กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

อพยพ 20

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

พระเจ้าทรงประทานพระบัญญัติสิบประการ
20:1 และพระเจ้าตรัสพระวจนะทั้งสิ้นต่อไปนี้ว่า
20:2 “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ได้นำเจ้าออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ คือจากเรือนแห่งการเป็นทาส
20:3 เจ้าจงอย่ามีพระอื่นใดต่อหน้าเรา
20:4 เจ้าจงอย่าทำรูปเคารพแกะสลักใด ๆ สำหรับตน หรืออย่าทำรูปเหมือนสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งมีอยู่ในฟ้าสวรรค์เบื้องบน หรือซึ่งมีอยู่ที่แผ่นดินโลกเบื้องล่าง หรือซึ่งมีอยู่ในน้ำใต้แผ่นดินโลก
20:5 เจ้าจงอย่ากราบไหว้รูปเหล่านั้น หรือปรนนิบัติรูปเหล่านั้น เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นพระเจ้าที่หวงแหน ให้โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานของผู้ที่เกลียดชังเรา จนถึงสามสี่ชั่วอายุคน
20:6 และแสดงความเมตตาต่อคนที่รักเรา และรักษาบทบัญญัติทั้งหลายของเรา จนถึงพันชั่วอายุคน
20:7 เจ้าจงอย่าออกพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าอย่างไม่จริงใจ เพราะผู้ใดที่ออกพระนามพระองค์อย่างไม่จริงใจนั้น พระเยโฮวาห์จะทรงถือว่าผู้นั้นไม่มีโทษก็หามิได้
20:8 จงจดจำวันสะบาโตไว้ เพื่อถือรักษาให้เป็นวันบริสุทธิ์
20:9 เจ้าจงกระทำกิจการงานทั้งสิ้นของเจ้าในหกวัน
20:10 แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นเจ้าจงอย่ากระทำการงานใด ๆ คือตัวเจ้าเอง หรือบุตรชาย บุตรสาวของเจ้า หรือทาสชายหญิงของเจ้า หรือสัตว์ใช้งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ภายในประตูเมืองของเจ้า
20:11 เพราะในหกวันพระเยโฮวาห์ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ และแผ่นดินโลก ทะเล และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในที่เหล่านั้น และในวันที่เจ็ดทรงหยุดพักสงบ เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงอวยพรวันสะบาโต และทรงตั้งวันนั้นไว้เป็นวันสักการะบูชา
20:12 จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า เพื่อวันเวลาของเจ้าจะได้ยืนนานบนแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้แก่เจ้า
20:13 เจ้าจงอย่าฆ่าคน
20:14 เจ้าจงอย่าล่วงประเวณี
20:15 เจ้าจงอย่าลักทรัพย์
20:16 เจ้าจงอย่าเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้านของเจ้า
20:17 เจ้าจงอย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้านของเจ้า เจ้าจงอย่าโลภภรรยาของเพื่อนบ้านของเจ้า หรือทาสชายหญิงของเขา วัวตัวผู้ของเขา หรือลาของเขา หรือสิ่งใด ๆ ซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้านของเจ้า”
20:18 และประชากรทั้งหลายได้เห็นฟ้าร้อง ฟ้าแลบ เสียงแตร และควันที่พลุ่งขึ้นจากภูเขา และเมื่อประชากรเห็นสิ่งเหล่านั้น พวกเขาก็ถอยออกไปและยืนอยู่แต่ไกล
20:19 และพวกเขาได้พูดกับโมเสสว่า “ท่านจงพูดกับพวกข้าพเจ้าเถิด และพวกข้าพเจ้าจะฟัง แต่อย่าให้พระเจ้าตรัสกับพวกข้าพเจ้าเลย เกรงว่าพวกข้าพเจ้าจะตาย”
20:20 และโมเสสได้พูดกับประชากรว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่าพระเจ้าเสด็จมาเพื่อพิสูจน์ท่านทั้งหลาย และเพื่อความเกรงกลัวพระองค์จะอยู่ต่อหน้าพวกท่าน และเพื่อพวกท่านจะได้ไม่ทำบาป”
20:21 และประชากรยืนอยู่แต่ไกล และโมเสสเข้าไปใกล้ความมืดทึบที่พระเจ้าทรงสถิตอยู่นั้น
20:22 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “เจ้าจงพูดกับชนชาติอิสราเอลดังนี้ว่า ‘เจ้าทั้งหลายได้เห็นแล้วว่า เราพูดกับพวกเจ้าจากฟ้าสวรรค์
20:23 เจ้าทั้งหลายจงอย่าทำรูปพระด้วยเงินไว้แทนเรา ทั้งเจ้าทั้งหลายจงอย่าทำรูปพระด้วยทองคำสำหรับพวกเจ้า
20:24 เจ้าจงใช้ดินก่อแท่นบูชาสำหรับเรา และบนแท่นบูชานั้นจงใช้แกะและวัวตัวผู้ของเจ้าเป็นเครื่องเผาบูชาของเจ้า และเป็นเครื่องสันติบูชาของเจ้า ในทุกตำบลที่เราให้จดจำนามของเรา เราจะมาหาเจ้าและจะอวยพรเจ้า
20:25 และถ้าเจ้าจะก่อแท่นบูชาด้วยศิลาสำหรับเรา เจ้าอย่าก่อด้วยศิลาที่สกัดแล้ว เพราะถ้าเจ้าใช้เครื่องมือสกัดศิลานั้น เจ้าได้ทำให้ศิลานั้นเป็นมลทินแล้ว
20:26 ทั้งเจ้าอย่าเดินขึ้นไปบนแท่นบูชาของเรา เพื่อว่าการเปลือยเปล่าของเจ้าจะไม่ได้ถูกเปิดเผยที่นั่น’”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope