กลับหน้าแรก / Main Menu

 

เลวีนิติ 17 / Leviticus 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27]

พลับพลาแห่งกรุงเยรูซาเล็มเป็นที่สำหรับถวายเครื่องบูชา
17:1 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า

Looking Toward Jerusalem: Only One Place of Sacrifice
17:1 And the LORD spake unto Moses, saying,

17:2 “จงพูดกับอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขา และกับบรรดาชนชาติอิสราเอล และกล่าวแก่พวกเขาว่า นี่เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงบัญชาไว้ว่า

17:2 Speak unto Aaron, and unto his sons, and unto all the children of Israel, and say unto them; This is the thing which the LORD hath commanded, saying,

17:3 ผู้ใดก็ตามในวงศ์วานอิสราเอลที่ฆ่าวัวตัวผู้ ลูกแกะหรือแพะในค่าย หรือฆ่าสัตว์นั้นภายนอกค่าย

17:3 What man soever there be of the house of Israel, that killeth an ox, or lamb, or goat, in the camp, or that killeth it out of the camp,

17:4 และไม่ได้นำสัตว์นั้นมาที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุมชน เพื่อถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ที่หน้าพลับพลาแห่งพระเยโฮวาห์ ผู้นั้นต้องมีโทษเพราะบาปเรื่องเลือด คือเขาทำให้เลือดหลั่งออก และผู้นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของตน

17:4 And bringeth it not unto the door of the tabernacle of the congregation, to offer an offering unto the LORD before the tabernacle of the LORD; blood shall be imputed unto that man; he hath shed blood; and that man shall be cut off from among his people:

17:5 ทั้งนี้เพื่อประสงค์ให้ชนชาติอิสราเอลนำเครื่องบูชาของเขาทั้งหลาย ซึ่งพวกเขาถวายในท้องทุ่ง คือให้เขาทั้งหลายมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ มายังปุโรหิตที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุมชน และให้สัตว์เหล่านั้นเป็นเครื่องสันติบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์

17:5 To the end that the children of Israel may bring their sacrifices, which they offer in the open field, even that they may bring them unto the LORD, unto the door of the tabernacle of the congregation, unto the priest, and offer them for peace offerings unto the LORD.

17:6 และปุโรหิตจะเอาเลือดนั้นประพรมบนแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์ที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุมชน และเผาไขมันให้เป็นกลิ่นหอมที่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์

17:6 And the priest shall sprinkle the blood upon the altar of the LORD at the door of the tabernacle of the congregation, and burn the fat for a sweet savour unto the LORD.

17:7 และเขาทั้งหลายก็จะไม่ถวายเครื่องบูชาของพวกเขาแก่พวกผีปีศาจอีกต่อไป ซึ่งเขาทั้งหลายได้เล่นชู้นั้น นี่จะเป็นกฎเกณฑ์เนืองนิตย์แก่พวกเขาตลอดชั่วอายุของเขาทั้งหลาย

17:7 And they shall no more offer their sacrifices unto devils, after whom they have gone a whoring. This shall be a statute for ever unto them throughout their generations.

17:8 และเจ้าจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า วงศ์วานอิสราเอลคนใดก็ตามหรือคนต่างด้าวคนใดผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า ผู้ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบูชา

17:8 And thou shalt say unto them, Whatsoever man there be of the house of Israel, or of the strangers which sojourn among you, that offereth a burnt offering or sacrifice,

17:9 และไม่ได้นำเครื่องบูชานั้นมาที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุมชนเพื่อถวายแด่พระเยโฮวาห์ ผู้นั้นเองจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของตน

17:9 And bringeth it not unto the door of the tabernacle of the congregation, to offer it unto the LORD; even that man shall be cut off from among his people.

17:10 และผู้ใดก็ตามในวงศ์วานอิสราเอลหรือในพวกคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า ที่รับประทานเลือดใด ๆ เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้ผู้ที่รับประทานเลือดนั้น และจะตัดเขาออกเสียจากชนชาติของตน

17:10 And whatsoever man there be of the house of Israel, or of the strangers that sojourn among you, that eateth any manner of blood; I will even set my face against that soul that eateth blood, and will cut him off from among his people.

17:11 เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังอยู่ในเลือด และเราได้ให้เลือดนั้นแก่เจ้าทั้งหลายเพื่อใช้บนแท่นบูชา เพื่อกระทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณของพวกเจ้า เพราะว่าเลือดเป็นที่ทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณ

17:11 For the life of the flesh is in the blood: and I have given it to you upon the altar to make an atonement for your souls: for it is the blood that maketh an atonement for the soul.

17:12 เพราะฉะนั้นเราจึงได้พูดกับชนชาติอิสราเอลว่า ในพวกเจ้าอย่าให้คนใดรับประทานเลือดเลย ทั้งคนต่างด้าวผู้อาศัยท่ามกลางเจ้าทั้งหลายก็อย่าให้รับประทานเลือด

17:12 Therefore I said unto the children of Israel, No soul of you shall eat blood, neither shall any stranger that sojourneth among you eat blood.

17:13 และผู้ใดก็ตามในชนชาติอิสราเอลหรือในพวกคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า ไปล่าและจับสัตว์หรือนกใด ๆ เพื่อนำมารับประทาน ก็จงให้เขาหลั่งเลือดของสัตว์นั้นออก และเอาฝุ่นกลบเลือดนั้นเสีย

17:13 And whatsoever man there be of the children of Israel, or of the strangers that sojourn among you, which hunteth and catcheth any beast or fowl that may be eaten; he shall even pour out the blood thereof, and cover it with dust.

17:14 เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังทั้งปวงก็อยู่ในเลือด เลือดของสิ่งใดก็คือชีวิตของสิ่งนั้นเอง เพราะฉะนั้นเราจึงได้พูดกับชนชาติอิสราเอลว่า เจ้าทั้งหลายอย่ารับประทานเลือดของเนื้อหนังใด ๆ เลย เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังทั้งปวงคือเลือดของสิ่งนั้น ผู้ใดก็ตามที่รับประทานเลือดนั้นก็จะต้องถูกตัดขาดเสีย

17:14 For it is the life of all flesh; the blood of it is for the life thereof: therefore I said unto the children of Israel, Ye shall eat the blood of no manner of flesh: for the life of all flesh is the blood thereof: whosoever eateth it shall be cut off.

17:15 และทุกคนไม่ว่าชาวเมืองเองหรือคนต่างด้าว ผู้รับประทานสัตว์ที่ตายเองหรือสัตว์ที่ถูกสัตว์อื่นกัดตาย เขาจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและให้เขาอาบน้ำด้วย และเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น แล้วเขาจึงจะสะอาด

17:15 And every soul that eateth that which died of itself, or that which was torn with beasts, whether it be one of your own country, or a stranger, he shall both wash his clothes, and bathe himself in water, and be unclean until the even: then shall he be clean.

17:16 แต่ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าของตนหรืออาบน้ำ ดังนั้นเขาจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา”

17:16 But if he wash them not, nor bathe his flesh; then he shall bear his iniquity.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope