กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 ซามูเอล 19

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24]

โยอาบเตือนสติดาวิด
19:1 และมีคนบอกโยอาบว่า “ดูเถิด กษัตริย์ทรงกันแสงและไว้ทุกข์เพื่ออับซาโลม”
19:2 และชัยชนะในวันนั้นก็กลายเป็นการไว้ทุกข์สำหรับพวกทหารทั้งหลาย เพราะในวันนั้นพวกทหารได้ยินว่า กษัตริย์ทรงโทมนัสเพราะราชโอรสของพระองค์
19:3 และในวันนั้นพวกทหารได้แอบเข้ามาในเมือง เหมือนอย่างเมื่อพวกเขาหนีการสู้รบ แล้วอับอายแอบเข้ามา
19:4 แต่กษัตริย์ทรงคลุมพระพักตร์ของพระองค์ และกษัตริย์ทรงกันแสงด้วยเสียงดังว่า “โอ อับซาโลมบุตรชายของเราเอ๋ย โอ อับซาโลมบุตรชายของเรา บุตรชายของเรา”
19:5 และโยอาบได้เข้ามาในพระราชวังเข้าเฝ้ากษัตริย์ และกราบทูลว่า “วันนี้พระองค์ได้ทรงกระทำให้ข้าราชการทหารทั้งสิ้นของพระองค์ได้อับอายขายหน้า ผู้ซึ่งวันนี้ได้ปกป้องพระชนม์ชีพของพระองค์ ทั้งชีวิตราชบุตรและราชธิดาของพระองค์ และชีวิตบรรดามเหสีของพระองค์ และชีวิตนางสนมทั้งหลายของพระองค์
19:6 ด้วยว่าพระองค์ทรงรักบรรดาศัตรูของพระองค์ และทรงเกลียดชังสหายทั้งหลายของพระองค์ เพราะวันนี้พระองค์ได้กระทำให้ประจักษ์แล้วว่า พระองค์ไม่ได้ใส่ใจต่อบรรดานายทหารหรือข้าราชการทหารทั้งหลาย สำหรับวันนี้ข้าพระองค์ทราบว่า ถ้าวันนี้อับซาโลมยังมีชีวิตอยู่ และข้าพระองค์ทั้งหลายตายหมดสิ้น ดังนั้นพระองค์ก็คงจะพอพระทัย
19:7 ฉะนั้น บัดนี้ขอพระองค์ทรงลุกขึ้น ขอเสด็จออกไปตรัสปลอบประโลมใจข้าราชการทหารทั้งหลายของพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้ปฏิญาณในพระนามพระเยโฮวาห์ว่า ในคืนนี้ถ้าพระองค์ไม่เสด็จออกไป ก็จะไม่มีใครสักคนหนึ่งอยู่กับพระองค์ และเรื่องนี้จะร้ายแรงต่อพระองค์ยิ่งกว่าเหตุร้ายอื่น ๆ ทั้งสิ้น ซึ่งเคยบังเกิดแก่พระองค์ตั้งแต่พระองค์ยังทรงพระเยาว์จนถึงบัดนี้”
19:8 ดังนั้น กษัตริย์จึงทรงลุกขึ้นและประทับที่ประตูเมือง มีบางคนไปบอกพวกทหารทั้งหลายว่า “ดูเถิด กษัตริย์ประทับอยู่ที่ประตูเมือง” และพวกทหารทั้งหลายได้มาเฝ้าต่อพระพักตร์กษัตริย์ ด้วยว่าคนอิสราเอลทุกคนได้หนีไปยังเต็นท์ของตนหมดแล้ว

ดาวิดเสด็จกลับกรุงเยรูซาเล็ม
19:9 และประชาชนทั้งสิ้นก็ถกเถียงกันไปทั่วทุกเผ่าของคนอิสราเอล กล่าวว่า “กษัตริย์ทรงช่วยเราทั้งหลายให้พ้นจากมือของบรรดาศัตรูของพวกเราและทรงช่วยเราทั้งหลายให้พ้นจากมือของคนฟีลิสเตีย และบัดนี้พระองค์ทรงหนีออกจากแผ่นดินเพราะเหตุอับซาโลม
19:10 และอับซาโลมผู้ที่พวกเราได้เจิมตั้งไว้เหนือเราทั้งหลายนั้นก็สิ้นพระชนม์แล้วในการสู้รบ ฉะนั้นบัดนี้ ทำไมท่านทั้งหลายไม่พูดอะไรบ้างเลยหรือ ในเรื่องที่จะเชิญกษัตริย์ให้เสด็จกลับมา”
19:11 และกษัตริย์ดาวิดทรงใช้คนไปหาศาโดกและอาบียาธาร์ผู้เป็นปุโรหิต ตรัสว่า “ขอพูดกับพวกผู้อาวุโสของคนยูดาห์ว่า ‘ทำไมพวกท่านจึงเป็นคนสุดท้ายที่จะเชิญกษัตริย์กลับพระราชวังของพระองค์ เพราะถ้อยคำเหล่านี้มาจากคนอิสราเอลทั้งหลายถึงกษัตริย์แล้ว คือถึงราชวงศ์ของพระองค์
19:12 ท่านทั้งหลายเป็นญาติพี่น้องของเรา พวกท่านเป็นกระดูกและเนื้อหนังของเรา ทำไมท่านทั้งหลายจึงเป็นคนสุดท้ายที่จะเชิญกษัตริย์กลับมา’
19:13 และท่านทั้งหลายจงพูดกับอามาสาว่า ‘ท่านมิได้เป็นกระดูกและเนื้อหนังของเราหรือ ถ้าท่านมิได้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพแทนโยอาบต่อหน้าเราสืบไป ขอพระเจ้าทรงกระทำอย่างนั้นต่อเรา และให้หนักยิ่งกว่าด้วย’”
19:14 และพระองค์ได้ทรงน้อมนำจิตใจของบรรดาคนยูดาห์เหมือนอย่างเป็นจิตใจของชายคนเดียว พวกเขาจึงส่งถ้อยคำเหล่านี้ไปกราบทูลกษัตริย์ว่า “ขอพระองค์เสด็จกลับมาพร้อมกับบรรดาข้าราชการทหารทั้งสิ้นของพระองค์”
19:15 ดังนั้น กษัตริย์ได้เสด็จกลับและมาถึงแม่น้ำจอร์แดน คนยูดาห์ได้มาถึงกิลกาลเพื่อรับเสด็จกษัตริย์ และเชิญกษัตริย์เสด็จข้ามแม่น้ำจอร์แดน
19:16 และชิเมอี บุตรชายของเกรา คนเบนยามินผู้มาจากบาฮูริม รีบลงมาพร้อมกับคนยูดาห์เพื่อรับเสด็จกษัตริย์ดาวิด
19:17 และมีคนจากเผ่าเบนยามินมาพร้อมกับเขาหนึ่งพันคน และศิบาผู้รับใช้ในราชวงศ์ของซาอูลพร้อมกับบุตรชายสิบห้าคนกับคนใช้อีกยี่สิบคนของเขา และเขาทั้งหลายได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนต่อพระพักตร์ของกษัตริย์
19:18 และมีเรือข้ามฟากมาเพื่อรับราชวงศ์ของกษัตริย์ และคอยปรนนิบัติตามชอบพระทัยของพระองค์ และชิเมอี บุตรชายของเกรา ขณะที่เขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้ว ได้กราบลงต่อพระพักตร์ของกษัตริย์
19:19 และกราบทูลกษัตริย์ว่า “ขอเจ้านายของข้าพระองค์อย่าทรงถือโทษความชั่วช้าของข้าพระองค์ ทั้งอย่าทรงจดจำความผิดที่ผู้รับใช้ของพระองค์ได้กระทำในวันที่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์เสด็จจากกรุงเยรูซาเล็ม ขอกษัตริย์อย่าทรงจดจำไว้ในพระทัยของพระองค์
19:20 ด้วยว่าผู้รับใช้ของพระองค์ได้สำนึกแล้วว่าข้าพระองค์ได้กระทำบาป เพราะฉะนั้น ดูเถิด ในวันนี้ข้าพระองค์ได้มาเป็นคนแรกในวงศ์วานของโยเซฟที่ลงมารับเสด็จกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์”
19:21 แต่อาบีชัยบุตรชายของเศรุยาห์ได้ตอบและกราบทูลว่า “ชิเมอีกระทำเช่นนี้ไม่ควรจะถูกประหารชีวิตหรือ เพราะเขาได้แช่งด่าผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้”
19:22 และดาวิดตรัสว่า “บุตรชายทั้งสองของเศรุยาห์เอ๋ย เรามีธุระอะไรกับท่านทั้งสองที่ในวันนี้พวกท่านจะเป็นปฏิปักษ์กับเรา ในวันนี้ควรที่จะให้คนใดถูกประหารชีวิตในอิสราเอลหรือ เพราะในวันนี้เราไม่ทราบหรือว่า เราเป็นกษัตริย์ครอบครองเหนืออิสราเอล”
19:23 ฉะนั้นกษัตริย์ตรัสกับชิเมอีว่า “เจ้าจะไม่ถึงตาย” และกษัตริย์ได้ประทานคำปฏิญาณแก่เขา
19:24 และเมฟีโบเชท โอรสของซาอูลได้ลงมารับเสด็จกษัตริย์ และมิได้แต่งเท้าของท่าน หรือขลิบเคราของท่าน หรือซักเสื้อผ้าของท่าน ตั้งแต่วันที่กษัตริย์เสด็จจากไปจนถึงวันที่พระองค์เสด็จกลับมาโดยสันติภาพ
19:25 และต่อมา เมื่อเมฟีโบเชทมายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อจะรับเสด็จกษัตริย์ กษัตริย์ตรัสกับท่านว่า “เมฟีโบเชทเอ๋ย ทำไมท่านมิได้ไปพร้อมกับเรา”
19:26 และท่านทูลตอบว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ ผู้รับใช้ของข้าพระองค์หลอกลวงข้าพระองค์ เพราะผู้รับใช้ของพระองค์พูดว่า ‘ข้าจะผูกอานลาตัวหนึ่งสำหรับข้า เพื่อข้าจะได้ขี่ไปตามเสด็จกษัตริย์’ เพราะว่าผู้รับใช้ของพระองค์เป็นง่อย
19:27 และเขาได้กราบทูลกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ใส่ร้ายผู้รับใช้ของพระองค์ แต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์เป็นเหมือนอย่างทูตสวรรค์องค์หนึ่งของพระเจ้า ฉะนั้นขอให้พระองค์ทรงกระทำตามที่พระองค์ทรงเห็นสมควรในสายพระเนตรของพระองค์เถิด
19:28 เพราะว่าวงศ์วานทั้งสิ้นแห่งราชบิดาของข้าพระองค์ก็เป็นเหมือนคนที่ตายแล้วต่อพระพักตร์ของกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ แต่พระองค์ได้ทรงแต่งตั้งผู้รับใช้ของพระองค์ไว้ในท่ามกลางผู้ที่รับประทานร่วมโต๊ะเสวยของพระองค์ ข้าพระองค์มีสิทธิ์ประการใดที่จะร้องทูลต่อกษัตริย์ได้อีก”
19:29 และกษัตริย์ได้ตรัสกับท่านว่า “ท่านจะพูดถึงเรื่องต่าง ๆ ของท่านต่อไปทำไมเล่า เราพูดแล้วว่า ท่านกับศิบาจงแบ่งที่ดินกันเถิด”
19:30 และเมฟีโบเชทกราบทูลกษัตริย์ว่า “ขอรับ ขอให้ศิบารับไปหมดเถิด เนื่องด้วยกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ได้เสด็จกลับสู่พระราชสำนักของพระองค์โดยสันติภาพแล้ว”
19:31 และบารซิลลัยชาวกิเลอาดได้ลงมาจากโรเกลิม และข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปพร้อมกับกษัตริย์ เพื่อเชิญพระองค์ข้ามแม่น้ำจอร์แดน
19:32 บัดนี้ บารซิลลัยเป็นคนชรามากแล้ว อายุแปดสิบปี และท่านได้นำเสบียงอาหารมาถวายกษัตริย์ ขณะเมื่อพระองค์ประทับที่มาหะนาอิม เพราะท่านเป็นคนมั่งมีมาก
19:33 และกษัตริย์ได้ตรัสกับบารซิลลัยว่า “ท่านจงข้ามมาอยู่กับเราเถิด และเราจะเลี้ยงดูท่านให้อยู่กับเราที่กรุงเยรูซาเล็ม”
19:34 และบารซิลลัยกราบทูลกษัตริย์ว่า “ข้าพระองค์จะอยู่ต่อไปได้อีกกี่ปี ที่ข้าพระองค์จะขึ้นไปอยู่กับกษัตริย์ที่กรุงเยรูซาเล็ม
19:35 วันนี้ข้าพระองค์มีอายุแปดสิบปีแล้ว และข้าพระองค์สามารถสังเกตว่าอะไรดีและอะไรชั่วได้หรือ ผู้รับใช้ของพระองค์สามารถลิ้มรสอร่อยของสิ่งที่กินและดื่มได้หรือ ข้าพระองค์สามารถฟังเสียงร้องเพลงของชายและหญิงได้หรือ ทำไมจะให้ผู้รับใช้ของพระองค์เป็นภาระแก่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์อีกเล่า
19:36 ผู้รับใช้ของพระองค์จะตามเสด็จกษัตริย์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปหน่อยเดียวเท่านั้น และไฉนกษัตริย์จะพระราชทานรางวัลเช่นนี้แก่ข้าพระองค์เล่า
19:37 ข้าพระองค์ขอร้องพระองค์ ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์กลับไป เพื่อข้าพระองค์จะตายที่ในเมืองของข้าพระองค์เอง และถูกฝังข้าง ๆ ที่ฝังศพของบิดามารดาของข้าพระองค์ แต่ดูเถิด คิมฮามผู้รับใช้ของพระองค์ ขอทรงโปรดให้เขาตามเสด็จกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ไป และพระองค์ทรงโปรดเขาประการใดก็แล้วแต่พระองค์ทรงเห็นสมควร”
19:38 และกษัตริย์ตรัสตอบว่า “คิมฮามจะข้ามไปพร้อมกับเรา และเราจะกระทำแก่เขาตามที่ท่านเห็นว่าสมควร และสิ่งใด ๆ ก็ตามที่ท่านปรารถนาจะให้เรากระทำแก่ท่าน เราก็จะกระทำแก่ท่าน”
19:39 และพวกทหารทั้งสิ้นได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน และเมื่อกษัตริย์เสด็จข้ามไปแล้วกษัตริย์ทรงจุบบารซิลลัย และทรงอวยพรแก่ท่าน และท่านได้กลับไปยังสถานที่ของท่าน
19:40 ดังนั้น กษัตริย์เสด็จไปยังกิลกาล และคิมฮามได้ตามเสด็จไปพร้อมกับพระองค์ และคนยูดาห์ทั้งหมดกับคนอิสราเอลครึ่งหนึ่งได้เชิญกษัตริย์เสด็จมา

ความขัดแย้งระหว่างคนอิสราเอลกับคนยูดาห์
19:41 และดูเถิด คนอิสราเอลทั้งหมดมาเข้าเฝ้ากษัตริย์ และกราบทูลกษัตริย์ว่า “เหตุใดคนยูดาห์พี่น้องของพวกเราจึงได้ลักพาพระองค์ไปเสีย ทำไมเชิญกษัตริย์และราชวงศ์ของพระองค์ และบรรดาคนของดาวิดพร้อมกับพระองค์ ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไป”
19:42 และคนยูดาห์ทั้งสิ้นได้ตอบคนอิสราเอลว่า “เพราะกษัตริย์เป็นญาติสนิทกับพวกเรา ทำไมท่านทั้งหลายจึงโกรธเคืองเรื่องนี้เล่า พวกเราได้อยู่กินสิ้นเปลืองพระราชทรัพย์ของกษัตริย์หรือ พระองค์ได้ให้รางวัลอะไรแก่พวกเราหรือ”
19:43 และคนอิสราเอลได้ตอบคนยูดาห์ และพูดว่า “พวกเรามีส่วนในกษัตริย์สิบส่วน และในดาวิดพวกเราก็มีสิทธิ์มากกว่าท่านทั้งหลาย ทำไมพวกท่านจึงเหยียดหยามเราทั้งหลายเช่นนี้เล่า พวกเราไม่ได้เป็นพวกแรกที่พูดเรื่องการนำกษัตริย์กลับมาหรือ” และถ้อยคำของคนยูดาห์ดุดันกว่าถ้อยคำของคนอิสราเอล

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope