กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 พงศาวดาร 25

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36]

อามาซิยาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 14:1-6)
25:1 อามาซิยาห์มีพระชนมายุยี่สิบห้าพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองเป็นเวลายี่สิบเก้าปีในกรุงเยรูซาเล็ม และพระราชมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า เยโฮอัดดาน ชาวกรุงเยรูซาเล็ม
25:2 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ แต่มิใช่ด้วยพระทัยที่เพียบพร้อม
25:3 บัดนี้ต่อมา เมื่อราชอาณาจักรได้รับการสถาปนาไว้ต่อพระองค์แล้ว พระองค์ก็ทรงประหารชีวิตพวกผู้รับใช้ของพระองค์ ผู้ที่ได้ฆ่ากษัตริย์คือพระราชบิดาของพระองค์เสีย
25:4 แต่พระองค์ไม่ได้ทรงประหารชีวิตลูกหลานของพวกเขา แต่ได้ทรงกระทำตามที่มีบันทึกไว้ในพระราชบัญญัติในหนังสือของโมเสส ที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาว่า “อย่าให้บิดาต้องรับโทษถึงตายแทนบุตร ทั้งอย่าให้บุตรต้องรับโทษถึงตายแทนบิดา แต่จงให้ทุกคนรับโทษถึงตายเนื่องด้วยบาปของคนนั้นเอง”

ยูดาห์บุกรุกเอโดม
25:5 ยิ่งกว่านั้น อามาซิยาห์ได้รวบรวมคนยูดาห์มาพร้อมกัน และทรงตั้งเขาทั้งหลายให้เป็นนายพันและนายร้อยตามครัวเรือนแห่งบรรพบุรุษของพวกเขา ทั่วยูดาห์และเบนยามินทั้งสิ้น และพระองค์ได้ทรงนับคนเหล่านั้นที่มีอายุยี่สิบปีขึ้นไปและพบว่าในพวกเขามีชายที่เลือกสรรไว้แล้วสามแสนคน ซึ่งสามารถเข้าทำสงคราม ที่สามารถถือหอกและโล่
25:6 พระองค์ทรงจ้างชายฉกรรจ์ผู้กล้าหาญจากอิสราเอลหนึ่งแสนคนด้วย เป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์
25:7 แต่คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาเข้าเฝ้าพระองค์ทูลว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ ขออย่าให้กองทัพของอิสราเอลไปพร้อมกับพระองค์ เพราะพระเยโฮวาห์ไม่ได้ทรงสถิตอยู่กับอิสราเอล คือกับคนเอฟราอิมเหล่านี้ทั้งสิ้น
25:8 แต่ถ้าพระองค์จะไป ก็จงทำเลย จงเข้มแข็งสำหรับการสู้รบนั้น พระเจ้าจะทรงทำให้พระองค์ล้มลงต่อหน้าศัตรู ด้วยว่าพระเจ้าทรงมีฤทธิ์ที่จะช่วยไว้และที่จะทำลายลงเสียได้”
25:9 และอามาซิยาห์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “แต่เราทั้งหลายจะกระทำประการใดเรื่องเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ซึ่งเราได้ให้แก่กองทัพของอิสราเอลไปแล้วนั้น” และคนของพระเจ้าทูลตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสามารถที่จะประทานแก่พระองค์ยิ่งกว่านี้อีกมาก”
25:10 แล้วอามาซิยาห์ก็ทรงแยกพวกเขาออก คือกองทัพซึ่งมายังพระองค์จากเอฟราอิมให้กลับไปบ้านอีก ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงโกรธยูดาห์ยิ่งนัก และพวกเขากลับบ้านไปด้วยความโกรธอย่างรุนแรง
25:11 และอามาซิยาห์ทรงทำให้ตนเองเข้มแข็ง และทรงนำพลของพระองค์ และออกไปยังหุบเขาแห่งเกลือและโจมตีคนเสอีร์เป็นจำนวนหนึ่งหมื่นคน
25:12 และอีกหนึ่งหมื่นคนที่ยังเป็นอยู่ คนยูดาห์ได้จับพวกเขาและพาไปที่ยอดหิน และทิ้งเขาทั้งหลายลงมาจากยอดหินนั้น จนพวกเขาทุกคนตกมาแหลกเป็นชิ้น ๆ
25:13 แต่พวกทหารของกองทัพซึ่งอามาซิยาห์ทรงส่งกลับไปนั้น เพื่อไม่ให้พวกเขาไปสู้รบด้วยกันกับพระองค์ ก็เข้าโจมตีนครต่าง ๆ ของยูดาห์ ตั้งแต่สะมาเรียจนถึงเบธโฮโรน และฆ่าชาวเมืองนั้นเสียสามพันคน และริบข้าวของไปเป็นอันมาก
25:14 บัดนี้ต่อมา หลังจากอามาซิยาห์เสด็จกลับจากการฆ่าฟันคนเอโดมแล้ว พระองค์ทรงนำบรรดาพระของคนเสอีร์มา และตั้งพระเหล่านั้นเป็นพระของพระองค์ และทรงกราบนมัสการต่อหน้าพระเหล่านั้น และทรงเผาเครื่องหอมถวายพระเหล่านั้น
25:15 ดังนั้น ความกริ้วของพระเยโฮวาห์จึงพลุ่งขึ้นต่ออามาซิยาห์ และพระองค์ทรงส่งผู้พยากรณ์คนหนึ่งไปหาพระองค์ ซึ่งทูลพระองค์ว่า “ทำไมเจ้าจึงแสวงหาบรรดาพระของชนชาติหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถช่วยชนชาติของตนเองให้พ้นจากมือของเจ้าได้”
25:16 และต่อมา ขณะที่เขากำลังพูดกับพระองค์อยู่ กษัตริย์ตรัสกับเขาว่า “เจ้าถูกตั้งให้เป็นที่ปรึกษาของกษัตริย์หรือ หยุดเถิด ทำไมเจ้าจะต้องตายเสียเล่า” แล้วผู้พยากรณ์นั้นจึงหยุด และทูลว่า “ข้าพระองค์ทราบว่าพระเจ้าได้ทรงตั้งพระทัยที่จะทำลายพระองค์เสีย เพราะพระองค์ได้ทรงกระทำสิ่งนี้ และไม่ได้ทรงตั้งใจฟังคำปรึกษาของข้าพระองค์”

สงครามระหว่างยูดาห์กับอิสราเอล (2 พกษ 14:8-14)
25:17 แล้วอามาซิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ทรงรับคำปรึกษา และทรงไปยังโยอาชโอรสของเยโฮอาหาส โอรสของเยฮู กษัตริย์แห่งอิสราเอลทูลว่า “มาเถิด ให้เราทั้งสองมาเผชิญหน้ากัน”
25:18 และโยอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงส่งไปยังอามาซิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ว่า “ต้นผักหนามแห่งเลบานอนส่งไปยังต้นสนซีดาร์แห่งเลบานอน กล่าวว่า ‘จงยกบุตรสาวของเจ้าให้เป็นภรรยาบุตรชายของเรา’ และสัตว์ป่าทุ่งตัวหนึ่งแห่งเลบานอนผ่านมา และย่ำต้นผักหนามนั้นลงเสีย
25:19 ท่านว่า ‘ดูเถิด ท่านได้โจมตีคนเอโดม’ และจิตใจของท่านก็ทำให้ท่านผยองขึ้นเพื่อจะโอ้อวด บัดนี้จงอาศัยอยู่ที่บ้านเถิด เหตุไฉนท่านควรหาเรื่องเจ็บตัว จนท่านจะล้มลง ทั้งตัวท่านและยูดาห์พร้อมกับท่านเล่า”
25:20 แต่อามาซิยาห์ไม่ทรงยอมฟัง เพราะเรื่องนี้มาจากพระเจ้า เพื่อพระองค์จะทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของบรรดาศัตรูของพวกเขา เพราะเขาทั้งหลายได้แสวงหาบรรดาพระแห่งเอโดม
25:21 ดังนั้น โยอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอลจึงยกขึ้นไป และพระองค์กับอามาซิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ทรงเผชิญหน้ากันที่เบธเชเมชซึ่งเป็นของยูดาห์
25:22 และยูดาห์ก็พ่ายแพ้ต่อหน้าอิสราเอล และเขาทั้งหลายหนีกลับไปยังเต็นท์ของตนทุกคน
25:23 และโยอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงจับอามาซิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์โอรสของโยอาช โอรสของเยโฮอาหาสที่เมืองเบธเชเมช และนำพระองค์มายังกรุงเยรูซาเล็ม และทลายกำแพงแห่งกรุงเยรูซาเล็มลงเสียสี่ร้อยศอก ตั้งแต่ประตูเอฟราอิมจนถึงประตูมุม
25:24 และพระองค์ทรงริบทองคำและเงินทั้งหมด และภาชนะทั้งหมดที่พบในพระนิเวศน์ของพระเจ้า ซึ่งอยู่ในความอารักขาของโอเบดเอโดม ทั้งคลังแห่งพระราชวังของกษัตริย์ พร้อมกับเหล่าตัวประกันด้วย และเสด็จกลับไปยังกรุงสะมาเรีย
25:25 และอามาซิยาห์โอรสของโยอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์ทรงพระชนม์อยู่หลังจากการสิ้นพระชนม์ของโยอาชโอรสของเยโฮอาหาสกษัตริย์แห่งอิสราเอลเป็นเวลาสิบห้าปี

การสิ้นพระชนม์ของอามาซิยาห์ (2 พกษ 14:17-20)
25:26 บัดนี้ พระราชกิจนอกนั้นของอามาซิยาห์ ตั้งแต่ต้นจนสุดท้าย ดูเถิด มิได้บันทึกไว้ในหนังสือของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์และอิสราเอลหรือ
25:27 บัดนี้ หลังจากเวลานั้นที่อามาซิยาห์ได้ทรงหันไปเสียจากการติดตามพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายได้ร่วมกันกบฏต่อพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงหนีไปยังลาคีช แต่พวกเขาส่งคนไปตามพระองค์ที่ลาคีช และประหารพระองค์เสียที่นั่น
25:28 และเขาทั้งหลายนำพระศพของพระองค์บรรทุกขึ้นพวกม้ากลับมา และฝังพระองค์ไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครแห่งยูดาห์

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope