กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

กันดารวิถี 11

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36]

การบ่นได้นำไฟของพระเยโฮวาห์มาสู่พวกเขา
11:1 และเมื่อประชากรบ่น พระเยโฮวาห์ทรงไม่พอพระทัย และพระเยโฮวาห์ทรงสดับการบ่นนั้น และพระองค์ทรงพระพิโรธ และมีไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้อยู่ท่ามกลางพวกเขา และเผาคนเหล่านั้นที่อยู่รอบนอกค่ายเสีย
11:2 และประชากรจึงร้องขอต่อโมเสส และเมื่อโมเสสได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์แล้ว ไฟก็ดับ
11:3 และท่านได้เรียกชื่อสถานที่นั้นว่าทาเบราห์ เพราะไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้อยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย
11:4 และชนชาติอื่น ๆ ที่อยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลายมีความโลภมาก และชนชาติอิสราเอลก็ร้องไห้คร่ำครวญอีก และพูดว่า “ผู้ใดจะให้เนื้อแก่พวกเรากิน
11:5 เราทั้งหลายระลึกถึงปลาที่พวกเราเคยกินในอียิปต์โดยไม่ต้องซื้อ ทั้งแตงกวา แตงโม ต้นกระเทียม หัวหอม และกระเทียม
11:6 แต่บัดนี้จิตใจของเราทั้งหลายก็เหี่ยวแห้งลง ไม่มีอะไรต่อหน้าพวกเราเลยนอกจากมานานี้”
11:7 และมานานั้นเหมือนเมล็ดผักชี และสีของมานานั้นเหมือนยางไม้หอม
11:8 และประชากรก็ออกไปทั่ว และเก็บมานานั้นมา แล้วโม่หรือตำในครก และปิ้งในกระทะเหล็กแบน และทำมานานั้นเป็นขนม รสของมานาเหมือนรสน้ำมันสด
11:9 และเมื่อน้ำค้างตกมาเหนือค่ายในเวลากลางคืน มานาก็ตกมาเหนือค่าย

โมเสสบ่นเรื่องภาระของท่าน
11:10 ดังนั้น โมเสสได้ยินประชากรร้องไห้คร่ำครวญไปทั่วทุกครอบครัวทั้งหลายของพวกเขา ทุกคนอยู่ที่ประตูเต็นท์ของตน และพระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธยิ่งนัก โมเสสก็ไม่พอใจด้วย
11:11 และโมเสสกราบทูลพระเยโฮวาห์ว่า “เหตุไฉนพระองค์จึงให้ผู้รับใช้ของพระองค์มีความทุกข์ลำบากเช่นนี้ และเหตุใดข้าพระองค์จึงไม่เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ที่พระองค์ทรงวางภาระของประชากรทั้งหมดนี้ลงบนข้าพระองค์
11:12 ข้าพระองค์ได้ตั้งครรภ์ประชากรเหล่านี้หรือ ข้าพระองค์ให้กำเนิดคนเหล่านี้หรือ พระองค์จึงตรัสแก่ข้าพระองค์ว่า ‘จงอุ้มเขาทั้งหลายไว้ในอกของเจ้า อย่างพ่อบุญธรรมอุ้มลูกที่ยังกินนมอยู่ นำมาสู่แผ่นดินที่พระองค์ปฏิญาณไว้แก่บรรพบุรุษของพวกเขา’
11:13 ข้าพระองค์จะได้เนื้อมาจากไหนให้แก่ประชากรทั้งหมดนี้ เพราะเขาทั้งหลายร้องไห้คร่ำครวญต่อข้าพระองค์ว่า ‘จงให้เนื้อแก่เราทั้งหลายเพื่อพวกเราจะได้กิน’
11:14 ข้าพระองค์ไม่สามารถรับแบกประชากรทั้งหมดนี้แต่ลำพังได้ เพราะเป็นภาระหนักเกินแก่ข้าพระองค์
11:15 และถ้าพระองค์จะทรงปฏิบัติต่อข้าพระองค์อย่างนี้แล้ว ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ถ้าข้าพระองค์เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงประหารข้าพระองค์เสียเดี๋ยวนี้เถิด และอย่าให้ข้าพระองค์เห็นความหายนะของข้าพระองค์เลย”

ผู้อาวุโสเจ็ดสิบคนช่วยโมเสสแบกภาระของคนอิสราเอล
11:16 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมพวกผู้อาวุโสในอิสราเอลให้เราเจ็ดสิบคน เป็นคนที่เจ้าทราบว่าเป็นผู้อาวุโสในประชากร และเป็นผู้บังคับบัญชาเหนือเขาทั้งหลาย และจงพาเขาทั้งหลายมาที่พลับพลาแห่งชุมนุมชน ให้พวกเขายืนอยู่พร้อมกับเจ้าที่นั่น
11:17 และเราจะลงมาสนทนากับเจ้าที่นั่น และเราจะเอาวิญญาณที่มีอยู่บนเจ้า และจะใส่วิญญาณนั้นบนพวกเขาด้วย และเขาทั้งหลายจะแบกภาระของประชากรนี้ด้วยกันกับเจ้า เพื่อเจ้าจะไม่ได้ทนแบกอยู่แต่ลำพัง
11:18 และเจ้าจงพูดกับประชากรเหล่านั้นว่า ‘ท่านทั้งหลายจงชำระตัวให้บริสุทธิ์สำหรับพรุ่งนี้ และพวกท่านจะได้รับประทานเนื้อ เพราะท่านทั้งหลายได้ร้องไห้คร่ำครวญต่อพระกรรณของพระเยโฮวาห์ว่า “ผู้ใดจะให้เนื้อแก่พวกเรากิน เพราะเราทั้งหลายอยู่อย่างสุขสบายในอียิปต์” เพราะเหตุนี้พระเยโฮวาห์จะทรงประทานเนื้อให้ท่านทั้งหลาย
11:19 ท่านทั้งหลายจะไม่ได้รับประทานเพียงวันเดียว หรือสองวัน หรือห้าวัน หรือสิบวัน หรือยี่สิบวัน
11:20 แต่หนึ่งเดือนเต็ม จนเนื้อจะล้นออกมาทางรูจมูกของท่านทั้งหลาย จนพวกท่านเอือมระอาเนื้อนั้น เพราะท่านทั้งหลายได้ดูหมิ่นพระเยโฮวาห์ผู้อยู่ท่ามกลางพวกท่าน และได้ร้องไห้คร่ำครวญต่อพระพักตร์พระองค์ว่า “ไฉนเราทั้งหลายจึงได้ออกมาจากอียิปต์”’”
11:21 และโมเสสกราบทูลว่า “ประชากรที่ข้าพระองค์อยู่ท่ามกลางพวกเขานั้นเป็นทหารราบหกแสนคน และพระองค์ได้ตรัสแล้วว่า ‘เราจะให้เนื้อแก่เขาทั้งหลายกิน เพื่อพวกเขาจะได้กินครบหนึ่งเดือน’
11:22 จะเอาฝูงแพะแกะ และฝูงวัวมาฆ่าให้แก่เขาทั้งหลายเพื่อให้มีพอสำหรับพวกเขาหรือ หรือจะรวบรวมปลาทั้งหมดในทะเลให้แก่เขาทั้งหลายเพื่อให้มีพอสำหรับพวกเขาหรือ”
11:23 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์สั้นไปหรือ บัดนี้เจ้าจะเห็นว่าคำของเราจะสำเร็จเพื่อเจ้าจริงหรือไม่”
11:24 และโมเสสก็ออกไปและแจ้งพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ให้แก่ประชากร และได้รวบรวมพวกผู้อาวุโสของประชากรเจ็ดสิบคน และแต่งตั้งพวกเขาไว้ให้อยู่รอบพลับพลา
11:25 และพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาในเมฆและตรัสกับท่าน และเอาวิญญาณที่มีอยู่บนท่าน และใส่วิญญาณนั้นบนพวกผู้อาวุโสเจ็ดสิบคนด้วย และต่อมาเมื่อวิญญาณนั้นอยู่บนเขาทั้งหลายแล้ว พวกเขาก็พยากรณ์ และไม่ได้หยุดยั้งเลย
11:26 แต่ยังมีอีกสองคนที่อยู่ในค่าย คนหนึ่งชื่อเอลดาด และอีกคนหนึ่งชื่อเมดาด และวิญญาณอยู่บนเขาทั้งสอง และเขาทั้งสองอยู่ในพวกเดียวกันที่ได้ลงทะเบียนไว้นั้น แต่ไม่ได้มายังพลับพลา และเขาทั้งสองพยากรณ์อยู่ในค่าย
11:27 และมีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาบอกโมเสส และพูดว่า “เอลดาดและเมดาดกำลังพยากรณ์อยู่ในค่าย”
11:28 และโยชูวาบุตรชายของนูนเป็นผู้รับใช้ของโมเสส เป็นคนหนึ่งในพวกคนหนุ่มของท่าน ตอบและพูดว่า “โมเสสเจ้านายของข้าพเจ้า ขอห้ามเขาทั้งสองเสีย”
11:29 และโมเสสพูดกับเขาว่า “ท่านร้อนใจเพราะเห็นแก่เราหรือ เราปรารถนาให้ประชากรของพระเยโฮวาห์เป็นผู้พยากรณ์ทุกคน และปรารถนาให้พระเยโฮวาห์ทรงใส่วิญญาณของพระองค์ไว้บนเขาเหล่านั้น”
11:30 และโมเสสก็เข้าไปในค่าย ทั้งท่านและพวกผู้อาวุโสของคนอิสราเอล

ฝูงนกคุ่มบินมาตกในค่ายและโรคระบาดลงมาสู่ประชากรขี้บ่น
11:31 และมีลมพัดมาจากพระเยโฮวาห์ และพาฝูงนกคุ่มมาจากทะเล และฝูงนกคุ่มนั้นก็มาตกอยู่ข้างค่ายโดยรอบ ห่างออกไปเป็นระยะทางเดินประมาณหนึ่งวันทั้งข้างนี้และข้างโน้น และสูงจากพื้นดินประมาณสองศอก
11:32 และประชากรก็ลุกขึ้น และเขาทั้งหลายจับนกคุ่มเหล่านั้น ตลอดทั้งวันทั้งคืน และตลอดวันรุ่งขึ้น คนที่จับได้น้อยที่สุดได้ถึงสิบโฮเมอร์ และพวกเขาเอานกคุ่มเหล่านั้นมาวางตากทั่วค่ายสำหรับพวกเขาเอง
11:33 และขณะที่เนื้อยังอยู่ระหว่างซี่ฟันของเขาทั้งหลาย ก่อนที่มันจะถูกเคี้ยว พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธต่อประชากรยิ่งนัก และพระเยโฮวาห์ทรงประหารประชากรเสียด้วยโรคระบาดอย่างร้ายแรง
11:34 และท่านจึงเรียกชื่อสถานที่นั้นว่า ขิบโรทหัทธาอาวาห์ เพราะที่นั่นพวกเขาฝังศพของประชากรที่โลภมาก
11:35 และประชากรได้ออกเดินทางจากขิบโรทหัทธาอาวาห์ไปยังฮาเซโรท และอาศัยอยู่ที่ฮาเซโรท

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope