กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

อพยพ 21

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

การพิพากษาระหว่างนายกับทาส
21:1 “ต่อไปนี้เป็นคำตัดสินต่าง ๆ ซึ่งเจ้าจะต้องประกาศให้เขาทั้งหลายทราบไว้
21:2 ถ้าเจ้าซื้อคนฮีบรูไว้เป็นทาส เขาจะต้องปรนนิบัติอยู่หกปี และในปีที่เจ็ดเขาจะได้เป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่
21:3 ถ้าเขาได้มาแต่ผู้เดียว จงปล่อยเขาไปแต่ผู้เดียว ถ้าเขาแต่งงานแล้ว ต้องปล่อยภรรยาของเขาไปพร้อมกัน
21:4 ถ้านายของเขาหาภรรยาให้เขา และภรรยานั้นเกิดบุตรชายหรือบุตรสาวให้เขา ภรรยากับบุตรทั้งหลายของนางจะเป็นของนาย และเขาจะเป็นอิสระได้แต่ผู้เดียว
21:5 และถ้าทาสนั้นจะพูดอย่างชัดเจนว่า ‘ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่ออกไปเป็นอิสระ’
21:6 ดังนั้น จงให้นายของเขาพาเขาไปถึงพวกผู้พิพากษา นายจะพาเขาไปที่ประตูหรือไม้วงกบประตูก็ได้ และนายของเขาจะเจาะใบหูของเขาด้วยเหล็กแหลม และเขาจะปรนนิบัตินายตลอดไป
21:7 และถ้าคนใดขายบุตรสาวของตนเป็นทาสี หญิงนั้นจะไม่ได้เป็นอิสระเหมือนทาส
21:8 ถ้าหญิงนั้นไม่เป็นที่พอใจนายของเธอที่ได้หมั้นเธอไว้สำหรับตนเอง ดังนั้นนายจะต้องยอมให้คนอื่นไถ่เธอไป นายไม่มีสิทธิ์ที่จะขายหญิงนั้นให้แก่ชาวต่างชาติ ด้วยปรากฏว่านายได้กระทำอย่างไม่สัตย์ซื่อต่อเธอแล้ว
21:9 และถ้านายได้หมั้นหญิงนั้นไว้สำหรับบุตรชายของตน นายจงปฏิบัติต่อหญิงนั้นดุจเป็นบุตรสาวของตน
21:10 ถ้านายหาหญิงอีกคนหนึ่งมาเป็นภรรยาให้แก่บุตรชาย อย่าให้เขาลดอาหารการกิน เสื้อผ้าและประเพณีผัวเมียกับหญิงคนเก่า
21:11 และถ้าเขาไม่ได้กระทำตามสิ่งใดในสามประการนี้แก่เธอ เมื่อนั้นหญิงนั้นจะเป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่

การพิพากษาเกี่ยวกับการกระทำผิดต่อผู้อื่น
21:12 ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นเพื่อให้เขาถึงแก่ความตาย ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
21:13 และถ้าผู้ใดไม่ได้เจตนาฆ่าเขา แต่พระเจ้าทรงปล่อยให้เขาตายด้วยมือของผู้นั้น ดังนั้นเราก็จะตั้งสถานที่แห่งหนึ่งไว้ให้เขาหนีไปที่นั่น
21:14 แต่ถ้าผู้ใดเจตนาฆ่าเพื่อนบ้านของตนด้วยกลอุบาย เจ้าจงดึงตัวเขาไปจากแท่นบูชาของเราเพื่อลงโทษเขาให้ถึงตาย
21:15 และผู้ใดทำร้ายบิดามารดาของตน ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
21:16 และผู้ใดลักพาคนไปและขายเขาเสีย หรือถ้ามีผู้พบคนที่ถูกลักพาตัวไปอยู่ในมือของผู้นั้น ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
21:17 และผู้ใดแช่งด่าบิดาหรือมารดาของตน ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
21:18 และถ้าผู้ใดทะเลาะวิวาทกัน และฝ่ายหนึ่งเอาหินทุบตีหรือใช้กำปั้นของตนทำร้ายอีกฝ่ายหนึ่ง และอีกฝ่ายหนึ่งไม่ถึงแก่ความตาย แต่ต้องนอนพักรักษาตัวของเขา
21:19 และถ้าผู้นั้นลุกขึ้นและใช้ไม้เท้าของตนพยุงตัวเดินออกไปได้อีก ดังนั้นผู้ทำร้ายนั้นก็จะพ้นโทษ เพียงแต่เขาจะต้องชดใช้ค่าเสียเวลา และค่ารักษาพยาบาลจนผู้นั้นหายเป็นปกติ
21:20 และถ้าผู้ใดทำร้ายทาสชายหญิงของตนด้วยไม้จนทาสนั้นตายด้วยมือของตน ผู้นั้นจะต้องถูกลงโทษเป็นแน่
21:21 อย่างไรก็ตาม ถ้าทาสนั้นมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหนึ่งวันหรือสองวันจึงตาย นายก็จะไม่ต้องถูกลงโทษ เพราะทาสนั้นเป็นเหมือนดั่งเงินของนาย
21:22 ถ้ามีผู้ชายทะเลาะวิวาทกัน และบังเอิญทำให้ผู้หญิงที่มีครรภ์บาดเจ็บ แล้วหญิงนั้นคลอดก่อนกำหนด และหญิงนั้นไม่เป็นอันตรายอีกต่อไป ผู้นั้นจะต้องถูกปรับโทษตามแต่สามีของหญิงนั้นจะเรียกร้องเอาจากเขา และเขาจะต้องชดใช้ตามที่พวกผู้พิพากษาตัดสิน
21:23 และถ้าเกิดอันตรายประการใดต่อไป ก็ให้วินิจฉัยดังนี้ คือชีวิตแทนชีวิต
21:24 ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ เท้าแทนเท้า
21:25 รอยไหม้แทนรอยไหม้ บาดแผลแทนบาดแผล รอยฟกช้ำแทนรอยฟกช้ำ

พระราชบัญญัติเกี่ยวกับผู้เป็นเจ้าของ
21:26 และถ้าผู้ใดทำร้ายทาสชายหญิงของตนจนดวงตาของทาสนั้นบอดไป เขาจะต้องปล่อยทาสผู้นั้นให้เป็นอิสระเพราะเห็นแก่ดวงตาของเขา
21:27 และถ้าผู้ใดทำร้ายทาสชายหญิงของตนจนฟันของทาสนั้นหลุดไป เขาจะต้องปล่อยทาสผู้นั้นเป็นอิสระเพราะเห็นแก่ฟันของเขา
21:28 ถ้าวัวตัวผู้ตัวใดขวิดชายหรือหญิงจนถึงแก่ความตาย ดังนั้นจงเอาหินขว้างวัวตัวนั้นเป็นแน่ และอย่ากินเนื้อของมันเลย แต่เจ้าของวัวตัวนั้นจะไม่มีความผิด
21:29 แต่ถ้าวัวตัวผู้นั้นเคยขวิดคนมาก่อน และมีผู้มายืนยันให้เจ้าของของมันรู้แล้ว และเจ้าของไม่ได้ขังมันไว้ แต่มันได้ขวิดชายหรือหญิงจนถึงแก่ความตาย จงเอาหินขว้างวัวตัวนั้นให้ตาย และเจ้าของของมันจะต้องถูกประหารชีวิตด้วย
21:30 ถ้าจะเรียกร้องเอาเงินค่าไถ่จากผู้นั้น ดังนั้นเขาจะต้องจ่ายค่าไถ่แทนชีวิตของเขาตามที่ได้เรียกร้องเอาจากเขานั้น
21:31 หากวัวตัวนั้นขวิดบุตรชายหรือบุตรสาว ก็จงลงโทษเขาตามคำตัดสินข้อนี้ดุจกัน
21:32 ถ้าวัวตัวผู้นั้นขวิดทาสชายหรือหญิง เจ้าของวัวตัวนั้นจะต้องจ่ายเงินให้แก่นายของทาสนั้นสามสิบเชเขล และจะต้องเอาหินขว้างวัวตัวนั้นให้ตายเสีย
21:33 ถ้าผู้ใดจะเปิดบ่อหรือจะขุดบ่อ และไม่ได้ปิดบ่อนั้นไว้ และมีวัวตัวผู้หรือลาตกลงไปตายในบ่อนั้น
21:34 เจ้าของบ่อนั้นจะต้องเสียค่าชดใช้ และต้องจ่ายเงินให้แก่เจ้าของสัตว์นั้น และซากสัตว์ที่ตายนั้นจะตกเป็นของเจ้าของบ่อ
21:35 และถ้าวัวตัวผู้ของผู้ใดขวิดวัวตัวผู้ของผู้อื่นจนถึงแก่ความตาย ดังนั้นพวกเขาจะต้องขายวัวที่เป็นอยู่และแบ่งเงินกัน และวัวที่ตายนั้นพวกเขาจะต้องแบ่งกันด้วย
21:36 หรือถ้ารู้แล้วว่าวัวตัวผู้นั้นเคยขวิดมาก่อน และเจ้าของวัวตัวนั้นไม่ได้ขังมันไว้ เจ้าของวัวนั้นจะต้องใช้วัวแทนวัว และวัวที่ตายนั้นก็จะตกเป็นของตัวเขาเอง”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope