กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

กันดารวิถี 35

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36]

เมืองลี้ภัย
35:1 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสส ณ ที่ราบแห่งโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า
35:2 “จงบัญชาชนชาติอิสราเอล ให้เขาทั้งหลายยกเมืองต่าง ๆ ให้คนเลวีได้อาศัยอยู่จากมรดกที่พวกเขาได้รับเป็นกรรมสิทธิ์นั้นบ้าง และเจ้าทั้งหลายจงยกชานเมืองที่อยู่รอบ ๆ เมืองเหล่านั้นให้คนเลวีด้วย
35:3 และเมืองเหล่านั้นจะเป็นของพวกเขาเพื่อจะได้อยู่อาศัย และชานเมืองของเมืองเหล่านั้นจงให้เป็นสำหรับฝูงสัตว์และทรัพย์สิ่งของและสัตว์ทั้งสิ้นของพวกเขา
35:4 และชานเมืองของเมืองเหล่านั้นที่เจ้าทั้งหลายจะยกให้แก่คนเลวีนั้น จงให้เขตห่างออกไปจากกำแพงเมืองหนึ่งพันศอกโดยรอบ
35:5 และเจ้าทั้งหลายจงวัดจากภายนอกเมืองทางด้านทิศตะวันออกสองพันศอก และทางด้านทิศใต้สองพันศอก และทางด้านทิศตะวันตกสองพันศอก และทางด้านทิศเหนือสองพันศอก และตัวเมืองจะอยู่ตรงกลาง นี่จะเป็นชานเมืองของเมืองเหล่านั้นสำหรับพวกเขา
35:6 และท่ามกลางเมืองเหล่านั้นซึ่งเจ้าทั้งหลายจะยกให้แก่คนเลวีนั้น จะมีเมืองลี้ภัยหกเมืองซึ่งพวกเจ้าจะต้องตั้งไว้สำหรับผู้ฆ่าคน เพื่อให้เขาหนีไปอยู่ที่นั่น และเจ้าทั้งหลายจงเพิ่มเมืองอีกสี่สิบสองเมืองให้แก่พวกเขา
35:7 ดังนั้น เมืองทั้งหมดที่พวกเจ้าจะยกให้คนเลวีนั้น จะเป็นเมืองสี่สิบแปดเมือง พวกเจ้าจงให้เมืองเหล่านั้นพร้อมกับชานเมืองทั้งหลายของเมืองนั้น
35:8 และเมืองต่าง ๆ ที่เจ้าทั้งหลายจะยกให้นั้นจะมาจากกรรมสิทธิ์ของชนชาติอิสราเอล จากเผ่าใหญ่พวกเจ้าก็จงให้เมืองหลายเมือง แต่จากเผ่าน้อยพวกเจ้าจงให้เมืองน้อยเมือง ทุกเผ่าจงยกให้แก่คนเลวีตามส่วนมรดกซึ่งพวกเขาได้รับ”
35:9 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
35:10 “จงพูดกับชนชาติอิสราเอลและกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์แดน เข้าในแผ่นดินแห่งคานาอัน
35:11 ดังนั้น เจ้าทั้งหลายจงตั้งเมืองบางเมืองให้เป็นเมืองลี้ภัยสำหรับพวกเจ้า เพื่อผู้ฆ่าคน คือผู้ที่ฆ่าคนใด ๆ โดยไม่ได้เจตนา จะหลบหนีไปอยู่ที่นั่นได้
35:12 และเมืองเหล่านั้นจะเป็นเมืองลี้ภัยสำหรับพวกเจ้าให้พ้นจากผู้แก้แค้น เพื่อไม่ให้ผู้ฆ่าคนต้องตายก่อนจนกว่าเขาจะยืนต่อหน้าชุมนุมชนเพื่อรับการพิพากษา
35:13 และจากเมืองทั้งหลายที่พวกเจ้าจะยกให้นั้น จงให้เมืองหกเมืองเป็นเมืองลี้ภัยสำหรับพวกเจ้า
35:14 เจ้าทั้งหลายจงให้เมืองสามเมืองทางฝั่งแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ และเจ้าทั้งหลายจงให้เมืองสามเมืองในแผ่นดินแห่งคานาอัน ซึ่งจะเป็นเมืองลี้ภัย
35:15 เมืองหกเมืองนี้จงให้เป็นเมืองลี้ภัย ทั้งสำหรับชนชาติอิสราเอลและสำหรับคนต่างด้าว และสำหรับคนที่มาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา เพื่อทุกคนที่ได้ฆ่าคนใด ๆ โดยไม่ได้เจตนา จะได้หลบหนีไปอยู่ที่นั่น
35:16 และถ้าผู้ใดตีเขาด้วยเครื่องมือเหล็กเพื่อให้คนนั้นถึงตาย ผู้นั้นเป็นฆาตกร ฆาตกรนั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
35:17 และถ้าผู้ใดโจมตีเขาโดยขว้างก้อนหินใส่เขาเพื่อให้คนนั้นถึงตาย และเขาถึงตาย ผู้นั้นเป็นฆาตกร ฆาตกรนั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
35:18 หรือถ้าผู้ใดตีเขาโดยถือไม้เป็นอาวุธไว้ในมือเพื่อให้คนนั้นถึงตาย และเขาถึงตาย ผู้นั้นเป็นฆาตกร ฆาตกรนั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
35:19 จงให้ผู้แก้แค้นโลหิตเองเป็นผู้ประหารชีวิตฆาตกรนั้น เมื่อผู้แก้แค้นพบเขา ก็จงให้ผู้แก้แค้นประหารชีวิตของเขาเสีย
35:20 แต่ถ้าผู้ใดผลักเขาด้วยความเกลียดชัง หรือดักซุ่มคอยขว้างเขาเพื่อให้คนนั้นถึงตาย
35:21 หรือเพราะเป็นศัตรูกันได้ชกเขาด้วยมือของตน เพื่อให้คนนั้นถึงตาย ผู้ที่ชกเขานั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน ด้วยว่าเขาเป็นฆาตกร เมื่อผู้แก้แค้นโลหิตพบเขา ก็จงให้ผู้แก้แค้นโลหิตฆ่าฆาตกรนั้นเสีย
35:22 แต่ถ้าผู้ใดได้ผลักเขาทันทีโดยไม่ได้เป็นศัตรูกัน หรือเอาอะไร ๆ ขว้างเขาไม่ได้คอยดักซุ่มอยู่
35:23 หรือขว้างก้อนหินใด ๆ ซึ่งสามารถฆ่าคนได้ โดยไม่ได้เห็นเขา และก้อนหินนั้นถูกเขาจนถึงแก่ความตาย และผู้นั้นไม่ได้เป็นศัตรูของเขา ทั้งไม่ได้มุ่งทำร้ายเขา
35:24 ดังนั้น จงให้ชุมนุมชนตัดสินความระหว่างผู้ฆ่าคนและผู้แก้แค้นโลหิตตามคำตัดสินเหล่านี้
35:25 และจงให้ชุมนุมชนช่วยผู้ฆ่าคนให้พ้นจากมือของผู้แก้แค้นโลหิต และจงให้ชุมนุมชนพาตัวเขากลับไปถึงเมืองลี้ภัยของเขา ซึ่งเขาได้หนีไปอยู่นั้น และจงให้เขาอาศัยอยู่ที่นั่นจนกว่ามหาปุโรหิตผู้ได้ถูกเจิมไว้ด้วยน้ำมันบริสุทธิ์ถึงแก่ความตาย
35:26 แต่ถ้าผู้ฆ่าคนจะออกไปพ้นเขตเมืองลี้ภัยของเขาในเวลาใด ซึ่งเขาได้หนีไปอยู่นั้น
35:27 และผู้แก้แค้นโลหิตพบเขานอกเขตเมืองลี้ภัยของเขา และผู้แก้แค้นโลหิตได้ฆ่าผู้ฆ่าคนนั้นเสีย ผู้แก้แค้นโลหิตจะไม่มีความผิดเนื่องด้วยโลหิตของเขา
35:28 เพราะว่าผู้นั้นจะต้องอยู่ในเมืองลี้ภัยของเขาจนมหาปุโรหิตถึงแก่ความตาย แต่หลังจากมหาปุโรหิตถึงแก่ความตายแล้ว ผู้ฆ่าคนนั้นจะกลับไปยังแผ่นดินที่เขาถือกรรมสิทธิ์อยู่ก็ได้
35:29 ดังนั้น สิ่งเหล่านี้จงให้เป็นกฎเกณฑ์แห่งคำตัดสินสำหรับเจ้าทั้งหลาย ตลอดชั่วอายุของพวกเจ้าในที่อาศัยทั้งปวงของพวกเจ้า
35:30 ผู้ใดฆ่าผู้อื่น ฆาตกรผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิตตามปากของพยานทั้งหลาย แต่จงอย่าประหารชีวิตผู้ใดเพราะมีพยานเพียงปากเดียว
35:31 ยิ่งกว่านั้น เจ้าทั้งหลายอย่ารับค่าไถ่ชีวิตของฆาตกรผู้มีความผิดถึงตายนั้น แต่เขาจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
35:32 และเจ้าทั้งหลายอย่ารับค่าไถ่คนที่หลบหนีไปยังเมืองลี้ภัยของเขา เพื่อให้เขากลับมาอาศัยอยู่ในแผ่นดิน จนกว่ามหาปุโรหิตถึงแก่ความตาย
35:33 ดังนั้น เจ้าทั้งหลายจงอย่ากระทำให้แผ่นดินที่พวกเจ้าอาศัยอยู่มีมลทิน เพราะว่าโลหิตทำให้แผ่นดินเป็นมลทิน และแผ่นดินจะไม่ได้รับการชำระให้หมดมลทินจากโลหิตที่หลั่งออกในแผ่นดินนั้น นอกจากโดยโลหิตของผู้นั้นที่ทำให้โลหิตหลั่งออก
35:34 ฉะนั้น เจ้าทั้งหลายอย่ากระทำให้เกิดมลทินในแผ่นดินที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ ที่ซึ่งเราอาศัยอยู่นั้น เพราะว่าเราคือพระเยโฮวาห์อาศัยอยู่ท่ามกลางชนชาติอิสราเอล”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope