กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 พงศาวดาร 12

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36]

เรโหโบอัมทรงทอดทิ้งพระเจ้า (1 พกษ 14:21-24)
12:1 และต่อมา เมื่อเรโหโบอัมได้ทรงตั้งราชอาณาจักรให้มั่นคงและทำให้ตนเองแข็งแรงขึ้นแล้ว พระองค์ทรงทอดทิ้งพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์เสีย และอิสราเอลทั้งปวงก็ทิ้งพร้อมกับพระองค์

ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์บุกรุกกรุงเยรูซาเล็ม (1 พกษ 14:25-28)
12:2 และต่อมา ในปีที่ห้าแห่งกษัตริย์เรโหโบอัม ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์เสด็จขึ้นมาสู้รบกับกรุงเยรูซาเล็ม เพราะเขาทั้งหลายได้ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์
12:3 พร้อมกับรถม้าศึกหนึ่งพันสองร้อยคันและทหารม้าหกหมื่นคน และพวกพลผู้มาพร้อมกับท่านจากอียิปต์นับไม่ถ้วนคือ คนลิบนี คนสุคีอิม และคนเอธิโอเปีย
12:4 และท่านทรงยึดบรรดานครที่มีป้อมของยูดาห์และมายังกรุงเยรูซาเล็ม
12:5 แล้วเชไมอาห์ผู้พยากรณ์ได้มาเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์ ผู้มารวมตัวกันอยู่ที่กรุงเยรูซาเล็มด้วยเรื่องชิชัก และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เจ้าทั้งหลายได้ละทิ้งเรา และเพราะฉะนั้นเราจึงได้ละทิ้งพวกเจ้าให้อยู่ในมือของชิชักด้วย”
12:6 หลังจากนั้น บรรดาเจ้านายแห่งอิสราเอลและกษัตริย์ได้ถ่อมตนลงและคนเหล่านั้นกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรมแล้ว”
12:7 และเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงเห็นว่าเขาทั้งหลายถ่อมตัวลง พระวจนะของพระเยโฮวาห์ได้มาถึงเชไมอาห์ว่า “เขาทั้งหลายได้ถ่อมตัวลงแล้ว ฉะนั้นเราจึงจะไม่ทำลายพวกเขา แต่เราจะให้การช่วยให้พ้นแก่พวกเขาบ้าง และความพิโรธของเราจะไม่เทลงมาเหนือกรุงเยรูซาเล็มโดยมือของชิชัก
12:8 อย่างไรก็ตาม เขาทั้งหลายต้องเป็นผู้รับใช้ของท่าน เพื่อพวกเขาจะได้ทราบการรับใช้เราและการรับใช้ราชอาณาจักรทั้งหลายของนานาประเทศ”
12:9 ดังนั้น ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์จึงขึ้นมาต่อสู้กรุงเยรูซาเล็ม และได้เก็บทรัพย์สมบัติทั้งหลายแห่งพระนิเวศน์ของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติทั้งหลายแห่งพระราชวังของกษัตริย์ ท่านได้เก็บเอาไปทั้งหมด ท่านได้เก็บโล่ทองคำเหล่านั้นซึ่งซาโลมอนได้ทำขึ้นไปด้วย
12:10 และกษัตริย์เรโหโบอัมทรงทำโล่ทองเหลืองต่าง ๆ ขึ้นแทน และมอบโล่เหล่านั้นไว้ในมือของหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ผู้เฝ้าประตูพระราชวังของกษัตริย์
12:11 และกษัตริย์เสด็จเข้าไปในพระนิเวศน์ของพระเยโฮวาห์เมื่อไร ทหารรักษาพระองค์ก็มาถือโล่เหล่านั้น และนำโล่เหล่านั้นกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์ตามเดิม
12:12 และเมื่อพระองค์ทรงถ่อมพระองค์ลง พระพิโรธของพระเยโฮวาห์ก็หันไปเสียจากพระองค์ เพื่อพระเยโฮวาห์จะไม่ทรงทำลายพระองค์อย่างสิ้นเชิง และในยูดาห์สภาพการณ์ก็ยังดีอยู่ด้วย

การสิ้นพระชนม์ของเรโหโบอัม (1 พกษ 14:29-31)
12:13 ดังนั้นกษัตริย์เรโหโบอัมจึงทำให้ตัวพระองค์เองเข้มแข็งในกรุงเยรูซาเล็มและทรงครอบครอง ด้วยว่าเรโหโบอัมมีพระชนมายุสี่สิบเอ็ดพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้น และพระองค์ทรงครอบครองเป็นเวลาสิบเจ็ดปีในกรุงเยรูซาเล็ม อันเป็นนครซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงเลือกสรรไว้จากเผ่าต่าง ๆ ทั้งสิ้นของอิสราเอล เพื่อจะตั้งพระนามของพระองค์ไว้ที่นั่น และพระราชมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่านาอามาห์คนอัมโมน
12:14 และพระองค์ได้ทรงกระทำการชั่วร้าย เพราะพระองค์ไม่ตั้งพระทัยของพระองค์ที่จะแสวงหาพระเยโฮวาห์
12:15 บัดนี้ พระราชกิจของเรโหโบอัม ตั้งแต่ต้นจนสุดท้าย ไม่ได้บันทึกไว้ในหนังสือของเชไมอาห์ผู้พยากรณ์ และของอิดโดผู้ทำนายตามแบบลำดับพงศ์พันธุ์หรือ และมีสงครามอยู่เรื่อยไประหว่างเรโหโบอัมและเยโรโบอัม
12:16 และเรโหโบอัมทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และทรงถูกฝังไว้ในนครของดาวิด และอาบียาห์ราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครอบครองแทนพระองค์

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope