กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยชูวา 2 / Joshua 2

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24]

นางราหับช่วยพวกผู้สอดแนม
2:1 และโยชูวาบุตรชายของนูนได้ส่งชายสองคนจากเมืองชิทธิมเป็นการลับให้ไปสอดแนม กล่าวว่า “จงไปตรวจดูแผ่นดินนั้น คือเมืองเยรีโค” และเขาทั้งสองก็ไป และเข้าไปในบ้านของหญิงโสเภณีคนหนึ่งชื่อราหับ และพักอาศัยอยู่ที่นั่น

Rahab Helps the Spies
2:1 And Joshua the son of Nun sent out of Shittim two men to spy secretly, saying, Go view the land, even Jericho. And they went, and came into an harlot's house, named Rahab, and lodged there.

2:2 และมีคนทูลกษัตริย์แห่งเมืองเยรีโคว่า “ดูเถิด คืนนี้มีผู้ชายบางคนจากชนชาติอิสราเอลเข้ามาที่นี่ เพื่อจะสำรวจดูแผ่นดิน”

2:2 And it was told the king of Jericho, saying, Behold, there came men in hither to night of the children of Israel to search out the country.

2:3 และกษัตริย์แห่งเมืองเยรีโคได้ส่งคนไปถึงราหับ กล่าวว่า “จงพาชายเหล่านั้นที่มาหาเจ้า ซึ่งเข้าไปในบ้านของเจ้านั้นออกมา เพราะเขาเหล่านั้นมาเพื่อจะสำรวจดูทั่วแผ่นดิน”

2:3 And the king of Jericho sent unto Rahab, saying, Bring forth the men that are come to thee, which are entered into thine house: for they be come to search out all the country.

2:4 และหญิงคนนั้นได้พาผู้ชายทั้งสองคนไป และซ่อนพวกเขาเสีย และได้กล่าวว่า “มีผู้ชายบางคนมาหาข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าพวกเขามาจากไหน

2:4 And the woman took the two men, and hid them, and said thus, There came men unto me, but I wist not whence they were:

2:5 และต่อมาเมื่อพลบค่ำแล้ว ใกล้เวลาที่จะปิดประตูเมือง ผู้ชายเหล่านั้นก็ออกไป พวกเขาไปทางไหนข้าพเจ้าไม่ทราบ จงรีบไล่ตามเขาเหล่านั้นไปเถิด เพื่อท่านจะตามทันพวกเขา”

2:5 And it came to pass about the time of shutting of the gate, when it was dark, that the men went out: whither the men went I wot not: pursue after them quickly; for ye shall overtake them.

2:6 แต่นางได้พาคนทั้งสองขึ้นบนหลังคาบ้านแล้ว และซ่อนพวกเขาไว้ใต้ต้นป่าน ซึ่งนางได้วางไว้เป็นลำดับบนหลังคานั้น

2:6 But she had brought them up to the roof of the house, and hid them with the stalks of flax, which she had laid in order upon the roof.

2:7 และเขาทั้งหลายได้ไล่ตามคนทั้งสองไปทางแม่น้ำจอร์แดนจนถึงที่ลุยข้าม และทันทีที่พวกไล่ตามคนทั้งสองนั้นออกไปแล้ว พวกเขาก็ปิดประตูเมือง

2:7 And the men pursued after them the way to Jordan unto the fords: and as soon as they which pursued after them were gone out, they shut the gate.

2:8 และก่อนที่ชายสองคนนั้นจะนอน นางก็ขึ้นไปหาพวกเขาบนหลังคา

2:8 And before they were laid down, she came up unto them upon the roof;

2:9 และนางกล่าวแก่ชายทั้งสองนั้นว่า “ดิฉันทราบแล้วว่า พระเยโฮวาห์ทรงประทานแผ่นดินนี้แก่ท่านทั้งหลายแล้ว และความหวาดกลัวต่อพวกท่านได้ตกอยู่บนเราทั้งหลาย และบรรดาชาวแผ่นดินก็อ่อนกำลังลงเพราะเหตุท่านทั้งหลาย

2:9 And she said unto the men, I know that the LORD hath given you the land, and that your terror is fallen upon us, and that all the inhabitants of the land faint because of you.

2:10 เพราะว่าเราทั้งหลายได้ยินเรื่องที่พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ทะเลแดงแห้งไปต่อหน้าพวกท่านเมื่อท่านทั้งหลายได้ออกมาจากอียิปต์ และเรื่องการที่พวกท่านได้กระทำแก่กษัตริย์ทั้งสองของคนอาโมไรต์ คือสิโหนและโอก ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ผู้ซึ่งท่านทั้งหลายได้ทำลายเสียสิ้น

2:10 For we have heard how the LORD dried up the water of the Red sea for you, when ye came out of Egypt; and what ye did unto the two kings of the Amorites, that were on the other side Jordan, Sihon and Og, whom ye utterly destroyed.

2:11 และเพราะเหตุท่านทั้งหลาย ทันทีที่พวกเราได้ยินสิ่งเหล่านี้ จิตใจของเราทั้งหลายก็ละลายไป ทั้งไม่มีความกล้าหาญเหลืออยู่ในคนหนึ่งคนใดเลย เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งสวรรค์เบื้องบนและแห่งโลกเบื้องล่าง

2:11 And as soon as we had heard these things, our hearts did melt, neither did there remain any more courage in any man, because of you: for the LORD your God, he is God in heaven above, and in earth beneath.

2:12 ฉะนั้นบัดนี้ ดิฉันขอร้องท่านทั้งสอง ขอสาบานให้ดิฉันในพระนามพระเยโฮวาห์ว่า ท่านทั้งสองจะแสดงความเมตตาต่อครอบครัวบิดาของดิฉัน เพราะเหตุว่าดิฉันได้แสดงความเมตตาต่อพวกท่านแล้ว และให้มีหมายสำคัญอันแน่นอนแก่ดิฉัน

2:12 Now therefore, I pray you, swear unto me by the LORD, since I have shewed you kindness, that ye will also shew kindness unto my father's house, and give me a true token:

2:13 และพวกท่านจะไว้ชีวิตบิดามารดาของดิฉัน พี่น้องชายหญิงของดิฉัน และทุกคนที่เป็นวงศ์ญาติของพวกเขา และจะช่วยชีวิตของพวกเราให้รอดพ้นจากความตาย”

2:13 And that ye will save alive my father, and my mother, and my brethren, and my sisters, and all that they have, and deliver our lives from death.

2:14 และชายทั้งสองนั้นได้ตอบนางว่า “ชีวิตของพวกเราแทนชีวิตของพวกเจ้า ถ้าเจ้าไม่แพร่งพรายภารกิจนี้ของพวกเรา และต่อมาเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงประทานแผ่นดินนี้แก่พวกเราแล้ว เราทั้งสองจะมีความเมตตาและจริงใจต่อเจ้า”

2:14 And the men answered her, Our life for yours, if ye utter not this our business. And it shall be, when the LORD hath given us the land, that we will deal kindly and truly with thee.

2:15 แล้วนางได้เอาเชือกหย่อนเขาทั้งสองลงทางหน้าต่าง เพราะว่าบ้านของนางตั้งอยู่ที่กำแพงเมือง และนางอาศัยอยู่บนกำแพง

2:15 Then she let them down by a cord through the window: for her house was upon the town wall, and she dwelt upon the wall.

2:16 และนางได้พูดกับพวกเขาว่า “พวกท่านจงขึ้นไปบนภูเขา เกรงว่าพวกไล่ตามจะพบท่านทั้งสอง และจงซ่อนตัวอยู่ที่นั่นสามวัน จนกว่าพวกไล่ตามจะกลับมา และภายหลังท่านทั้งสองก็จงไปตามทางของพวกท่าน”

2:16 And she said unto them, Get you to the mountain, lest the pursuers meet you; and hide yourselves there three days, until the pursuers be returned: and afterward may ye go your way.

2:17 และชายทั้งสองนั้นได้พูดกับนางว่า “พวกเราจะไม่ผิดคำสาบานต่อเจ้าซึ่งเจ้าได้ให้เราทั้งสองสาบานไว้นั้น

2:17 And the men said unto her, We will be blameless of this thine oath which thou hast made us swear.

2:18 ดูเถิด เมื่อเราทั้งหลายยกเข้ามาในแผ่นดินนี้ เจ้าจงเอาด้ายสีแดงนี้ผูกไว้ที่หน้าต่างซึ่งเจ้าหย่อนเราทั้งสองลงไปนั้น และเจ้าจงรวบรวมบิดามารดาและพี่น้องของเจ้า และครอบครัวทั้งสิ้นของบิดาเจ้าเข้ามาไว้ในบ้านของเจ้า

2:18 Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father's household, home unto thee.

2:19 และต่อมาผู้ใดก็ตามที่จะออกจากประตูบ้านของเจ้าไปอยู่ที่ถนน โลหิตของผู้นั้นจะตกบนศีรษะของผู้นั้นเอง และพวกเราจะไม่มีความผิด และผู้ใดก็ตามที่จะอยู่ในบ้านพร้อมกับเจ้า ถ้ามีคนหนึ่งคนใดยกมือขึ้นทำร้ายผู้นั้น ขอให้โลหิตของผู้นั้นตกบนศีรษะของพวกเราเถิด

2:19 And it shall be, that whosoever shall go out of the doors of thy house into the street, his blood shall be upon his head, and we will be guiltless: and whosoever shall be with thee in the house, his blood shall be on our head, if any hand be upon him.

2:20 และถ้าเจ้าแพร่งพรายภารกิจนี้ของเราทั้งสอง ดังนั้นพวกเราจะพ้นจากคำสาบานต่อเจ้าซึ่งเจ้าได้ให้เราทั้งสองสาบานไว้นั้น”

2:20 And if thou utter this our business, then we will be quit of thine oath which thou hast made us to swear.

2:21 และนางได้กล่าวว่า “ให้เป็นไปตามถ้อยคำของท่านทั้งสองเถิด” และนางก็ส่งคนทั้งสองนั้นไป และพวกเขาก็ออกไป และนางได้เอาด้ายสีแดงผูกไว้ที่หน้าต่าง

2:21 And she said, According unto your words, so be it. And she sent them away, and they departed: and she bound the scarlet line in the window.

2:22 และเขาทั้งสองก็ออกไปและขึ้นไปบนภูเขา แล้วพักอาศัยอยู่ที่นั่นสามวันจนกว่าพวกไล่ตามนั้นกลับมา และพวกไล่ตามนั้นได้ค้นหาพวกเขาอยู่ทั่วตลอดทาง แต่ก็หาเขาทั้งสองไม่พบ

2:22 And they went, and came unto the mountain, and abode there three days, until the pursuers were returned: and the pursuers sought them throughout all the way, but found them not.

2:23 ดังนั้น ชายทั้งสองก็หันกลับ และลงจากภูเขานั้นแล้วข้ามไป และมาหาโยชูวาบุตรชายของนูน และเล่าเหตุการณ์ทั้งสิ้นซึ่งเกิดแก่พวกเขาให้ท่านฟัง

2:23 So the two men returned, and descended from the mountain, and passed over, and came to Joshua the son of Nun, and told him all things that befell them:

2:24 และเขาทั้งสองกล่าวแก่โยชูวาว่า “พระเยโฮวาห์ได้ทรงมอบแผ่นดินนั้นทั้งหมดไว้ในมือของเราทั้งหลายแน่นอนแล้ว เพราะแม้แต่บรรดาชาวแผ่นดินนั้น ก็อ่อนกำลังลงเพราะเหตุเราทั้งหลาย”

2:24 And they said unto Joshua, Truly the LORD hath delivered into our hands all the land; for even all the inhabitants of the country do faint because of us.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope