กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

อพยพ 9

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

ภัยพิบัติจากโรคระบาดต่อฝูงสัตว์
9:1 ขณะนั้นพระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับโมเสสว่า “จงไปเฝ้าฟาโรห์ และบอกเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรูตรัสดังนี้ว่า “จงปล่อยประชากรของเราเพื่อพวกเขาจะได้ไปปรนนิบัติเรา
9:2 ด้วยว่าถ้าเจ้าปฏิเสธไม่ยอมให้พวกเขาไป และยังหน่วงเหนี่ยวพวกเขาไว้
9:3 ดูเถิด พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์จะอยู่บนฝูงสัตว์ของพวกเจ้าที่อยู่ในทุ่งนา จะอยู่บนฝูงม้า ฝูงลา ฝูงอูฐ ฝูงวัวตัวผู้ และฝูงแกะ โรคระบาดอย่างร้ายแรงจะเกิดขึ้น
9:4 และพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำต่อฝูงสัตว์ของชนชาติอิสราเอลต่างกับฝูงสัตว์ของคนอียิปต์ และฝูงสัตว์ของคนอิสราเอลจะไม่ตายเลย”’”
9:5 และพระเยโฮวาห์ทรงกำหนดเวลาไว้ ตรัสว่า “พรุ่งนี้พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำสิ่งนี้ในแผ่นดิน”
9:6 และพระเยโฮวาห์ก็ทรงกระทำสิ่งนั้นในวันรุ่งขึ้น และฝูงสัตว์ของคนอียิปต์ตายทั้งหมด แต่ฝูงสัตว์ของชนชาติอิสราเอลไม่ตายสักตัวเดียว
9:7 และฟาโรห์ทรงใช้คนไปดู และดูเถิด ฝูงสัตว์ของคนอิสราเอลไม่ตายสักตัวเดียว และพระทัยของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และพระองค์ไม่ยอมปล่อยให้ประชากรไป

ภัยพิบัติจากฝีต่อคนและสัตว์
9:8 และพระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เจ้าทั้งสองจงกำขี้เถ้าจากเตาให้เต็มกำมือ และให้โมเสสซัดขึ้นไปในฟ้าสวรรค์ต่อสายตาของฟาโรห์
9:9 และมันจะกลายเป็นฝุ่นปลิวไปทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์ และจะทำให้เกิดเป็นฝีหนองแตกลามทั้งตัวคนและสัตว์ทั่วทั้งแผ่นดินแห่งอียิปต์”
9:10 และท่านทั้งสองได้นำขี้เถ้าจากเตา และไปยืนอยู่ต่อพระพักตร์ฟาโรห์ และโมเสสก็ซัดขี้เถ้าขึ้นไปในฟ้าสวรรค์ และขี้เถ้านั้นก็กลายเป็นฝีหนองแตกลามไปทั้งตัวคนและสัตว์
9:11 และพวกนักแสดงกลก็ไม่สามารถยืนอยู่ต่อหน้าโมเสสเพราะเหตุฝีนั้น เพราะนักแสดงกลและคนอียิปต์ทั้งปวง ก็เป็นฝีด้วยเหมือนกัน
9:12 แต่พระเยโฮวาห์ทรงทำให้พระทัยของฟาโรห์แข็งกระด้าง และพระองค์ไม่ยอมฟังท่านทั้งสอง เหมือนที่พระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับโมเสสไว้แล้ว

ภัยพิบัติจากลูกเห็บที่ฆ่าคนและสัตว์
9:13 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงลุกขึ้นแต่เช้าและไปยืนต่อหน้าฟาโรห์ และบอกแก่เขาว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรูตรัสดังนี้ว่า “จงปล่อยประชากรของเราเพื่อพวกเขาจะไปปรนนิบัติเรา
9:14 ด้วยว่าคราวนี้เราจะบันดาลให้เกิดภัยพิบัติทั้งหมดแก่จิตใจของเจ้า และแก่ข้าราชการของเจ้า และแก่พลเมืองของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้รู้แน่ว่า ทั่วทั้งแผ่นดินโลกไม่มีผู้ใดเหมือนเรา
9:15 เพราะเดี๋ยวนี้เราจะเหยียดมือของเราออกเพื่อเราจะโจมตีเจ้าและพลเมืองของเจ้าด้วยภัยพิบัติ และเจ้าจะถูกตัดออกไปจากแผ่นดินโลก
9:16 และเพราะเหตุนี้เราจึงให้เจ้ามีตำแหน่งสูง ก็เพื่อจะแสดงฤทธานุภาพของเราโดยเจ้า และเพื่อให้นามของเราถูกประกาศออกไปทั่วทั้งแผ่นดินโลก
9:17 เจ้ายังยกตัวขึ้นต่อสู้ประชากรของเรา เจ้าจึงไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปหรือ
9:18 ดูเถิด พรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ เราจะทำให้ลูกเห็บตกลงมาอย่างรุนแรงที่สุด อย่างที่ไม่เคยมีในอียิปต์ ตั้งแต่เริ่มสร้างรากฐานของแผ่นดินนี้มาจนบัดนี้
9:19 เหตุฉะนั้น บัดนี้จงออกคำสั่ง และรวบรวมฝูงสัตว์ของเจ้า และทุกสิ่งที่เจ้ามีอยู่ในทุ่งนา เพราะคนทุกคนและสัตว์ทุกตัวที่อยู่ในทุ่งนา และที่ไม่ได้เข้ามาอยู่ในบ้าน ลูกเห็บจะตกลงมาบนพวกนั้น และพวกนั้นจะตายหมด”’”
9:20 ผู้ที่เกรงกลัวพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ในท่ามกลางบรรดาข้าราชการของฟาโรห์ ก็ให้ทาสทั้งหลายของตนและบรรดาสัตว์ของตนหลบหนีเข้าบ้าน
9:21 และผู้ที่ไม่เอาใจใส่พระดำรัสของพระเยโฮวาห์ก็ยังคงปล่อยให้ทาสทั้งหลายของตนและบรรดาสัตว์ของตนอยู่ในทุ่งนา
9:22 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือของเจ้าขึ้นต่อฟ้าสวรรค์ เพื่อลูกเห็บจะได้ตกลงมาทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์ บนมนุษย์ บนสัตว์และบนพืชผักทุกอย่างซึ่งอยู่ในทุ่งนาทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์”
9:23 และโมเสสก็เหยียดไม้เท้าของตนขึ้นต่อฟ้าสวรรค์ และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้มีเสียงฟ้าร้อง และลูกเห็บ และไฟตกลงมาบนพื้นดิน และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ลูกเห็บตกบนแผ่นดินแห่งอียิปต์
9:24 ดังนั้นจึงมีลูกเห็บและลูกเห็บปนไฟตกหนักยิ่งนักอย่างที่ไม่เคยมีทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์ ตั้งแต่เริ่มตั้งเป็นประเทศมา
9:25 และสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในทุ่งนาทั่วทั้งแผ่นดินแห่งอียิปต์ ก็ถูกลูกเห็บทำลายเสียสิ้นทั้งคนและสัตว์ และลูกเห็บยังทำลายพืชผักทุกอย่างที่อยู่ในทุ่งนา และต้นไม้ทุกอย่างที่อยู่ในทุ่งนาก็หักล้มลง
9:26 เว้นแต่ที่แผ่นดินแห่งโกเชน ที่ชนชาติอิสราเอลอยู่นั้น หามีลูกเห็บตกไม่

ฟาโรห์ยินยอมให้อิสราเอลไปจากอียิปต์ แต่ใจกลับแข็งกระด้าง
9:27 และฟาโรห์ทรงใช้คนไปเรียกโมเสสและอาโรนมาเฝ้า และตรัสแก่ท่านทั้งสองว่า “ครั้งนี้เราทำบาปแล้ว พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรม และเรากับพลเมืองของเรานั้นก็ชั่วร้าย
9:28 ขอทูลวิงวอนพระเยโฮวาห์ (เพราะภัยพิบัตินี้ก็มากพอแล้ว) เพื่อไม่มีเสียงฟ้าร้องสนั่นและลูกเห็บอีกต่อไป และเราจะปล่อยพวกเจ้าไป และพวกเจ้าจะไม่อยู่ต่อไปอีก”
9:29 และโมเสสทูลพระองค์ว่า “ทันทีที่ข้าพระองค์ออกไปจากกรุงนี้แล้ว ข้าพระองค์จะยกมือของข้าพระองค์ขึ้นทูลพระเยโฮวาห์ และเสียงฟ้าร้องก็จะหยุด ทั้งจะไม่มีลูกเห็บตกอีก เพื่อพระองค์จะได้ทราบว่าแผ่นดินโลกนี้เป็นของพระเยโฮวาห์
9:30 แต่สำหรับพระองค์และบรรดาข้าราชการของพระองค์นั้น ข้าพระองค์ทราบว่า พระองค์จะยังไม่เกรงกลัวพระเยโฮวาห์พระเจ้า”
9:31 และต้นป่านกับต้นข้าวบาร์เลย์ก็ถูกทำลายเสีย เพราะต้นข้าวบาร์เลย์ก็กำลังออกรวง และต้นป่านก็ออกดอกแล้ว
9:32 แต่ข้าวสาลีกับข้าวไรย์นั้นไม่ได้ถูกทำลาย เพราะมันยังไม่งอกขึ้น
9:33 และโมเสสทูลลาฟาโรห์ออกไปจากกรุง และได้ยกมือของตนขึ้นทูลพระเยโฮวาห์ เสียงฟ้าร้องกับลูกเห็บนั้นก็หยุด และฝนก็ไม่ได้ตกบนแผ่นดิน
9:34 และเมื่อฟาโรห์เห็นว่า ฝน ลูกเห็บและฟ้าร้องนั้นหยุดแล้ว พระองค์ก็กลับทรงกระทำผิดบาปต่อไปอีก และพระทัยของพระองค์ก็แข็งกระด้าง ทั้งพระองค์และบรรดาข้าราชการของพระองค์
9:35 และพระทัยของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง ทั้งพระองค์ไม่ยอมปล่อยชนชาติอิสราเอลไป เหมือนที่พระเยโฮวาห์ได้ตรัสไว้กับโมเสสแล้ว

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope