กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 พงศ์กษัตริย์ 21

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22]

อาหับโลภสวนองุ่นของนาโบท
21:1 และต่อมาภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นซึ่งอยู่ในยิสเรเอล ข้างพระราชวังของอาหับกษัตริย์แห่งสะมาเรีย
21:2 และอาหับตรัสกับนาโบทว่า “จงให้สวนองุ่นของเจ้าแก่เราเถิด เพื่อเราจะได้ใช้มันเป็นสวนผัก เพราะสวนนั้นอยู่ใกล้วังของเรา และเราจะให้สวนองุ่นที่ดีกว่าแก่เจ้าเพื่อแลกกับสวนนี้ หรือถ้าเจ้าเห็นชอบ เราจะให้เงินแก่เจ้าที่สมกับราคาของสวนนั้น”
21:3 และนาโบททูลอาหับว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามข้าพระองค์ในการที่จะยกมรดกของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ให้แก่พระองค์”
21:4 และอาหับได้เสด็จเข้าในพระราชวังด้วยอารมณ์ขุ่นมัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก เพราะเหตุถ้อยคำที่นาโบทชาวยิสเรเอลได้ทูลต่อพระองค์ เพราะเขาได้กล่าวว่า “ข้าพระองค์จะไม่ยกมรดกแห่งบรรพบุรุษของข้าพระองค์ให้แก่พระองค์” และพระองค์ได้เอนพระกายลงบนแท่นบรรทม และทรงเบือนพระพักตร์และไม่เสวยพระกระยาหาร
21:5 แต่เยเซเบลมเหสีของพระองค์เข้ามาเฝ้าพระองค์และทูลพระองค์ว่า “เหตุไฉนพระจิตของพระองค์จึงเสียพระทัย จนพระองค์ไม่เสวยพระกระยาหาร”
21:6 และพระองค์ตรัสกับพระนางว่า “เพราะเราได้พูดกับนาโบทชาวยิสเรเอล และกล่าวแก่เขาว่า ‘จงขายสวนองุ่นของเจ้าให้แก่เรา หรือมิฉะนั้นถ้าเจ้าพอใจ เราจะให้สวนองุ่นอีกแห่งหนึ่งแก่เจ้าเพื่อแลกกับสวนนี้’ และเขาตอบว่า ‘ข้าพระองค์จะไม่ยกสวนองุ่นของข้าพระองค์ให้แก่พระองค์’”
21:7 และเยเซเบลมเหสีของพระองค์ทูลพระองค์ว่า “พระองค์เป็นผู้ครอบครองอาณาจักรแห่งอิสราเอลอยู่หรือ เชิญเสด็จลุกขึ้นและเสวยพระกระยาหารเถิด และให้พระทัยของพระองค์ร่าเริง หม่อมฉันจะมอบสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลให้แก่พระองค์เอง”
21:8 ดังนั้น พระนางจึงทรงพระอักษรจดหมายหลายฉบับในพระนามของอาหับ และประทับตราจดหมายเหล่านั้นด้วยตราประทับของพระองค์ และส่งจดหมายเหล่านั้นไปยังพวกผู้อาวุโสและขุนนางผู้อาศัยอยู่ในนครเดียวกันกับนาโบท
21:9 และในจดหมายเหล่านั้นพระนางทรงพระอักษรว่า “จงประกาศให้อดอาหาร และตั้งนาโบทไว้ในที่สูงท่ามกลางประชากร
21:10 และตั้งลูกแห่งเบลีอัลสองคนให้นั่งตรงข้ามกับเขา เพื่อให้เป็นพยานปรักปรำเขาว่า ‘เจ้าได้หมิ่นประมาทพระเจ้าและกษัตริย์’ แล้วพาเขาออกไปและเอาหินขว้างเขาเสียให้ถึงแก่ความตาย”
21:11 และพวกผู้ชายของนครนั้น คือพวกผู้อาวุโสและขุนนางผู้อาศัยอยู่ในนครนั้น ได้กระทำตามที่เยเซเบลส่งมายังพวกเขา และตามที่มีอยู่ในจดหมายเหล่านั้นซึ่งพระนางทรงส่งมายังพวกเขานั้น
21:12 เขาทั้งหลายได้ประกาศให้อดอาหาร และได้ตั้งนาโบทไว้ในที่สูงท่ามกลางประชากร
21:13 และลูกของเบลีอัลสองคนได้เข้ามา และนั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา และคนของเบลีอัลนั้นได้เป็นพยานปรักปรำเขา คือได้ปรักปรำนาโบทต่อหน้าประชากรกล่าวว่า “นาโบทได้หมิ่นประมาทพระเจ้าและกษัตริย์” แล้วเขาทั้งหลายได้พาเขาออกไปนอกนคร และเอาหินขว้างเขาเสียให้ถึงแก่ความตาย
21:14 แล้วเขาทั้งหลายได้ส่งไปทูลเยเซเบลว่า “นาโบทถูกขว้างด้วยหินและได้ตายแล้ว”
21:15 และต่อมา เมื่อเยเซเบลทรงได้ยินว่านาโบทถูกขว้างด้วยหินและตายแล้ว เยเซเบลได้ทูลต่ออาหับว่า “ขอเชิญเสด็จลุกขึ้น ไปยึดสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลเป็นกรรมสิทธิ์ ซึ่งเขาได้ปฏิเสธไม่ยกให้แก่พระองค์เพื่อแลกกับเงิน เพราะว่านาโบทไม่มีชีวิตอยู่ แต่ได้ตายเสียแล้ว”
21:16 และต่อมา เมื่ออาหับทรงได้ยินว่านาโบทตายแล้ว อาหับได้ทรงลุกขึ้นเพื่อไปยังสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอล เพื่อยึดสวนนั้นเป็นกรรมสิทธิ์

เอลียาห์พยากรณ์ถึงความตายของอาหับ
21:17 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเอลียาห์ชาวทิชบีว่า
21:18 “จงลุกขึ้น ลงไปพบอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล ซึ่งอยู่ในสะมาเรีย ดูเถิด เขาอยู่ในสวนองุ่นของนาโบท ซึ่งเป็นที่ ๆ เขาลงไปยึดเอาสวนนั้นเป็นกรรมสิทธิ์
21:19 และเจ้าจงพูดกับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เจ้าได้ฆ่าและได้ยึดเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยหรือ’ และเจ้าจงพูดกับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า ในสถานที่ที่พวกสุนัขเลียโลหิตของนาโบท พวกสุนัขจะเลียโลหิตของเจ้า คือของตัวเจ้าเอง’”
21:20 และอาหับตรัสกับเอลียาห์ว่า “โอ ศัตรูของเราเอ๋ย เจ้าพบเราแล้วหรือ” และท่านทูลตอบว่า “ข้าพระองค์พบพระองค์แล้ว เพราะว่าพระองค์ได้ขายตัวพระองค์เองเพื่อกระทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์
21:21 ดูเถิด เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือเจ้า และจะเอาคนชั่วอายุต่อจากเจ้าออกไปเสีย และจะขจัดคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้เสียจากอาหับ ทั้งคนที่ถูกกักตัวไว้และเหลืออยู่ในอิสราเอล
21:22 และเราจะกระทำให้ราชวงศ์ของเจ้าเหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรชายของเนบัท และเหมือนราชวงศ์ของบาอาชาบุตรชายของอาหิยาห์ เพราะการยั่วยุนั้นซึ่งเจ้าได้ยั่วยุเราให้โกรธ และได้กระทำให้อิสราเอลทำบาป
21:23 และพระเยโฮวาห์ได้ตรัสถึงเยเซเบลเช่นกันว่า ‘พวกสุนัขจะกินเยเซเบลข้างกำแพงแห่งยิสเรเอล’
21:24 ผู้ใดในราชวงศ์ของอาหับที่ตายในนคร พวกสุนัขจะกิน และผู้ใดที่ตายในทุ่งนา ฝูงนกในอากาศจะกิน”
21:25 แต่ไม่มีผู้ใดเหมือนอย่างอาหับ ซึ่งได้ขายตนเองเพื่อกระทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และเป็นผู้ที่เยเซเบลมเหสีของพระองค์ได้ยุแหย่
21:26 และพระองค์ทรงประพฤติอย่างน่าสะอิดสะเอียนเป็นอย่างยิ่งในการดำเนินตามรูปเคารพต่าง ๆ ดังสิ่งทั้งปวงที่คนอาโมไรต์ได้กระทำ คือผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปต่อหน้าชนชาติอิสราเอล

อาหับกลับใจเสียใหม่ พระเจ้าจึงไม่ลงโทษอาหับทันที
21:27 และต่อมา เมื่ออาหับทรงได้ยินพระวจนะเหล่านั้น พระองค์ได้ฉีกฉลองพระองค์ และทรงนำผ้ากระสอบมาสวมบนพระกายของพระองค์ และอดอาหาร และบรรทมในผ้ากระสอบ และทรงดำเนินไปมาอย่างค่อย ๆ
21:28 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มายังเอลียาห์ชาวทิชบีว่า
21:29 “เจ้าเห็นไหมว่าอาหับถ่อมตัวลงต่อหน้าเราอย่างไร เพราะเหตุว่าเขาถ่อมตัวลงต่อหน้าเรา เราจะไม่นำเหตุร้ายมาในสมัยของเขา แต่ในสมัยบุตรชายของเขา เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือราชวงศ์ของเขา”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope