5 In Hebron he reigned over Judah seven years and six months: and in Jerusalem he reigned thirty and three years over all Israel and Judah.

ดาวิดยึดกรุงเยรูซาเล็มและสถาปนาเป็นเมืองหลวง (1 พศด 11:4-9)
5:6 และกษัตริย์กับพวกทหารของพระองค์ ได้ยกทัพไปยังเยรูซาเล็มรบกับคนเยบุส ชาวแผ่นดินนั้นซึ่งได้พูดกับดาวิด กล่าวว่า “เจ้าจะยกเข้ามาที่นี่ไม่ได้ เว้นแต่เจ้าเอาคนตาบอดและคนง่อยออกไปได้ก่อน” ด้วยคิดว่า “ดาวิดคงเข้ามาที่นี่ไม่ได้”

David Captures Jerusalem; Becomes Capital of Nation (1 Chr. 11:4-9)
5:6 And the king and his men went to Jerusalem unto the Jebusites, the inhabitants of the land: which spake unto David, saying, Except thou take away the blind and the lame, thou shalt not come in hither: thinking, David cannot come in hither.

5:7 อย่างไรก็ตาม ดาวิดทรงยึดที่กำบังเข้มแข็งชื่อศิโยนได้ ซึ่งก็คือเมืองของดาวิด

5:7 Nevertheless David took the strong hold of Zion: the same is the city of David.

5:8 และในวันนั้นดาวิดตรัสว่า “ผู้ใดจะขึ้นไปตามทางน้ำไหลและฆ่าคนเยบุส ทั้งคนง่อยและคนตาบอดซึ่งจิตใจของดาวิดเกลียดชัง ผู้นั้นจะได้เป็นหัวหน้าและผู้บัญชาการทหาร” เพราะฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงพูดว่า “คนตาบอดและคนง่อยจะไม่ได้เข้ามาในพระราชวัง”

5:8 And David said on that day, Whosoever getteth up to the gutter, and smiteth the Jebusites, and the lame and the blind, that are hated of David's soul, he shall be chief and captain. Wherefore they said, The blind and the lame shall not come into the house.

5:9 ดังนั้น ดาวิดทรงประทับอยู่ในที่กำบังเข้มแข็ง และเรียกที่นั้นว่า เมืองของดาวิด และดาวิดทรงสร้างเมืองรอบ ๆ ตั้งแต่มิลโลเข้าไปข้างใน

5:9 So David dwelt in the fort, and called it the city of David. And David built round about from Millo and inward.

5:10 และดาวิดดำเนินอยู่ต่อไปและเจริญใหญ่โตยิ่งขึ้น และพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาทรงสถิตอยู่กับพระองค์

5:10 And David went on, and grew great, and the LORD God of hosts was with him.

5:11 และฮีรามกษัตริย์แห่งเมืองไทระได้ส่งพวกผู้สื่อสารมาหาดาวิด และได้ส่งไม้สนซีดาร์ พวกช่างไม้และพวกช่างก่อมาให้และเขาทั้งหลายได้สร้างพระราชวังให้ดาวิด

5:11 And Hiram king of Tyre sent messengers to David, and cedar trees, and carpenters, and masons: and they built David an house.

5:12 และดาวิดทรงทราบว่า พระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาพระองค์ให้เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และพระองค์ได้ทรงยกย่องราชอาณาจักรของพระองค์ด้วยเห็นแก่อิสราเอลประชากรของพระองค์

5:12 And David perceived that the LORD had established him king over Israel, and that he had exalted his kingdom for his people Israel's sake.

ราชโอรสและราชธิดาของดาวิดที่บังเกิดในกรุงเยรูซาเล็ม (2 ซมอ 3:2-5; 1 พศด 3:1-4)
5:13 และหลังจากพระองค์เสด็จจากเฮโบรน ดาวิดทรงได้รับนางสนมและมเหสีจากเยรูซาเล็มสำหรับพระองค์เพิ่มขึ้นอีก และมีราชโอรสและราชธิดาบังเกิดแก่ดาวิดอีก

David's Children in Jerusalem (2 Sam. 3:2-5; 1 Chr. 3:1-4)
5:13 And David took him more concubines and wives out of Jerusalem, after he was come from Hebron: and there were yet sons and daughters born to David.

5:14 และต่อไปนี้เป็นชื่อของผู้ที่บังเกิดกับพระองค์ในเยรูซาเล็ม คือ ชัมมูอา โชบับ นาธัน ซาโลมอน

5:14 And these be the names of those that were born unto him in Jerusalem; Shammua, and Shobab, and Nathan, and Solomon,

5:15 อิบฮาร์ เอลีชูอา เนเฟก ยาเฟีย

5:15 Ibhar also, and Elishua, and Nepheg, and Japhia,

5:16 เอลีชามา เอลียาดา และเอลีเฟเลท

5:16 And Elishama, and Eliada, and Eliphalet.

ดาวิดทำสงครามกับคนฟีลิสเตีย (1 พศด 14:8-17)
5:17 แต่เมื่อคนฟีลิสเตียได้ยินข่าวว่า เขาทั้งหลายได้เจิมตั้งดาวิดให้เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลแล้ว คนฟีลิสเตียทั้งปวงได้ขึ้นไปเพื่อค้นหาดาวิด และดาวิดทรงได้ยินเรื่องนั้นจึงได้ลงไปยังที่กำบังเข้มแข็ง

War with the Philistines (1 Chr. 14:8-17)
5:17 But when the Philistines heard that they had anointed David king over Israel, all the Philistines came up to seek David; and David heard of it, and went down to the hold.

5:18 คนฟีลิสเตียยกทัพขึ้นมาด้วยและกระจายกำลังออกที่หุบเขาแห่งเรฟาอิม

5:18 The Philistines also came and spread themselves in the valley of Rephaim.

5:19 และดาวิดทรงทูลถามพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพระองค์จะยกทัพขึ้นไปสู้รบกับคนฟีลิสเตียหรือ พระองค์จะทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของข้าพระองค์หรือไม่” และพระเยโฮวาห์ทรงตรัสกับดาวิดว่า “จงขึ้นไปเถิด เพราะเราจะมอบคนฟีลิสเตียไว้ในมือของเจ้าเป็นแน่”

5:19 And David enquired of the LORD, saying, Shall I go up to the Philistines? wilt thou deliver them into mine hand? And the LORD said unto David, Go up: for I will doubtless deliver the Philistines into thine hand.

5:20 และดาวิดเสด็จมายังบาอัลเปราซิม และดาวิดทรงโจมตีคนฟีลิสเตียที่นั่น และตรัสว่า “พระเยโฮวาห์ทรงทะลวงพวกข้าศึกของข้าพเจ้าเหมือนอย่างกระแสน้ำที่พุ่งใส่” เพราะฉะนั้นดาวิดทรงเรียกชื่อสถานที่นั้นว่า บาอัลเปราซิม

5:20 And David came to Baalperazim, and David smote them there, and said, The LORD hath broken forth upon mine enemies before me, as the breach of waters. Therefore he called the name of that place Baalperazim.

5:21 และคนฟีลิสเตียได้ทิ้งรูปเคารพของพวกเขาไว้ที่นั่น และดาวิดกับข้าราชการของพระองค์ได้เผารูปเคารพเหล่านั้นเสีย

5:21 And there they left their images, and David and his men burned them.

5:22 และคนฟีลิสเตียยกทัพขึ้นมาอีกและกระจายกำลังอยู่ในหุบเขาแห่งเรฟาอิม

5:22 And the Philistines came up yet again, and spread themselves in the valley of Rephaim.

5:23 และเมื่อดาวิดทูลถามพระเยโฮวาห์ พระองค์ตรัสว่า “เจ้าอย่ายกทัพขึ้นไป แต่จงอ้อมไปข้างหลังพวกเขา และโจมตีเขาทั้งหลายตรงข้ามกับหมู่ต้นหม่อน

5:23 And when David enquired of the LORD, he said, Thou shalt not go up; but fetch a compass behind them, and come upon them over against the mulberry trees.

5:24 และต่อมา เมื่อเจ้าได้ยินเสียงขบวนทัพเดินอยู่ที่ยอดหมู่ต้นหม่อน เจ้าจงรีบรุกไป เพราะเวลานั้นพระเยโฮวาห์จะเสด็จไปข้างหน้าเจ้า เพื่อจะโจมตีกองทัพของคนฟีลิสเตีย”

5:24 And let it be, when thou hearest the sound of a going in the tops of the mulberry trees, that then thou shalt bestir thyself: for then shall the LORD go out before thee, to smite the host of the Philistines.

5:25 และดาวิดทรงกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาพระองค์ไว้ และได้โจมตีคนฟีลิสเตียจากเกบาจนถึงเกเซอร์

5:25 And David did so, as the LORD had commanded him; and smote the Philistines from Geba until thou come to Gazer.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope